hannes

"Neo-Shulginist zei: Het is niet makkelijk om te stoppen omdat je moet leren hoe je op een gezonde manier met vervelende gevoelens kunt omgaan. Daar kun je best wat hulp bij gebruiken. Je hebt daar al een goeie eerste stap in gezet door vrienden in vertrouwen te nemen. Wat alleen niet zo gezond is, is dat je jezelf kwalijk neemt dat je anderen teleurstelt, wat dan weer nare gevoelens zijn die je ontvlucht met drugs. Het helpt om dat cirkeltje in je gedachten te doorzien. Daarbij kan een zelfhulpboek helpen zoals De Verslaving Voorbij van Jan Geurtz. Maar ik zou aanraden om ook gewoon even de huisarts te bellen en je door te verwijzen naar een verslavingszorginstelling. Daar krijg je goede hulp bij het leren omgaan met vervelende gevoelens, tegenslagen, en eventueel onzekerheid (omdat je jezelf socialer vindt met ketamine op). Klik om te vergroten... Bedankt voor je bericht. Ik ben begon met het boek lezen. Vindt het lastig om hulp te zoeken."

"update Ik zou eigenlijk dit weekend niet een feest gaan, maar het kwam weer tegoed uit om niet te gaan. Ik nam als gewoonlijk weer keta, ook al heb ik tegen iedereen gezegd dat ik het niet meer doe. Ik wil mijn vriend hier niet in betrekken het is mijn probleem niet die van hun. Na een tijd je begint het netwerken en ik krijg soort een badkuip ik kwam er maar niet goed in moest teveel nadenken over waarom ik het nou weer heb gebruikt en normaal ga ik naar feesten om mijn hoofd teleggen, maar dit keer kon ik niet stoppen met denken. Wat tot gevolg had dat ik steeds meer ging gebruiken om, maar niet na te denken. Dat werkt voor een poos tot 3/4 toen had ik echt geen zin meer in drugs, ik had ook aardig wat alcohol op wat ik eigenlijk zelden drink. Ik wou eigenlijk gewoon naar huis, maar ja ik werd thuis gebracht en kon het niet over me hardt krijgen om bevragen of we al ging. Eindelijk thuis aangekomen gelijk gaan slapen. De volgende dag verliep vlekkeloos helemaal geen zin in keta. Tot volgende avond ik had eigenlijk niks gepland en iedereen was weg. Dus kwam ik op het idee om een beetje keta te doen. Ik had een klein beetje op. (in de tussen tijd heb ik me trouwens niet zo kut gevoeld wat waarschijnlijk komt omdat ik de oorzaak westwaarts ik op moment drugs gebruik terwijl dat niet nodig is, maar weet de oplossing nog niet.) uiteindelijk is alles opgegaan. Vandaag heb ik weer gebruikt. Ik heb het gevoel als ik 1 stap naar voren doe ik er in werkelijkheid 4 achteruit doe en hoe meer ik er over nadenk hoe gekker ik in me hoofd wordt. Iemand had me aangeraden om een de verslaving voorbij telezen, maar ik ben gestrand midden in alles werkt tegen als ik dat boek ga lezen krijg geen goede concentratie, maar hoop deze week weer veder te gaan. ps: bedankt voor jullie reactie en bedankt voor het delen van jullie ervaring hoop dat jullie ook wat aan mij verhaal hebben."

