Tijd van bezinning - waar?

Ja ik was zo onrustig toen ben ik zondag gaan drinken. Het is een heftige. Dan was ik 30 dagen ongeveer clean geweest.

wat deed de antabus?

Ik heb misschien spierpijn van de Antabus ik weet niet of dat er bij hoort. Voel mij ook verward, ik had de pillen niet opgehaald. De gewone pillen.

Oh @Alinde Zorg dat je de kliniek in kunt.

Alinde zei:

Ik was al in de war en zondag terug gevallen. Jullie hebben gezien dat ik in de war raakte.

Dat was er eerst en toen pas de drank.

Klik om te vergroten...

De indruk die ik heb is dat je een tijdje tegen het hypomanische aanzat. Je bruiste van energie en maakte wilde plannen. Je zou zelfs weer gaan studeren. En toen is het vrij plotseling omgeslagen. Je was moe en je had moeite met het lezen van berichten. Uiteindelijk ben je zelfs weer in de war geraakt. Dat heb ik hier niet zo meegekregen, vaak verdwijn je een beetje van het forum als het slecht gaat, maar het past in het plaatje.

Ik kan me voorstellen dat je gebruik toch een manier is om bepaalde negatieve aspecten van je diagnoses te onderdrukken. Als er sprake is van een samenspel tussen complexe psychiatrische problematiek en verslaving dan kan het vinden van de juiste behandeling een uitdaging zijn, maar ze zullen nu toch wel snappen dat het tijd is om het probleem serieus aan te pakken. Dus ik hoop dat je snel de hulp krijgt die je nodig hebt. Sterkte!

OtherShore zei:

De indruk die ik heb is dat je een tijdje tegen het hypomanische aanzat. Je bruiste van energie en maakte wilde plannen. Je zou zelfs weer gaan studeren. En toen is het vrij plotseling omgeslagen. Je was moe en je had moeite met het lezen van berichten. Uiteindelijk ben je zelfs weer in de war geraakt. Dat heb ik hier niet zo meegekregen, vaak verdwijn je een beetje van het forum als het slecht gaat, maar het past in het plaatje.

Klik om te vergroten...

Lijkt mij een goede observatie. Door hypomanie of optimisme te veel doen en willen, en dat niet meer aan kunnen zodra het richting depressie gaat Ik herken dat wel die cyclus. Ging ik me ook altijd verstoppen… Klotezooi!

Vervelend dat je bent teruggevallen @Alinde.

Hoe voel je je eronder? Dat je bent teruggevallen?

Ben je nog steeds in gebruik of probeer je er weer uit te krabbelen?

Dank jullie wel. Ik had reactie getypt maar ben nu ook niet nuchter, later nog maar ns naar kijken,

Het slapen ging zo slecht… en met drank heb ik goed kunnen bijslapen maarja. Alleen de eerste nachten maar daar knap je al van op.

vind het ellende. Was ook wat verward. Heb ook week in dezelfde kleding geleefd dag en nacht. Maar ik typ niet zo lekker.

oei
jammer dat het mis is gegaan
maar niet nuchter ? wil zeggen nog een terugval ? ondanks de antabus (sorry als dit wat vreemd klink , geen idee hoe dat spul werkt .... )

Ik wil morgen weer stoppen, werd ook al mee gevraagd naar een meeting.

Het heeft ook fiets dwangmatigs bij mij , ff glas leeg, ff fles leeg. En zo’n lege fles vind ik dan ook iets moois, wat ik met de pindakaas pot helemaal niet heb. Juist omdat het niet meer mag denk ik. Eerder had ik dat niet met die flessen.

vandaag iets beter maar het ging niet best.

Alinde zei:

Dank jullie wel. Ik had reactie getypt maar ben nu ook niet nuchter, later nog maar ns naar kijken,

Het slapen ging zo slecht… en met drank heb ik goed kunnen bijslapen maarja. Alleen de eerste nachten maar daar knap je al van op.

vind het ellende. Was ook wat verward. Heb ook week in dezelfde kleding geleefd dag en nacht. Maar ik typ niet zo lekker.

Klik om te vergroten...

Hoe gaat het nu met je Alinde?
Hopelijk weer een beetje in stijgende lijn met beter voelen en minder wijn?

