Dat is nogal wat. Lukt het je nog om te stoppen?
Het is inderdaad nogal wat ja :| tot nu toe lukt het aardig.
Enige is vanacht ging ik slapen, was doodop van de terugreis, maar toch lukte het niet. Was zo onrustig maar ook enorm overrprikkeld. Van 16:00 tot 00:15 moeten reizen, ik haat het!!!
Toen maar een kwart pyrazolam genomen en heb zo heerlijk geslapen dat ik vandaag helemaal geen enkele drang heb om 2-mmc of iets anders te hoeven gebruiken
![:)]()
Zeg ik wel leuk maar misschien dat ik morgen anders praat... Nu er nog voor zorgen dat ik vanacht ook zonder kan.
Okay
@daanwth goed dat je dit even op een rijtje hebt gezet. Ik vind de hoeveelheid benzodiazepines en je gemiddelde dosering nog niet zo schrikbarend, maar het gebruik clustert zich wel samen aan het eind van deze periode, toch? Helaas is er meestal al sprake van gewenning en lichte lichamelijke afhankelijkheid als je 2 weken dagelijks gebruikt. Of je echt al in de gevarenzone zit rondom plotseling stoppen durf ik niet te zeggen.
@dupont weet daar misschien meer van.
De hoeveelheid 3-cmc en 2-mmc vind ik wel erg hoog en dan gebruik je er nog andere stoffen bij (waaronder xtc). Ik vermoed dat het aardig wat tijd gaat kosten om van je gebruik te herstellen.
En als het gaat om je mogelijke diagnoses: mensen kunnen zelf vaak niet goed bepalen wat de juiste diagnose is, omdat ze te persoonlijk betrokken zijn bij hun eigen verhaal. Er is sowieso veel overlap tussen ADHD en ASS, dus het zou ook het een of het ander kunnen zijn, of toch allebei. Voor een ADHD en/of ASS diagnose moet je ook kijken naar je vroege jeugd en naar dingen die jij je misschien niet meer precies kan herinneren maar je ouders of leraren bijvoorbeeld wel. Dus het blijft een hypothese natuurlijk. Maar dat kan in mijn ogen niet zoveel kwaad, zolang je openstaat voor nieuwe ideeën.
Edit: Zolang er drugs in het spel zijn is het stellen van de juiste diagnose sowieso lastig, dus dat kan nog een reden zijn om te stoppen.
Ja klopt dat het nu de laatste periode nogal samen is gekomen het gebruik.
Ja klopt en daar schrik ik ook van. Ik wil nog wel graag mijn neus en de functies die bij mijn neus horen intact willen houden, vandaar ook extra schrik moment... Herstellen gaat zeker even duren omdat ik merk als ik niet gebruik(t) (heb) dat dan echt de lichamelijke drang zo enorm hoog is, mentaal heb ik helemaal niet de neiging om weer te gaan nemen omdat ik weet dat die middelen vrij weinig effect meer hebben op mij, de fun is er echt al vanaf en ik ervaar alleen maar de comedown, niet de high die je zou moeten ervaren...
De overlap ben ik mij zeker van bewust, heb inmiddels zo veel gelezen over stoornissen (persoonlijkheid/ontwikkeling etc.), overlaps, potentiele symptomen en overlap tussen verschillende ''aandoeningen'' Het kan ook C-PTSD zijn, ach ik kan het zelf niet super goed bepalen ofc (maar wel een gevoel erbij hebben...) Van mijn jeugd heb ik amper herinneringen, alleen als ik een foto zie of verhaal hoor dat het dan misschien boven komt drijven, al heb ik al wat wat van mijn ouders gehoord over mijn jeugd... Aardig wat dingen waarvan ik nu denk: HA! ja dat is ASS of dat is ADHD - als klein kind tijdens de vakantie stopten we langs de weg en wilde we de sneeuw bekijken die daar lag (enorm hoog) en mijn moeder plaatste mijn in de sneeuw (optillen) en ik schreeuwde/jankte het uit, terwijl er niks aan de hand was (dat bevestigt al iets)
(p.s
@OtherShore als jij er voor open staat zou ik graag in dm (of andere contactmethode) jouw verhaal willen aanhoren van ADHD/ASS en of ik je dan wat vragen kan stellen?)
Verslaving is en ziekte. Ik sukkel er al heel mijn leven mee. Maakt alles kapot met de tijd. Het is de eerste stap zetten dat het moeilijkst is. Dan volgt nog en lange weg. Uiteindelijk voel je je beter. Lichaamlijk, mentaal. Maar pas op. Er zijn valkuilen. Stress ,tegenslag in je leven enzo. Ik los mijn problemen op door te gebruiken. Maar ik werkelijkheid maak je alles gewoon erger. Je zit in en roes. Dagen weken. Tot alles op is. Dan valt de realiteit op je. En dan kan je kiezen ga ik zo voort of doe ik er iets aan voor je alles kapot maakt. Mijn huwelijk is daardoor kapot gegaan. Mijn kinderen kwijt. Berg schulden. Ik Kan zo blijven vertellen over mijn leven. En iedere keer trap ik er terug in om te gebruiken bij tegenslag. Nu zit ik weer in en dipje. Heb nep leren kennen en kan er gewoon niet afblijven. Terwijl alles eigenlijk goed ging in mijn leven. En nu weer alles afbrokkeld omdat ik niet kan stoppen met mijn verslaving te voeden.
