Ja dat heb ik zeker gedaan paar jaar terug. Voelde me zo nietig, alles wat je aan materialisme bezat betekende niks. Heb bizare entiteiten ontmoet, waarbij ik me zo klein voelde. Heerlijk! Complete overgave!Heb je ooit DMT gerookt? Heeft mij echt waardering voor het bestaan gebracht.
Als je verslaving ziet als iets diepers dan slechts de oppervlakkige uiting daarvan (bijvoorbeeld het gebruiken van een bepaald middel), dan voedt ook iets "onschuldigs" als dit eigenlijk je verslaving, of anders gezegd: je verslaafde geest. Dan blijft je geest zoeken naar die dopamine hits, ook al komen ze niet van iets externs. En zodoende houdt dit het verslavingspatroon in leven.Ik vind het niet per se erg, maar ben me wel bewust van verslavingsgedrag en dit haakt wel in op Dopamine en daar heb ik een zwak voor. Dus toch waakzaam blijven anders neemt mijn verslaving het roer weer in handen. En dat wil ik niet![:)]()
Ik vind het toch niet zo ´onschuldig´, het kost misschien geen geld maar als ik kijk naar de gevolgen dat duimpjes/views en andere shit kunnen hebben vind ik dit toch wel serieus te nemen, toch wel een zorgwekkende evolutie.Deze verslaving kost geen geld, ik vind het niet zo erg.
Eens, maar we moeten hier doorheen denk ik. We kunnen er niet omheen. De technologie is er, social media is er. Dat wordt niet weggehaald.Ik vind het toch niet zo ´onschuldig´, het kost misschien geen geld maar als ik kijk naar de gevolgen dat duimpjes/views en andere shit kunnen hebben vind ik dit toch wel serieus te nemen, toch wel een zorgwekkende evolutie.
Ik heb het hier niet specifiek over drugsforum maar over de evolutie van sociale media en de ´mentale´ gevolgen ervan bij sommige gebruikers ervan.
Ik vind het niet per se erg, maar ben me wel bewust van verslavingsgedrag en dit haakt wel in op Dopamine en daar heb ik een zwak voor. Dus toch waakzaam blijven anders neemt mijn verslaving het roer weer in handen. En dat wil ik nietDeze verslaving kost geen geld, ik vind het niet zo erg.
Precies dit. Mijn verslaving gaat altijd op zoek naar iets. Toen ik stopte met drugs werden het sigaretten, toen ik stopte met roken werd het snaaien, als ik stop met snaaien wordt het porno, als ik geen porno kijk wordt het shoppen, gokken, etc. Ik geloof niet in middel-specifieke verslaving, althans niet bij mijzelf.Als je verslaving ziet als iets diepers dan slechts de oppervlakkige uiting daarvan (bijvoorbeeld het gebruiken van een bepaald middel), dan voedt ook iets "onschuldigs" als dit eigenlijk je verslaving, of anders gezegd: je verslaafde geest. Dan blijft je geest zoeken naar die dopamine hits, ook al komen ze niet van iets externs. En zodoende houdt dit het verslavingspatroon in leven.
Ik denk eigenlijk dat het beter is om op die manier naar verslaving te kijken. Anders trek je de wortel er niet uit en ontspruit de verslaving weer opnieuw of zelfs in een andere vorm.
Same.Precies dit. Mijn verslaving gaat altijd op zoek naar iets. Toen ik stopte met drugs werden het sigaretten, toen ik stopte met roken werd het snaaien, als ik stop met snaaien wordt het porno, als ik geen porno kijk wordt het shoppen, gokken, etc. Ik geloof niet in middel-specifieke verslaving, althans niet bij mijzelf.
Ja, daar herken ik me wel in. Ik ben niet zoekende naar meer of anders, behouden is m'n doel. Ik verwacht niet verslaafd te raken, omdat ik heel gelukkig ben met mijn leven.Same.
Je drukt er 1 de kop in en een andere komt naar boven...
Bekijk bijlage 56742
Maar serieus, het is eigenlijk nogal een belangrijk iets om dit te beseffen: De geest die altijd zoekend is, is onderliggend aan de uiting(en) van die verslaving (aan zoekende zijn). Het echte einde van verslaving ligt er dus in wanneer de geest stopt met zoeken. In deze zin is verslaving denk ik echt meer een spiritueel probleem zou je kunnen stellen. Spiritueel in de zin van: de echte oplossing ligt in de "staat" van niet meer zoeken "bereiken". Al het andere is slechts kattekopjes in een doos proberen te houden.![:wink:]()
Kinderen worden letterlijk getraind om verslaafd te zijn.Kijk maar eens naar Ipad kids its horrible![:cry:]()
De laatste generatie is de meest verloren generatie helaas.Kinderen worden letterlijk getraind om verslaafd te zijn.
Vind het echt naar om een energiek vrolijk kind in een hersenloze zombie te zien veranderen die eigenlijk steeds op het knopje "dopamine hit" drukt door die tablet spelletjes te doen en filmpjes te bekijken.
Het ziet er allemaal heel onschuldig uit met al die kleurtjes, maar schijn bedriegt. Gelukkig hebben ze het bij ons in de familie wel door bij de kleine kinderen en worden dat soort dingen thuis zoveel mogelijk vermeden en bij opa en oma mag het voor beperkte tijd en wordt er op een gegeven moment ook een wekker gezet om aan te geven dat tablet-time bijna om is. Persoonlijk denk ik: doe het liever helemaal niet, er zijn zoveel dingen te bedenken die kinderen niet in die staat brengen. Zelfs een tekenfilm kijken krijgt dat niet voor elkaar. En nog beter: games (echte, bijvoorbeeld Mario, niet die tablet spelletjes). Dat houdt het verstand actief. Het beste is natuurlijk speelgoed dat je echt in je handen hebt en waarmee je fysiek actief bent, liefst nog buiten. Dan zie je ook dat die kinderen in een totaal andere staat verkeren: intens in het moment aanwezig.
Dat vond ik wel extreem verslavend.
Ik denk het swipen, telkens weer een nieuwe foto in beeld krijgen. Ik zat soms heel lang te swipen (onder invloed) en de dag daarna schrok ik van de hoeveelheid gesprekken waar ik dan wat mee moest.
Daten niet echt, vaak kwam het niet tot een afspraak. En ik sprak ook niet af omber seksen, wel echt om de ander te leren kennen.
T was ook om de eenzaamheid tegen te gaan, het idee dat mogelijk de ware in je telefoon zit. Of bang om die juist mis te lopen.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."