DrugsForum.nl

01-01-2024, 00:00

Zeehond zei:

Echt iedereen zal met je eens zijn hoe moeilijk die stap is. Dit is een enorme zware beslissing.
Er zijn leden, die jou zijn voor gegaan in zo’n soortgelijk proces. Soms nog moeilijker met kinderen.
Maar als je met al je verstand en alles wat je hierboven leest de zaken op een rijtje zet is het hoe dan ook de juiste beslissing.

Je lijkt nog steeds te vertrouwen dat het goed komt, je wilt hem een kans geven.
Maar inmiddels steelt hij al van je.
Wil je op de volgende stappen wachten?

Het is een proces waar jij doorheen moet.

En ja voor mij is het makkelijk praten. Maar heb al zoveel leed gelezen over relaties met verslaafde partners…
Je doet jezelf echt tekort door verder te gaan.

Klik om te vergroten...

Hard… om te horen… maar het is wel waar ja… 😞

01-01-2024, 00:00

Mindless zei:

Regelrecht stelen van je vind ik wel echt ver over de grens gaan.

Zie het als dat hij je keuze makkelijker voor je maakt. Zo iemand is niet goed voor je, zacht uitgedrukt.

Al begrijp ik wel dat het moeilijk is als je zelf midden in een relatie zit en daarin hebt geïnvesteerd. Niet alleen met geld, maar ook met tijd, met aandacht, met emotie, met liefde... Je hebt dan niet het overzicht wat een outsider buiten jouw relatie heeft. Je kunt zelfs tunnelvisie krijgen. Dat is me zelf notabene overkomen.

Maar hier zijn de tekenen wel heel duidelijk en volgens mij weet je het zelf ook wel: loslaten...

Klik om te vergroten...

Ik ben bezig… ik zet stappen… jullie hebben ook gelijk…. Ik wilde dat ik het sneller kon loslaten…. De pleister er ineens vanaf kon trekken… bedankt voor de harde en pijnlijke woorden…ook van zeehond…. 🙏 ogen open…

01-01-2024, 00:00

Meis zei:

Ik ben bezig… ik zet stappen… jullie hebben ook gelijk…. Ik wilde dat ik het sneller kon loslaten…. De pleister er ineens vanaf kon trekken… bedankt voor de harde en pijnlijke woorden…ook van zeehond…. 🙏 ogen open…

Klik om te vergroten...

Ze waren in ieder geval niet bedoeld als harde woorden, maar ik begrijp dat het moeilijk is, echt... Zeker als je samenwoont, lijkt het me nog moeilijker.

Inderdaad ogen open en ook open houden. Ik kan je vertellen dat ik rond een jaar lang met mijn zusje wandelingen heb gemaakt om te praten over dat ze bij haar ernstig alcoholistische, wietverslaafde ex weg moest. Ze zag het tijdens onze wandelingen dan zo helder voor ogen. Ze wist ergens echt wel dat ze weg moest bij hem. Maar dan kwam ze weer thuis bij hem en leek hij zo hulpeloos en bedacht ze zich weer hoe hij het ooit moest gaan redden zonder haar... En dan hadden we de week erop hetzelfde gesprek weer tijdens onze wandeling.

En ze is niet de enige. Zelf ben ik ook te lang doorgegaan met een toxische relatie en zo velen met ons. Voor veel mensen is dit hartstikke moeilijk. Voor een buitenstaander is het makkelijk praten, maar als je zelf in zo'n situatie verweven zit als het ware, dat is andere koek... Daarom wat je zegt: ogen open. En waarschijnlijk is de pleister er in 1 keer aftrekken het beste. Want wat hoop je eigenlijk te bereiken met dit nog langer voort te laten duren? Dingen zullen er niet makkelijker op worden, integendeel.

01-01-2024, 00:00

Meis zei:

Hard… om te horen… maar het is wel waar ja… 😞

Klik om te vergroten...

Het is heel hard en confronterend he.. Maar wat de anderen ook zeggen, jij kan hem niet helpen, je kan alleen jezelf helpen. En het is een proces om op het punt te komen dat je beseft dat je los moet laten.

01-01-2024, 00:00

Het uiterst nare is in deze gevallen vaak dat met die blowerij, die veel geld kost wat nuttiger besteed had kunnen worden, dat er slecht gedrag met deze verslaving gepaard gaat...
En nu er al geld gestolen wordt, is dit gedrag zoals @Mindless al aangeeft, een grens gepasseerd.
In dit geval is idd loslaten de enige weliswaar zeer moeilijke aanbevolen weg om verder te gaan.
Want wat is de volgende hindernis....de deurwaarder aan de deur? Grote schulden?
Kommer en kwel!
Ga voor jezelf, alle sterkte toegewenst!

