#1
Ik volg mee doet het heel soms een beetje ook het soms alleen terugdenken aan de leuke dingen
Gebeurt mij ook wel eens. Ga ik best wel eens in mee, maar uiteindelijk haal ik altijd mijn rock bottom terug om me zelf er aan te herinneren hoe klote het eigenlijk was. Mijn zieke hoofd maakt me wijs dat het fijn was, maar dat was het al jaren niet meer.Is het een ding om jezelf opzettelijk te triggeren?
Ik merk dat ik de laatste weken meerdere keren fotoโs ben gaan opzoeken van toen ik nog in gebruik was, WhatsApp gesprekken terug heb gelezen waar ik onder invloed was, herinneringen heb opgezocht en bepaalde leuke avonden met vrienden in mโn hoofd afspeel. Ik krijg hier dan een bepaald โfijnโ gevoel van (droog gebruik?) en vind het dan lastig om ermee te stoppen. Ik romantiseer het dan best wel in mijn hoofd en zie op zoโn moment vooral de positieve aspecten van gebruik terwijl ik dondersgoed weet dat dat het niet is.
Ik ben me er dan bewust van dat ik hier onrustig van word en ik er cravings van krijg maar het lukt me dan meestal niet om er gelijk mee te stoppen en blijf mezelf dan kwellen want de spanning loopt steeds meer op.
Als ik ermee stop dan zakken de cravings wel snel weer af en blijven de gedachten niet in mโn hoofd hangen.
Verder gaat het goed met mij en ben ik ontzettend blij dat ik zover ben gekomen en ben ik daarnaast 13 maanden clean maar dit vind ik pittige momenten en daar wil ik graag mee aan het werk.
Herkennen mensen dit? Hebben jullie tips?
Alvast bedankt!๐
Goed punt. En ergens logisch ook. Ik besefte mij dat ik zo goed als mโn halve leven al stevig dronk op de vrijdagen als uitlaatklep. Waarvan de laatste jaren veelal combi met stimulanten. Het is zo diep ingesleten door de tijd. Dat gaat misschien wel gewoon net zo veel tijd kosten om de boel te ontwarren.Gedachten aan gebruik zul je vermoedelijk nog jaren hebben
Bij mij was het ook jaren van conditionering met weekend en allerlei ongewenste emoties. En de enorme Dopamine-pieken van gebruik laten het brein denken dat gebruik zeer belangrijk is voor mijn voortbestaan. En dat is niet zomaar vergeten.Goed punt. En ergens logisch ook. Ik besefte mij dat ik zo goed als mโn halve leven al stevig dronk op de vrijdagen als uitlaatklep. Waarvan de laatste jaren veelal combi met stimulanten. Het is zo diep ingesleten door de tijd. Dat gaat misschien wel gewoon net zo veel tijd kosten om de boel te ontwarren.
Zeer herkenbaar omdat ik de jaren 90 ook als de beste tijd van mijn leven beschouw. Na een vrij eenzame jeugd begon ik eind jaren 80 met twee goede vrienden uit te gaan en de hele wereld veranderde voor mij. Steeds meer 'vrienden' waar ik mee op stap ging, kreeg een flatje in het centrum van mijn stad en zat drie of vier keer in de week in de kroeg. Ik had ook nog een vaste baan erbij. Vakanties, stappen, concerten, het kon allemaal niet op. Zit al een week of vijf in de ziektewet en denk elke dag met veel weemoed aan die tijd. En ik ben ook op een dood spoor gelopen en zeer bang voor de nabije toekomst. Ik heb alleen geen drugs nodig om de herinneringen uit die tijd weer naar boven te halen. Alcohol ook niet.Weet je wat mij pas echt gelukkig maakt, denken aan de jaren 90 als jonge koter, toen 't leven nog echt leuk was.
Zeer herkenbaar. En zo ontzettend opzichtig ook. Elke keer radiostilte gedurende de week en op de vrijdagavond ineens alle aandacht, te opgewekt en amicaal. Schaamte overheerst wanneer ik er al aan terugdenk. Dat soort berichten lees ik liever ook niet terug.Mensen die ik nooit spreek of lang niet sprak ging ik dan opeens appen hahah. Veels te opgewekt. Allerlei dingen weer afgesproken en de volgende dag dacht ik echt ah neee he
Haha, ook herkenbaar. Voor mij geldt dat er wel enkele memorabele verhalen tussen zitten. Maar het romantiseren daarvan kent een risico, namelijk dat het overhaastig wordt gegeneraliseerd. Laten we zeggen dat 1 op de 100 van dat soort avonden echt memorabel was. Het verheerlijken daarvan is niet fair.Een vriend van me praat zo nu en dan met nostalgie terug over onze avondjes met vrienden en drank vroeger. Ik voel dat helemaal niet zo
Er zitten zeker memorabele momenten tussen ja! Maar ik ben zo blij dat die tijd achter me is.Haha, ook herkenbaar. Voor mij geldt dat er wel enkele memorabele verhalen tussen zitten. Maar het romantiseren daarvan kent een risico, namelijk dat het overhaastig wordt gegeneraliseerd. Laten we zeggen dat 1 op de 100 van dat soort avonden echt memorabel was. Het verheerlijken daarvan is niet fair.
