keta verslaving

Kibo3 zei:

Heftig man.

Mijn verhaal komt heel veel overeen met die van jou. Steeds meer momenten voor werk, school en hier een soort grens bij opzoeken. Daarnaast ook 20g per week wegwerken inderdaad. Ineens heb je zo alles op. Ik mag geen prijzen noemen maar een goedkope hobby is het niet. Ik heb zelf nooit echt gehad dat ik aan het schreeuwen was of dergelijke.

Hoe zijn verder de fysieke klachten bij jou verlopen en zijn de nu over?

Je mag ook in een privé bericht reageren als je dat liever hebt.

Klik om te vergroten...

Heb zelf op een paar k-cramps na eigenlijk nooit fysieke klachten gehad, had in de tijd veel kennis gekregen over keta waardoor ik zowat alle klachten wist te ontlopen. Heb dus toen bijna geen, en nu helemaal geen fysieke klachten. Terwijl ik flink wat heb gebruikt in korte tijd soms. Het enige misschien dat wanneer ik meerdere dagen achter elkaar 3 gram per dag naar binnen werkte had ik wat last van me maag, maar dat kwam meer omdat ik amper at. Als je goed eet voor en tijdens je gebruik van vermengt de keta een beetje in je maag met het voedsel waardoor je veel minder snel last krijgt van je maag. Ik hoor mensen ook altijd over plas problemen dat is ook heel makkelijk te voorkomen: gewoon veel water (met een beetje zout) drinken en je keta moet je goed fijn maken voor je hem snuift. Had zelf altijd de suiker-vorm die was altijd al goed fijn. Voor het slapen dronk ik altijd een liter water en tijdens het gebruik ook nog een of meerdere liters water. K-cramps komen doordat je de keta doorslikt en door ophoping in een (vaak lege) maag. Heb dit maar 3x gehad gelukkig wat toen hielp was onder een heel warme douche staan. Mentaal was eigenlijk voor mij waar ik meer last van had: waanideeën krijgen, paranoide worden, extreme stemmingswisselingen en depressief wanneer ik niks meer had en alles uitstellen wat niet echt noodzakelijk was

Update,

Sinds ik weer naar school ga gebruik ik eigenlijk niet alleen in het weekend op feesten. Op de moment dat ik niet gebruikte had ik aftoe een angstaanval maar dat duurt max 1/2 min. Dat liep 1 maand goed tot de dag van vandaag ik heb weer een feest gehad en op het moment dat ik niks te doen heb voel ik me dood ongelukkig zonder een goede reden. Dus dan grijp ik weer naar de keta terwijl het zo goed ging om alleen op een feest wat te gebruiken. Het moment dat ik niks te doen heb wordt ik soort aangevallen door de gedachten keta. De ene keer erger dan de andere keer. Gelukkig heb ik het nu beter in bedwang. Ik gebruik eigenlijk alleen in de avond na school/stage. Maar stoppen wilt iets in me niet. Ik ben bang dat ik niet meer kan feesten (terwijl ik dat vaak genoeg nuchter heb gedaan). tis gewoon helemaal kut.

hannes zei:

Update,

Sinds ik weer naar school ga gebruik ik eigenlijk niet alleen in het weekend op feesten. Op de moment dat ik niet gebruikte had ik aftoe een angstaanval maar dat duurt max 1/2 min. Dat liep 1 maand goed tot de dag van vandaag ik heb weer een feest gehad en op het moment dat ik niks te doen heb voel ik me dood ongelukkig zonder een goede reden. Dus dan grijp ik weer naar de keta terwijl het zo goed ging om alleen op een feest wat te gebruiken. Het moment dat ik niks te doen heb wordt ik soort aangevallen door de gedachten keta. De ene keer erger dan de andere keer. Gelukkig heb ik het nu beter in bedwang. Ik gebruik eigenlijk alleen in de avond na school/stage. Maar stoppen wilt iets in me niet. Ik ben bang dat ik niet meer kan feesten (terwijl ik dat vaak genoeg nuchter heb gedaan). tis gewoon helemaal kut.

Klik om te vergroten...

Dat is het keta stemmetje man. Gebruiken als het niet lekker gaat etc resulteert in dieper het cirkeltje komen. Daarnaast als je het niet volledig wilt opgeven. Bedenk dat dat hoe meer en vaker je gebruikt de lol ervan afgaat.

. Bedenk dat dat hoe meer en vaker je gebruikt de lol ervan afgaat.

Noot:
En je doet je lichaam schade aan....

Life is a bitch, maar dan.. met drugsverslaving wordt het echt een hell!

interessant dat mensen aan keta verslaafd kunnen raken, ik heb het paar keer geprobeerd voel me depressief, bored en mehh op keta.. als het uitwerkt voel ik me meteen stukke beter. behalve desorientatie en je goed ziek voelen/draaierig.. wat brengt keta??? i dont get it,..,

Zelf persoonlijk geen zin te typen. Ik geloof dat er een topic is met “wat keta voor mij heeft betekend” of iets in die koers.

hannes zei:

Mijn ouders vertellen over mijn verslaving zie ik als geen optie. Als ik het hun vertel breken ze van teleurstelling ze zouden denk niet eens boos zijn maar verdrietig.