01-01-2024, 00:00

Hallo allemaal,

Ik ben nieuw hier en ben op zoek naar advies, een hart onder de riem en mogelijk lotgenoten?

Mijn vriend is verslaafd aan benzo's, wiet, en coke. Daarnaast zijn ook 3 cmc en alcohol een probleem en ben ik erachter gekomen dat hij ook meerdere keren truffels heeft genomen en van plan was ketamine te bestellen.

Hij wil hulp, zijn ook in afwachting van een opname in een kliniek, maar in de tussentijd loopt het thuis alles behalve lekker en wordt het gebruik van kwaad tot erger. We hebben 2 kleine kindjes en ik voel me een slechte moeder omdat hij hier nog woont. Tegelijkertijd wil ik hem niet op straat zetten, want dat wordt zijn dood. Daar ben ik sowieso al bang voor omdat hij ook anti depressiva slikt en alles bij elkaar natuurlijk behoorlijk riskant is.

Ik vraag me soms (eigenlijk heel vaak) af of het allemaal nog wel zin heeft. Gaat dit ooit goed komen, met hem, met ons? Ik ervaar weinig steun vanuit zijn familie, er wordt niet echt aan mij gedacht. Zij zitten er door heen en laten mij aan mijn lot over met onze kinderen. Alsof ik er niet door heen zit, ik ben ten einde raad. Ik weet dat er hulpgroepen zijn voor naasten, maar kan hierin niet echt vinden wat ik zoek. Ik zou zo graag in contact komen met iemand die snapt hoe ik me voel. En dan ook echt snapt, en niet in de zin van ik kan me voorstellen blablabla.

Zijn hier toevallig mensen met een verslaafde partner?

01-01-2024, 00:00

Billy1908 zei:

Hallo allemaal,

Ik ben nieuw hier en ben op zoek naar advies, een hart onder de riem en mogelijk lotgenoten?

Mijn vriend is verslaafd aan benzo's, wiet, en coke. Daarnaast zijn ook 3 cmc en alcohol een probleem en ben ik erachter gekomen dat hij ook meerdere keren truffels heeft genomen en van plan was ketamine te bestellen.

Hij wil hulp, zijn ook in afwachting van een opname in een kliniek, maar in de tussentijd loopt het thuis alles behalve lekker en wordt het gebruik van kwaad tot erger. We hebben 2 kleine kindjes en ik voel me een slechte moeder omdat hij hier nog woont. Tegelijkertijd wil ik hem niet op straat zetten, want dat wordt zijn dood. Daar ben ik sowieso al bang voor omdat hij ook anti depressiva slikt en alles bij elkaar natuurlijk behoorlijk riskant is.

Ik vraag me soms (eigenlijk heel vaak) af of het allemaal nog wel zin heeft. Gaat dit ooit goed komen, met hem, met ons? Ik ervaar weinig steun vanuit zijn familie, er wordt niet echt aan mij gedacht. Zij zitten er door heen en laten mij aan mijn lot over met onze kinderen. Alsof ik er niet door heen zit, ik ben ten einde raad. Ik weet dat er hulpgroepen zijn voor naasten, maar kan hierin niet echt vinden wat ik zoek. Ik zou zo graag in contact komen met iemand die snapt hoe ik me voel. En dan ook echt snapt, en niet in de zin van ik kan me voorstellen blablabla.

Zijn hier toevallig mensen met een verslaafde partner?

Klik om te vergroten...

Welkom Billy, vervelend om te horen dat je in deze situatie zit ☹️❤

Om je alle bullshit te besparen, in a nutshell: ja die zijn er genoeg op het forum. Doorzoek het forum goed en je kunt ook bij de zoekfunctie intypen waar je precies naar zoekt en je gaat genoeg topics / mensen tegen komen met een verslaafde partner.

Ik heb jou situatie ook meegemaakt maar dan ook beide verslaafd.

01-01-2024, 00:00

Hi!!

Lotgenoot hier!

Wat heftig voor jou/jullie, en een flink lijstje drugs wat je kunt opnoemen.
Waarschijnlijk houd jij heel de boel draaiende. Dat is lekker makkelijk voor hem, en geen leven voor jou. Ik heb me de afgelopen maanden gigantisch verdiept in verslavingen en hoe je hiermee om moet gaan als naaste, en jouw situatie is zo typisch voor wat veel vrouwen doen.

Ik ben zwanger en weggegaan bij mijn ex wegens verslaving. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, is mijn mening, ook al is het heel moeilijk en verwarrend. Ik gok dat jullie al jaren samen zijn, een (koop) huis delen, etc. Dat geef je niet zomaar op.

