Wanneer vertel ik mijn kinderen over mijn verslaving?

Wat is jullie mening over wanneer je aan je kinderen verteld dat je verslaafd bent?

In het kort mijn situatie, na een huwelijk van 20 jaar gaan mijn vrouw en ik scheiden. We hebben twee kinderen, 14 jaar en 12 jaar oud. In het oudersschapsplan laten we opnemen dat ik me elke week laat testen om aan te tonen dat ik niet heb gebruikt. Zeker als de kinderen bij mij zijn is het van belang dit aan te tonen.

Nu is er een kans dat ik een keer terugval. Daarom wil ik eigenlijk open zijn over de problemen die ik heb, zodat ze weten wat er aan de hand is. Ik wil hier niet over moeten gaan liegen.

Maar ik voel toch enige twijfel. Doe ik er goed aan om ze het al te vertellen? Gaan zij niet te makkelijk over drugs denken?

Maximusso zei:

Wat is jullie mening over wanneer je aan je kinderen verteld dat je verslaafd bent?

In het kort mijn situatie, na een huwelijk van 20 jaar gaan mijn vrouw en ik scheiden. We hebben twee kinderen, 14 jaar en 12 jaar oud. In het oudersschapsplan laten we opnemen dat ik me elke week laat testen om aan te tonen dat ik niet heb gebruikt. Zeker als de kinderen bij mij zijn is het van belang dit aan te tonen.

Nu is er een kans dat ik een keer terugval. Daarom wil ik eigenlijk open zijn over de problemen die ik heb, zodat ze weten wat er aan de hand is. Ik wil hier niet over moeten gaan liegen.

Maar ik voel toch enige twijfel. Doe ik er goed aan om ze het al te vertellen? Gaan zij niet te makkelijk over drugs denken?

Klik om te vergroten...

Dat is een hele lastige vraag...
Hier heb ik zelf ook lange tijd mee rond gelopen.
Ben ruim 8 jaar speedverslaafde geweest en nu 2 jaar clean.
Mijn dochter is 19 en weet hier verders niks vanaf.
Ik heb vaak gedachten gehad hier met haar eerlijk over te praten.
Heb er ook met mijn psycholoog over gepraat.
Tussen mijn dochter en mij is het lange tijd erg moeilijk geweest door puberteit.
Onze band is nu hechter dan ooit.
Mijn ex en ik zijn uit elkaar gegaan omdat er sprake was van huiselijk geweld.
Dus dit was opzich al een extreme periode voor mijn dochter.
Laat staan het feit dat haar ouders uit elkaar gingen.
Mijn psycholoog adviseerde mij om het nog niet te vertellen.
Omdat mijn dochter nu rust heeft gevonden in der leven.
Onze band nu onwijs goed rn sterk is.
En als ik het ooit ga vertellen dan doe ik dat als ze op der zelf woont.
Mochten er dan spanningen door ontstaan hebben we toch ieder onze eigen plek.

Jouw situatie is anders dan de mijne.
Als jij en je ex nog samen door één deur kunnen zouden jullie samen dit gesprek kunnen aangaan met de Kids.
Mischien zou je ook eens advies kunnen vragen bij https://www.jellinek.nl.
Je kunt met ze bellen en chatte..
Hun kunnen ook met hun ervaringen met je mee denken.
Ze kunnen advies geven aan je hier over.

Heel veel sterkte met de scheiding en alles wat daar bij komt kijken. 💪❤️

Maximusso zei:

Wat is jullie mening over wanneer je aan je kinderen verteld dat je verslaafd bent?

In het kort mijn situatie, na een huwelijk van 20 jaar gaan mijn vrouw en ik scheiden. We hebben twee kinderen, 14 jaar en 12 jaar oud. In het oudersschapsplan laten we opnemen dat ik me elke week laat testen om aan te tonen dat ik niet heb gebruikt. Zeker als de kinderen bij mij zijn is het van belang dit aan te tonen.

Nu is er een kans dat ik een keer terugval. Daarom wil ik eigenlijk open zijn over de problemen die ik heb, zodat ze weten wat er aan de hand is. Ik wil hier niet over moeten gaan liegen.

