Tijd van bezinning - waar?

Alinde zei:

Als ik ooit medicijnvrij ben… en zo’n paddenstoel probeer.. volgens mij ben ik dan wel mijn cleantijd van de NA kwijt.

Klik om te vergroten...

Nou, als je een sessie met een therapeut hebt die jou begeleidt dan denk ik dat er best wat voor te zeggen valt om het als voorgeschreven medicatie te zien. En tsja, als dat niet zo is - so what?. Mits je er met de juiste intentie in gaat (inzichten onder begeleiding ipv vluchten) en er daardoor veel uithaalt voor je gesteldheid zal het uiteindelijk ook wel helpen voor je verslaving op de e.o.a. manier. De teller resetten om daarna langer dan ooit clean te blijven zonder terug te vallen (even zwartwit) lijkt mij een constructief plan. Als het je echt blijkt te helpen is het zelfs misschien nog een mooie symbolische nieuwe start.

Als dit soort therapieën een meer formeel tintje krijgen dan gaan we (her?)ontdekken wat de waarde van deze ervaringen een verslaafde kan brengen. Van Ibogaïne is bekend dat het kan helpen (IIRC bij Opiaten). De oprichter van AA heeft ook met LSD geëxperimenteerd om hem te helpen van zijn alcoholisme af te komen.

@Alinde misschien is het leuk om eens rond te vragen bij wat fellows en fellas hoe zij dat zien.

Dank je voor je visie.

Het lijkt me echt heel interessant. Juist de diepte in gaan in plaats van dempen.
Jammer dat het nu met de huidige Combi van medicatie echt niet verstandig is het te proberen en ik denk dat een begeleider zich er ook niet aan waagt, en dat ook niet zou moeten doen.

Gelukkig heb ik bij EMDR gemerkt dat ik ook vrij goed dingen kan terughalen en herinneren. En heel emotioneel kan worden. Maar er waren ook sessies dat ik er niet goed bij kon.

Verder heb ik een tijd open water zwemmen gedaan in dezelfde periode als EMDR en dat leek het nog te versterken. (Herfst dus water werd koud).

Nouja mijn badpak ligt klaar enzo, de waterschoenen ook en toch kom ik elke keer niet in dat meer. Morgen gaan ze weer.

Mochten er trouwens mensen zijn die ook open water zwemmen willen doen, stuur me dan een berichtje. Ik ga nooit alleen vanwege de veiligheid. Jullie weten ws niet mijn regio maar die kan ik per pm wel delen.
We kunnen dan eerst met de groep mee, dan is er ervaren begeleiding.

Overigens zit ik nog steeds in fase 0 dat ik niet naar buiten mag. Dan zou t apart zijn als ik vrijdag helemaal met ontslag zou gaan.

En thuis wonen met meerdere keren per week ambulante hulp?

Kan me voorstellen dat de situatie waar je nu woont ook niet bevorderend is. En uiteindelijk zul je toch weer wat richting zelfstandigheid moeten gaan en dat gaan oefenen denk ik. Mits dit op een veilige manier kan natuurlijk.

Soms lijkt het ook of ze de ernst van een benzo-verslaving niet zo inzien. Terwijl wel in hun systeem staat wat voor enorme hoeveelheden ik bestelde.
Wat ik uiteindelijk slikte was het dubbele, omdat ik ook online bijbestelde.

Dat heb ik in mei allemaal opgebiecht. Eerst aan de familie, paar dagen later aan psychiater en SPV (familie was daarbij).

Denk dat huisarts nu een goede stap is, al dan niet met broer.

Omdat na het laatste gesprek, de leefsituatie op de logeerplek veranderd is. En ik het hier niet nog 4 maanden uithoud.

Crosspost.

Torchic zei:

En thuis wonen met meerdere keren per week ambulante hulp?

Kan me voorstellen dat de situatie waar je nu woont ook niet bevorderend is. En uiteindelijk zul je toch weer wat richting zelfstandigheid moeten gaan en dat gaan oefenen denk ik. Mits dit op een veilige manier kan natuurlijk.

Klik om te vergroten...