Oohhhh zรณ herkenbaar!!! ๐๐๐Fotos terugkijken doe ik eigenlijk niet. Zie mezelf dan terug in een tijd die echt niet meer bij me past. Oude WhatsApp gesprekken onder invloed kon ik altijd zo van balen haha. Mensen die ik nooit spreek of lang niet sprak ging ik dan opeens appen hahah. Veels te opgewekt. Allerlei dingen weer afgesproken en de volgende dag dacht ik echt ah neee he.
Dat denk ik wel in zekere zin, maar niet zo zeer, zat ik nog maar aan de drugs, maar meer dat het leuke momenten waren. Het zijn de leuke momenten die je koestert. Maar die leuke momenten kun zeker nog herleven met een drankje ofzo. Als ik terug denk aan die momenten krijg ik er ook een fijn gevoel bij.Is het een ding om jezelf opzettelijk te triggeren?
Klopt dat zie je heel goed. eigenlijk zijn er maar weinig positieve aspecten, t zijn gewoon de stofjes in je hoofd die dat veroorzaken denk ik. welke je ook kunt krijgen door bijvoorbeeld lekker te sporten. toch blijft de productiviteit van stims wel erg nuttig, maar grootgebruik brengt t zoveel narigheid met zich mee, slecht slapen, belangrijke dingen laten verzaken maar wel uren besteden aan dingen die er eigenlijk niet toe doen, mensen die zich zorgen om je maken etc. Ik heb zelf veel moeite met helemaal niks gebruiken omdat ik te weinig activiteiten in m'n leven heb om me niet te vervelen zonder middelen.Ik romantiseer het dan best wel in mijn hoofd en zie op zoโn moment vooral de positieve aspecten van gebruik terwijl ik dondersgoed weet dat dat het niet is.
Leuke momenten kun je zeker nog beleven, ook zonder een drankje.Zoveelste a4tje wat ik vandaag heb getypt, nog steeds die broma ontremming van vanmorgen, 4-MPD en een beetje alcohol. raak maar niet uitgetypt. sorry.
Dat denk ik wel in zekere zin, maar niet zo zeer, zat ik nog maar aan de drugs, maar meer dat het leuke momenten waren. Het zijn de leuke momenten die je koestert. Maar die leuke momenten kun zeker nog herleven met een drankje ofzo.
Dikgedrukt vindt je kneuserig?? Gezien je lach emoji interpreteer ik het maar als sarcasme, maar ik vind het niet echt grappig.Als ik terug denk aan die momenten krijg ik er ook een fijn gevoel bij.
maar tegelijkertijd denk ik, gast, als je het nou niet elk weekend gezellig had gemaakt met buitensporige hoeveelheden drugs had ik
a. een veel beter werkend brein als in intelligentie en kennis, om maar niet te spreken over de vreselijke focus, ADD style, terwijl ik dat niet eens heb.
b. een veel hogere functie in een bedrijf met minimaal dubbel salaris (dat boeit me eigenlijk nog het minst, geluk is veel belangrijker)
c. het oprecht naar m'n zin kunnen hebben zonder middelen (afgezonderd van attractieparken etc)
d. dingen vol kunnen houden zoals sporten, lekker koken, hobbies beoefenen etc
Denk wel dat als ik nooit aan de drugs was begonnen, dat ik nu echt een kneus was geweest, dus ben wel blij dat ik het wel gedaan heb![]()
En als je nou eens je energie gaat steken in die activiteiten vinden en uitvoeren?In zekere zin is drugs wel ergens goed voor, maar met mate.. dat is het vooral. niet hoe ik het vroeger deed iig.. Heb denk ik behoorlijk wat schade aangericht aan zo'n beetje al m'n organen. Maar zou ook wel weer veel leuke momenten nooit meegemaakt hebben zonder de drugs.. Het voelt altijd dubbel. maar eigenlijk niks verslaat nuchter gezond, vrolijk en energiek zijn. Het voelt zo fijn om gelukkig en uitgerust op te staan.
Klopt dat zie je heel goed. eigenlijk zijn er maar weinig positieve aspecten, t zijn gewoon de stofjes in je hoofd die dat veroorzaken denk ik. welke je ook kunt krijgen door bijvoorbeeld lekker te sporten. toch blijft de productiviteit van stims wel erg nuttig, maar grootgebruik brengt t zoveel narigheid met zich mee, slecht slapen, belangrijke dingen laten verzaken maar wel uren besteden aan dingen die er eigenlijk niet toe doen, mensen die zich zorgen om je maken etc. Ik heb zelf veel moeite met helemaal niks gebruiken omdat ik te weinig activiteiten in m'n leven heb om me niet te vervelen zonder middelen.