Maar ik voel toch enige twijfel. Doe ik er goed aan om ze het al te vertellen? Gaan zij niet te makkelijk over drugs denken?

Klik om te vergroten...

Je kinderen zijn op een leeftijd dat ze echt wel dingen door gaan hebben Zeker die van 14 die (waarschijnlijk) naar de middelbare gaat.

Zou je willen dat ze met vrienden gaan speculeren? Die kans zit er natuurlijk in wanneer je ze helemaal niks verteld.

Je hoeft het niet op drugs te gooien, maar alcohol kan ook. Mochten ze het dan met anderen bespreken, dan werkt dat toch wat minder stigmatiserend.

Ik ken je kinderen niet en om welke drugs het gaat. Ik denk wel dat het ongunstig gaat uitpakken als je niks verteld. Eventueel wanneer ze ouder zijn je verhaal er eerlijk uit gooien. Als je hebt laten zien er voor ze te zijn en ze geeft wat ze nodig hebben, laat je zien dat je hun op nummer 1 hebt gezet en zullen ze minder oordelen en begripvoller zijn.

Ik denk dat ik het zo zou aanpakken, maar that’s just me

Als aanvulling wil ik nog zeggen dat Syl een goed advies geeft met betrekking tot Jellinek. Eventueel kunnen systeem gesprekken ook een optie zijn

@Syl en @skunkopaat

Bedankt voor jullie reactie. Ik heb de meeste problemen met speed en 3mmc gehad. Ook een tijdje alcohol. Maar ook een periode van zo'n 10 jaar dat het prima ging. Alleen de laatste paar jaar ging het steeds moeilijker.

Ik heb samen met mijn vrouw gesprekken gehad bij Tactus. Daar hebben we systeemtherapie gehad en daar is ook wel besproken of het verstandig is om te vertellen.

Ik wil ze het liefst alles vertellen, maar de manier hoe ik dat moet doen, daar ben ik nog zoekende naar.

Dat gevoel heb ik dus ook precies hetzelfde...
Ik zou het het allerliefste gewoon eerlijk willen vertellen.
Heb ook geregeld momenten dat ik het echt bijna had gezegd.
Mischien toch eens contact opnemen met https://www.jellinek.nl.
Ik heb daar destijds ook super goed advies gehad wat betreft het wiet gebruik van mijn oudste.
Ze zijn er namelijk zowel voor de verslaafden zelf maar ook voor de naasten van de verslaafden.
Partners, kinderen, fam enz.

Maximusso zei:

@Syl en @skunkopaat

Bedankt voor jullie reactie. Ik heb de meeste problemen met speed en 3mmc gehad. Ook een tijdje alcohol. Maar ook een periode van zo'n 10 jaar dat het prima ging. Alleen de laatste paar jaar ging het steeds moeilijker.

Ik heb samen met mijn vrouw gesprekken gehad bij Tactus. Daar hebben we systeemtherapie gehad en daar is ook wel besproken of het verstandig is om te vertellen.

Ik wil ze het liefst alles vertellen, maar de manier hoe ik dat moet doen, daar ben ik nog zoekende naar.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat je kids juist afkeer kunnen krijgen voor drugs als je erover verteld, zo blijven ze er hopelijk juist vanaf, je kunt ze ook meteen leren dat het geen schande is een verslaving en dat het gewone mensen zijn en niet de stereotype junk
Op de juiste manier vertellen en op goed moment is belangrijk, pas op dat je niet teveel bij de kids neerlegt, gebruik ze niet als praatpaal, vertel wat nodig is 😊

Succes en veel sterkte !

@Syl Ik heb al begeleiding van Tactus. Ik neem aan dat Jellinek en Tactus te vergelijken zijn.

Ik neigde al het meest naar het vertellen en dat lijkt me nog steeds het beste. Vooral ook omdat ik mezelf heel erg terug zie in mijn dochter. En dan vooral gedrag en valkuilen waar ik haar voor wil waarschuwen. Het enige nadeel vind is dat ik volgens mij ergens heb gelezen dat kinderen, die bijvoorbeeld ouders hebben die drinken of roken, eerder het zelf ook gaan doen.

Maar goed alles valt of staat met de manier van uitleggen denk ik. Daar ga ik maar eens over nadenken.