Alinde zei:

Ik wil morgen weer stoppen, werd ook al mee gevraagd naar een meeting.

Het heeft ook fiets dwangmatigs bij mij , ff glas leeg, ff fles leeg. En zo’n lege fles vind ik dan ook iets moois, wat ik met de pindakaas pot helemaal niet heb. Juist omdat het niet meer mag denk ik. Eerder had ik dat niet met die flessen.

vandaag iets beter maar het ging niet best.

Klik om te vergroten...

Ben je gewoon gestopt met de Antabus?
Sterkte, want morgen zul je zeker weer zeggen dat je nog één dagje wilt zuipen.

Kans is vooral groot dat ik ook weer begin.

Bestaat er niet iets waar je goed mee kan ontspannen wat geen alcohol is en geen benzo?

Een of andere vage paddenstoel oid. Wat niet op de gaba werkt. Het hoeft niet eens dagelijks maar dan loopt de stress op loopt mijn hoofd over.

Overigens zou ik vrijdag even bij de dagbesteding moeten kijken. Ik besef dat ik nog niet er aan toe ben allemaal hogere wiskunde te doen. Dat kun je ook doen met zonder slaap. De meetings kosten me ook nog veel energie met al die mensen al die verhalen. Het zijn heel wisselende groepen en altijd wel nieuwkomers. Soms laat ik verhalen ook wat langs me heen gaan.

Alinde zei:

Bestaat er niet iets waar je goed mee kan ontspannen wat geen alcohol is en geen benzo?

Klik om te vergroten...

Die zijn er genoeg ja, en ook allemaal (zeer) verslavend. Daarom ga ik ze ook niet opnoemen hier. Enige niet fysiek verslavende middel wat eventueel in de buurt komt is kava

Zeebats zei:

Die zijn er genoeg ja, en ook allemaal (zeer) verslavend. Daarom ga ik ze ook niet opnoemen hier. Enige niet fysiek verslavende middel wat eventueel in de buurt komt is kava

Klik om te vergroten...

Ok thanks! Kava kan ik uitzoeken. Ik ben niet voor alles verslavingsgevoelig, roken niet bijv maar dat weet je niet per middel van tevoren helaas.

Alinde zei:

Bestaat er niet iets waar je goed mee kan ontspannen wat geen alcohol is en geen benzo?

Klik om te vergroten...

Delen wat er werkelijk in je om gaat. Face-to-face of telefonisch. Niet via appjes of chats. Die (telefoon)gesprekken met fellows buitenom de meetings werken voor mij heel ontspannend en halen de druk van de (emotionele) ketel.

Dat is bij mij eigenlijk steevast waar het fout loopt. Als ik mezelf te laat uitspreek, die druk te lang laat oplopen, dat is wanneer ik richting terugval raak.

Het ene middel inwisselen voor een ander voelt voor mij een beetje als verplaatsen van het probleem. (Het niet kunnen omgaan met de realiteit zoals die is en de gevoelens die daarbij komen kijken)

Hetzelfde heb ik met medicijnen 'tegen' verslaving. Vaak zie je dat dat de verslaafde uiteindelijk niet tegenhoudt als de druk teveel oploopt, zoals ook bij jou is gebeurt.

Het is hier al eerder gevraagd, maar ik probeer het alsnog. Hoe voel de drank i.c.m. met de antabus? En ben je gestopt met de antabus of gebruik je die nog i.c.m. de drank?

Als je graag weer wilt stoppen, zou ik je aanbevelen daar weer mee te beginnen. Just for today. En als dat te lang is, just for this hour.
In dit geval is vaak ook: de aanhouder wint. Een terugval kan gebeuren. Hoe sneller je het weer terug oppakt, hoe makkelijker is vaak mijn ervaring. Dat geldt voor de meeste middelen denk ik wel (net zo goed ook voor roken).

Dat is mits dat geen gevaar vormt ivm fysieke afhankelijkheid natuurlijk. Maar die inschatting kan ik niet voor je maken.

Thanks! Even in fases gezien het tijdstip.

Ik ontmoet nu ook hele fijne mensen daar. Moet ik natuurlijk wel kiezen voor een clean leven en niet dat gerommel. Dat ik denk.... waar zaten al die mensen? Ik heb lang het idee gehad alleen een aantal vrienden op afstand te hebben en uiteindelijk vind ik dat toch lastig.

