Tijd van bezinning - waar?

@Alinde je zit er voor jezelf en fouten maken mag 😘.

Ik heb foutjes gemaakt deze week, zeker.

vandaag was heftig voor iedereen. Maar ik had geen zucht. Wel ff behoefte om te praten maar die ruimte was er.

Ben alleen al een paar keer geflipt over de corvee. Daar ben ik dan weer een zeikerd in. Sta ik s ochtends weer stoom af te blazen. Zelfs dat raken ze gewend nu.

Wat een kutdag. Ruzie met de leiding over een theezakje.

Wat kunnen mensen raar doen.

Eigenlijk heeft iedereen wel een begeleider waar het niet mee klikt.

En ik ben dan zo van, ik vind ze allemaal aardig hoor. Maar ik mag natuurlijk ook 1 gewoon een trut vinden.

Het is weer goed tussen mij en diegene.

Wat een dag. Ik kan nog geen 10% beschrijven van wat er gebeurd is. De begeleider is echt wel goed en werkt gelukkig fulltime.

ze houden me wel in de gaten nu met mijn korte lontje en evt mijn weekendverlof is onder voorbehoud. Wat ik helemaal begrijp.

maar ik gooi geen stoelen door de ruimte ofzo. Ik houd het netjes.

Nu voel ik mij wel slecht. Er heerst ook Corona maar nachtdienst wil mij niet testen. Al die grote kerels zijn een dag flink ziek, op de afdeling.
De afbouw kan evt een dag op pauze.

Die kerel van de nachtdienst is niet zo snugger. Allemachtig wat een moeizaam gesprek.

Ik tril door de lithium en nu mag ik geen thee meer, omdat mijn kopje dan trilt.

Het zijn allemaal van die kutregels. Begeleiding pissed omdat ik haar lievelingsmok had gepakt. (En ook nog eens met thee).

Ik heb mijn spullen wel klaar staan zodat ik evt elk moment weg kan. Ik denk niet dat ik weg ga maar ik moet het idee hebben dat het kan. Dit is niet te doen.

Ik snap jullie wel. Maar ik vind ‘nauwelijks vooruit’ wel een vreemde samenvatting. Ik zit na 7 maanden wachttijd in een detox en zit na 9 dagen op 1/5 van de begindosering diazepam.

Ik heb het gevoel dat je op het moment meer behoefte hebt aan je hart luchten dan aan een diep gesprek, maar het valt me op dat je de laatste paar dagen behoorlijk in je ergernis zit. Pas je op dat je daar niet teveel in wegzakt? Waarschijnlijk is het toch een soort ontwenningsverschijnsel waar je het beste van moet maken.

Goed dat je het zegt. We hadden een moeilijke groep maar er zijn mensen weggestuurd. Sfeer is nu veel beter.

Het is lastig. Je ‘mag’ niet op je kamer, de huiskamer is soms ook druk. Programma wijzigt vaak. Ik kan daar slecht tegen.

Je mag met 2 weg, aanvraag in drievoud en dan wijzigt de ander de plannen. Heb bijv nu maandverband nodig maar kan niet naar de winkel, zulke dingen.

Had het beter kunnen voorbereiden maarja. Heb ook te weinig kleding eigenlijk.

Verder dus momenteel een prettige groep. Zometeen een meeting, dat faciliteren ze wel. Dat heeft ook een duidelijke structuur, dat gaat vast beter. Ondanks alles zitten de pammen nu op een vijfde vergeleken met dag 1.
vandaar mijn pokkenhumeur haha.

Alinde zei:

vandaar mijn pokkenhumeur haha.

Klik om te vergroten...

Ik kan me er iets bij voorstellen 😅 Ik hoop dat het lukt om je er niet teveel van aan te trekken. Uiteindelijk hoef je niet verder met die mensen, maar wel met jezelf en jouw proces.

Dank je wel!!

Ik waardeer jullie Posts heel erg, ik kan het niet vaak genoeg zeggen.

Mijn corvee-maatje van deze week begrijpt het principe niet zo goed, hij is van een andere cultuur. Ik word best afgesnauwd, heb dit ook gemeld maar denk niet dat het opeens gaat veranderen. Gelukkig vanavond voor t laatst.
Hij doet dan bijv allemaal dingen die er niet bij horen en is boos als ik daarmee niet help.

Ik was vanmorgen bij een meeting. Mij was gevraagd de 12 stappen voor te lezen en ik probeerde hier niet al te emotioneel te worden.
Verder heb ik mijn cleantijd voor alcohol geteld. Ben uitgegaan dat voorgeschreven benzo’s nu niet meegerekend worden. Heb de 30 dagen sleutelhanger in ontvangst genomen en het deed me heel veel. Een persoon van de groep was er ook en het was fijn te weten dat 1 iemand ook weet waar ik doorheen ga. Qua leven op de afdeling.

Aan het einde brak ik helemaal. Na afloop. Iedereen naar huis, ik terug naar de eetzaal waar een paar mensen heel chagrijnig zijn. En het gaat nergens over vergeleken met een meeting. Ik moest huilen en zei dat ik naar buiten zou willen maar niet kan. Want eten staat klaar etc.