In ieder geval allemaal bedankt voor de reacties. Tips zijn nog altijd welkom.

Maximusso zei:

@Syl Ik heb al begeleiding van Tactus. Ik neem aan dat Jellinek en Tactus te vergelijken zijn.

Ik neigde al het meest naar het vertellen en dat lijkt me nog steeds het beste. Vooral ook omdat ik mezelf heel erg terug zie in mijn dochter. En dan vooral gedrag en valkuilen waar ik haar voor wil waarschuwen. Het enige nadeel vind is dat ik volgens mij ergens heb gelezen dat kinderen, die bijvoorbeeld ouders hebben die drinken of roken, eerder het zelf ook gaan doen.

Maar goed alles valt of staat met de manier van uitleggen denk ik. Daar ga ik maar eens over nadenken.

In ieder geval allemaal bedankt voor de reacties. Tips zijn nog altijd welkom.

Klik om te vergroten...

Volgens mij is dat wanneer ze het je zien gebruiken. Pappa of mamma rookt/drinkt/whatever, hun rolmodel, waarvan ze gedrag gaan spiegelen.

Je kan eventueel bij Tactus de hulp inschakelen van een gezinscoach. Hier konden wij ook voor kiezen, maar uiteindelijk niet gedaan. Dat kan één of meerdere gesprekken met je kind(eren) erbij, of alleen met je kind(eren). Klonk heel luchtig en een soort van spelenderwijze uitleg. (Klinkt kinderachtig maar ik weet het niet beter te omschrijven)

Is de situatie omtrent de kinderen stabiel? Het is zaak ze hoe dan ook niet het gevoel te geven dat het hun schuld is ofzo. Kinderen zijn daar gevoelig voor en kunnen dat gaan denken.

Je hebt dit al besproken bij tactus lees ik, ook hoe je het gaat vertellen? Je hoeft dat niet zelf te doen en kunt het uitgebreid voorbereiden samen met tactus en er dus een coach bij gebruiken als steun. Die hebben al ervaring met de kwestie.

Hoe ver staat het met de scheiding en gaan jullie vredig uit elkaar? Als de kinderen het al weten, en het process is al bezig (inpakken, verhuizen, enz) dan kan het beter zijn om te wachten

Ik stel persoonlijke vragen, en je hoeft die zeker niet te beantwoorden als je dat niet wilt!

skunkopaat zei:

Hoe ver staat het met de scheiding en gaan vrede uit elkaar? Als de Kinderen Het al Weten, en Het proces is al bezig (in pakken, verhuizen, enz) dan Kan Het beter zijn Om Te Wachten

Klik om te vergroten...

Dit zijn inderdaad belangrijke zaken.
Ze hebben nu natuurlijk al erg veel aan hun hoofd.
Ze moeten alles nog verwerken.
Mischien toch wachten tot er weer wat meer rust is en de kinderen ook een beetje gewend zijn.
Een scheiding doet ook enorm veel met kinderen.
Ze gaan het straks moeilijk vinden dat als ze bij moeder zijn dat vader alleen is en andersom.
Mischien gaan ze zich dan te veel zorgen maken om je als ze er niet zijn.

Daarom mischien beter dat ze eerst wennen aan situatie straks.
Ook dat ze zien dat het goed gaat als jij alleen bent.

Ik denk met je mee maar je moet uiteindelijk je eigen gevoel hierin volgen.

Die ene zei:

Volgens mij is dat wanneer ze het je zien gebruiken. Pappa of mamma rookt/drinkt/whatever, hun rolmodel, waarvan ze gedrag gaan spiegelen.

Je kan eventueel bij Tactus de hulp inschakelen van een gezinscoach. Hier konden wij ook voor kiezen, maar uiteindelijk niet gedaan. Dat kan één of meerdere gesprekken met je kind(eren) erbij, of alleen met je kind(eren). Klonk heel luchtig en een soort van spelenderwijze uitleg. (Klinkt kinderachtig maar ik weet het niet beter te omschrijven)

Is de situatie omtrent de kinderen stabiel? Het is zaak ze hoe dan ook niet het gevoel te geven dat het hun schuld is ofzo. Kinderen zijn daar gevoelig voor en kunnen dat gaan denken.