IK heb mij misdragen op de buurt maar ik zie nu dat er best lieve mensen wonen. Ik kan beginnen met bloemetjes geven aan de mensen die er bij waren. Want ik heb juist mijn verslaving willen verbergen al die jaren en daardoor altijd een beetje schimmig gedrag gehad. Achteraf denk ik, iedereen ziet mij ook in die winkel maar ik had zelf het idee dat mensen zich niet zo bezig hielden met elkaar op de buurt. Blijkt toch mee te vallen.

Ik bedoel vooral ter overbrugging. Zoals je kort pammetjes krijgt als noodzakelijk kwaad om van de drank af te komen, maar dan wel begeleid. Ik heb nu twee keer gehad dat het slaaptekort echt niet meer ging qua onwel worden enzo en dan idd naar de fles gegrepen. En dan wel weer wat geslapen en gerust maarja.

Stel dat er iets was dat je in nood kan gebruiken. Desnoods in overleg met de huisarts. Het slapen was in de studententijd ook al een probleem, het gaat misschien nooit helemaal over. Dan was ik er soms ook ziek van, oh en ellende als je dan nog met de trein moest en alles. Ik had hetzelfde leven als mijn vriendinnen, maar al die uren dat zij konden bijslapen was ik wakker. Ik bedoel, dit gaat misschien niet meer helemaal over, het is niet tijdens de middelen ontstaan.

Ik had de vraag bewust niet beantwoord.... omdat ik mensen eigenlijk niet op verkeerde ideeën wilde brengen. Maar hij blijft terugkomen. Ik heb er helemaal niks van gemerkt..... Hoorde van iemand anders ook, die had een beetje rode vlekken gekregen en dat was het. Het zal heus dat mensen er soms wel heel ziek van worden. Maargoed zo wanhopig was ik die dag.
Nu geen antabus, straks heb ik een tablet dat wel werkt... Ik zal het wel overleggen.

Ik realiseerde me wel dat ik een patroon heb gehad van, als er iets vervelends is, pammetje er in. En dat ik dat eigenlijk niet meer heb als primaire reactie. Dat is in de kliniek er goed uit gegaan. Hadden al die pestkoppen toch nut haha. Het was een reflex als er iets was in het verleden: ik mag een pam. En afhankelijk van waar ik was, een drankje. Of fles.

Het gaat bij mij niet om drankjes in het sociale leven. Daar kan ik wel nee tegen zeggen. Er zijn mensen die mij nog nooit dronken gezien hebben (en dan bedoel ik niet de buren...) Sigaretten niet, jointjes niet, andere drugs niet. Het is echt de eenzaamheid, de verdoving en het slapen. En bij dat bingen heb je er ook nog een soort rare kick bij van het stiekem kopen enzo. Ik las iets over eetbuien en dat leek er ook wel op.

Just for today idd. Even heel iets anders maar ik overwoog een elektrische fiets. Ik merk dat de verschillende bezigheden op verschillende plekken, op mijn gewone fietsje, me snel teveel zijn. Al dat heen en weer fietsen. Allemaal losse dorpjes en mijn ouders weer in een ander dorp. En ineens dacht ik, die dingen zijn zo duur, waarom geen scooter? Leek me best leuk opeen ook als beloning als ik beter mijn best doe.

Verder heb ik mijn sponsor wat op afstand gehouden omdat ik geen ruimte in mijn hoofd had om haar te leren kennen. Ze zei, ik kan mijn levensverhaal vertellen en op dat moment dacht ik even, ik heb daar geen ruimte voor. Maar we kunnen misschien iets gaan ondernemen, in het bos bijv. Het was op dat moment gewoon even veel. Moet ik ook gewoon zeggen. Of in stukjes, dat kan ook nog.

IK weet niet het ging gewoon helemaal mis in mijn hoofd. Ook door de familie, ik weet niet wat ik er over wil delen, het staat nu even in een schriftje. En ik hoop eigenlijk dat ik het nu wel voor elkaar krijg een psycholoog te krijgen. IK ga mijn SPV steeds meer waarderen maar dat is toch meer het praktische stuk. Schema, tabel, rooster voor de week, apotheek, etc.