Dank je. Ik heb al WMO, en ik begreep dat dat evt nog iets meer kan worden.

Ik kon heel slecht alleen zijn. Vroeger kon ik juist heel goed alleen zijn maar de laatste jaren was drama… behalve met verdoving.

Ik weet het niet met de benzo’s. Of ik daar zelf thuis vanaf ga komen, na 18 jaar.

Maar daarin kan de Brijder mij adviseren.

Soms denk ik echt… what happened?

Maargoed even stapsgewijs.
De huisarts.
En het medicatiebeheer bespreken, zodat ik daarin weer wat vrijheid krijg.

Ik heb die medicatie zelf uit handen gegeven en sta daar nog steeds achter. Ik raakte ook in de war van al die pillen (daar heeft nu degene die het beheert soms ook last van). Maar praktisch is het niet.

Bedankt weer voor jullie steun.

Wat het ook is… er moet nog 18 jaar aan emotie uit.

Ik ben niet zo’n jankerd maar die ene keer dat het er dan uit komt schrikt de familie zich de pleuris want dat zijn ze niet gewend. Dus dan moet ik meteen komen praten…

Daarom liever een neutrale plek.
Liefst waar je ook met spullen mag gooien enzo.

Morning. Vandaag schoolreisje met de dagbesteding.
Met het busje, haha.

Ik moest vorig jaar ff slikken bij die busjes. En dit jaar ‘mag’ ik in de auto. Het was wennen, de dagbesteding maar ik heb oprecht fucking zin in vandaag.

Ik neem geen medicatie mee. Wat ik slik is in de avond. Overigens heb ik nooit met medicatie op zak gelopen. Tot verbazing soms van vrienden want als ik s avonds strandde had ik dus niks en kon ik hooguit een nachtje wakker liggen in een logeerbed.
Maar die zooi altijd bij me te dragen ging mij te ver. En bij festivals geeft het nog gedoe ook. En zo vaak strandde ik niet.

Ik ben gisteren weer begonnen met clean-zijn. Niet meer schuiven en klooien met de benzo’s.

Vandaag dag 2. Just for today.

in het pretpark, haha.

Zou lekker elke dag naar een meeting gaan, op deze manier ben ben je zo weer terug bij af.

@Alinde succes vandaag. Hoe opener je bent hoe verder je komt

Dank je.

Nou met die 3 flessen wijn functioneerde ik niet hoor…

Ik was eigenlijk een binge-drinker. Op een gewone dag dronk ik niet, in een gemiddeld weekend zelfs niet tot een paar glaasjes.
Maar bij nare dingen, verdriet, liefdesverdriet kon ik thuisblijven, gordijnen dicht en zuipen. Dag of 3 meestal en dan weer stoppen.

Benzo’s kreeg ik eerst alleen op voorschrift en dat was max 2 mg per dag.

Eigenlijk in januari 2022 veranderde het patroon toen ik zelf benzo’s ging bestellen. Een gewone dag hield in, 1 fles wijn en daar deed ik de hele middag en avond mee.
Behalve als ik ergens heen moest, dan nam ik geen wijn.

2 of 3 flessen was geen dagelijkse kost. Behalve als de benzo’s op waren. Bijv later dan verwacht bij de apotheek. Of niet geleverd als ik wel besteld had, online. Dan had ik echt alcohol nodig, vond ik, en dat is ook wel te verklaren.

Ik had een baantje dat ik vanuit huis kon doen. Ook met een fles wijn op.

Misschien ben ik fysiek sterk… naast de gewenning natuurlijk. Maar t was soms ook of - of. Veel benzo’s of veel wijn. (Snap ik nu ook beter qua gaba)

Ik drink nu niet… maar verwacht niet dat t probleem vanzelf opgelost is daarmee.
Die benzo’s zijn nog kutter. De psychiater vindt deze hoeveelheid prima, wilde nog diazepam erbij geven zelfs. Ik wil het er nu niet over hebben merk ik. Sorry.

We hadden een fantastische dag, uitje van de dagbesteding. Geweldig team, geweldige cliënten. Mooi weer, alles super.