Je hebt helemaal gelijk en dat is iets wat heel veel mensen niet beseffen: het is een ziekte die je soort van overneemt. Ik heb altijd al het gevoel gehad dat er in mijn hoofd twee 'personen' of persoonlijkheden aanwezig zijn (beetje zoals een duiveltje en een engeltje) en steeds die tweestrijd moet meemaken.. Ik heb zelf ook geen 'stem' in mijn hoofd (zo'n ''inner -dialogue'') maar ervaar soms twee dingen door elkaar (beetje zoals dubbele diagnose ASS+ADHD)
Het belangrijkste is dus leren omgaan met tegenslagen, teleurstellingen, emoties, gedachten, verwachtingen. Enz.
Leren om een nieuwe/andere/gezondere coping te vinden/maken.
Het leven is nu eenmaal ups en downs daar valt niet onderuit te komen. Afleiding van emoties en dergelijke is soms misschien helpend maar op langere termijn ongezond en ziekmakend.
Heel veel succes ❤
Dat is het net. Ik moet leren met mijn emoties om te gaan. Positieve emoties geen probleem. Maar negatieve emoties ,ja die los ik op met te gebruiken. En dat is niet ok. Ik voel me zoveel beter zonder die troep. Helder, meer energie,gelukkiger noem maar op. Mijn kinderen zijn mijn enige geluk in mijn leven. Ik ga mij daar aan optrekken. Mijn jongens hebben hun papa nodig. Ik word gelijk emotioneel nu😪😪
Ook de emoties die je niet wil voelen willen er zijn. (Zonder oordeel)
Een emotie is niet slecht of goed het is wat het is.
Je bent niet je emoties ❤🌸
En dat is dus mijn grootste probleem geweest. Vanaf jongs af aan was ik heel erg autonoom, mijn ouders konden dat wellicht niet handelen. Ook hebben mijn ouders zelf ook best wel issues gehad met het opgroeien en de opvoeding vanuit hun ouders, iets wat ze dan ook op mijn door hebben gegeven.
Ik ben bijna een kopie van m'n vader, heel intelligent, social awkward, special interests, in de richting van ASS dus... Maar mijn vader heeft een moeder gehad die heeeel veeeeel (alcohol) dronk en daar uiteindelijk ook aan overleden is, heb mijn oma nooit gekend, en dat is iets wat ook zeerzeker impact heeft gehad op mijn vader. Zijn broertje en zusje (mijn oom en tante) hebben beiden ook geen relatie of iets dergelijks, dat zegt ook al genoeg!
Mijn moeder is heel erg lief (ben wel een moederskindje) alleen is ook weer een geval apart, heeft narcistische trekjes maar is geen narcist, evenals haar moeder (mijn oma) waar ze sprekend op lijkt. Het zou goed 'high functioning' ASS kunnen zijn. Ze heeft daarnaast wel meegemaakt dat haar vader (mijn opa, die er helaas niet meer is dus) voor werk in Amerika was en ze dus tijdens haar jeugd heel veel zelf heeft moeten doen met haar broertje (mijn oom) waardoor ze altijd een soort controle wilt hebben, iets wat ze ook over mij wilt hebben (dus heb haar verteld over mijn mentale struggles en ze zegt ''ik vind het moeilijk want ik wil je ook heel graag helpen'' - opeens komt ze ook met dat ze graag financieel support wilt geven (zegt ze zelf) echter was dat voorheen niet zo zeer taboe maar wel iets waar ze heel goed over na moest denken, en nu opeens dus wel...)
Enfin, ik heb dus zelf enorme moeite met het herkennen en dan ook uiten van emoties. Heb vanaf jongs af aan al mijn gevoelens/emoties/gedachtes een soort weggestopt totdat de emmer overliep en alles er in één keer uitkwam. Gaandeweg nu steeds vaker dat ik het beter kan herkennen en ook weet wat ik dan moet doen om het te verwerken. Dat verwerken is nog een dingetje, ik weet nu ook steeds beter dat het mij gewoon veel tijd kost om iets te verwerken en dan eventueel een antwoord klaar te hebben of een reactie te geven.!
@daanwth dank voor het delen. De hoeveelheid Benzo’s valt mee. Breng wat je nog over hebt naar de apotheek. Mocht dat niet lukken vernietig het zelf dan. Zorg dat je er niet meer bij kunt. Je zult je nog wel even rot voelen, dat gaat ook weer over.
Naar de apotheek? :P Kunnen ze er wat mee dan?
Qua hoeveelheid inderdaad niet schokkend, ik heb niet heel veel nodig (180cm/63kg) om wat te merken.
Dank jullie allen (nu al) voor deze support. Ik ga dit weekend lekker rustig aan doen, lekker doen wat ik zelf wil. En nu, als ze komen, de craving proberen tegen te gaan. Potje gamen (CS2!), wat chocolade eten of anders muziek luisteren of een beetje door tiktok scrollen en eventueel wat youtube filmpjes kijken ter afleiding zal wel helpen denk ik! <3