"De Zandman zei: Dit klinkt allemaal als een stevige verslaving die zich aan het ontwikkelen is.....ik zou ik jouw plaats,@hannes, niet zelf blijven modderen met die ketamine maar om te beginnen naar je huisarts gaan en je laten verwijzen naar de verslavingszorg! Ik denk dat je het in je eentje niet redt, je hebt echt hulp nodig want je zult moeten stoppen met de keta! Als je zo doorgaat zal je ongetwijfeld nare bijwerkingen gaan krijgen, zoals een beschadigde blaas en als je zover heen bent, dan wordt het zeer onplezierig allemaal... Mijn advies is: Zoek hulp! Ga naar je huisarts! Je hoeft het niet alleen te doen...er is goede hulpverlening mogelijk! Klik om te vergroten... Update: Ik merk dat de keta nu mijn dagelijkse bezig houdt. Ik ga werken kom thuis en terwijl ik gwn moe ben toch maar weer ga gebruiken. Merk als ik even niks tedoen heb gelijk mijn gedachten naar die troep gaan. Maar hoe harder ik zeg tegen me zelf ik stop er mee hoe erger de drang om maar weer tegaan gebruiken. En dat stemmetje in me hoofd zegt ja jo Boeie je stopt een ander x wel. Ik heb tegen me zelf gezegd nu dat ik stop. Als dit niet lukt ga ik hulp zoeken. Ik hoop dat ik me aan mijn afspraak ga houden. Ik hou jullie op de hoogte Bedankt voor jullie behulpzaam antwoord. Maar het zoeken van hulp vindt ik echt lastig. Ik woon nog thuis en ga nog naar school. Thuis weet eigenlijk niemand het en me vrienden weten het half ze weten dat ik gebruik maar ze weten niet dat ik het dagelijks gebruik omdat ik me daarvoor schaam."

"Ketalicious zei: Hey man, ben ongeveer 2,5/3 jaar verslaafd aan ketamine waarvan het laatste jaar extreem(dagelijks). 30 december was mn laatste keer. Probeer positief te denken en inderdaad boeken te lezen waarin je jezelf leert kennen. Zoek afleiding en ga dingen doen als je zin krijgt. Wees niet te soft naar jezelf, beloon jezelf bijv. als je een week gestopt bent niet met drugs of drank maar met bijv een dagje sauna of iets anders leuks. En met je naasten erover te praten, het liefst met je familie thuis. Maar in ieder geval iemand waar je goed mee kan En verbreek het contact met "vrienden" die er alleen zijn als je samen drugs gebruikt of die hun leven vergooien aan drugs. Op mn dieptepunt zat ik op 15-20 gram per week, doordeweeks vaak minder dan in het weekend, maar wel elke dag. Dus ook effe gauw voor werk een lijntje, en na werk was het vaak het eerste waar ik aan dacht. Zocht allerlei manieren op waardoor ik geen of amper klachten heb gehad in heel mn tijd van gebruiken. Ben wel een paar keer doorgedraaid zonder dat ik het zelf door had, buiten gaan schreeuwen of waanideeën vertellen aan vrienden of mn ouders. Als je dan nuchter bent schaam je je kapot. En al het geld en de verspilde tijd wat het kostte natuurlijk.. En ja, ik ben ook begonnen met een grammetje per maand op een zaterdag. Het zal niet makkelijk zijn maar je kan jezelf wel beter aankijken in de spiegel per dag dat je niet hebt gebruikt. Stoppen levert je meer op dan je nu wss denkt. Succes! Klik om te vergroten... Ik herken me hier heel erg in. Heb heel erg last van mood swings als ik niet gebruik. Lig ik in me bed krijg ik opeens een soort angst aanval. Op sommige moment wil ik er heel graag met iemand over praten hoe ik me voel maar ben bang dat me vriend me gaan veroordelen en waarschijnlijk weten hun er ook geen raad mee. Als ik niet gebruik verlang ik naar drugs en ga ik weer blowen waar ik al paar maanden mee gestopt ben. Als ik dan stoned ben krijg ik helemaal last van angst aanvallen. Ik heb nu vakantie en werk heelde dag. Heb dan vrij weinig zin om wat te doen. Het gaan slapen lukt niet. Ik heb de dealer al gebeld zonder dat ik het door heb. Ik ben nu op het punt gekomen dat de enige uit weg is hulp zoeken dus dat ga ik doen."

"Ketalicious zei: Heb ook regelmatig de ene voor de andere drug vervangen en mezelf aangepraat dat ik daardoor niet verslaafd ben. Maar je liegt, bedriegt en manipuleert ook niet alleen tegen andere maar ook tegen jezelf. Op t moment heb ik het ook moeilijk maar heb het idee dat het dit keer wel gaat lukken, denkend aan waar ik wil zijn als ik 30 ben. Geen junkie in ieder geval. Als je er een keer over wil praten je mag me pb'en. Klik om te vergroten... Heb ook op dit moment geen doel in me leven. Zit wel opschool na 2 jaar thuis zitten maar ik weet nou niet wat ik wil. Denk als ik een doel in me leven heb dat ik dan naar iets toe kan werken."

