Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsTijd van bezinning - waar?

Tijd van bezinning - waar?

1591 antwoorden
202 weergaven
18-5-2026
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#1
Slaap is wisselend. Vannacht juist wel lekker geslapen, en diep.

Ja klopt, dit is een cirkeltje. De dagbesteding is ook zo simpel dat het geen echte afleiding is. Nog steeds ruimte voor mijn eigen gedachten.

Maar ik moet ook nadenken om tot iets te komen. Als ggz zegt, je drinkt nu niet, je komt je bed uit, verhoog de medicatie maar weer, dan kom ik nergens.

Het is nu ook belangrijk om te weten waarin ik vast loop en aan te dringen op behandeling. En te lezen over de medicijnen.

En toch aan te dringen op meer behandeling. Het rare is steeds dat bij onze GGZ heel veel mogelijk is aan zelfhulpgroepen, herstelacademie, crisishulp aan huis, lifestylecoaches etc etc maar een ‘old school’ psycholoog dat is moeilijk.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#2
Alinde zei:
Slaap is wisselend. Vannacht juist wel lekker geslapen, en diep.

Ja klopt, dit is een cirkeltje. De dagbesteding is ook zo simpel dat het geen echte afleiding is. Nog steeds ruimte voor mijn eigen gedachten.

Maar ik moet ook nadenken om tot iets te komen. Als ggz zegt, je drinkt nu niet, je komt je bed uit, verhoog de medicatie maar weer, dan kom ik nergens.

Het is nu ook belangrijk om te weten waarin ik vast loop en aan te dringen op behandeling. En te lezen over de medicijnen.

En toch aan te dringen op meer behandeling. Het rare is steeds dat bij onze GGZ heel veel mogelijk is aan zelfhulpgroepen, herstelacademie, crisishulp aan huis, lifestylecoaches etc etc maar een ‘old school’ psycholoog dat is moeilijk.
Klik om te vergroten...
Het is jammer dat het (aansturen op echte verandering en verbetering) niet veel van hun kant komt, maar aan de andere kant is het goed dat jij er zelf wel veel mee bezig bent, al is dat misschien soms vooral je er bewust van zijn en erover nadenken. Maar dat is zelfs al heel wat, want eenmaal bewustzijn daarin gebracht, zul je dat (imo) nooit meer kunnen sluiten en zul je op wat voor manier dan ook doorgaan op je pad van genezing.

Ik denk dat dit ook noodzakelijk is voor emotionele genezing: actief zelf ermee bezig zijn. Niet slechts een behandeling krijgen van een therapeut o.i.d. en daar een passieve rol in aannemen. De mensen die dat doen komen denk ik uiteindelijk nergens. Al zou het wel mooi zijn als zij (je behandelaren doel ik nu op) er ook wat meer op aan zouden sturen en over meedenken, gebaseerd op wat ik van je lees.
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#3
Dank je wel.

Ja er is hier wel een ‘tweede persoon’ nodig. Iemand die vragen kan stellen, dingen kan bevestigen, kan aangeven als iets juist niet belangrijk is. Maar ook omdat je dingen die je besproken hebt, beter kunt loslaten.

Ik vind het prettig als er tijdens een gesprek emotie los komt. Thuis kan ik niet goed omgaan met verdriet/boosheid en als ik er dan alleen in wegzak word ik er niet beter van.

Die hele emotie-regulatie is een probleem eigenlijk.

Ik kan me wel herinneren dat ik afgelopen winter onder invloed van alcohol soms heel verdrietig was maar dat heeft me niet veel geholpen.

Ik zit nu 18 jaar bij ggz en t blijft gedoe met pillen erbij, eraf, etc.
De alcohol is echt de oorzaak niet, er zijn zoveel jaren geweest dat ik niet dronk of alleen eens in de maand op t vrijwilligerswerk.

Trouwens alle BN-ers hebben toch ook een psycholoog? :wink: Waarom moet ik me dan redden met een online module?
En pilletjes.

Overigens heb ik een top psychiater en SPV maar dat zijn andere invalshoeken. ‘Je was depressief omdat je alcohol gebruikte’.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#4
Alinde zei:
Dank je wel.

Ja er is hier wel een ‘tweede persoon’ nodig. Iemand die vragen kan stellen, dingen kan bevestigen, kan aangeven als iets juist niet belangrijk is. Maar ook omdat je dingen die je besproken hebt, beter kunt loslaten.

Ik vind het prettig als er tijdens een gesprek emotie los komt. Thuis kan ik niet goed omgaan met verdriet/boosheid en als ik er dan alleen in wegzak word ik er niet beter van.