Je hebt dit al besproken bij tactus lees ik, ook hoe je het gaat vertellen? Je hoeft dat niet zelf te doen en kunt het uitgebreid voorbereiden samen met tactus en er dus een coach bij gebruiken als steun. Die hebben al ervaring met de kwestie.

Hoe ver staat het met de scheiding en gaan jullie vredig uit elkaar? Als de kinderen het al weten, en het process is al bezig (inpakken, verhuizen, enz) dan kan het beter zijn om te wachten

Ik stel persoonlijke vragen, en je hoeft die zeker niet te beantwoorden als je dat niet wilt!

Klik om te vergroten...

Goed dat je het noemt. Het verschil zit hem in drinken of gebruiken waar ze bij zijn. Met alcohol sta je er soms te weinig bij stil. Vooral in de periode dat ik prima mate kon houden. Dan lijkt het de normaalste zaak.

Ik neem geen drugs in bijzijn van de kinderen. En na de scheiding hebben we al wat geregeld dat ik me laat controleren als de kinderen bij mij zijn. Kan zeggen dat ik het absoluut niet wil, maar moet mezelf toch beetje in de gaten laten houden.

Situatie thuis is verder goed. De kinderen hebben we gezamenlijk verteld dat we gaan scheiden. Dat het niet aan hun ligt en dat we ondanks alles wel veel om elkaar geven, maar dat het niet meer gaat. Hier hebben we niks over mijn verslaving verteld. Wat wel de hoofdreden is van de scheiding. Dat vind ik nog wel lastig, maar is wel realiteit.

Ik zou bij Tactus meer hulp kunnen vragen bij het vertellen. En ook of dit wel het juiste moment is. Mijn vrouw wil graag dat ik ze voor het nieuwe schooljaar op de hoogte breng. Maar denk dat ik toch voorstel daarmee te wachten. De scheiding moet nog afgehandeld worden en is nog niet verstuurd.

Ik zou niet weten waarom je dat aan je kinderen moet vermelden...helemaal in die leeftijd. En verslaving is een te generieke term geworden voor middelenmisbruik wat een ieder kan overkomen en teveel wordt gelabeld in deze maatschappij. Op een hele ongezonde manier. Mijn ervaring is dat kinderen hun ouder dan als een verslaafde gaan zien, een junk , wat op kinderen in de puberleeftijd een ongezonde druk en schaamtegevoel kan geven. Overigens hoef je je niet te laten testen, er is geen 1 rechter die dat zal afdwingen. Zolang je nuchter bent bij je kinderen en dat zelf niet verkloot is er geen enkele redenen om dat verder te benoemen.

Maximusso zei:

Goed dat je het noemt. Het verschil zit hem in drinken of gebruiken waar ze bij zijn. Met alcohol sta je er soms te weinig bij stil. Vooral in de periode dat ik prima mate kon houden. Dan lijkt het de normaalste zaak.

Ik neem geen drugs in bijzijn van de kinderen. En na de scheiding hebben we al wat geregeld dat ik me laat controleren als de kinderen bij mij zijn. Kan zeggen dat ik het absoluut niet wil, maar moet mezelf toch beetje in de gaten laten houden.

Situatie thuis is verder goed. De kinderen hebben we gezamenlijk verteld dat we gaan scheiden. Dat het niet aan hun ligt en dat we ondanks alles wel veel om elkaar geven, maar dat het niet meer gaat. Hier hebben we niks over mijn verslaving verteld. Wat wel de hoofdreden is van de scheiding. Dat vind ik nog wel lastig, maar is wel realiteit.

Ik zou bij Tactus meer hulp kunnen vragen bij het vertellen. En ook of dit wel het juiste moment is. Mijn vrouw wil graag dat ik ze voor het nieuwe schooljaar op de hoogte breng. Maar denk dat ik toch voorstel daarmee te wachten. De scheiding moet nog afgehandeld worden en is nog niet verstuurd.

Klik om te vergroten...

Ik ben van mening dat je vrouw niet de enige is die hier iets over te zeggen heeft.

Er bestaat een kans op een terugval, dat is begrijpelijk. Maar is de hele situatie van papa en mama gaan uit elkaar niet al genoeg voor hun om te verwerken? Ik zou het stap voor stap doen, anders wordt het voor hun ook ineens wel heel ingewikkeld allemaal.