Ik duwde een medeclient in een rolstoel. Grappen en grollen zoals altijd. Opeens werd het gesprek serieus. Hij is verslaafd en ik zei, joh ik kan je de hand geven.
Hij vertelde over zijn traject, ik vroeg of hij Korsakov heeft. Ja dat heeft hij. Hij merkt het zelf niet zegt hij maar anderen zeggen dat hij het heeft.
Ik vertelde van de benzo’s.

Dat is vergif, zei hij.
Verder zei hij dat ik met de vuist op de tafel moet gaan slaan.

Morgenavond bel ik even met broer, eerder heeft hij geen tijd. En dan denk ik langs de huisarts.

Waar ik nu verblijf, gaan ze in oktober verbouwen. En als ik nu weer naar mijn oude plek ga met mijn oude patronen, denk ik niet dat dat goed gaat. De buurt is ook best kut qua conflicten. Daar verander ik nu niets aan maar het maakte wel dat ik altijd blij was terug te zijn op mijn plekje en als ik t eerste wijntje inschonk.

Broer neemt t heel serieus. Die wil mij nooit meer zo ladderzat in de rotzooi aantreffen.
En ik wil er zelf ook niet meer zo bij zitten/liggen.

Bij mijn ggz worden benzo’s ‘gewoon’ nog volop voorgeschreven.

Oja antwoord op de laatste vraag. Ik houd er rekening mee dat het laatste stuk van de benzo’s klinisch moet gebeuren.

Of als het thuis moet, dmv taperen, moet ik voor de rest echt discipline hebben. Ik ben af en toe echt niet te genieten met die onttrekkingsverschijnselen.

Dus eigenlijk moet het nog in kaart gebracht worden. Ook welke organisatie.

Ik hoorde van een kennis van een kennis dat ie out gegaan was in een bootje na teveel drinken. Ambulance erbij en meteen kwam Brijder in beeld. Dat is de korte route kennelijk.

Het komt wel goed. Broer kan praten als Brugman en mijn huisarts is cool. Het komt goed.

Benzo afbouwen is volgens mij meer een kwestie van besluiten en heel langzaam afbouwen, als je denkt dat je leven vatbaar is.
Professionele ondersteuning zeker wel aan te bevelen. En langzaam afbouwen kan maandje zijn of jaartje.. dat is redelijk afhankelijk van de persoon in kwestie.
Komt goed!

Dankjewel!

Ik heb zelfs taperingstrips in de verzekering dus je zou denken dat het niet zo moeilijk is.

Ben nu vooral bezig de dagen weer wat invulling te geven. Dat lukt wel nu, maar alles wat nieuw is geeft ook wat onrust.

Regulier werk lukte vaak beperkte tijd. Vaak ook onbegrip bij leidinggevenden over mijn functioneren. Achteraf wel te verklaren met de benzo’s, seroquel, lamotrigine en lithium. Ik dronk toen niet.

Ik had het idee dat mijn psychiater liever de benzo’s zo laat, in plaats van mij weer gevoeliger voor drank te maken.
Die diazepam die hij erbij wilde geven was ook tegen de zucht.

Het is lastig. Zoveel adviezen.

En wat is je doel hè, met bipolaire stoornis. Alles dempen zolang je maar niet uitschiet? Ik had geen leven meer.

Maar bij afbouwen, afkicken of whatever komt gevoel los. Ook oud gevoel.

Anyway dit was dag 2. Een bijzonder mooie dag 2.

Hier ligt een dankbaar mens (ja ik lig al in bed)

Vanmorgen kwam er een invalkracht van WMO, bij mijn eigen huis.
Topvrouw maar ik dacht dat ze voor praktische hulp kwam. Had de schoonmaakspullen al klaar staan.

Misverstand, ze kwam voor een gesprek. Maar… ze had heel lang in verslavingszorg gewerkt en kon mij heel goed advies geven voor de situatie waar ik nu sta.

Ze zei, als ik je zo zie, en hoor, dan maak ik me over jou niet echt zorgen.

Ja lekker… dat hebben die instanties wel vaker. Hollands welvaren, twee dezelfde sokken, geen scheuren in de broek, dat komt wel goed.