Die hele emotie-regulatie is een probleem eigenlijk.

Ik kan me wel herinneren dat ik afgelopen winter onder invloed van alcohol soms heel verdrietig was maar dat heeft me niet veel geholpen.
Klik om te vergroten...
Ja er is een verschil tussen je verdrietig voelen en je verdriet dóórvoelen.

Het gebeurt zelfs al te vaak dat mensen elke week bij hun therapeut de ogen uit hun hoofd huilen. Weken, maanden, jaren, decennialang. Imo een teken dat men niet het verdriet echt doorvoeld maar aan de oppervlakte blijft, in de emoties. Emoties uiten is goed, maar het kan dan een dweilen met de kraan open ding worden. Er moet dieper gegaan worden dan dat en er moet een positieve stimulans gevonden worden: het geluk in jezelf (her)ontdekken. Anders blijft het alleen vechten tegen het negatieve.

Alinde zei:
Ik zit nu 18 jaar bij ggz en t blijft gedoe met pillen erbij, eraf, etc.
De alcohol is echt de oorzaak niet, er zijn zoveel jaren geweest dat ik niet dronk of alleen eens in de maand op t vrijwilligerswerk.

Trouwens alle BN-ers hebben toch ook een psycholoog? :wink: Waarom moet ik me dan redden met een online module?
En pilletjes.

Overigens heb ik een top psychiater en SPV maar dat zijn andere invalshoeken. ‘Je was depressief omdat je alcohol gebruikte’.
Klik om te vergroten...
Ik heb het idee dat je behoefte hebt aan een behandelaar met een radicaal andere denkwijze, want zo door blijven gaan met pillen en dergelijke is het ook niet. Maar volgens mij heb je dat idee zelf ook al wel.
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#5
Dank je.

Ik heb een EMDR sessie gehad waarbij ik naar het balletje moest blijven kijken, maar ik moest ZO huilen, ik klapte met mijn hoofd op mijn knieën maar ik moest weer rechtop en naar t balletje kijken.

Alles in je zegt, laat me nou, laat me ff janken. Maar dat is EMDR en dan ben je er wel actief mee aan de slag denk ik.

De psycholoog had t ook ff moeilijk bij dat stuk.

Ik heb ook een behandeling gehad waarbij ik thuis achteraf moest huilen, me verslikte in mijn tranen en toen ging hyperventileren. Ik vond dat juist wel een prettige ervaring, om zoveel te voelen.
(helaas als je op internet op zoekt wat je moet doen bij hyperventilatie wordt aangeraden een benzo te nemen)

Dan gebeurt er in ieder geval wat in je lijf.

Misschien heb ik als kind geleerd om niet te huilen. En kan je later leren om wel te huilen. Is toch beter dan drank en benzo’s.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#6
Alinde zei:
Dank je.

Ik heb een EMDR sessie gehad waarbij ik naar het balletje moest blijven kijken, maar ik moest ZO huilen, ik klapte met mijn hoofd op mijn knieën maar ik moest weer rechtop en naar t balletje kijken.

Alles in je zegt, laat me nou, laat me ff janken. Maar dat is EMDR en dan ben je er wel actief mee aan de slag denk ik.

De psycholoog had t ook ff moeilijk bij dat stuk.
Klik om te vergroten...
Soms is er ook een tijd voor huilen. En daarnaast: de een gaat gewoon anders met zijn/haar emoties om dan de ander. Er is niet een one size fits all oplossing voor iedereen. Dit werd mij in een relatie ook eens duidelijk gemaakt: dat echt trauma wel even wat anders is dan meer "reguliere" geestelijke stoornissen zoals depressie. Daarna werd ik voorzichtiger met mensen zomaar dingen aanraden. Ik dacht namelijk (onterecht) dat iedereen simpelweg zijn/haar gevoelens moest gaan voelen. Tot bepaalde hoogte is dat imo wel waar (dat iedereen uiteindelijk alles in zichzelf zal gaan moeten voelen), maar je moet eerst wel in de positie zijn om dat echt te kunnen gaan doen.