Het is raar dat je bij de meetings juist wel nrs uitwisselt en in de groep weer niet. Ik snap het maar dat is ook weer schakelen.

Ik heb iemand gezien die ik als sponsor wil vragen maar aan het einde was ik haar even uit het oog verloren. Ze komt vast vaker. Ze zoekt sponsees, dat had ze aangegeven.

Het leven in zo’n groep is lastig tijdens de onttrekking. Het personeelstekort is ook dagelijks voelbaar en ze verdienen stuk voor stuk een medaille.

Misschien kan ik een programma-vrije dag afspreken. Nu is het beleid een beetje dat je het wel probeert en als t niet gaat kun je je excuseren.
Maar eigenlijk gaat t standaard niet de laatste dagen. Al die mensen en gedoe, ik houd eigenlijk geen enkele les vol. Door de onttrekking.

En bijv als de leiding laat is of t programma omgooit kan ik daar ook niet tegen.

Heb het gevoel dat de leiding wel begrip heeft, dat het erbij hoort en dat ik veel medicatie heb en snelle afbouw. Volgens mij heb ik wel laten zien dat het geen onwil is en dat ik zoveel mogelijk mee draai.

Ik dacht ik ga ff winkelen. Maar dat is toch nog best lastig. Winkel is ook heel licht natuurlijk bah. Waar ik gisteren nog met wat moeite mij verstaanbaar kon maken, krijg ik er vandaag nagenoeg geen geluid meer uit.

Mijn hoofd is redelijk hersteld, mijn lijf is niet in shape helaas. Er is al ongeveer 10 kg af, maar er kan zeker nog meer af. Seroquel en alcohol zijn niet zo goed voor je.

Dankjewel.

ik had een groepsgenoot die al veel ervaring had in herstel/ CA en die ook wel goed kon aangeven wat ik nodig zou hebben. Ook welke mensen goed voor mij zijn en welke minder. Want je komt wel foute mensen tegen. Ik heb best mensenkennis maar ‘de straat’ is nieuw voor mij, ik ken hun taal niet, hun codes niet.

Ik had een lover in de kliniek. Er is absoluut geen seks geweest. Het was meer dat we veel gepraat hebben en dat we het hadden over afspreken na de opname. Juist omdat we wisten dat er sancties staan op lichamelijk contact. Wel een waarschuwing toen we tegen elkaar aan zaten.
Ik was na zijn vertrek mikpunt van grappen. Hij had gebruikt (harddrugs) en had zich met zijn houding niet geliefd gemaakt bij de mensen die wel in herstel zaten.

Bij detox dacht ik meer aan een gezond programma met veel sport. Had niet gedacht dat het zo gericht zou zijn op groepsgesprekken. Dat schijnt ook niet overal zo te zijn. Sommigen kunnen een half uur praten en niets zeggen.

Gelukkig zijn er ook waardevolle dingen gezegd. En het detoxen zelf is gelukt.

Gewandeld in de sneeuw. Het is prachtig hier. Lichamelijk voel ik mij hondsberoerd na al dat niet-slapen.

Langzaam speel ik alles nog eens af. Ik kan niet in detail treden. Maar de verschillende culturen, de mensen van de staat, de strenge regels, het is me toch niet in de koude kleren gaan zitten. Ik heb eerder op open en gesloten afdeling gezeten… voor mij was dit gewoon weer gesloten. Ik denk zelfs strenger dan in de psychiatrie.

in fase 1 mag je met elkaar naar buiten, een uurtje. Maar door de groepsvorming kun je mensen buitensluiten (toch ander vertrekpunt nemen dan afgesproken bijv) zodat iemand toch alleen blijft in dat uur.

manipulatieve mensen, die verslaafden 😉

Voel me nu wel verrot. Griep-achting. Nog steeds niet echt geslapen.

De verwarming staat hoog maar ik heb het niet warm.

Vanmiddag komt broer, morgen met zus naar tuincentrum. Zondag een nicht en maandag een vriend. Dinsdag zie ik ambulant begeleider.

Wil elke dag iets plannen. Dan wordt de verleiding om te gebruiken ook minder.

Ben weer in de CA appgroep gegaan. Was daar even uit wegens teveel drukte op de telefoon. Krijg nu elke dag weer een tekst.

Zijn er grote verschillen tussen NA en CA? Misschien goed om te weten voor ik een sponsor kies.

Hoe gaat het nu met je @Alinde zo op de vooravond van Kerst?
Ondanks alles, ik hoop dat je een fijne Kerst krijgt daar (voor zover als mogelijk)

idd in de psychiaterie is vaak medicatie de oplossing denken/vinden ze
ik denk totaal van niet nu ik wat langer clean ben begin ik zelfs weer emoties te voelen en gelukkig kan zijn zonder drugs/medicatie en me rust neem door normale dingen te doen ipv eventuele benzo's die ze wouden opdringen