En ook geld is hier een groot probleem.
Sowieso in de zorg.
Ik spreek nu even niet over de rest van de zorg, maar in de verslavingszorg heb ik hier mijn twijfels over.
Jan Willem Poot van Yes We Can Clinics haalde dit laatste ook aan in de docu van Ewout in de jeugdkliniek. Screencam werkt niet met beeld, maar de audio doet het wel:
Als ik hier in de buurt kijk, herken ik dit beeld wel. Er wordt hier zo verschrikkelijk veel slechte verslavingszorg geleverd. De twee grootste instanties hier waar iedereen by default eigenlijk naar verwezen worden, leveren echt bagger slechte zorg.
Vaak lijkt het wel alsof ze erop uit zijn dat je telkens terug blijft komen. De provincie verderop is het niet anders. Daar is eigenlijk maar één bekende aanbieder van verslavingszorg, dus die ervaren niet eens concurrentie denk ik.
Of die instanties dan ook telkens geld tekort komen zoals Jan Willem beweert, durf ik niet te zeggen. Maar ik zou het schandalig vinden als er überhaupt maar een euro de kant op gaat van instanties die erom bekend staan zulke slechte zorg te leveren. Dat moeten we niet in stand houden.
Zéker als cliënten op een gegeven moment geen vertrouwen meer hebben in psychologische zorg vanwege hun eerdere ervaringen met zulke belabberde instanties. Terwijl er wel degelijk ook hele goede kwaliteit zorg geleverd kan worden bij andere instellingen.
Je ontneemt die cliënten dan eigenlijk gewoon een èchte kans op herstel. Een èchte kans op een beter leven. Met als gevolg meer behandelingen, langere wachtlijsten, etc.