En vooral: wat is op dit moment de meerwaarde ervan om het voor het nieuwe schooljaar te vertellen?

Natuurlijk is mijn vrouw niet de enige die beslist wanneer ik het vertel. Of later ik het anders zeggen dat het niet het geval is bij ons. We doen ons best om aan onze kinderen te laten zien dat je we elkaar nog met respect behandelen, ondanks de scheiding.

Ze gaf aan het fijn te vinden als ik het vertel als we nog een week vakantie hebben. Dan zijn we nog allemaal bij elkaar. Wonen dan nog in één huis.

Want stel het gaat na de scheiding niet goed met mij. Wat vertel je aan de kinderen als ze niet bij mij kunnen zijn? Keertje wat verzinnen kan wel, maar wil daar eigenlijk niet aan beginnen. Door ze het nu te vertellen weten ze wat er speelt. Gevaar hiervan is wel dat ze teleurgesteld gaan zijn als het vaker zou gebeuren. Dat ik niet genoeg om hun geef of zo.

Ik neig toch steeds meer om er even mee te wachten. Ook al is de scheiding er straks door dan moet ze nog wel een woning vinden. Kan daardoor nog wel even duren.

De controles zijn op vrijwillige basis en het idee erachter is dat ze 100% weet dat ik niet gebruik. Helaas heb ik daar te veel en te vaak over gelogen dat ze me niet op mijn blauwe ogen geloofd. En terecht... Zo weet ze dat de kinderen niet bij een vader zijn die gebruikt terwijl hij verantwoordelijk is voor zijn kinderen. En vind het zelf ook een fijne stok achter de deur.

Vraag is nog wel hoe we met gebruik omgaan als de kinderen niet bij mij zijn. Dan zou het mijn eigen verantwoordelijkheid zijn. Alleen hoeveel tijd neem je tussen laatste gebruik en het moment dat ze naar mij komen? Kan je zeggen dat zodra de drugs uitgewerkt is dat het mogelijk is?

Dit is een oprechte vraag en geen oordeel.

Maximusso zei:

Nu is er een kans dat ik een keer terugval. Daarom wil ik eigenlijk open zijn over de problemen die ik heb, zodat ze weten wat er aan de hand is

Klik om te vergroten...

Maximusso zei:

Vraag is nog wel hoe we met gebruik omgaan als de kinderen niet bij mij zijn. Dan zou het mijn eigen verantwoordelijkheid zijn. Alleen hoeveel tijd neem je tussen laatste gebruik en het moment dat ze naar mij komen?

Klik om te vergroten...

Je bent bang voor terugval en wilt daarom je kinderen op de hoogte brengen.
Maar je bent ook van plan drugs te blijven gebruiken.
Alleen op moment dat de kinderen niet bij jou zijn.
Waarom de kinderen opzadelen met zon zware last, terwijl ze al zo veel te verwerken hebben.
Terwijl je gewoon drugs wil blijven gebruiken?.

Syl zei:

Dit is een oprechte vraag en geen oordeel.





Je bent bang voor terugval en wilt daarom je kinderen op de hoogte brengen.
Maar je bent ook van plan drugs te blijven gebruiken.
Alleen op moment dat de kinderen niet bij jou zijn.
Waarom de kinderen opzadelen met zon zware last, terwijl ze al zo veel te verwerken hebben.
Terwijl je gewoon drugs wil blijven gebruiken?.

Klik om te vergroten...

Dit is een hele terechte opmerking , als jij je kinderen wil meegeven dat je verslaafd bent ‘omdat je kan terugvallen’ dan is de motivatie natuurlijk niet oprecht maar vooral een excuus en vooral voorjezelf als ast een achterdeur inbouwen naar je kinderen toe. Dit is geen oordeel maar mijn mening en ik veroordeel je echt miet want ik herken de situatie waar je in zit.

Tegenover je kinderen is het ook niet helemaal fair als je motivatie anders is dan de uitvoering, dan speel je alsnog geen open kaart.
Ook maak je het voor jezelf nog lastiger denk ik.

