Is jouw dierbare verslaafd? En hoe is dat voor jou?

Hallo allemaal,

ik plaats dit onderwerp, omdat een verslaving iets is wat alles treft, als naaste, als familie en je wilt zo graag helpen en zorgen dat die ander maar verandert. Je verliest jezelf en je raakt verslaafd aan de rollercoaster als je niet bij jezelf blijft en grenzen stelt.

Ik open dit topic om met elkaar te delen, ik weet hoe lastig het is om te houden van iemand die verslaafd is en je hierin flink kan worden meegesleurd. Diegene vraagt daar ook niet om, maar we zijn niet verantwoordelijk voor hun ziekte. Mijn eigen relatie is hierdoor stukgelopen, dat deed pijn, maar het hield me ook een spiegel voor. Ik had ook een aandeel, ik hield de situatie in stand door mijn grenzen te verleggen ipv duidelijk te zijn. Ik was mezelf kwijt en ik was elke keer blij als het even goed ging, om vervolgens weer diep teleurgesteld te worden. Ik bleef maar hopen dat het weer goed zou komen. Kortom ik ontkende de boel, wat een duidelijk aspect is van verslaving. Maar wat heb ik veel geleerd en waardeer ik nu mijn leven waarin ik energie overhoud. Je komt zo iemand niet voor niets tegen in je leven, het is een vaak dure les.

Misschien wil je ook je hart luchten, loop je vast en zit je er middenin, denk je dat je gek wordt, ontbreekt de gelijkwaardigheid.

Uit ervaring weet ik hoe fijn het is om die dingen met elkaar te delen, niet te oordelen en elkaar niet met ongevraagde adviezen om de oren te slaan, want die heb je ook vast al genoeg gehad. (H)erkenning is fijn en elkaar bekrachtigen is wel helpend. Ik heb ervaren dat met wat hulp je hier vrij van kan worden en je eigenwaarde sterker wordt.

Deel gerust en lucht je hart. Welke invloed heeft de verslaving van je naaste op jou (gehad)?

Maryse

Enkele goede boeken en links.

Links


Boeken

Verslaafd aan liefde van Jan Geurtz
Van Leed naar Liefde van Claudia Krumme (aanrader)
Hongerige geesten van Gabor Mate
Leef je eigen Leven van Melody Beatty
Codependency van Pia Melody
The Emotional Abused Woman van Beverly Engel
Leven met een Borderliner van Paul Mason

Ken je het boek verslaafd aan liefde?

Leek me echt iets voor jou als ik dit zo lees.

Ninalala zei:

Ken je het boek verslaafd aan liefde?

Leek me echt iets voor jou als ik dit zo lees.

Klik om te vergroten...

Ja ik heb alles gelezen op dit vlak. Boekentips zijn zeker welkom! Ik zal er wat in topic plaatsen

Maryse zei:

Ja ik heb alles gelezen op dit vlak. Boekentips zijn zeker welkom! Ik zal er wat in topic plaatsen

Klik om te vergroten...

Ja sorry meer dan dat kan ik je helaas niet vertellen.

Ik kom uit een vrij onstabiele thuissituatie en dat weerspiegelde tot me
grote spijt vaak in me relatie's.

Die ga ik zelf simpel weg gewoon niet meer en ik werk en ik ben celibaat.
(Heel soms gebeurd het nog wel maar ik zoek er niet meer aan)

Therapie om zelf te veranderen leek mij de sleutel om uiteindeiljk iets anders
aan te trekken.

@Maryse

Plus als je er echt over na gaat denken is het natuurlijk heel logische onderbewust
een partner met problemen te kiezen als je iets ontloopt in jezelf.

Ik bedoel wat is nog afleidender van jou problemen dan de problemen van
mensen waar je close mee bent?

Wellicht moet je je meer afvragen wat je zoekt in een relatie.

Leuk topic..