Zij raadt in ieder geval aan met de apotheek het medicatiebeheer te bespreken, wat daar de mogelijkheden zijn.

Verder vindt ze het bizar hoe ik legaal aan al die benzo’s ben gekomen. Met verhalen dat t achter de koelkast was gevallen enzo.

Ik ben voor de verslaving op zich al eens bij de apotheek geweest maar toen konden ze niets doen. Wel hebben ze uiteindelijk de familie ingelicht. Als de vraag duidelijker is, namelijk de voorgeschreven medicatie per dag uitgeven, kan dat hopelijk wel.
Ben nu wel op t punt dat ik de vrijdag-zaterdag-zondag tegelijk durf op te halen.

Lang met jongste broer gebeld.

De gezondheid van t familielid waar ik verblijf gaat achteruit en vanmiddag gebeurde er iets vervelends.

Ik zei, als ik nu terug naar mijn huis ga, terwijl er niet veel veranderd is, weet ik niet zeker of dat goed gaat. Sowieso wil ik de benzo’s nog niet in eigen beheer. Maar voor de rest weet ik nog niet of ik er klaar voor ben. Maar bij de familie houd ik zo ook niet vol.

Broer zei: Ik vind dit eigenlijk al crisis.

Hij had me in mei ‘gevonden’, ik was toen niet meer aanspreekbaar. Ik was niet out, kon wel lopen enzo maar geen zinnen formuleren.
In aug was hij ook gekomen toen ik terugval had.

Dat ik nog niet naar huis ‘durf’ maar ook niet op de huidige plek kan blijven, en ook in fase oranje zit volgens de fam (hypomaan) neemt hij wel serieus.

Hij wil niet allerlei andere routes gaan proberen. Wil het bij de GGZ-contactpersoon houden. Ik ben idd met haar in contact maar ze bagatelliseert soms wel dingen vind ik. Broer is ook bereid haar te bellen mocht de situatie veranderen.

Het is sowieso heel verdrietig met het familielid, ik heb gewoon afstand nodig.

Anyway, bijna het einde van dag 3.

Just for today.

Die WMO-figuur kwam niet.

Ik ben er zo klaar mee. Dat hele team, schuiven met afspraken, later komen, eerder weggaan, niet komen. De een klaagt over de ander.
Ze worden gewoon ingehuurd om te werken… wat is dit?

Die vrouw wilde vorige week bellen om te kennismaken en gisteren kwam ze 1 uur en vandaag wenste ze me ‘het ga je goed’. Ik dacht dat ze vaker ging komen, ze heeft nu kennis gemaakt en nu is het weer klaar.
Mijn moeder vroeg, hoeveel mensen zijn er al komen kennismaken dit jaar? Echt al zes… en t is echt niet dat je gillend weg rent ofzo hier.

Jeetje t lijkt of die mensen geen zin hebben. Heb zelf lang geleden voor thuiszorg gewerkt en je wilt toch verschil zien als je naar huis gaat? Dat je zo’n emmertje zwart water kunt weggooien?
Ik weet dat dit geen thuiszorg is… maar had wel gedacht dat ze iets zouden doen. Kennismaken, sociale kaart, helikopterview, methode bespreken. Ze zitten alleen maar op hun stoel.
Vooral als ze een witte broek aan hebben weet je: deze gaat niet werken, die gaat alleen zitten.
Want die broek mag niet vies worden.

Maar serieus, waarschijnlijk gaat de medicatie vanaf 1 oktober weer bij ggz in beheer.
En tot die tijd losse enveloppen voor losse nachten, met de familie afstemmen.

Ik kan het nog niet alleen.

Ik heb ook een andere supermarkt genomen. Kan er niks vinden en vind het aso personeel maar ik moet uit mijn oude patronen. Dit is andere route, andere winkel.

Ze hebben er geen zelfscan daarom kwam ik er meestal niet voor de alcohol. Erg hè.

Dag 4. Just for today.

Dank je Dupont.

Ik ben zo moe en daarom is het ook zo moeilijk om die nieuwe stappen te zetten.