"Kibo3 zei: Hoi @hannes, Goed dat je open staat om geholpen te worden! Ik heb zelf ook tijdens mijn schoolperiode geworsteld met keta. Dit was nog niet de piek overigens. Godzijdank dat ik ondanks toch mijn diploma’s heb kunnen halen. Ik zat overigens ook met veel online lessen. Ook ik lag veelal in bed en zonderde me eigenlijk helemaal af. Ontzettend vaak het gevoel gehad dat ik volledig open kaart ging spelen over mijn situatie met mijn omgeving. Toch keer op keer hier niet naar handelen. Het vertellen zelf is niet perse lastig. Je bent vooral bang voor wat de reacties zijn denk ik? Met je ouders beginnen is een goed begin. (Eerst een afspraak met de huisarts maken kan natuurlijk ook). Verder kun je vervolgens beginnen met 1 of 2 vrienden als je je daar prettig bij voelt. Na langere tijd kregen vrienden van mij ook vraagtekens waar ik uithing, afgevallen was en niks meer wilde doen. Daarnaast helpen hulpverleners je ook op weg met hoe en tegen wie je het zou willen vertellen en het zoeken naar een doel. Goed dat je bezig bent met school. Belangrijk is inderdaad een doel en ritme te hebben. Van meer thuis rondhangen zonder verplichtingen word het alleen maar makkelijker weer te gebruiken. Vakanties kunnen dan weer lastig zijn. Je down voelen zal naar verloop beter worden. Toen ik net was gestopt moest ik weer van begin af aan beginnen op sociaal gebied. Hou ons op de hoogte en veel succes! Klik om te vergroten... Bedankt voor je bericht. Mijn ouders vertellen over mijn verslaving zie ik als geen optie. Als ik het hun vertel breken ze van teleurstelling ze zouden denk niet eens boos zijn maar verdrietig. En ik heb het gevoel dat mijn vrienden me er ook niet veder mee gaan helpen. Het is mijn probleem niet die van hun. Maar ja je hebt aan de andere kant niet voor niets vrienden. Deze vakantie heeft me inderdaad slecht gedaan ik heb eigenlijk elk moment gewerkt als dat kon. Maar het moment dat ik ga slapen lig ik tot 3/4 wakker. En denk ik alleen maar aan gebruiken tot ik echt moe wordt en in slaap val. Voor dat ik dagelijks gebruikte sliep ik om 11/12. Ik merk wel dat school me echt goed doet het geeft me veel voldoening. (De groten grap is dat ik een opleiding doe voor hulpverlener). De lichamelijke klachten nemen wel toe, als ik aan me neus zit doet het pijn en als ik naar de wc gaat brand het erg. Ik heb een keer gelezen dat je je neus moet spoelen met lauw water met een beetje zout, dus dat doet ik nu elke dag. En ik drink extra veel water en ga gelijk naar de wc als ik moet."

"Update, Sinds ik weer naar school ga gebruik ik eigenlijk niet alleen in het weekend op feesten. Op de moment dat ik niet gebruikte had ik aftoe een angstaanval maar dat duurt max 1/2 min. Dat liep 1 maand goed tot de dag van vandaag ik heb weer een feest gehad en op het moment dat ik niks te doen heb voel ik me dood ongelukkig zonder een goede reden. Dus dan grijp ik weer naar de keta terwijl het zo goed ging om alleen op een feest wat te gebruiken. Het moment dat ik niks te doen heb wordt ik soort aangevallen door de gedachten keta. De ene keer erger dan de andere keer. Gelukkig heb ik het nu beter in bedwang. Ik gebruik eigenlijk alleen in de avond na school/stage. Maar stoppen wilt iets in me niet. Ik ben bang dat ik niet meer kan feesten (terwijl ik dat vaak genoeg nuchter heb gedaan). tis gewoon helemaal kut."