Alinde zei:
Ik heb ook een behandeling gehad waarbij ik thuis achteraf moest huilen, me verslikte in mijn tranen en toen ging hyperventileren. Ik vond dat juist wel een prettige ervaring, om zoveel te voelen.
(helaas als je op internet op zoekt wat je moet doen bij hyperventilatie wordt aangeraden een benzo te nemen)
Klik om te vergroten...
Dit zal dan acute hyperventilatie zijn? Ik heb lang chronische hyperventilatie gehad en mij is daar nooit een benzo voor aangeraden. Wie raden dat dan aan? Dit lijkt mij een zeer slechte "oplossing". Tussen haakjes want het lijkt me helemaal geen oplossing hiervoor, maar een tijdelijk wegdrukken van het probleem. Maar goed, acute hyperventilatie is natuurlijk weer anders dan chronische, dus kan er ook niet alles over zeggen.

Alinde zei:
Dan gebeurt er in ieder geval wat in je lijf.

Misschien heb ik als kind geleerd om niet te huilen. En kan je later leren om wel te huilen. Is toch beter dan drank en benzo’s.
Klik om te vergroten...
Ik weet niet of het ooit een optie voor je zal zijn (ivm medicatie, trauma en dergelijke), maar psychedelica kunnen mensen soms doen laten huilen. Zowel truffels als LSD hebben mij een paar keer hard laten huilen, terwijl huilen bij mij normaal ook maar moeilijk komt. Ik weet niet eens waarover het ging dat ik huilde, maar dat zat DIEP. En dat weg janken deed me zeker heel goed.

Maar nogmaals: ik hoor (imo) te vaak dat mensen blijven hangen in het emotionele, met name vrouwen. Emoties zijn goed, emoties uiten ook, maar emoties zijn beweging: emotion = energie in motion. Het biedt niet de stabiliteit, de rust, de vrede waar mensen uiteindelijk écht naar op zoek zijn. Het kan wel als blokkade in de weg staan daarvan en dus nodig zijn om dat dmv huilen weg te krijgen, maar het kan (imo) niet alleen maar dat zijn.
_
_shikantazaLid
01-01-2024, 00:00
#7
@Alinde ik volg jouw dagboek hier nu al een tijdje. Ik wil je aansporen om het roer om te gaan gooien, want volgens mij begin ik bij jou een zoektocht te zien die geen einde lijkt te hebben. Vaak een focus op het negatieve ook, of wat er juist niet deugt. Dat perspectief kun je veranderen naar denken in mogelijkheden. Zoals het nu vanaf mijn beeldscherm bij jou lijkt te gaan, houdt je verslaving je nog té veel tegen. Uiteindelijk moet het uit jezelf komen, probeer daar de kracht te vinden.

Klinkt misschien vaag als ik het zo schrijf hoor. Concreet maken vind ik lastig, ik heb daar niet voor doorgeleerd. Maar ik weet wel waar ik veel aan heb gehad. Maak eerst eens een begin met de 12 stappen met een sponsor samen, baat het niet dan schaadt het niet. Vraag je niet af hoe het werkt of kan werken zoals ik jarenlang heb gedaan maar ga het doen. Over een half jaar weet je wat je er aan hebt gehad.
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#8
Ik lees dat idd vaak hier, dat bepaalde psychedelica juist kunnen helpen. In sommige landen wordt dat ook wel gebruikt. (Paddo’s, ahuwaska)

Ik durf het alleen niet aan bij alle medicatie. En als het niet goed valt heb ik ook een probleem met de omgeving vrees ik. Ze steunen me echt in deze periode en als ik opeens nieuwe dingen ga proberen maak ik wel iets kapot denk ik.

Ik bedoel niet alleen huilen. Meer voelen in het algemeen. Boosheid, angst, verdriet.
Alles blijft zo onderhuids sluimeren als je er niet mee om kunt gaan. Maar mede door de medicatie ben ik NOG slechter geworden met emoties.

Ik zag net toevallig een stukje over EMDR op tv. Een meisje had in een situatie gezeten waarin ze niet mocht huilen. Daar gingen ze nog eens doorheen. Ging heel snel allemaal, geen eindeloze gesprekken.

Volgens mij kan het best lekker opruimen als je alsnog een keer goed boos en verdrietig mag worden. Hoeft echt niet elke week jarenlang maar gewoon wat ooit geblokkeerd is.

Zo te zien is er crosspost.
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#9
Oja antwoord op de laatste vraag. Ik houd er rekening mee dat het laatste stuk van de benzo’s klinisch moet gebeuren.

Of als het thuis moet, dmv taperen, moet ik voor de rest echt discipline hebben. Ik ben af en toe echt niet te genieten met die onttrekkingsverschijnselen.

Dus eigenlijk moet het nog in kaart gebracht worden. Ook welke organisatie.