Alinde zei:

Bestaat er niet iets waar je goed mee kan ontspannen wat geen alcohol is en geen benzo?

Een of andere vage paddenstoel oid. Wat niet op de gaba werkt. Het hoeft niet eens dagelijks maar dan loopt de stress op loopt mijn hoofd over.

Klik om te vergroten...

Ik zou nu niet weer je hoofd gaan trainen dat je iets anders externs nodig hebt. Sure, soms is het prettig zoiets te hebben maar je houdt jezelf er tegelijk mee weg van het echte medicijn. En dit gaat nu heel erg corny klinken, maar het is de waarheid, dus ik zeg het toch:

Wat je gaat genezen is je eigen liefde. Niets anders. Al het andere zijn slechts pleisters op een grote open wond. Nu ging het ergens anders op het forum gister hier ook al over: dat het voor velen moeilijk is om liefde aan zichzelf te geven en van zichzelf te ontvangen. Ik ben zelf ook zo iemand waar dit erg moeilijk gaat/ging. Het gevoel dat niet te kunnen, het gevoel dat niet te verdienen, dat niet waard te zijn. Maar weet je: alleen al een keertje kiezen niet iets slechts tot je te nemen, dat ís al een gebaar van zelfliefde. Zo "moet" je het eigenlijk zien denk ik: herken dat soort goede keuzes die je voor jezelf maakt en sta er soms ook echt even bij stil.

Die liefde voor jezelf, die begint vaak niet als een gevoel. Het is vaak niet direct dat warme onderbuik gevoel wat zo prettig is. Het begint vaak eerst met een actie en dan een herkenning van die actie. En dan een waardering van die actie: een toelaten van een trotsheid op jezelf dat je het goede voor jezelf hebt gekozen, hoe klein dat gebaar misschien ook is. En dán, wanneer je dat wat vaker doet en het je wat makkelijker afgaat, dan komt vaak pas dat warme onderbuik gevoel. Het gevoel zelf is niet de liefde zelf hè, het gevoel is meer iets dat volgt op acties en gebaren naar jezelf en anderen, die komen vanuit zelfliefde (dat gevoel ontstijgt). Dit is denk ik belangrijk om te beseffen: als je niet direct dat gevoel van liefde hebt, betekent dat niet dat je geen liefdevolle actie of gebaar naar jezelf maakt. Het zijn kleine dingetjes - soms maar heel subtiel - die je leert herkennen als liefdevolle gebaren van jezelf. Geef dat aan jezelf en maak het een gewoonte om dat te doen en het wordt makkelijker en makkelijker om ook die liefde te gaan voelen. Eenmaal dát gevoeld, zul je zien dat alle soorten externe drugs een bepaalde mate van gif zijn, vergeleken bij dit.

En ja, tot bepaalde hoogte is ook het jezelf geven van een extern middel een gebaar van liefde aan jezelf. Immers, je gunt jezelf wat rust, wat vrede, wat geluk. Maar dit is zo tricky, want nu programmeer je jezelf verder om te denken dat je dat in absolute zin nodig hebt, terwijl dat middel alleen maar de weg vrijmaakt om een beetje liefde aan jezelf toe te laten. Je eigen liefde is absoluut beschikbaar, maar we hebben vaak zelf muren opgezet waardoor het niet zo snel gevoeld wordt. Maar dan nogmaals: alleen omdat je het niet direct voelt, betekent niet dat het geen liefdevolle actie naar jezelf toe is. Maak die acties en wees bewust dat je iets goeds voor jezelf gedaan hebt. Zo haal je de muren neer en begin je het na een tijdje ook te voelen.

Alinde zei:

Ik heb lang het idee gehad alleen een aantal vrienden op afstand te hebben en uiteindelijk vind ik dat toch lastig.

Klik om te vergroten...

Geloof me, ik.moet.de eerste verslaafde nog tegenkomen die dit niet lastig vind. Zelf zit ik ook vol met angsten en een groot onderdeel is toch wel als mensen echt dichtbij komen. Èchte diepe verbinding aangaan met andere mensen, doodeng. Maar wel de beste remedie tegen eenzaamheid.

Als ik anderen alleen oppervlakkig toelaat en niet de diepte in ga. Niet kan praten over wat er werkelijk in me omgaat, dan kan ik nog zoveel mensen om me heen hebben. Ik voel me dan nog steeds eenzaam.