"Update, Het ging een tijdje beter met me, maar toen begon ik weer volop wiet en ket te gebruiken. Dit zorgde ervoor dat ik de realiteit niet onder ogen wilde zien. De stemmen in mijn hoofd werden steeds erger en ik verafschuwde mezelf omdat ik het zo ver had laten komen. Op mijn hoogtepunt gebruikte ik ongeveer 10 gram keta in een weekend om de werkelijkheid maar niet te hoeven zien. Totdat ik een paar weekenden geleden half depressief thuis kwam van een feest en dacht: "Wat ben ik eigenlijk allemaal aan het doen?" Als ik zo doorga, zal ik mezelf van het leven beroven. Daarom heb ik een afspraak gemaakt bij de huisarts en mijn vrienden verteld dat ik wil praten. Gelukkig stonden ze ervoor open en reageerden ze positief op het feit dat ik hulp wilde zoeken. De huisarts adviseerde me om met iemand te gaan praten, dus ik maakte een afspraak. Helaas moest ik een maand wachten en in die tijd ging het alleen maar slechter. Ik zorgde ervoor dat ik altijd onder invloed was. Voor mijn werk rookte ik snel een joint en als ik nog drugs overhad van het weekend, gebruikte ik elk uur snel wat. Dit ging zo door tot de volgende afspraak. Niet erg slim, maar de dag ervoor had ik gefeest en niet geslapen, en had ik na lange tijd weer xtc genomen. Dus ik ging met weinig slaap en nog snel een joint gerookt vol goede moed naar die afspraak. Aan tafel zat ik half huilend te vertellen dat ik verslaafd ben en dat ik gek word van de stemmen in mijn hoofd die me constant neerhalen. Hij kwam tot de conclusie dat ik zo snel mogelijk naar een kliniek moest en opgenomen moest worden. Op dat moment dacht ik: "Als het moet, dan moet het, als dat het beste is voor mij en als die stemmen maar stoppen." Maar toen ik thuis kwam, dacht ik bij mezelf: "Ik ga absoluut niet naar een kliniek, dan stop ik liever met leven." Dus besloot ik om het nog één keer te proberen om te stoppen. De eerste dag verliep moeizaam, maar 's avonds bedacht ik dat ik nog een boek had genaamd "Verslaving Voorbij". Ik was er al in begonnen, maar vond het toen erg moeilijk taal en begreep er weinig van. Toch besloot ik een stukje te lezen. Het gaf me een bepaalde rust omdat ik zoveel herkende en het gaf me hoop. De volgende dag las ik verder en bleef ik dingen herkennen. Ik ben nu nog aan het lezen, nog 5 à 6 hoofdstukken te gaan, maar ik weet zeker dat de mindset die dit boek beschrijft, mijn kijk op mijn verslaving verandert. Voor het eerst in lange tijd voel ik me echt goed zonder drugs."

"Makelifegreatagain zei: Ga gewoon die kliniek in. Geloof me, dit gevecht ga je alleen niet winnen. Ja, wellicht voor even, maar dan komt de verslaving vanzelf weer in grotere vorm terug. Kliniek is een flinke stap, maar beter een periode klinische opname dan nog jaren doormodderen en in jouw geval uiteindelijk met een zak pis aan je been rondlopen. Klik om te vergroten... Ik gebruikte om weg te lopen van mijn problemen, maar nu besef ik dat het beter is om die problemen aan te pakken en van het leven te genieten. Als ik in de toekomst weer met een probleem te maken krijg, zal ik erover praten in plaats van het te ontvluchten. Ik weet dat dit moeilijk zal zijn. Ook denk ik dat je het boek niet hebt gelezen, waarin op een heel andere manier wordt uitgelegd hoe je naar je verslaving kunt omgaan. Ik heb sowieso nog een afspraak staan bij mijn huisarts voor een opname. ps ik ken veel mensen die naar een kliniek zijn gegaan en na 2/3 maanden weer terug vielen."