Ik hoorde van een kennis van een kennis dat ie out gegaan was in een bootje na teveel drinken. Ambulance erbij en meteen kwam Brijder in beeld. Dat is de korte route kennelijk.

Het komt wel goed. Broer kan praten als Brugman en mijn huisarts is cool. Het komt goed.
M
Manu76Lid
01-01-2024, 00:00
#10
Benzo afbouwen is volgens mij meer een kwestie van besluiten en heel langzaam afbouwen, als je denkt dat je leven vatbaar is.
Professionele ondersteuning zeker wel aan te bevelen. En langzaam afbouwen kan maandje zijn of jaartje.. dat is redelijk afhankelijk van de persoon in kwestie.
Komt goed!
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#11
Dankjewel!

Ik heb zelfs taperingstrips in de verzekering dus je zou denken dat het niet zo moeilijk is.

Ben nu vooral bezig de dagen weer wat invulling te geven. Dat lukt wel nu, maar alles wat nieuw is geeft ook wat onrust.

Regulier werk lukte vaak beperkte tijd. Vaak ook onbegrip bij leidinggevenden over mijn functioneren. Achteraf wel te verklaren met de benzo’s, seroquel, lamotrigine en lithium. Ik dronk toen niet.

Ik had het idee dat mijn psychiater liever de benzo’s zo laat, in plaats van mij weer gevoeliger voor drank te maken.
Die diazepam die hij erbij wilde geven was ook tegen de zucht.

Het is lastig. Zoveel adviezen.

En wat is je doel hè, met bipolaire stoornis. Alles dempen zolang je maar niet uitschiet? Ik had geen leven meer.

Maar bij afbouwen, afkicken of whatever komt gevoel los. Ook oud gevoel.

Anyway dit was dag 2. Een bijzonder mooie dag 2.

Hier ligt een dankbaar mens (ja ik lig al in bed)
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#12
Vanmorgen kwam er een invalkracht van WMO, bij mijn eigen huis.
Topvrouw maar ik dacht dat ze voor praktische hulp kwam. Had de schoonmaakspullen al klaar staan.

Misverstand, ze kwam voor een gesprek. Maar… ze had heel lang in verslavingszorg gewerkt en kon mij heel goed advies geven voor de situatie waar ik nu sta.

Ze zei, als ik je zo zie, en hoor, dan maak ik me over jou niet echt zorgen.

Ja lekker… dat hebben die instanties wel vaker. Hollands welvaren, twee dezelfde sokken, geen scheuren in de broek, dat komt wel goed.

Zij raadt in ieder geval aan met de apotheek het medicatiebeheer te bespreken, wat daar de mogelijkheden zijn.

Verder vindt ze het bizar hoe ik legaal aan al die benzo’s ben gekomen. Met verhalen dat t achter de koelkast was gevallen enzo.

Ik ben voor de verslaving op zich al eens bij de apotheek geweest maar toen konden ze niets doen. Wel hebben ze uiteindelijk de familie ingelicht. Als de vraag duidelijker is, namelijk de voorgeschreven medicatie per dag uitgeven, kan dat hopelijk wel.
Ben nu wel op t punt dat ik de vrijdag-zaterdag-zondag tegelijk durf op te halen.
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#13
Lang met jongste broer gebeld.

De gezondheid van t familielid waar ik verblijf gaat achteruit en vanmiddag gebeurde er iets vervelends.

Ik zei, als ik nu terug naar mijn huis ga, terwijl er niet veel veranderd is, weet ik niet zeker of dat goed gaat. Sowieso wil ik de benzo’s nog niet in eigen beheer. Maar voor de rest weet ik nog niet of ik er klaar voor ben. Maar bij de familie houd ik zo ook niet vol.

Broer zei: Ik vind dit eigenlijk al crisis.

Hij had me in mei ‘gevonden’, ik was toen niet meer aanspreekbaar. Ik was niet out, kon wel lopen enzo maar geen zinnen formuleren.
In aug was hij ook gekomen toen ik terugval had.

Dat ik nog niet naar huis ‘durf’ maar ook niet op de huidige plek kan blijven, en ook in fase oranje zit volgens de fam (hypomaan) neemt hij wel serieus.

Hij wil niet allerlei andere routes gaan proberen. Wil het bij de GGZ-contactpersoon houden. Ik ben idd met haar in contact maar ze bagatelliseert soms wel dingen vind ik. Broer is ook bereid haar te bellen mocht de situatie veranderen.

Het is sowieso heel verdrietig met het familielid, ik heb gewoon afstand nodig.

Anyway, bijna het einde van dag 3.