Alinde zei:

IK heb mij misdragen op de buurt maar ik zie nu dat er best lieve mensen wonen. Ik kan beginnen met bloemetjes geven aan de mensen die er bij waren. Want ik heb juist mijn verslaving willen verbergen al die jaren en daardoor altijd een beetje schimmig gedrag gehad. Achteraf denk ik, iedereen ziet mij ook in die winkel maar ik had zelf het idee dat mensen zich niet zo bezig hielden met elkaar op de buurt. Blijkt toch mee te vallen.

Klik om te vergroten...

Kan een mooi initiatief zijn! Een goede buur is altijd zijn gewicht in goud waard. Probeer wel hierin jezelf te begrenzen en kies er één of twee die je wat dichterbij wilt hebben. Je geeft later in je post al aan dat je moeite hebt met je energie verdelen. Dit is denk ik niet waar je prioriteit zou moeten liggen. Dus keep it simple is denk een goed.motto hier.

Alinde zei:

Ik bedoel vooral ter overbrugging. Zoals je kort pammetjes krijgt als noodzakelijk kwaad om van de drank af te komen, maar dan wel begeleid. Ik heb nu twee keer gehad dat het slaaptekort echt niet meer ging qua onwel worden enzo en dan idd naar de fles gegrepen. En dan wel weer wat geslapen en gerust maarja.

Klik om te vergroten...

Klinkt op het eerste gezicht heel mooi. Maar uiteindelijk is het symptoom bestrijding. En het gevaar dat daarin ligt (bij verslaving, ik heb het nu niet over andere psychische stoornissen) is dat het dan 'wel prima' lijkt te gaan. En dan ontbreekt ineens de noodzaak en dus vaak de motivatie om de onderliggende problematiek aan te pakken.

De reden dat je bij een alcoholverslaving benzo's (diazepam) krijgt voorgeschreven is omdat cold-turkey stoppen lichamelijk gevaarlijk kan zijn. Daarnaast helpt het met de meest heftige afkicksymptomen. En diazepam valt heel gecontroleerd af te bouwen. Makkelijker dan alcohol zelf (mits je ze enkel op korte termijn gebruikt).

Als er geen lichamelijke noodzaak is en je daarnaast geen gevaar voor jezelf vormt, zou ik zuinig zijn met medicatie toepassen. En ik denk dat de meeste artsen in de verslavingszorg het daarmee met me eens zijn. In elk geval wèl de artsen die ik heb getroffen.

Zelfmedicatie zou ik hoe dan ook afraden als verslaafde.

Wanneer (voor o.a. slaap) wèl ingezet wordt op medicatie, is als je al periodes lang niet of nauwelijks slaapt. Dat kan namelijk ook gevaarlijk raken. Vaak wordt er dan seroquel oid voorgeschreven.

Alinde zei:

Stel dat er iets was dat je in nood kan gebruiken. Desnoods in overleg met de huisarts. Het slapen was in de studententijd ook al een probleem, het gaat misschien nooit helemaal over. Dan was ik er soms ook ziek van, oh en ellende als je dan nog met de trein moest en alles. Ik had hetzelfde leven als mijn vriendinnen, maar al die uren dat zij konden bijslapen was ik wakker. Ik bedoel, dit gaat misschien niet meer helemaal over, het is niet tijdens de middelen ontstaan.

Klik om te vergroten...

Kijk, een nacht niet slapen hoeft geen ramp te zijn. Ik heb er toevallig vanacht ook last van. Ik heb letterlijk geen minuut geslapen. Maar ik weet dat middelengebruik hiervoor uiteindelijk niet de oplossing is.

Ben je weleens naar een slaapkliniek geweest om te achterhalen waarom je structureel slecht slaapt?
Misschien dat dit eerder in dit topic al eens besproken is en dat ik het niet gelezen heb.

Maar als dit al zo lang speelt, lijkt me dit wel een logische stap.
Verder kan mindfulness/meditatie soms ook erg veel helpen. En daarnaast natuurlijk de inkoppertjes: slaap hygiëne en ritme, ritme, ritme.