Vooral het gevoel dat je zelf zoveel fout doet. Zoveel rare verwijten naar m'n hoofd gekregen. Situaties die verdraait worden, zodat ik de schuld krijg van de meest rare dingen, en mensen onterecht tegen mij opgezet worden.

En dan toch alles nog 50x willen uitleggen zodat hij het maar snapt, of je excuses aanbieden voor dingen die je eigenlijk helemaal niet zo gezegd hebt, zodat hij je daarna weer goed behandeld... Want ach eigenlijk is het een hele zielige, onzekere, gebroken man.

Ja dat blijft nog wel maanden in je hoofd...

JG111 zei:

Leuk topic..

Vooral het gevoel dat je zelf zoveel fout doet. Zoveel rare verwijten naar m'n hoofd gekregen. Situaties die verdraait worden, zodat ik de schuld krijg van de meest rare dingen, en mensen onterecht tegen mij opgezet worden.

En dan toch alles nog 50x willen uitleggen zodat hij het maar snapt, of je excuses aanbieden voor dingen die je eigenlijk helemaal niet zo gezegd hebt, zodat hij je daarna weer goed behandeld... Want ach eigenlijk is het een hele zielige, onzekere, gebroken man.

Ja dat blijft nog wel maanden in je hoofd...

Klik om te vergroten...

Heel herkenbaar dit alsof ik mijn eigen verhaal lees. Pas na een heleboel inzichten kwam ik erachter dat ik machteloos stond tegen zijn gebruik, keuzes en het oh zo frustrerende onverschillige en sluwe gedrag. Bloed onder mijn nagels. Nu na maanden eruit te zijn, wat nog een heel rouw proces is geweest, voel ik weer wie ik ook alweer ben. Kan weer echt lachen en me bezig houden met dingen die er echt toe doen. Houd energie over. En werken aan mijn patronen, in grenzen stellen was ik niet goed. Mijn ex had vermoedelijk ook borderline waardoor ik in een onmogelijke rollercoaster zat. Ik bleef me ook maar verdedigen en dingen duidelijk proberen te maken en niets werkte uiteraard, behalve dat ik helemaal door hem in beslag genomen werd en me voortdurend verdrietig en gestresst voelde.

Als je zo in de war gemaakt bent kost het tijd. Mij hielp het om mezelf te stoppen met malen als ik alles weer ging over analyseren. Rustig ademen en in het hier en nu zijn. Ik heb wel hulp erbij gehad om mezelf weer te voelen en in mijn Ik kracht te komen.

Ninalala zei:

@Maryse

Plus als je er echt over na gaat denken is het natuurlijk heel logische onderbewust
een partner met problemen te kiezen als je iets ontloopt in jezelf.

Ik bedoel wat is nog afleidender van jou problemen dan de problemen van
mensen waar je close mee bent?

Wellicht moet je je meer afvragen wat je zoekt in een relatie.

Klik om te vergroten...

Dat berichtje hit me wel sterk gezet

Langdurig verwijtend gedrag maakt een mens klein

Kenmerkend is dat ik nogal vaak lees, dat de partij die dus n i e t gebruikt, "de schuld" van het verbreken van de relatie ( wat uiteindelijk het resultaat van de hele kwestie wordt) bij zichzelf legt, ipv degene die niet wil of niet kan stoppen met gebruik.
Dit is imo een foutieve gang van zaken!
Mijn mening is, dat bij een dergelijke kwestie ( het verbreken van een relatie door drugs gebruik) de schuld ligt bij degene die niet wil of kan stoppen.
Maak jezelf geen onnodig slachtoffer!