Just for today.
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#14
Die WMO-figuur kwam niet.

Ik ben er zo klaar mee. Dat hele team, schuiven met afspraken, later komen, eerder weggaan, niet komen. De een klaagt over de ander.
Ze worden gewoon ingehuurd om te werken… wat is dit?

Die vrouw wilde vorige week bellen om te kennismaken en gisteren kwam ze 1 uur en vandaag wenste ze me ‘het ga je goed’. Ik dacht dat ze vaker ging komen, ze heeft nu kennis gemaakt en nu is het weer klaar.
Mijn moeder vroeg, hoeveel mensen zijn er al komen kennismaken dit jaar? Echt al zes… en t is echt niet dat je gillend weg rent ofzo hier.

Jeetje t lijkt of die mensen geen zin hebben. Heb zelf lang geleden voor thuiszorg gewerkt en je wilt toch verschil zien als je naar huis gaat? Dat je zo’n emmertje zwart water kunt weggooien?
Ik weet dat dit geen thuiszorg is… maar had wel gedacht dat ze iets zouden doen. Kennismaken, sociale kaart, helikopterview, methode bespreken. Ze zitten alleen maar op hun stoel.
Vooral als ze een witte broek aan hebben weet je: deze gaat niet werken, die gaat alleen zitten.
Want die broek mag niet vies worden.

Maar serieus, waarschijnlijk gaat de medicatie vanaf 1 oktober weer bij ggz in beheer.
En tot die tijd losse enveloppen voor losse nachten, met de familie afstemmen.

Ik kan het nog niet alleen.

Ik heb ook een andere supermarkt genomen. Kan er niks vinden en vind het aso personeel maar ik moet uit mijn oude patronen. Dit is andere route, andere winkel.

Ze hebben er geen zelfscan daarom kwam ik er meestal niet voor de alcohol. Erg hè.

Dag 4. Just for today.
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#15
Ik moet de lithium tijdelijk wat later innemen ivm onderzoek. Maar dat gooit mijn vochthuishouding in de war, dan moet ik s nachts plassen en nu ben ik weer klaarwakker.

Onderzoek is vrijdag dus daarna kan ik weer terug naar het oude.

Je moet nuchter komen. Een keer trilde ik erg door afbouw van seroquel. De verpleegkundige wilde een banaan voor me halen uit haar auto, zo lief. Ze maakte zich zorgen.
Zit daarmee nog op 75 mg waar het ook wel eens 300 mg geweest is dus dat is netjes.

Toch nog maar even blijven liggen.
s
spacemonautLid
01-01-2024, 00:00
#16
Heel veel succes. Heb niet alle berichten gelezen en weet niet of er een "aanleiding is geweest om ook online te te gaan kopen? Ik ben een aantal keer in ziekenhuis terecht gekomen vooral door flunitrazolam en flualprazolam. Daarvoor had ik nooit echt benzos gebruikt, behalve soms een clona na een feestje. Na de derde keer ziekenhuis was vooral mijn omgeving heel erg teleurgesteld en wilden me eigenlijk liever zo niet meer zien. Dat trok ik heel slecht.

Ik ben toen cold turkey afgekicked en in psychose terecht geraakt. Hier heb ik dingen gedaan waar ik ver van trots op ben. Ik heb na een paar dagen haldol en lorazepam gekregen en toen ging psychose vrij snel weg. tegenwoordig slik ik alleen nog lorazepam. Maar de verleiding is regelmatig aanwezig..
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#17
Dank je Boon!

Wat gebeurd is, ik kreeg de benzo’s meestal voor een maand (tot ‘21) en dan moest ik er ook een maand mee doen.
Op een dag dacht mijn arts, lange halen snel thuis, en kreeg ik er 150 mee.

Het was in Coronatijd, ik heb een paar situaties gehad waarin ik ‘mogelijk besmet was’ en even binnen gebleven ben. Liefdesverdriet erbij en die 150 pammen waren zomaar weg. (Niet als overdosis maar 5 mg per dag ofzo)

Toen had ik dus een probleem, omdat ze zo snel op waren. Totdat ik ontdekte dat ik ze zelf kon bestellen en dat dat ook goed ging: het werd op tijd geleverd, netjes in de brievenbus, en het werkte.
En aangezien de lorazepam altijd een geduw en getrek was geweest, was het zo’n verademing dat ik het zelf kon kopen.