Je ziet, waar je naar kijkt. De wereld is hoe jij er naar kijkt. Richt je je aandacht op de mooie dingen die er wel degelijk zijn, als je dankbaar bent voor de dingen die je wel hebt, dan ziet je wereld er heel anders uit.Weet je wat mij pas echt gelukkig maakt, denken aan de jaren 90 als jonge koter, toen 't leven nog echt leuk was. Nostalgie vind ik eigenlijk nog een stuk leuker dan drugs. maar dit herleef ik alleen met drugs ironisch genoeg, meestal met MXiPr, dat nostalgische, die enorme blijdschap, het gevoel van een kind op pakjes avond. Schateren van t lachen. (zal wel de manie zijn van MXiPr maar dat terzijde). Eerlijk gezegd is de wereld er ook niet beter op geworden, integendeel. alles gaat alleen maar achteruit. sorry voor de negativiteitmaar wat leven we toch in een kut wereld, alles is duur, voedsel word met de dag ongezonder, iedereen leeft in z'n eigen wereld, veel mensen zijn hartstikke nep of doen zich anders voor dan ze zijn. de introdutie van social media is de grootste kanker ooit. Om maar niet te beginnen over de planning van de toekomst, om te kotsen gewoon.
Goed zo, richt je op de zaken die je wel in de hand hebt.maar ik probeer er niet teveel over na te denken want dat maakt me alleen maar ongelukkiger.
Nogmaals; die verandering zit in jou, je houdt jezelf alleen maar klein en voor de gek met middelenmisbruik.Gelukkig zitten we hier op een gezellig forum net als vroeger toen internet nog leuk was, ben heel blij dat dit nog bestaat!
Ben volgensmij volledig offtopic gegaan maar goed...
Ergens vind ik het wel belangrijk dat ik zoveel mogelijk geniet van m'n jaren, ook al word ik daardoor maar 60. De wereld gaat er toch alleen maar op achteruit, met de dag word alles slechter, en ik verwacht niet dat het ooit zal veranderen zolang geld en macht het enige is wat belangrijk is.
Kan nog een compleet betoog schrijven, wat ik in weze allang heb gedaan, maar ik laat het hierbij.
Super knap dat je al 13 maanden clean bent, iets om zeer trots op te zijn! is mij nog nooit gelukt. Een maand nuchter zijn voor mij zou al een nationale feestdag worden.
Met die mindset gaat jouw wereld er in ieder geval gegarandeerd op achteruit.De wereld gaat er toch alleen maar op achteruit, met de dag word alles slechter, en ik verwacht niet dat het ooit zal veranderen zolang geld en macht het enige is wat belangrijk is.
Voor jou is het denk ik het onderzoeken waard of en welk verband er is tussen jouw drugsgebruik en gevoelens voor nostalgie. Mede gezien de discussie met jezelf of je de drugs โt waard vond of niet. Aan nostalgie kan een behoefte voor genegenheid, veiligheid en erkenning ten grondslag liggen. Gevoelens en kernwaarden die als kind voor de meesten vanzelfsprekend waren. Zie ook de voorbeelden die jij noemt. Drugs bootst dat na. Tot het uitwerkt.Nostalgie vind ik eigenlijk nog een stuk leuker dan drugs.
Dit geeft hij eigenlijk al aan:Voor jou is het denk ik het onderzoeken waard of en welk verband er is tussen jouw drugsgebruik en gevoelens voor nostalgie. Mede gezien de discussie met jezelf of je de drugs โt waard vond of niet.
Nostalgie vind ik eigenlijk nog een stuk leuker dan drugs. maar dit herleef ik alleen met drugs ironisch genoeg
Ja precies. Wat we allemaal zoeken.Aan nostalgie kan een behoefte voor genegenheid, veiligheid en erkenning ten grondslag liggen. Gevoelens en kernwaarden die als kind voor de meesten vanzelfsprekend waren. Zie ook de voorbeelden die jij noemt. Drugs bootst dat na. Tot het uitwerkt.
Ik weet wel dat nostalgie er voor zorgde dat ik ontevreden bleef. Door terug te verlangen naar momenten die nooit meer terug kunnen komen werd het een mission impossible. Een perspectiefverandering was: terugdenken aan de mooie momenten en ze zien als een verrijking van mijn leven in de vorm van een fijne herinnering, niet als een mooi moment dat verloren was gegaan en waarnaar ik terug bleef verlangen.Voor jou is het denk ik het onderzoeken waard of en welk verband er is tussen jouw drugsgebruik en gevoelens voor nostalgie. Mede gezien de discussie met jezelf of je de drugs โt waard vond of niet. Aan nostalgie kan een behoefte voor genegenheid, veiligheid en erkenning ten grondslag liggen. Gevoelens en kernwaarden die als kind voor de meesten vanzelfsprekend waren. Zie ook de voorbeelden die jij noemt. Drugs bootst dat na. Tot het uitwerkt.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."