Hoe de hoognodige, urgente zorg te versnellen? / Duidelijk te maken hoe erg het nu is?

Cardboard zei:

Ik word buitengewoon vervelend behandeld door meerderen in het team wat in dagbehandeling

Klik om te vergroten...

Sterkte en probeer ze te vergeven! Blijf rustig komende dagen en ga niet zoeken naar excuses om weer terug naar huis te kunnen met gevaar om terug te vallen. Voorlopig moet je maar 1 doel hebben en dat is even clean blijven toch?

Wordt je veel geslagen of maken ze grapjes met je, of wat noem je vervelende behandeling? Meestal als meerderen iemand vervelend behandelen, heeft het iets te maken met hoe die persoon zich opstelt in de groep, het "minder" vriendelijke gedrag van de persoon in kwestie of gewoon zijn belevingswereld. Probeer maar eens wat te mediteren misschien?

Geniet van de positieve momenten!

Ik denk eigenlijk dat het erop neerkomt, dat de persoon waarvan ik vind dat die mij telkens 'moet hebben', graag zijn machtspositie gebruikt. Heeft zelf uitgesproken niet tegen autoriteit te kunnen en is nu zelf groepsbegeleider. Om het beeld wat vollediger te maken.

Update volgt zodra ik iets met de PvP heb kunnen bespreken. Het is zo'n warboel geworden met wat er gaande is, dat er wat schrijfwerk overheen zal gaan voor ik de PvP kan bellen of mailen.

Manu76 zei:

Sterkte en probeer ze te vergeven! Blijf rustig komende dagen en ga niet zoeken naar excuses om weer terug naar huis te kunnen met gevaar om terug te vallen. Voorlopig moet je maar 1 doel hebben en dat is even clean blijven toch?

Wordt je veel geslagen of maken ze grapjes met je, of wat noem je vervelende behandeling? Meestal als meerderen iemand vervelend behandelen, heeft het iets te maken met hoe die persoon zich opstelt in de groep, het "minder" vriendelijke gedrag van de persoon in kwestie of gewoon zijn belevingswereld. Probeer maar eens wat te mediteren misschien?

Geniet van de positieve momenten!

Klik om te vergroten...

Dank je voor de tip. Ik heb mezelf tegen kunnen houden om daar te vertrekken, inderdaad precies om de eerder genoemde reden. Een terugval kan ik er niet bij hebben en daar heb ik alleen mezelf mee.

Ik ben eerder bij deze dagopvang geweest. De contactpersoon daar met wie ik spreek, begrijpt nu wat beter wat wel en niet voor me werkt (qua programma en benadering).

Ik ben rustig in de groep en veelal op de achtergrond. Dit heb ik op elke dagopvang / acute deeltijdbehandeling etc. altijd te horen gekregen en kan zelf ook niet bedenken hoe ik de groep verstoor eerlijk gezegd.
Er zit in dat team iemand tussen die in kleine dingen duidelijk maakt dat er een (persoonlijk?) probleem is richting mij - we kennen elkaar al van een aantal jaren terug, toen gebeurde dit ook (en is hier een gesprekje over geweest op mijn verzoek). Dit gaat om de kleinste dingen. Uitkafferen met de groep erbij zonder dat ik iets verkeerd doe (klein voorbeeld van laatst: ik schepte de lunch te vroeg op, dacht dat de begeleiding dit ook deed namelijk), steken onder water qua opmerkingen geven, met een kookgroep meermaals mij 'vergeten' een deel van het gerecht mee te geven. Het voelt als pesten.
Nee, ik word niet geslagen.

Het verrast me de laatste tijd dat het zo gaat want de vervelende benadering en het voor schut zetten met de groep erbij laat ik zoveel mogelijk gaan door niet op die negativiteit te reageren.
De ander ken ik pas sinds een half jaar en ook daar merk ik iets vervelends in contact. Ik ben behulpzaam, help mee tafels dekken, afruimen, zeg nergens meer wat van - maar word toch telkens aangesproken wanneer de kans daar is. Een paar andere patiënten is dit inmiddels ook opgevallen.
Het heeft naar mijn idee deels te maken met de psychiater die ik van de opname ken, die nu is overgegaan naar de dagopvang. Hij heeft me tijdens de laatste opname en die daarvoor, behoorlijk tegen gewerkt.

Begrijp het niet want ik doe niets verkeerd. Ik ben vriendelijk tegen iedereen in de groep, tegen de begeleiding, help mee waar kan, doe niet boos (dat durf ik niet eens) en houd me op de achtergrond.