Zelf besteld totdat de reguliere medicatie op had moeten zijn en vanaf daar ben ik het naast elkaar gaan gebruiken. Waarbij ggz opmerkte dat ik bizar veel slikte. Toen wisten ze niet dat ik netto zeker op het dubbele zat. (Heb ik later opgebiecht)

Het ging eigenlijk mis toen de illegale een keer niet geleverd werd. Het was wat onduidelijk waar het was blijven hangen dus ik bleef maar die track en trace checken maar t kwam niet. En van de apotheek had ik pas nog gehad.

Ik werd op een dag wakker en had geen idee wat voor dag het was en het duurde echt uren voordat ik het kon reproduceren. De benzo’s waren toen op. Ik was echt in de war. Was gelukkig wel gewoon thuis. Ik belde een bekende of hij nog een pammetje voor me had. Hij stelde een paar vragen en zei: Je moet niet mij bellen, je moet je psychiater bellen.
En dat moet je NU doen. Ik heb geen pammen van hem gekregen.

Toen heb ik gemerkt wat er gebeurt als je zomaar je pammen weg laat. Godzijdank kon ik die middag pammen ophalen. Als ik me goed herinner, wel weer ‘gewoon’ een hele doos.
Nouja dat.

Verder lees ik in de krant dat de Regenboogapotheek een vestiging moet sluiten. Hoe kut is dat. Teveel gedoe met verzekeringen.

De benzo’s kunnen via diazepam volgens mij worden afgebouwd zonder dat je hoeft te taperen.
Die andere twee medicamenten kan ik wel snijden en wegen enzo net zoals de rest van Nederland. Ik zit al op lage doseringen.

Maar snotverdorie wat een rare wereld.
s
spacemonautLid
01-01-2024, 00:00
#18
Heftig, het is kut als je het dan ineens voor lange tijd krijgt lijkt me ook. Ik moet nu zelf elke 2 weken lorazepam ophalen, maar ik heb wel een B2 code gekregen, zodat het vergoed wordt.

Bij mij begon het een aantal jaar geleden. Ik had net ontdekt dat er een rats nieuwe meuk zo in de brievenbus kwam voor het juiste bedrag. In mijn kraakperiode al heel wat met andere middelen geexperimenteerd. Dat werd op een gegeven moment "saai" 3mmc viel tegen want de 4m was vroeger tich keer beter.

Tot ik op de flunitrazolam kwam. Dat bouwde zich heel snel op. Ik begon met 1, maar ik denk een paar dagen later slikte ik vanaf dat ik opstond, tot ik ging slapen. ( En ik drink ook nog eens 6 tot 8 bier op een dag. Daar wat bij blowen, en al heel snel kreeg ik blackouts. Ik kreeg van mensen om mij heen te horen van dude, wat je gister zei was echt niet tof. Of, waarom stond je ineens in mijn huis? En nog wel meer dit soort dingen.

In het begin boeide het me allemaal geen reet. Ik voelde me de koning en niks kon mij raken, want dat ketsten de benzos wel weg. Toen had ik flualprazolam ontdekt en daar kreeg je toen het nog niet verboden was 4x zoveel. 100mg op 3g ynositol. Nou dat was feesten. Het begon met pinkjes, maar al snel werden dat kleine bumpjes die ik snoof en al snel vergat ik dat ik bumpjes snoof, dus snoof ik er nog meer. Deed max 15 dagen met zo 100mg flualprazolam.

De eerste keer dat ik echt problemen had was dat ik onderweg was op bezoek naar een vriend. Maar ik was daar nooit aangekomen, want ik had een zakje etizolam en toen clonazolam gekocht met het idee van laat ik dit ook eens proberen. Etizolam in poedervorm, clonazolam geen flauw idee meer.

In ieder geval begon mijn wandeling met een fles vodka en een zakje etizolam. Toen ik door de politie ergens van een grasveld ben gevist ben ik door hun eerst weer naar een kameraad gebracht. Daar ging ik vervolgens naar de wc, en verloor evenwicht. Deed 2 lompe stappen achteruit en bats met mijn kop volop een wasbak. Dikke lading bloed ik nokkie, iedereen in paniek.

Ambu me opgehaald, daar was ik al weer wat bij. Wat ik begrepen heb, ( herinner me er weinig van ) was ik daar behoorlijk vervelend en probeerde ik te onderhandelen met ze dat ik niet op zo po wilde pissen maar op een gewone wc. ( Thuis kwam ik er achter dat mijn handelswaar van die blauwe handschoentjes waren. Ik denk dat ik er wel 100 had lol.