Zet je kinderen op 1, daarna jijzelf. De relatie mag hierin geen prio hebben. Ik zou hem duidelijk maken dat hij kan vertrekken als hij het afkicken niet serieus neemt (en dat dan ook echt uitvoeren). Jij kunt deze last niet 24/7 dragen en bent niet verantwoordelijk voor het feit of hij dood gaat ja of nee.

Je mag me een privebericht sturen. Erover praten is heel fijn!!

01-01-2024, 00:00

Geen ervaring met verslaafde partner, wel veel over gelezen hier op het forum helaas.

Vanaf de zijlijn de volgende tips.
Zet je kinderen en jezelf op de eerste plaats en zorg voor een stabiele en veilige omgeving.
Aarzel niet om weg te gaan waar je nu bent ook al is die stap heel moeilijk.
Of zorg dat hij het huis verlaat zodat er voor jou en je kinderen een rustige plek is.
Het is voor jou nu al zwaar genoeg.

Van een gezonde relatie met je vriend is geen sprake. Hij is verslaafd en je kunt hem niet echt helpen.
Daar ga jij anders aan onderdoor.

Met professionele hulp kan hij er bovenop komen. Maar dat is een hele lange weg als ik zijn situatie lees.

Je zult hele pittige besluiten moeten nemen en je weet zelf ook dat je kinderen en jij nu op plek 1 staan ❤️

Het heeft zeker allemaal zin, dit gaat voorbij. Veel kracht, sterkte en blijf positief.

Truffels en ketamine vallen bij matig gebruik wel mee qua schadelijkheid. Lees je goed in.

01-01-2024, 00:00

#10

Ja hier ervaring. Geleerd om geen relaties te bouwen op intenties. Zolang hij niet is gestopt is er niks veranderd.
Oprechte vraag maar waarom wonen jullie nog samen als er ook kinderen in het spel zijn? Ik zou alleen al voor de kinderen hem apart laten wonen. Nu heb je een gebruiker zo dicht bij je kinderen. Het klinkt niet empathisch maar mijn advies is hem zo te zien. Een moeder zal geen gebruiker bij haar kinderen willen. Nu is dat lastig want hij is de vader toch moet je ze en jijzelf beschermen daarvoor.

Als hij afgekickt is is het probleem ook niet opgelost. Je moet toch een bepaalde zekerheid hebben dat hij stabiel blijft. Laat hem dat maar bewijzen in een opname en daarna een andere plek. Pas dan zou ik me meer richten op dat hij je vriend is. Maar doe het jezelf en je kinderen niet aan dat hij in en uit de verslaving valt en dus in en uit huis blijft gaan. Je mag me pb'en als je wilt.

01-01-2024, 00:00

#11

buddha31 zei:

Nu heb je een gebruiker zo dicht bij je kinderen. Het klinkt niet empathisch maar mijn advies is hem zo te zien. Een moeder zal geen gebruiker bij haar kinderen willen

Klik om te vergroten...

Mee eens.

We zien vaak nog de mooie kanten van zo'n man. Maar bovenstaande is hoe we móéten denken, voor onze kinderen. Dat is onze taak.

buddha31 zei:

Maar doe het jezelf en je kinderen niet aan dat hij in en uit de verslaving valt en dus in en uit huis blijft gaan.

Klik om te vergroten...

Dit ook .

Pijnlijk, maar waar. 😥

01-01-2024, 00:00

#12

Hoi, ik wil net mijn bed in duiken. Alsof ik mijn eigen verhaal in grote lijnen lees. Mijn partner is ook een polygebruiker, staat aangemeld bij de crisis en gaat vanuit daar na jaren ellende op een ander adres wonen. Wij hebben ook kinderen samen.

Mocht je er behoefte aan hebben mag je me een dm sturen 🙂

01-01-2024, 00:00

#13

Ik had ook een verslaafde partner. Samen hebben we een kindje van 1. Ik heb er zelf voor gekozen te verhuizen met de kleine en een nieuw leven te beginnen en wat ervaar ik een rust.

Het gaat niet veranderen zo lang ze zelf niet de stappen ondernemen om professionele hulp te zoeken. Ook vind ik dat het eigenlijk de Kids niet aangedaan kan worden om met een verslaafd persoon samen te leven.

Ook iets om over na te denken: jouw kids krijgen nu totaal het verkeerde beeld over wat een gezonde gezinsdynamiek is, jij bent namelijk de 'drager' van het hele gezin (niet aanvallend bedoeld, heb zwaar respect voor je).

Als je wat kwijt wil of gewoon even wil praten mag je mij altijd een dm sturen

Verslaafde vriend

Een reactie plaatsen