De positieve momenten zijn er, die zijn met de therapeuten en activiteitenbegeleiders die niet in dat team zitten en daar haal ik veel uit. Hopelijk komt er na het aankomend gesprek wat meer rust en betere communicatie over de dagopvang - de regels verschillen per dag. Dat is heel verwarrend en onhandig.
Vooralsnog stop ik niet zolang het vervolgtraject nog niet begonnen is in elk geval.

Goed. Ik moest even in de verdediging want het is echt wel heel vervelend en niet juist hoe het loopt.. Maar volhouden moet wel, zodat ik mijn behandeling hierna kan gaan volgen en niet terug bij af raak.

Mooi dat je volhoudt! Lastige situatie zeker.
Accepteer maar dat er altijd lastige figuren in ons leven zijn en hoe moeilijker de situatie die je overwint, hoe sterker je zult worden.

Mij hielp de gedachte dat wanneer ik me echt klote voelde, ik wel goed bezig was in mijn proces. Niet verdoven, maar voelen. En uurtje/ dagje of weekje later was ik altijd wel weer positief en trots dat ik vol hield zonder verdoving.

Cardboard zei:

Ik denk eigenlijk dat het erop neerkomt, dat de persoon waarvan ik vind dat die mij telkens 'moet hebben', graag zijn machtspositie gebruikt. Heeft zelf uitgesproken niet tegen autoriteit te kunnen en is nu zelf groepsbegeleider. Om het beeld wat vollediger te maken.

Update volgt zodra ik iets met de PvP heb kunnen bespreken. Het is zo'n warboel geworden met wat er gaande is, dat er wat schrijfwerk overheen zal gaan voor ik de PvP kan bellen of mailen.

Klik om te vergroten...

Het klinkt echt alsof ik een beschrijving van mijzelf aan het eind van m’n gebruik las (m.n. in het bericht voor het geciteerde). Op papier zetten is prima. Doe dat vandaag maar en wacht er verder niet langer mee. Je hoeft geen waterdicht pleidooi te houden maar wat voorbeelden helpen wel.

Zeer late update.
Het waren bewogen en onzekere maanden. (Telkens zeer uiteenlopende data van de verslavingszorg).
Met de PvP ben ik niet verder gekomen dan advies tot nu toe. Mijn huidige overbruggings behandeling/opvang loopt wel vrij plots op zijn eind.
De verslavingszorg's advies was één week op een high intensive care en daarna nog een poos op een open afdeling. Daar sta ik achter, alleen heb ik dieren in leven te houden en heb geen netwerk... Door dit te benoemen is het advies veranderd naar 6 dagen op een open afdeling. Fijn, want dan mag ik dagelijks even naar mijn dieren. Alleen geloof ik niet dat 6 dagen detox voldoende is... Dit is eerder gebleken.
Aankomende week heb ik contact en ga dan opnieuw om een langere opname vragen. Ik vind van 1 week HIC + 1 of 2 weken open afdeling, wel een heel groot verschil en het voelt met de hoeveelheid van gebruik momenteel niet voldoende en vooral ook niet veilig.

Wederom een gesprek met de PvP nodig lijkt me. Hij kan niet alleen adviseren maar ook iets doen in bemiddeling. Die tweede stap durfde ik nog niet zo goed te zetten maar nu het einde snel in zicht is binnen die instelling heeft dit wel haast denk ikzelf. Ik kan niet in deze cirkel blijven.

Voor diegenen die mee (hebben ge)lezen:
Vandaag is er een definitief besluit gekomen. Na bijna 9 maanden in plaats van 10 weken wachten.
(Waar ik, als het lukt, wel wat mee ga doen na deze detox).


Het is er. Het advies High Care Detox gaat door. Ik heb er alles aan gedaan iets te regelen voor mijn dieren - zij zijn altijd het belangrijkste maar (helaas) sinds kort ook echt het enige wat er nog over is in het leven, naast mijzelf dan.

Er is afgesproken dat er 2 weken HCD / HIC plaats gaan vinden en dat er die eerste week begeleiding zal zijn die mij haalt en brengt. Geen verpleegkundigen, dus als er iets gebeurt moet diegene die dan bij me is, 112 bellen.
De arts die vandaag aanhaakte maakte behoorlijk lullige opmerkingen maar deze heb ik genegeerd. Het doel is dat er een zorgvuldige lichamelijke detox komt van 1 week (ik betwijfel heel sterk of dit voldoende tijd is maar we zullen zien), plus een tweede week op dezelfde afdeling.
Mocht ik ergens in week 2 (wanneer ik vrijheden krijg) toch de mist in gaan, veranderen de zaken maar dat vind ik niet gek.

Ondertussen plan ik elke vrije ochtend een NA meeting voor mezelf, helaas lukt het me nog niet om ze ook (online) bij te wonen. Maar ik voel de noodzaak, en hoop dat de artsen dit nu ook doorhebben.