Afijn, ik met mijn grote bek toen. Ah ja, even een uitschieten voor de rest gaat het altijd wel goed. Ondertussen pleegde ik winkeldiefstal als een malle. ( dat ik daar nooit mee ben gepakt ) Luisterde nog steeds niet naar de mensen om mij heen en ging vrolijk verder met drinken en poppen. Inmiddels had ik ook ontdekt dat ik pure bromazolam poeder kon krijgen. Moest ik dan wel even oplossen om te doseren. Nou wat een gedoe zeg, had alles al aangeschaft maar schoot niet op. Toen las ik op internet, wat ook wel werkt is een tandenstoker nat maken en er voorzichtjes indippen. Zo voorzichtig als dat gaat na 6 tot 8 halve liters bier.

Een tijdje later, mensen hier wilden grotendeels al niet meer met mij omgaan. En ik kon maar niet snappen waarom, want ik was toch zo chill, en maakte me nooit druk. Wat ik wel deed toen was alles vergeten van de vorige dag. Ik heb denk wel een blackout van 2 jaar, met hier en daar wel wat herinneringen natuurlijk.

Toen kwam mijn ma ineens op bezoek. Zonder dat ze me had gebeld oid, en dat doet ze nooit. Die kwam me vertellen dat ze zich ernstig zorgen maakte. ( En dat terwijl ze aan de oxy, alpra, lora, lithium en nog wel wat medicijnen zit. }

Dit maakte heel erg indruk op mij, want ze drong ook tot me door. Potje janken natuurlijk. Toen ze weg ging had ik besloten om op eigen houtje cold turkey af te gaan kicken. Gewoon alleen biertje en jointje. Mijn ma had me wat lora of oxa gegeven ofzo, maar die werkten maar amper tot niet. Ik heb hier toen drie dagen alleen in mijn huis gelegen, niet kunnen slapen en bij niemand hier waar ik woon aan kon kloppen, aangezien zij me al niet meer chill in de omgang vonden.

Na dag 3 begon ik psychotisch te raken. Ik hoorde stemmen, een orkest op het grasveld waar ik aan woon. Alles was tegen mij behalve mijn kat. Maar ik vond het zo sneu voor mijn kat dat ik heb geprobeerd die te laten ontsnappen om een beter baasje te zoeken want ik kon zo niet voor m zorgen natuurlijk.

Wat later in de nacht werd het steeds erger, en uiteindelijk heb ik iets heel ergs gedaan waar ik nog spijt van heb ( gelukkig wel goed gemaakt ) Ik heb toen min buurvrouw bedreigd met een keukenmes. Gelukkig is er niks ernstigs gebeurd. Die hebben de politie gebeld, ik zat alweer thuis lang vergeten wat er gebeurd was. Ineens politie. Ik de deur open doen en heb toen tegen hun gezegd. "ja jullie moeten even naar binnen komen, mijn moeder ligt daar op de bank die kan het wat beter verwoorden. Dat was uiteindelijk gewoon mijn deken lol.

De politie heeft me bij lentis afgezet. Daar werd ik SUPER para van alle mensen en de muziek van de radio die op de achtergrond opstond. Ik hoorde alleen maar vigaro uit de radio komen en telkens een paar scherpe beelden in mijn brein over hoe de eerste geboorte was ontstaan totdat we allemaal dood gingen. Heel weird en eng. Gelukkig kon ik snel met lui van lentis praten, maar daar bleef het ook bij. Die vonden dat ik aardig nuchter over kwam en mensen met meerdere zware verslavingen wilden ze niet op de crisis hebben.

Toen heeft de politie me naar het ziekenhuis gebracht ( tot aan de voordeur heel slim ) want ik woonde vlak bij. Ben weer naar huis gelopen. Iedereen hier weer in rep en roer, politie weer gebeld. En uiteindelijk hebben ze me geboeid op bed, want ik wilde niet stil blijven liggen en al helemaal geen vitamine B12 spuit want spuiten was drugs, en daar was ik toch juist mee aan het stoppen. In het ziekenhuis moest ik heel hard huilen, omdat ik dacht dat mijn kat gekrompen was en zo klein was dat hij geen brokjes meer kon eten. Toen hebben ze me zoveel slaapmedicatie gegeven dat, ik volgens de zuster niet meer mocht blijkbaar want ik zat op de max dosis. ( Dit is mij achteraf btw verteld ) ik was daar in en roes.