Maryse zei:

Ik open dit topic om met elkaar te delen, ik weet hoe lastig het is om te houden van iemand die verslaafd is en je hierin flink kan worden meegesleurd. Diegene vraagt daar ook niet om, maar we zijn niet verantwoordelijk voor hun ziekte. Mijn eigen relatie is hierdoor stukgelopen, dat deed pijn, maar het hield me ook een spiegel voor. Ik had ook een aandeel, ik hield de situatie in stand door mijn grenzen te verleggen ipv duidelijk te zijn. Ik was mezelf kwijt en ik was elke keer blij als het even goed ging, om vervolgens weer diep teleurgesteld te worden. Ik bleef maar hopen dat het weer goed zou komen. Kortom ik ontkende de boel, wat een duidelijk aspect is van verslaving. Maar wat heb ik veel geleerd en waardeer ik nu mijn leven waarin ik energie overhoud. Je komt zo iemand niet voor niets tegen in je leven, het is een vaak dure les.

Klik om te vergroten...

Hoewel het spijtig is dat het vaak (middels zoveel leed) moet gaan, is het tegelijkertijd ook zo dat je ervaringsdeskundige wordt door dit zelf echt mee te hebben gemaakt.

En ik kan niet voor anderen spreken, maar ik vertrouw en waardeer de mening van een ervaringsdeskundige die doorgemaakt heeft wat ik bijvoorbeeld heb doorgemaakt, 100 keer meer dan iemand die slechts droge kennis uit een theorieboek heeft geleerd, of slechts ervaring heeft door het bij anderen te hebben gezien. (al is dat al een stuk "beter" dan alles uit een boek. voor gebrek aan een beter woord in deze context)

By the way, ik vind je een goede aanwinst voor dit forum. Als ik je zo mag noemen.

Confronterend, oud en nieuw alleen vieren.
De gedachte 'hoe kan hij dit nou doen' blijft zo sterk aanwezig.
Zn vriendin en zn kind kwijt, en nu ook het contact met een van zn ouders erdoor verbroken.
Hij slaat in de rondte tegen iedereen die een spiegel voorhoud...

veel verslaafde doen dat omdat ze de waarheid niet onder ogen willen zien, en alles en iedereen die dat tegen hen zegt/confronteert moet oppleuren

Je kunt er wel uit aflezen hoe enorm sterk zijn verslaving is.
Hij gaat nu mensen die nabij hem staan kwijt raken, en toch gaat hij nog steeds door met gebruik...het is allemaal de schuld van de anderen, want ja, wat is dat nou....af en toe een joint?
Waar hebben we het over...?
Zo denkt hij zeer waarschijnlijk.