Als het goed is staat alles vast; 2 weken high care detox, met een plan voor mijn huisdieren (onder prof. begeleiding).

Het is het beste wat me aangeboden wordt en ik neem het aan, hoewel ik het vreemd blijf vinden, maar dat houd ik tijdens de behandeling voor mezelf tegenover de hulpverlening.

Heel veel suc6 je hebt er lang op gewacht en wat een moeilijke keus als je dieren hebt

MR_CHIP zei:

Heel veel suc6 je hebt er lang op gewacht en wat een moeilijke keus als je dieren hebt

Klik om te vergroten...

Dankjewel, en dat is het absoluut. Het maakt het ook niet makkelijker dat bijna elke hulpverlener tot nu toe geen enkel begrip toont..
Hoop dat het plan doorgaat zoals besproken en dat ik snel weer bij ze ben!

Het is helaas nogal mis gegaan qua communicatie bij mijn behandeling na de detox.

De wacht tijd zou vanaf april zo'n 8 tot 10 weken zijn, Dit werden al 7 maanden.

Er zou in juni of juli ook een andere behandeling binnen de verslavingszorg plaatsvinden. Zij zouden de psychische problemen (voornamelijke oorzaken) ook mee behandelen. Een maand geleden vroeg ik in een kennismakingsgesprek, wanneer die behandelingen zouden starten en in welke volgorde.
De behandelaar wist van niets en zei dat de andere instelling (GGZ) dit moest oppakken.

Ik heb dus tijdens intake(s), het onderzoek naar andere aandoeningen en advies gesprek gewacht op wanneer alles zou starten - blijk ik nooit op een (lange) wachtlijst te zijn geplaatst. En werd mij ook verteld dat de GGZ organisatie het psychische deel moest oppakken, terwijl anders afgesproken (gelukkig was iemand van GGZ daarbij en heeft dit ook bevestigd).

De behandeling voor verslaving is zeer abrupt gestopt, GGZ houdt mij enkel in de gaten en behandelt mij medicamenteus maar zonder psychologische behandeling. En als ik mij niet opnieuw laat opnemen binnen een tijd waarin ik niet weg kan thuis, stopt de hulp.

Die detox een tweede keer doen is al erg genoeg. Ik begrijp er helemaal niets van, dat als deze met één week verschoven wordt, alles van voor af aan begint. Dus de aanmelding met wachtlijsten.

Door die ene week verschil stopt álles en moet ik van voor af aan beginnen (met wachten)....
Ik word niet goed.

Cardboard zei:

Het is helaas nogal mis gegaan qua communicatie bij mijn behandeling na de detox.

De wacht tijd zou vanaf april zo'n 8 tot 10 weken zijn, Dit werden al 7 maanden.

Er zou in juni of juli ook een andere behandeling binnen de verslavingszorg plaatsvinden. Zij zouden de psychische problemen (voornamelijke oorzaken) ook mee behandelen. Een maand geleden vroeg ik in een kennismakingsgesprek, wanneer die behandelingen zouden starten en in welke volgorde.
De behandelaar wist van niets en zei dat de andere instelling (GGZ) dit moest oppakken.

Ik heb dus tijdens intake(s), het onderzoek naar andere aandoeningen en advies gesprek gewacht op wanneer alles zou starten - blijk ik nooit op een (lange) wachtlijst te zijn geplaatst. En werd mij ook verteld dat de GGZ organisatie het psychische deel moest oppakken, terwijl anders afgesproken (gelukkig was iemand van GGZ daarbij en heeft dit ook bevestigd).

De behandeling voor verslaving is zeer abrupt gestopt, GGZ houdt mij enkel in de gaten en behandelt mij medicamenteus maar zonder psychologische behandeling. En als ik mij niet opnieuw laat opnemen binnen een tijd waarin ik niet weg kan thuis, stopt de hulp.

Die detox een tweede keer doen is al erg genoeg. Ik begrijp er helemaal niets van, dat als deze met één week verschoven wordt, alles van voor af aan begint. Dus de aanmelding met wachtlijsten.

Door die ene week verschil stopt álles en moet ik van voor af aan beginnen (met wachten)....
Ik word niet goed.

Klik om te vergroten...

Ga op zoek naar een plek waar je op korte termijn terecht kunt. Die zijn er wel.

En in de tussentijd kun je meetings pakken en stappenwerkt gaan doen.

My god wat een wachttijd

Als je verder wil zoeken en hulp wil, vraag maar. Ik help je graag op weg.

_shikantaza zei:

Ga op zoek naar een plek waar je op korte termijn terecht kunt. Die zijn er wel.

En in de tussentijd kun je meetings pakken en stappenwerkt gaan doen.