Al met al mocht ik de volgende dag naar huis. nog wel wazig, maar t ergste was er vanaf. EN ik was cold turkey afgekicked dacht ik. Dat is ongeveer een half jaar tot misschien 9 maanden goed gegaan. Toen kwamen de etizolam en flualprazolam in de aanbieding in verband met verbod. Ik dacht, nou dan ga ik toch nog een keer groot inslaan. Dan heb ik een voorraad voor een lange tijd. ( jaja een ezel stoot zich 2 keer aan dezelfde steen en weet meteen niet meer dat die steen er ligt }

Eenmaal binnen gekregen dacht ik kut... Hier moet mijn omgeving en ouders niet achter komen natuurlijk. Want die heb ik dingen beloofd. Weet je wat , ik slik ze alleen savonds, of ook misschien eens een keertje overdag als ik geen bezoek verwacht. In die tijd stookte ik ook eigen moonshine, ( vieze bocht met 65% alcohol. )

Nou ik weet niet meer hoe snel ik die 400g flualprazolam poeder en geen idee hoeveel etozlam daar nog bij waren. Dat is er in ieder geval binnen 3 week doorgegaan. De laatste dag werd ik wakker op mijn bank, Iemand die bij me was had me nog in stabiele zijligging gelegd en is naar huis gegaan, want die wist ook niet wat ie er mee aan moest en was ook van het padje af.

Eerste wat ik deed toen ik probeerde overeind te komen was een slokje energiedrank wat nog op tafel stond nemen. Toen begon het, ik heb volgens mij nog nooit zoveel gekotst, of uberhaupt kots bij elkaar gezien. Maar ik was ook gevallen op mijn ellenboog en had een pees gescheurd, dus opruimen kon ook niet echt en ik was nog veel te hard naar de klote van alles.

Het enige wat ik nog kon bedenken was, mijn katten moeten eten, daar heb ik de hele doos voor op de grond gezet en dat ik water moest drinken. Eten had ik niet meer in huis, en ook totaal geen zin in. Uiteindelijk op dag 3 in mijn eigen pleuriszooi te liggen, heb ik mijn beste kameraad een appje weten te sturen met alleen "help"

Die heeft gelukkig mijn moeder gebeld, mijn huis zelfs schoongemaakt voor like 90%. Ik schaamde me zo hard kapot, echt dat is niet in woorden uit te leggen. Dat je zo onder je ouders en vrienden moet komen. Toen heeft mijn moeder de huisarts gebeld. Toen heb ik haldol gekregen omdat ik alweer psychotische kant op ging van te lang wakker en geen benzos. Gelukkig hielp dat snel en heb toen lora's gekregen. Dat was uiteindelijk nog wel een klus om over te stappen. Aangezien lora lang niet doet wat overdoseren van benzos doet, maar dat heb ik toen met een beetje steun de eerste dagen goed volgehouden.

Nu sjoemel ik af en toe wel eens met een lora ( als ik nachtje oversla ofzo ), maar over het algemeen doen 2 lora en een paar biertjes het tegenwoordig voor mij. Blijft toch af en toe moeilijk om dan niet toch even wat te bestellen. Maar goed, zit nu op 2mg lora.

Dat moest ik even kwijt. En wie weet is het leerzaam of niet :grin: In ieder geval heel veel succes met afbouwen!
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#19
Ik heb in ‘21 al bij de apotheek en de huisarts gestaan met de woorden ‘ik ben verslaafd’.
(bij de huisarts zat ik)

De apotheek zei dat ik bij de voorschrijvend arts moest zijn.
De huisarts zei dat ook, maar als ik er niet uit kwam, kon ik terug komen. Dat laatste heb ik niet gedaan.

De psychiater zei dat alles komt door autisme. Alles is autisme.
Qua medicatie mocht ik echt wel een beetje proberen met de pillensnijder, als ik dat zelf graag wilde.

Misschien is het goed dat er een dieptepunt gekomen is in mei maar misschien hadden we het ook voor kunnen zijn. In ieder geval heb ik nu een andere psychiater en lijkt het wel beter te gaan. Het was lastig voor hem dat hij me nog niet kende en dat ik toen al in de kreukels lag.
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#20
Er is een platform gemaakt door NA waar sponsors en sponsees elkaar kunnen vinden.
Superhandig. Had nog steeds niemand gezocht.

Ga maandag naar de running therapy groep maar dan ga ik de clean en nuchter groep van ggz niet doen.
Ik heb het bij de wrap cursus zwaar gevonden om met de crisissen van andere mensen te dealen. Heb zelf hier genoeg crisis. De docenten waren beiden ook in crisis, het ging om die reden ook een keer niet door.
ff niet nog meer praten.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
1...2930313233...80
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."