Klik om te vergroten...

Om het maar een beetje bot te zeggen: dit is geen gezonde, veilige ouder/kind relatie, Hannes. Jij hoeft niet de beschermer van je ouders te zijn. Zij zijn er om jou te helpen bij problemen. Zij zijn jouw ouders en jij bent hun kind, dus jij bent degene die met problemen naar hun toe hoort te gaan. Ze houden van je en (als het goed is) hoewel ze het een verdrietige situatie kunnen vinden, zal dat voor jou zijn en niet voor zichzelf. Zoals je het nu beschrijft, ben jij als een vader voor je vader en je moeder.

Er zijn veel verschillende redenen waarom een kind denkt voor zijn ouders te moeten zorgen en ze te moeten beschermen. Ik wil hier niemand over aanvallen of verdedigen, maar ik denk wel dat het belangrijk is om je bewust te zijn van wat er speelt. Dat geeft namelijk hoe dan ook stress en stress speelt bijna altijd een rol bij verslaving.

Is er iemand waar je terecht kunt? Een tante of oom, buren, ouders van vrienden, vrienden van je ouders...? Ik kan namelijk zien dat je gewend bent om alleen te worstelen en in dit geval is dat echt niet oké. Dit probleem is een beetje te groot om helemaal alleen te kunnen tackelen, zeker als je jouw leeftijd hebt. Ik wil je echt adviseren: praat eens over je gevoelens, je twijfels, je levensvragen met iemand. Het hoeft nog niet eens persé alleen over je verslaving te gaan. Een vangnet, een hulplijn, een persoon te kennen waar je je veilig voelt en met je problemen terecht kunt; dat is super belangrijk in je leven.

De mensen die je hier wat advies proberen te geven, zeggen niet voor niets: zoek hulp. De meesten van ons zijn namelijk al wat langer volwassen en we weten wat belangrijk is. Velen van ons zijn door schade en schande wijs geworden en daar willen wij jou voor beschermen. Dus probeer ons te vertrouwen en zet die stap: zoek hulp.

Update,
Het ging een tijdje beter met me, maar toen begon ik weer volop wiet en ket te gebruiken. Dit zorgde ervoor dat ik de realiteit niet onder ogen wilde zien. De stemmen in mijn hoofd werden steeds erger en ik verafschuwde mezelf omdat ik het zo ver had laten komen. Op mijn hoogtepunt gebruikte ik ongeveer 10 gram keta in een weekend om de werkelijkheid maar niet te hoeven zien. Totdat ik een paar weekenden geleden half depressief thuis kwam van een feest en dacht: "Wat ben ik eigenlijk allemaal aan het doen?" Als ik zo doorga, zal ik mezelf van het leven beroven. Daarom heb ik een afspraak gemaakt bij de huisarts en mijn vrienden verteld dat ik wil praten. Gelukkig stonden ze ervoor open en reageerden ze positief op het feit dat ik hulp wilde zoeken.

De huisarts adviseerde me om met iemand te gaan praten, dus ik maakte een afspraak. Helaas moest ik een maand wachten en in die tijd ging het alleen maar slechter. Ik zorgde ervoor dat ik altijd onder invloed was. Voor mijn werk rookte ik snel een joint en als ik nog drugs overhad van het weekend, gebruikte ik elk uur snel wat. Dit ging zo door tot de volgende afspraak. Niet erg slim, maar de dag ervoor had ik gefeest en niet geslapen, en had ik na lange tijd weer xtc genomen. Dus ik ging met weinig slaap en nog snel een joint gerookt vol goede moed naar die afspraak. Aan tafel zat ik half huilend te vertellen dat ik verslaafd ben en dat ik gek word van de stemmen in mijn hoofd die me constant neerhalen. Hij kwam tot de conclusie dat ik zo snel mogelijk naar een kliniek moest en opgenomen moest worden. Op dat moment dacht ik: "Als het moet, dan moet het, als dat het beste is voor mij en als die stemmen maar stoppen."

Maar toen ik thuis kwam, dacht ik bij mezelf: "Ik ga absoluut niet naar een kliniek, dan stop ik liever met leven." Dus besloot ik om het nog één keer te proberen om te stoppen. De eerste dag verliep moeizaam, maar 's avonds bedacht ik dat ik nog een boek had genaamd "Verslaving Voorbij". Ik was er al in begonnen, maar vond het toen erg moeilijk taal en begreep er weinig van. Toch besloot ik een stukje te lezen. Het gaf me een bepaalde rust omdat ik zoveel herkende en het gaf me hoop. De volgende dag las ik verder en bleef ik dingen herkennen. Ik ben nu nog aan het lezen, nog 5 à 6 hoofdstukken te gaan, maar ik weet zeker dat de mindset die dit boek beschrijft, mijn kijk op mijn verslaving verandert. Voor het eerst in lange tijd voel ik me echt goed zonder drugs.