Tijd van bezinning - waar?

Alinde zei:

Was Crosspost maar we zeggen hetzelfde. Klopt ik voel de regie niet meer.

Klik om te vergroten...

Kun je vertellen waarom?

Ik heb zelf momenten gehad dat ik de controle kwijt was en daarna was het moeilijk om mezelf nog te vertrouwen. Dus daarom luisterde ik vooral naar anderen, in de hoop dat zij de antwoorden hadden. Nu begin ik langzaam weer te luisteren naar mezelf.

Ik denk dat tussen mijn 30e en mijn 40e veel dingen niet gelukt zijn. In werk strandde ik telkens na 1 a 1,5 jaar.
Ik kan me vaak enorm thuis voelen op een werkplek en daarna ook een enorme kater hebben als ik weer werkloos ben.
(figuurlijke kater haha)

Ik kreeg een psychiater, ik noem hem even P18 want ik kreeg hem in 2018. Heb hem nu niet meer. Hij praatte echt de hoop uit mijn hoofd. Ik kon helemaal niet werken volgens hem, veel te beperkt.
Toen is ook de familie zo belangrijk gemaakt. Bij zijn voorganger deed ik alles alleen en kon ik prima.

Bij P18 werd de familie heel belangrijk en kon hij ook aan hem uitleggen hoe beperkt ik ben etc.

Ik ben door de seroquel erg veranderd. Je hebt weinig dopamine en komt moeilijk in actie. Op vakantie is ook alles moeilijk met die tent en die stokken enzo.

Dus ik kijk terug op 10 jaar met de nodige brokken.

En toen de verslaving uitkwam werd de familie enorm bezorgd natuurlijk. Ze willen me nooit meer zo zien.

En nu de regie terugpakken. Bij een van je posts dacht ik aan sporten met een doel. Dan heb je een duidelijk doel zonder dat 8 mensen je verschillende adviezen gaan geven.

Ze hebben toch zoiets, als jij zelf je leven indeelt lig je straks weer lam in een hoekje.

Alinde zei:

Ik kreeg een psychiater, ik noem hem even P18 want ik kreeg hem in 2018. Heb hem nu niet meer. Hij praatte echt de hoop uit mijn hoofd. Ik kon helemaal niet werken volgens hem, veel te beperkt.
Toen is ook de familie zo belangrijk gemaakt. Bij zijn voorganger deed ik alles alleen en kon ik prima.

Klik om te vergroten...

Het fijne weet ik er natuurlijk niet van maar het klinkt alsof die psychiater verkeerd bezig was — afhankelijk maken in plaats van onafhankelijk en zelfstandig maken.

Ik vermoed dat je veel sterker bent dan je omgeving denkt en ik hoop dat je de regie over je leven terugkrijgt.

Dank je wel! De voorganger van P18 had mij al een beetje voorbereid. Het is niet enkel mijn ervaring dat hij zo is.
Maar het pakte nog erger uit dan waar ik bang voor was. Hij maakte me zo klein.

Dank je. Ik was al jong het huis uit, was best sterk. En dat moet ik terugpakken, weg P18.

Daarom laat mijn moeder ook niet los, zij denkt dat er onder dat gordijn van pillen en onzekerheid nog wel ergens dat meisje van 19 moet zitten.

Ik zag zo’n Paul elstak shirt (nav post iemand anders) dat niet zo Christelijk was maar best zin om dat te bestellen. Niet altijd alles zo braaf.

We gaan definitief de intake niet verplaatsen. 25 april hadden we crisisgesprek. 25 oktober intake.
Ik ben er wel aan toe.

Eindelijk kan ik alles vertellen, over 3 weken.

Ik herinner me steeds meer. Verschillende periodes waarin ik behoorlijk dronk toen k bij mijn ouders woonde. Maar er werd nauwelijks iets over gezegd.

Het was druk in huis, in die tijd. Broers, zussen, vrienden daarvan, buren, opa, de melkboer. Mijn slaapkamer was bij de achterdeur dus mensen liepen er allemaal langs. Ik dronk vaak tot ik kotste.

Ik ben er in eerste instantie mee opgehouden toen ik weer zelfstandig ging wonen. Schone lei enzo.

Dat binge drinken is een. Anderhalf jaar geleden begon ik 1 fles wijn per dag te drinken waar ik de middag en avond mee deed. Af en n toe een glas, de laatste als ik naar bed ging.

As het allemaal zo taboe is/was, misschien zijn er dan wel meer mensen in de familie die drinken zonder dat er over gesproken werd.

Het voelt nu naar, dat ik mij zo ellendig voelde dat drinken en overgeven verlichting bood.

Aaaah kwam een fella tegen bij dagbesteding. Hele fijne vrouw.

Lichtpuntje.
Punt.

Ik zie nu voor t eerst in al die jaren hoe lelijk de binnenplaats hier is.
Er kwam een brief over een burendag. Misschien kan ik eens vragen of dat niet mooier kan.

Wil het zelf wel doen maar moet wel permissie hebben.

1 middag dagbesteding gisteren en voel me weer zo kapotmoe.
Het zal de nasleep van de Corona wel zijn.