Hoi allemaal sorry het is een hele lap tekst geworden maar ik wil heel graag mijn verhaal even kwijt ik heb dit namelijk nog nooit aan iemand verteld.
Ik kan bijna niet lezen wat hier allemaal geschreven is door alle tranen heen. Ik herken zoveel en er is hier zoveel begrip.
Ik heb sinds heel kort een punt gezet achter mijn relatie. We waren 2,5 jaar getrouwd en 8,5 jaar samen. Toen ik hem leerde kennen wist ik wel van zijn drugsgebruik in het verleden op feestjes. Maar (zo bleu als ik ben) ging ik ervanuit dat t niet meer zo was. Hij was altijd een stevige drinker maar dat werd heel langzaam in de relatie steeds meer en (als hij vrij was) steeds vroeger op de dag. Ik zag steeds meer de standaard verslaafde symptomen ontstaan. Maar ik hou zoveel van hem.. ontkenning, niet willen zien, hoop en heel veel liefde heeft mij echt blind gemaakt voor zijn problemen . Want t was niet alleen drank, ook coke en volgens mij ook wel eens speed, ook vele contacten met vrouwen en stellen op allerlei manieren fb, mp, chats etc. Ik kwam, als ik de administratie deed op de computer, vanalles tegen. En nog zei ik maar niks. Ik wilde hem niet kwijt want ik hou van hem. Maar was ook bang van hem. Zijn gedrag werd steeds grimmiger. Urenlang “hadden we” een monoloog van hem waarin alles en iedereen het fout deed en kreeg ik ook te horen wat ik allemaal fout deed.
Maar ook die leugens, woorden verdraaien, de slachtofferrol etc en ik liet het me allemaal gebeuren. Ik twijfelde aan mezelf en geloofde hem. Ondertussen ging en ook met mij steeds slechter.. ik viel af omdat ik niet meer kon eten van de stress, sliep te weinig raakte sociaal in een isolement en voelde me gewoon slecht. Ik werd echt fysiek ziek. Hij werd steeds agressiever. Schelden bedreigen schreeuwen gooien met dingen. Toen hij mij een keer van de bank duwde en een keer een aansteker naar mn hoofd gooide knapte er iets. Ik heb het nog geprobeerd maar het ging steeds moeizamer tot het niet meer ging. Hij zag het ook in en we besloten uitelkaar te gaan. (Dit was zijn eigen voorstel) toen ik ook zei dat dat beter was, viel dat niet in goede aarde, dezelfde avond na wat drank en coke.. hij heeft mij met mn zoon bedreigd en om 3.00u uit huis gegooid. Dat was echt de druppel. En dat was mijn grote punt achter de relatie. Al mijn vertrouwen en hoop waren weg en ik kon niet meer. En nu liggen de scheidingspapieren bij de rechter. Hij heeft me een paar weken gestalkt en nu is het rustig. Hij heeft een ander gevonden. Die hem wel steunt. (Zegt hij). En nu zie ik de man weer waar ik verliefd op werd, lief, attent, zorgzaam, gezellig. Waar was hij al die tijd? Hij drinkt nu veel minder.. maar ja hij is (blijkbaar) verliefd. Dan hoef je niet te zuipen denk ik.
Ik heb geen spijt… maar voel me wel schuldig. Schuldig dat ik hem in de steek laat nu hij hulp gaat zoeken. Schuldig dat ik hem misschien nog een kans had moeten geven. Maar ook schuldig omdat ik ook niet alles goed gedaan heb (ik communiceer ook niet zo goed.) en verdrietig omdat ik nu hij een ander heeft ineens weer die leuke lieve man zie waar ik mee getrouwd was. Ik snap niet waar dat monster, waarvan ik gescheiden ben, gebleven is. Lag het dan toch aan mij? Terwijl ik wel weet dat t niet zo is..
Maar het ergste vind ik nog dat hij niet inziet wat zijn gedrag met mij heeft gedaan. Alle schuld ligt buiten hem.

Kordie zei:

Gevaar in de zin van dat ze vertellen dat je bv gewoon kan drinken?

Klik om te vergroten...

Slecht meedoen, niet serieus, de grappenmaker uithangen, geintjes uithalen, misschien zelfs gebruiken.

Zeehond zei:

Die relatiebreuk is al een feit, zoals ze hierboven beschrijft.

Klik om te vergroten...

Kordie zei:

Wat mij altijd is verteld is dat verslaving een ziekte is. Een partner die verslaafd is of verslavingsgevoelig en dus sneller de bocht uit vliegt is (ernstig) ziek.
Ik begrijp dat een relatie niet stand kan houden bij veel gebruik, maar ik denk ook dat het goed is om ons te realiseren dat een partner hier lang niet altijd iets aan kan doen. Gezien het een ziekte is.

Staat natuurlijk vrij van om weg te gaan. Ook kan het heel (te)veel ellende aanrichten waardoor je een keuze maakt.
Maar de persoon opzich hoeft mijn inziens niet verkeerd te zijn.
Wel vind ik dat die persoon zich zou moeten laten helpen tegen zijn verslaving, maar in Nederland gaat dat net wat minder makkelijker als je dat zelf niet echt wilt. Terwijl iemand die verslaafd is mijn inziens juist een push in de rug nodig heeft.

Klik om te vergroten...

