#1
Iedereen bedankt voor de lieve en helpende reacties!
Ik vind het fijn om te lezen dat dit normaal is tijdens herstel en dat ik niet de enige ben. De tip van @Damius om het er te laten zijn en er niet teveel aandacht aan schenken gaat mij denk ik helpen. Ik had altijd het idee dat het slecht was dat ik deze gedachten had en wilde dat het zo snel mogelijk weg zou gaan maar hoe meer ik ertegenin ga en hoe meer ik het veroordeel hoe meer het ook een ding word natuurlijk. Ik denk dat als ik er zo tegenin blijf gaan deze gedachten dan ook vaker en langer blijven rondspoken rondspoken in mijn hoofd.
Het is wel een punt om scherp op te blijven want er zijn wel leuke momenten geweest met drugs (voornamelijk in het begin van mijn verslaving) maar dat weegt niet op wat voor ellende het mij allemaal heeft gebracht. Ik ben blij dat ik dit zelf opmerk, er actief mee aan de slag ga en hulp vraag daar waar nodig want dan ben je al een heel eind na mijn inziens.
Ik vond het spannend om dit te delen want ik was bang dat er oordelen zouden ontstaan aangezien ik zwanger ben maar ook deze gedachten af en toe heb. Het zou me niets verbazen dat de hormonen mij ook wat wiebelig kunnen maken hierin en het is natuurlijk niet zo dat als je zwanger bent je struggles opeens als sneeuw voor de zon verdwenen zijn. Ook vind ik het belangrijk dat als ze er straks is ik mezelf goed in de gaten hou wat betreft slaaptekort, stress en alle nieuwe uitdagingen die bij het ouderschap komen kijken.
Maar wat ik heel duidelijk heb als toekomstbeeld is dat ik voor mezelf, mijn vriend en baby Torchic nooit meer terug wil na deze ellendige tijd en dat zal ik ook altijd tegenover deze vervelende trigger gedachten blijven zetten.
Never back down✨
Ik vind het fijn om te lezen dat dit normaal is tijdens herstel en dat ik niet de enige ben. De tip van @Damius om het er te laten zijn en er niet teveel aandacht aan schenken gaat mij denk ik helpen. Ik had altijd het idee dat het slecht was dat ik deze gedachten had en wilde dat het zo snel mogelijk weg zou gaan maar hoe meer ik ertegenin ga en hoe meer ik het veroordeel hoe meer het ook een ding word natuurlijk. Ik denk dat als ik er zo tegenin blijf gaan deze gedachten dan ook vaker en langer blijven rondspoken rondspoken in mijn hoofd.
Het is wel een punt om scherp op te blijven want er zijn wel leuke momenten geweest met drugs (voornamelijk in het begin van mijn verslaving) maar dat weegt niet op wat voor ellende het mij allemaal heeft gebracht. Ik ben blij dat ik dit zelf opmerk, er actief mee aan de slag ga en hulp vraag daar waar nodig want dan ben je al een heel eind na mijn inziens.
Ik vond het spannend om dit te delen want ik was bang dat er oordelen zouden ontstaan aangezien ik zwanger ben maar ook deze gedachten af en toe heb. Het zou me niets verbazen dat de hormonen mij ook wat wiebelig kunnen maken hierin en het is natuurlijk niet zo dat als je zwanger bent je struggles opeens als sneeuw voor de zon verdwenen zijn. Ook vind ik het belangrijk dat als ze er straks is ik mezelf goed in de gaten hou wat betreft slaaptekort, stress en alle nieuwe uitdagingen die bij het ouderschap komen kijken.
Maar wat ik heel duidelijk heb als toekomstbeeld is dat ik voor mezelf, mijn vriend en baby Torchic nooit meer terug wil na deze ellendige tijd en dat zal ik ook altijd tegenover deze vervelende trigger gedachten blijven zetten.
Never back down✨