Heb op de terugweg op de fiets ook aan een stuk gehuild, om alles. Er was niks vervelends gebeurd maar er ging gewoon een kraantje open.

Alinde zei:

1 middag dagbesteding gisteren en voel me weer zo kapotmoe.
Het zal de nasleep van de Corona wel zijn.

Heb op de terugweg op de fiets ook aan een stuk gehuild, om alles. Er was niks vervelends gebeurd maar er ging gewoon een kraantje open.

Klik om te vergroten...

Mooi. Opgelucht?

Die slappe benen schijnt echt iets van Corona te zijn hoor ik net.

Ja ergens wel. Om weer te voelen is wel fijn.
Moet volgende keer wel een zakdoek meenemen.

Die rot-benen. Dacht dat ik er ff doorheen moest gisteren maar vandaag is alles te ver lopen.

Bah beetje vergist in mijn ggz-groep. En ja… ik heb allerlei gevoelens.

Misschien is het niet meer mijn ding. Ze hadden beter even kunnen bellen ipv appen.

Misschien is dit zoiets dat ik moet loslaten om uit het bipolaire verhaal te komen.

Ik moest aan dit spelletje denken. De fishes zijn emoties en er kan een moment komen dat dat ding helemaal vol zit met emoties die niet verder kunnen.

En als je dan aan de goede radertjes draait dan kan alles er tegelijk uitkomen.
En dan ga je huilen of hyperventileren en dan denkt ggz: Stop! Niet doen!

Terwijl het er juist wel uit moet allemaal.

Gisteravond vreselijk verdrietig geweest over de sociale contacten die niet overeind zijn gebleven. Door een verhuizing is eerst veel verwaterd, maar daarna was ook het meeste tijdelijk.

Het berichtje dat ik gisteren van de bipolair-groep kreeg voelde niet goed. Ze weten dat het slecht ging en ik had in de zomer ook aangegeven dat ik het leuk zou vinden buiten de ‘kaders’ van de groepsgesprekken iets te ondernemen. Ff iets buiten, niet teveel gepraat. Ik bedoelde niet als hele groep… andersom zou ik wel ff tijd gemaakt hebben.

Misschien kan ik de persoon van dat bericht beter even bellen alleen juist dit weekend heeft hij iets belangrijks.

Word wat verdrietig als ik bedenk hoe makkelijk ik allerlei medicijnen en alcohol gecombineerd heb.

Ik zag er ook niet zo veel gevaar in.

Nadat ik de seroquel en lorazepam al in bewaring had gegeven, heb ik nog een keer teveel lamotrigine genomen voor het slapen. Het was niet de bedoeling om teveel te nemen maar ik was zo ziek die nacht.

Is daar binnen een behandeling ook ruimte voor, om nog eens te bespreken wat je meemaakte als je teveel had genomen?

Alinde zei:

Is daar binnen een behandeling ook ruimte voor, om nog eens te bespreken wat je meemaakte als je teveel had genomen?

Klik om te vergroten...

Risicovol drugsgebruik kan soms traumatisch zijn. Meestal ga je daar niet meteen mee aan de slag. De nadruk zal in het begin liggen op stoppen met gebruiken en omgaan met cravings. De diepere verwerking begint meestal pas als je een maand of twee nuchter bent. Maar het kan geen kwaad om al eerder ter sprake te brengen dat je met moeilijke ervaringen zit.

Alinde zei:

Word wat verdrietig als ik bedenk hoe makkelijk ik allerlei medicijnen en alcohol gecombineerd heb.

Klik om te vergroten...

Herkenbaar trouwens. Op dat moment sta je er niet bij stil, maar achteraf denk je “dat ik zover heen was dat ik zo onzorgvuldig met mezelf om kon gaan”.

Dankjewel. Vooral dat ik niet echt stilstond bij hoe lang alles in je bloed blijft. Dat ik dacht: Het werkt niet - en dan meer nam.
Die bizarre hoeveelheden is een paar dagen geweest, een vlaag van verstandsverbijstering.
Van de apotheek overigens.

Ik heb dat nog niet echt kunnen delen.

Achteraf snap ik ook niet dat ik wakker ben gebleven. Misschien omdat ik wist dat het niet oké was, heb ik veel adrenaline aangemaakt.
Ik wilde slapen, er zat geen suïcide-idee bij.

Ik was moe, dacht dat ik goed moest bijslapen en ik kwam in een cirkeltje.

Maar t zou wel opluchten er een keer hardop over te praten.

Ik mopper wel eens omdat de medicatie in beheer is. Maar ik kon er zelf echt niet meer mee omgaan. Alle pogingen tot afbouw waarna ik het weer nam…. Mijn lijf was echt van slag.

Sta nog steeds wiebelig op de benen sinds Corona. En daarna heb ik vermoedelijk een ander virusje opgelopen.

De eerste dagen was ik nog wel relaxed ziek met veel slapen.

Maar de laatste dagen voel ik me weer heel eenzaam. Het is een tijdje weg geweest, maar nu helaas weer terug.

Gr. Weer moet ik ergens inloggen.

Nee ik weet niet waar mijn wachtwoord is. Ik kan dit allemaal niet hoor.