Het is helemaal niet mijn bedoeling dat ik ga gebruiken als de kinderen niet bij mij zijn. Ik dacht de vraag te stellen, zodat ik niet bij een terugval meteen de kinderen minder zou gaan zien. Terwijl het gebruik bijvoorbeeld dagen voordat ze bij mij komen is voorgevallen.

Echter nu ik het zelf ook nog een keer lees, moet ik toegeven dat ik zie dat ik verkeerd bezig, want ik probeer mogelijkheden in te bouwen. Dus als het niet lukt dan proberen het zo te regelen dat het wel kan in de week dat ik alleen thuis ben. En daar baal ik van. Had het zelf niet in de gaten dat ik bezig was met deze oude gewoonte.

Ik wil het vertellen zodat ze weten wat er speelt, mocht ik een terugval hebben. Dat ik dan juist niet hoef te liegen erover.

Nu denk ik helemaal dat het beter is om te wachten. Eerst langer aankijken hoe het gaat met stoppen.

De opmerking dat ik bezig ben de kinderen met een zware last op te zadelen, lijkt me juist. Dus ga het zeker anders aanpakken.

Maximusso zei:

Het is helemaal niet mijn bedoeling dat ik ga gebruiken als de kinderen niet bij mij zijn. Ik dacht de vraag te stellen, zodat ik niet bij een terugval meteen de kinderen minder zou gaan zien. Terwijl het gebruik bijvoorbeeld dagen voordat ze bij mij komen is voorgevallen.

Echter nu ik het zelf ook nog een keer lees, moet ik toegeven dat ik zie dat ik verkeerd bezig, want ik probeer mogelijkheden in te bouwen. Dus als het niet lukt dan proberen het zo te regelen dat het wel kan in de week dat ik alleen thuis ben. En daar baal ik van. Had het zelf niet in de gaten dat ik bezig was met deze oude gewoonte.

Ik wil het vertellen zodat ze weten wat er speelt, mocht ik een terugval hebben. Dat ik dan juist niet hoef te liegen erover.

Nu denk ik helemaal dat het beter is om te wachten. Eerst langer aankijken hoe het gaat met stoppen.

De opmerking dat ik bezig ben de kinderen met een zware last op te zadelen, lijkt me juist. Dus ga het zeker anders aanpakken.

Klik om te vergroten...

Geef jezelf nog even de kans om dit onder controle te krijgen. Kinderen zijn zoveel mooier dan verslaving, maar verslaving is iets dat je de rest van je leven bij je zal dragen. Enkel als je de intrinsieke motivatie hebt gevonden, zal het lukken om te stoppen.

En wees tot die tijd niet te steng voor jezelf!

Maximusso zei:

Het is helemaal niet mijn bedoeling dat ik ga gebruiken als de kinderen niet bij mij zijn. Ik dacht de vraag te stellen, zodat ik niet bij een terugval meteen de kinderen minder zou gaan zien. Terwijl het gebruik bijvoorbeeld dagen voordat ze bij mij komen is voorgevallen.

Echter nu ik het zelf ook nog een keer lees, moet ik toegeven dat ik zie dat ik verkeerd bezig, want ik probeer mogelijkheden in te bouwen. Dus als het niet lukt dan proberen het zo te regelen dat het wel kan in de week dat ik alleen thuis ben. En daar baal ik van. Had het zelf niet in de gaten dat ik bezig was met deze oude gewoonte.

Ik wil het vertellen zodat ze weten wat er speelt, mocht ik een terugval hebben. Dat ik dan juist niet hoef te liegen erover.

Nu denk ik helemaal dat het beter is om te wachten. Eerst langer aankijken hoe het gaat met stoppen.

De opmerking dat ik bezig ben de kinderen met een zware last op te zadelen, lijkt me juist. Dus ga het zeker anders aanpakken.

Klik om te vergroten...