Ik ben het helemaal met je eens. En ik hou nog steeds van de partner waarmee ik getrouwd was. Maar het monster dat tevoorschijn komt als hij drinkt en de rest erbij gebruikt.. daar ben ik bang van! Liegt en bedriegt (ben ik achter gekomen) en Kan ik niet op vertrouwen. Ondanks dat ik weet dat hij ziek is is er bij mij na al die tijd ook wat kapot gegaan. En na vele pogingen hem te helpen en sturen, vragen en zelfs pushen naar hulp zoeken wist ik het niet meer. Nu zijn we uit elkaar en gaat hij binnenkort een traject in bij een kliniek. Ik ben er dan ook voor hem (daar waar ik kan) als hij mij nodig heeft en dat weet hij. Maar mijn keuze staat nog steeds. Ik hou van hem en zoals iemand al eerder zei: “houden van is (helaas) ook loslaten” 😢

Logisch @Lau77 dat je gevoel een knak heeft gekregen. De keuze die je gemaakt hebt is dan ook niet vreemd. Ook niet met een kind(eren) in het spel. Je moet nl ook aan jezelf denken.

Maar mooi om te lezen dat hij zich laat behandelen in een verslavingskliniek, en dat jij er voor hem wilt zijn.

Wie weet wat de toekomst voor jullie brengt. Zeker omdat het een lieve man lijkt te zijn bij geen gebruik.

Lau77 zei:

snap niet waar dat monster, waarvan ik gescheiden ben, gebleven is.

Klik om te vergroten...

Die komt vast terug zodra zij hem beter kent. Hij heeft nu een nieuw slachtoffer gevonden. (En jij kan alleen jouzelf veranderen als je dat wil, hem of iemand anders veranderen is onmogelijk)

Neem jezelf a.u.b niet teveel kwalijk. En verwijt jezelf niks. Je hebt gekozen omte doen wat het beste is voor jou en jou zoon.
Je hebt je ex teveel kansen gegeven. Een relatie is wederzijds en wederkerig. Niet alleen maar gezeik/gedoe en ziek makend.

Ga de ellende verwerken en geniet van de vrijheid/toekomst die nu voor je ligt.
Je bent vrij nu en hoeft niet meer op eierschalen te lopen.

Je hebt je best gedaan voor hem. Nu word het tijd dat je al die liefde hebt die in jou zit aan jezelf geeft. Je bent weer een ervaring rijker en je hebt er neem ik aan ook een hoop van geleerd ( wat je wel wilt/niet wil enz)

Heel veel sterkte❤❤

N3K0 zei:

Die komt vast terug zodra zij hem beter kent. Hij heeft nu een nieuw slachtoffer gevonden. (En jij kan alleen jouzelf veranderen als je dat wil, hem of iemand anders veranderen is onmogelijk)

Neem jezelf a.u.b niet teveel kwalijk. En verwijt jezelf niks. Je hebt gekozen omte doen wat het beste is voor jou en jou zoon.
Je hebt je ex teveel kansen gegeven. Een relatie is wederzijds en wederkerig. Niet alleen maar gezeik/gedoe en ziek makend.

Ga de ellende verwerken en geniet van de vrijheid/toekomst die nu voor je ligt.
Je bent vrij nu en hoeft niet meer op eierschalen te lopen.

Je hebt je best gedaan voor hem. Nu word het tijd dat je al die liefde hebt die in jou zit aan jezelf geeft. Je bent weer een ervaring rijker en je hebt er neem ik aan ook een hoop van geleerd ( wat je wel wilt/niet wil enz)

Heel veel sterkte❤❤

Klik om te vergroten...

Dank je wel voor je lieve bericht. En je niet te ingepakte antwoord. Duidelijk en eerlijk dat heb ik nodig. Je hebt helemaal gelijk. Alleen soms overweldigen die gedachtes en gevoelens je heel erg. En als je ex-schoonfamilie dan ook nog vind dat ik hem in de steek laat dan knakt het wel eventjes. (Ben nogal gevoelig voor wat anderen van je denken, ben ik al mee aan de slag 😬) Het is soms lastig om deze gevoelens logisch te benaderen maar het is wel fijn als mensen dat tegen je zeggen (het klap in je gezicht effect 😉)

ik geniet nu idd al veel meer van de (klinkt gek) maar vrijheid idd. En ik eet weer das een goed teken.

dank je wel ❤️😘