Alinde zei:

Ik had de vraag bewust niet beantwoord.... omdat ik mensen eigenlijk niet op verkeerde ideeën wilde brengen. Maar hij blijft terugkomen. Ik heb er helemaal niks van gemerkt..... Hoorde van iemand anders ook, die had een beetje rode vlekken gekregen en dat was het. Het zal heus dat mensen er soms wel heel ziek van worden. Maargoed zo wanhopig was ik die dag.
Nu geen antabus, straks heb ik een tablet dat wel werkt... Ik zal het wel overleggen.

Klik om te vergroten...

Verbaast me niets 😅

Alinde zei:

Ik realiseerde me wel dat ik een patroon heb gehad van, als er iets vervelends is, pammetje er in. En dat ik dat eigenlijk niet meer heb als primaire reactie. Dat is in de kliniek er goed uit gegaan. Hadden al die pestkoppen toch nut haha. Het was een reflex als er iets was in het verleden: ik mag een pam. En afhankelijk van waar ik was, een drankje. Of fles.

Het gaat bij mij niet om drankjes in het sociale leven. Daar kan ik wel nee tegen zeggen. Er zijn mensen die mij nog nooit dronken gezien hebben (en dan bedoel ik niet de buren...) Sigaretten niet, jointjes niet, andere drugs niet. Het is echt de eenzaamheid, de verdoving en het slapen. En bij dat bingen heb je er ook nog een soort rare kick bij van het stiekem kopen enzo. Ik las iets over eetbuien en dat leek er ook wel op.

Klik om te vergroten...

Join the club haha
Gebruiken heeft ook bij mij al lang geen recreatieve of sociale functie meer. Gewoon verdoven. Maar je heeft hier zelf al twee hele belangrijke onderliggende oorzaken aan: eenzaamheid en slapen.

Dus verschillende dingen proberen om daar de oplossing in te zoeken, zal uiteindelijk helpen om clean te blijven.

(En waarschijnlijk vind je nog veel meer als je met je sponsor door de stappen heen gaat)

Alinde zei:

Verder heb ik mijn sponsor wat op afstand gehouden omdat ik geen ruimte in mijn hoofd had om haar te leren kennen. Ze zei, ik kan mijn levensverhaal vertellen en op dat moment dacht ik even, ik heb daar geen ruimte voor. Maar we kunnen misschien iets gaan ondernemen, in het bos bijv. Het was op dat moment gewoon even veel. Moet ik ook gewoon zeggen. Of in stukjes, dat kan ook nog.

Klik om te vergroten...

En misschien wil je hierin ook kijken naar je prioriteiten. Een sponsor is er om je te helpen die patronen te doorgronden. Die onderliggende oorzaken uit te vinden. En om de zin van de onzin in je denken te onderscheiden.

Wil je herstellen, dan wil je hier energie voor hebben, dan wil je dit een hoge prioriteit geven.

Wat dat betreft herstel op 1. Dan volgt de rest vanzelf na verloop van tijd.

Alinde zei:

IK weet niet het ging gewoon helemaal mis in mijn hoofd. Ook door de familie, ik weet niet wat ik er over wil delen, het staat nu even in een schriftje. En ik hoop eigenlijk dat ik het nu wel voor elkaar krijg een psycholoog te krijgen.

Klik om te vergroten...

Ook hiervoor kan je terecht bij je sponsor.of bij fellows als je een vertrouwensband opbouwt. Dat is meteen ook dé manier om kwetsbaar te zijn. En vaak krijg je dan kwetsbaarheid terug. Zo ontstaan een diepere band, komen mensen dichtbij.

Doodeng, maar dé remedie tegen eenzaamheid als je het mij vraagt!

Hopelijk lukt het om de draad weer op te pakken! ♥️

Alinde zei:

Bestaat er niet iets waar je goed mee kan ontspannen wat geen alcohol is en geen benzo?

Klik om te vergroten...

Dit is het patroon waar je nu net vanaf moet, iets nemen om je te ontspannen. Dat patroon ligt ten grondslag aan je verslaving en aan al je terugvallen.

Als ik je hoor praten over hoe slecht je slaapt en hoe moeilijk je het hebt hoor ik je ook weer je volgende gebruik goedpraten. Want ja, als je het zo moeilijk hebt, dan is gebruik gewoon een noodzaak, toch?

Je zult moeten breken met dat patroon. Er zit niks anders op. En dat zal best even pijn doen.