Tijd van bezinning - waar?

Mijn ouders hebben geholpen… Dan pakt mijn oude vadertje zijn laptop en zitten we in de half verbouwde kamer verzekeringen te kijken. (later zal ik deze herinneringen koesteren).

Overigens past de gemeentepolis van Univé het best.

Verder paar uurtjes geslapen en weer wakker. Het stormt hier. Met die paar uurtjes red ik het wel weer even. Mogelijk wordt mijn tante-zegger vandaag geboren. Hoewel die de eerste 1,5 jaar nog geen tante zegt.

Die rommel wordt ook steeds duurder.

Ja bizar. En vroeger deed ik nog wel eens iets alternatiefs maar dat is ook niet meer te doen.,

Beetje verdriet om iemand met wie ik een relatie was begonnen, maar wat niet kon. Tijdje geleden.

Ik mag het voelen. Vroeger nam ik op dit soort momenten een pam. Ik voel het bij het zien van de foto’s uit die tijd. Hoe ik, nadat het voorbij was, op straat liep om hem tegen te komen. Om hem niet tegen te komen. Ik miste die armen so much.

- misschien is dit vaag -

suc6 met je afspraak wees open en eerlijk laat zien hoe ver je al bent

Heb letterlijk een gut feeling. Iets heel naars dat begint in de dikke darm en wat een ellendig gevoel geeft. Dit heet nou voelen.

Weet niet of het door bovenstaande komt of door wat anders.

Dit krijg je zonder pammetjes.

Alinde zei:

Beetje verdriet om iemand met wie ik een relatie was begonnen, maar wat niet kon

Klik om te vergroten...

Wie weet wat de toekomst nog voor jullie brengt

Alinde zei:

Dit krijg je zonder pammetjes.

Klik om te vergroten...

Precies.
Heel normaal en heel menselijk.
Vroeger verdoofde je alles met pammetjes of wijn. Dan is je gevoel weg. Dan sta je op neutraal. Geen plek voor gevoelens.

Klopt Kordie. Hoewel de alcohol mij soms ook gevoelig maakte. Dan kon ik zonder drank niet voelen en met drank wel. Ging ik huilen na een (of meer) flessen wijn.

Die man is niet meer te redden, hij schijnt inmiddels op staat te leven. Ik zeg het niet snel maar denk dat hij niet meer te redden is. En mocht hij nog het licht zien, tussen ons is al teveel mis gegaan.

En toch mis ik die armen om me heen. Gestoord als hij was, hij kon wel luisteren.

Merk dat ik alweer op zie tegen ggz morgen.

Er is geen recent behandelplan en ik weet ook niet welke kant we precies op werken. Natuurlijk crisis voorkomen maar dat is nogal breed. Van iemand helemaal drogeren tot niet ingrijpen als er crisis is, tot werken aan een zinvol leven met een eigen inkomen.

Ik heb vaak mijn broer meegenomen, dit begon toen we er niet uit kwamen met de afbouwpoli. Jongste broer heeft mijn signaleringsplan gemaakt, ik kreeg er in de kliniek complimenten over.

Vorige keer merkte ik dat ze mij met kleine opmerkingen weer de kant van die tweede diagnose op probeerde te krijgen. En ja ik heb destijds gezegd dat ik het pas wilde onderzoeken als de middelen er af waren. In de kliniek is het woord nooit gevallen, nergens, al die 5 weken niet.
ze zagen wel ‘dingen’ met name in het stellen van grenzen. Maar dat is ook iets van vroeger.

Zou binnenkort toch het behandelplan weer willen bespreken. Maar nu ben ik moe. Eerst maar stabiliseren en dagbehandeling.

Leuk man foto’s. Allemaal foto’s van mijn ouders waarom ik NIET bij ze terecht kon en dan allemaal verbouwing troep. Kan de terugval wel weer een beetje verklaren. (Van december)

Antabus zit er weer in voor vandaag. Had een ‘vreemde’ mevrouw met beeldbellen.

Wim van WMO was er. Hij vond mij heel helder en stabiel overkomen. Kennelijk is het slaaptekort me niet aan te zien of is dit altijd nog beter dan wat het was.

Er komt een andere organisatie helpen met huishouden. We hadden telefonische intake. Ik wilde bijna roepen: hoeft niet, ik kan het heus wel. Maar het gaat erom dat het me niet lukt. Lichamelijk wel maar ik heb geen overzicht.

Het contact met fellows doet me goed. Ik heb ook contact met een mogelijke sponsor. Ik heb altijd zoveel schaamte gehad voor dingen die ik niet kan. Ik ben best slim maar sommige simpele dingen lukken me niet. Dan ben ik boos op mezelf.