Dit is in ieder geval wel een eerlijke kijk naar jezelf maar of je nu achterdeurtjes creeert of niet, de rode draad van dit topic zijn je kinderen en met welke last je ze opzadelt. Daarin vind ik vooral erg belangrijk de leeftijd die ze nu hebben, 12-14 zijn hele kwetsbare leeftijden en inschatten hoe ze er bewust of onbewust mee omgaan is gewoon erg lastig. 1 van mijn ouders is zelf verslaafd, old school verslaafd, en daar zijn wij pas achter gekomen toen wij rond de leeftijd van 20 waren. Dat er andere zaken speelden wisten wij al op jonge leeftijd maar de drugs kwamen later pas. Althans, ik wist al op mijn 17 dat er gebruikt werd en ik kon gewoon meedoen. En was daar eerst op tegen maar dit trigerde mij wel op met vrienden drugs te gaan gebruiken terwijl ik echt anti hard drugs was. Dus het kan ook een vreemde soort van nieuwschierigheid opwekken, Tegenwoordig wordt er met 12 jaar al hard drugs gebruikt, dus ook dat zijn risico's naast het stigma wat het ook kan meebrengen. Goed of slecht, cool of beschamend.

Waar het in eerste instantie fout ging bij de uc's was toen ze me vertelde dat er geen positieve resultaten bijzaten terwijl dat gewoon niet anders kon.

Daarna heb ik de uitleg gehoord dat er twee resultaten nog niet binnen waren. Die twee waarvan ik had aangegeven dat ze positief moesten zijn. Ik denk niet dat ze hier express uitslagen aan het beïnvloeden zijn voor betere scores voor hun kliniek. Maar ik heb door de communicatie erover het vertrouwen wel verloren als het aankomt op dat het goed gaat en volgens afgesproken regels gewerkt wordt. De meest simpele afspraak dat ik de positieve uitslagen door zou krijgen daar wordt ik van de één naar de ander gestuurd die het moet regelen.

Tel daarbij op dat het nu al weken duurt voordat er een uitslag verteld wordt, dan hebben we er eigenlijk niet zoveel aan. Ik wil aantonen dat ik niet onder invloed ben als de kinderen bij mij zijn. Dus ipv alles via Tactus ga ik die testen zelf afnemen met mijn vrouw erbij. Zo heeft zij ook rust dat de kinderen die week bij mij kunnen zijn. En ik heb geen vervelende vrouw die me de kinderen wil afpakken of me zwart maakt bij de kinderen. Enige wat zij wil is na alle leugens, zeker weten dat ik niet heb gebruikt en niet mij op mijn woord te hoeven geloven.

Dat ik schommel tussen het willen stoppen, maar toch nog over gebruik denken, klopt helemaal. Merk dat mijn mening en motivatie laatste tijd veranderd van nooit meer willen gebruiken naar het kan wel als de kinderen bij mijn vrouw zijn. Denk dat het in mijn berichten de ene keer lijkt alsof ik wil stoppen voor altijd. Dan misschien een keer, tot wanneer het niet lukt alleen als ik die week op mezelf ben. Denk dat daar goed in is te zien dat ik het heel moeilijk vind om te stoppen. Liefst stop ik ermee en zou het sporadisch recreatief gebruik het mooist zijn. Dat is denk ik niet weggelegd voor mij. Dus dan gewoon helemaal stoppen en ook niet af en toe.

Dat lukt nog niet zoals gewenst, maar gaat wel steeds beter. De afgelopen week de laatste vakantie met elkaar als gezin gehad en eergisteren scheidingspapieren getekend en dan lukt het me niet en ga ik me afzonderen en gebruiken. Kan er nog niet goed mee omgaan. Mijn vrouw woont ook nog gewoon bij me in huis. Dan kan nog wel maanden duren voordat ze een andere woning heeft. In deze periode zou ik het liefst willen dat ze ziet dat het me lukt om het onder controle te krijgen.

We hebben co ouderschap afgesproken en de kinderen halen ze niet zomaar weg, maar wel als het me niet lukt en er twijfel bestaat dat ik onder invloed ben tijdens mijn week met ze. En hoewel ik dat niet wil, vind ik het wel prettig dat het gevolgen heeft als ik positieve uitslagen zou krijgen. Ik moet zorgen voor een veilige omgeving voor ze, lukt dat me niet. Dan uit voorzorg niet naar mij komen in een week.

Hebben afgesproken om 6 maanden om de week een test te doen. Op moment dst ze naar mij komen. Na half jaar geen positieve uitslag, dan kijken of het nog nodig is.