Vanavond met de fiets-fellow ga ik lopen. Om het verhaal ingewikkeld te maken. Die is ook echt relaxed. Gaat ook gaaf werk doen. Tijdens zijn gebruik werkte hij niet meer volgens mij.

Alinde zei:

Er komt een andere organisatie helpen met huishouden. We hadden telefonische intake. Ik wilde bijna roepen: hoeft niet, ik kan het heus wel. Maar het gaat erom dat het me niet lukt. Lichamelijk wel maar ik heb geen overzicht.

Klik om te vergroten...

En dan is het heel goed om daar hulp bij te krijgen! Ik heb hetzelfde, en doordat er nu elke week hulp is is mijn huis zoveel leefbaarder. Hoe het nu is als ik zeg 'let niet op de zooi hoor, het is echt ontploft', zo was het voordat ik hulp kreeg als ik het 'vrij netjes' had.

Het einde raakt niet meer zoek.

Ben ook wel blij dat ik Wim in zijn waarde heb kunnen laten. We beëindigen het traject omdat hij niet aansluit bij de hulpvraag maar het was toch een fijn gesprek. Goed dat dit kon.

Mevrouw Pløp zei:

En dan is het heel goed om daar hulp bij te krijgen! Ik heb hetzelfde, en doordat er nu elke week hulp is is mijn huis zoveel leefbaarder. Hoe het nu is als ik zeg 'let niet op de zooi hoor, het is echt ontploft', zo was het voordat ik hulp kreeg als ik het 'vrij netjes' had.

Het einde raakt niet meer zoek.

Klik om te vergroten...

Ja wij hebben overeenkomsten. Dank je. Vriendin van mij is heel intelligent maar krijgt het ook niet voor elkaar. Zij zegt al heel lang dat ik hulp nodig heb. Het heeft niet altijd met je verstand te maken.

Alinde zei:

Ja wij hebben overeenkomsten. Dank je. Vriendin van mij is heel intelligent maar krijgt het ook niet voor elkaar. Zij zegt al heel lang dat ik hulp nodig heb. Het heeft niet altijd met je verstand te maken.

Klik om te vergroten...

tuurlijk niet dat heeft er echt totaal niks mee te maken

Dank je. Ik denk dan… het is niet moeilijk, dan moet ik het kunnen.

Nog over die man. Zonder in detail te treden. Bij de meetings denken we een moment aan degenen die het niet gered hebben. Zo iemand is hij. Het schijnt dat hij op straat beland is. Dat hij hier in de stad zwerft. Hij gebruikt weer, of nog, hij gaat echt niet stoppen.
Dat is niet leuk. Ik heb m zien gebruiken, buiten onder een boom, dat is niet leuk. Zo wil je je medemens niet zien.

Ik heb het nog niet helemaal kunnen voelen. Kan het niet delen. Misschien kan ik er op een dag met fellows over praten.

Ik dacht dat hij mij ging redden en ik hem. Toen was hij weg en moest ik het zelf doen.

Dat viel niet mee.

Wilde heel verhaal typen maar ben gewoon moe, ben beetje negatief nu.

Bij de meeting kreeg ik vooral trek. Kan beter nu gaan tandenpoetsen en slapen.

Dank je Othershore, dat is duidelijk. Misschien is dat de reden dat er ook niet over gesproken is.

En waarschijnlijk is het na zo’n evt traject opnieuw moeilijk om te wennen aan alleen zijn.

Wat ik wel mis, is een psycholoog die met mij kan kijken naar patronen. En ik heb ook een soort rouw, dat ik door 18 jaar pillen dingen gemist heb in het leven. Met patronen bedoel ik familie, relaties etc. Daar werd ik in de kliniek ook op gewezen. Alleen dan was er geen follow up om er echt mee aan de slag te gaan, daarvoor was de opname te kort.
In het buitenland word ik waarschijnlijk overweldigd door het land zelf. Triora of solutions overweeg ik nog wel. Was wel 100 % vastgelopen zonder werk, relatie, kinderen, vrienden, dagbesteding letterlijk op een donker kamertje.
Ik had nog wel vrienden maar zag ze niet meer, liet ook jaren geen mensen binnen.

Wel iets geslapen gelukkig. Mijn hoofd zat erg vol na de meeting, ik zal kijken of er ook meetings overdag zijn. Het is nog best een puzzel met AA, CA, NA in verschillende plaatsen.

Echt blij met mijn sponsor.

Misschien vandaag jongste broertje even contracten. Even voelen bij mezelf of ik energie heb voor een evt telefoontje.
SPV raadde aan dingen op te schrijven maar dat hele lange appen ging juist mis.

Andere broer raadde aan te bellen. t is wel een werkdag.. ik kan even appen vooraf. Hij bepaalt zijn eigen agenda.