My god wat een wachttijd

Als je verder wil zoeken en hulp wil, vraag maar. Ik help je graag op weg.

Klik om te vergroten...

Dankjewel, dat ga ik doen. Aan het zoeken en Brijder zit hier niet ver vandaan, wat zij kunnen bieden ga ik onderzoeken. Mogelijk valt daar iets te behalen voor me.
Hoop wel dat het FACT betrokken kan blijven want mijn SPV'er daar is wel kundig en doet ook erg haar best voor me, en als eerder genoemd komt ze ook voor mij op.

Hele detox is eigenlijk voor niks geweest sinds die beloofde behandeling zo plotsklaps is stopgezet. 7 maanden voor niks gewacht en hetgeen waar ik naartoe werkte; weg.

De reden daarvoor was dat er enkel en alleen op middelengebruik werd gefocust, maar niets met het psychische deel - wat bij mij zwaarder weegt maar zonder behandeling daarvoor, het gebruik verergert tot ik niet meer geholpen kan worden.

Ik hoop ergens de combinatie psychiatrische hulpverlening (als hoofdmoot) met verslavingsbehandeling daarnaast te vinden.
[Deels een antwoord op jou en deels iets wat ik van mij af wilde schrijven in het algemeen].

@_shikantaza
Als ik er niet uit kom dan zal ik je een PB sturen, dankjewel voor het meedenken!

Cardboard zei:

De reden daarvoor was dat er enkel en alleen op middelengebruik werd gefocust, maar niets met het psychische deel - wat bij mij zwaarder weegt maar zonder behandeling daarvoor, het gebruik verergert tot ik niet meer geholpen kan worden.

Klik om te vergroten...

Vaak wordt de behandeling voor het psychische deel pas gestart als je minimaal twee maanden clean bent. Tijdens een detox hoef je er eigenlijk niet op te rekenen dat de onderliggende problematiek aangepakt gaat worden. Dat komt later. Dus misschien wil je iets dat niet bestaat/mogelijk is. Voorwaarde voor psychiatrische hulpverlening is bijna altijd clean zijn.

Je kunt de onderliggende problematiek pas duidelijk in kaart brengen en aanpakken als je niet meer in gebruik zit. Zo simpel is het. Anders blijft steeds onduidelijk wat nu komt door de verslaving en wat door iets anders.

OtherShore zei:

Vaak wordt de behandeling voor het psychische deel pas gestart als je minimaal twee maanden clean bent. Tijdens een detox hoef je er eigenlijk niet op te rekenen dat de onderliggende problematiek aangepakt gaat worden. Dat komt later. Dus misschien wil je iets dat niet bestaat/mogelijk is. Voorwaarde voor psychiatrische hulpverlening is bijna altijd clean zijn.

Je kunt de onderliggende problematiek pas duidelijk in kaart brengen en aanpakken als je niet meer in gebruik zit. Zo simpel is het. Anders blijft steeds onduidelijk wat nu komt door de verslaving en wat door iets anders.

Klik om te vergroten...

En de psychische hulp lig je zo eruit als je ook maar 1x gebruikt

OtherShore zei:

Vaak wordt de behandeling voor het psychische deel pas gestart als je minimaal twee maanden clean bent. Tijdens een detox hoef je er eigenlijk niet op te rekenen dat de onderliggende problematiek aangepakt gaat worden. Dat komt later. Dus misschien wil je iets dat niet bestaat/mogelijk is. Voorwaarde voor psychiatrische hulpverlening is bijna altijd clean zijn.

Je kunt de onderliggende problematiek pas duidelijk in kaart brengen en aanpakken als je niet meer in gebruik zit. Zo simpel is het. Anders blijft steeds onduidelijk wat nu komt door de verslaving en wat door iets anders.

Klik om te vergroten...

Ik volg je.

Wat het probleem bij deze instantie is, is dat de verslavingszorg bij intake herhaaldelijk heeft gezegd dat zij tegelijkertijd het psychische deel zouden meenemen in behandeling. Nogmaals, een andere hulpverlener was bij deze gesprekken en heeft dit gelukkig kunnen beamen. Ik zou zowel op gebied van verslaving, als psychisch behandeld worden. Een PTSS behandeling zou starten, ik zou hiervoor aangemeld zijn. Dit is allemaal niet gebeurt.

Dan hadden ze niet zulke beloftes moeten doen.
Ik ben voor deze combi-behandeling een high care detox aangegaan en was clean toen de behandeling startte (en tijdens). Alleen werd er met de psychische problematiek niets gedaan.

@OtherShore en @MR_CHIP
Het kan weleens helpen om even goed te lezen wat het verloop was. Dit had ik namelijk al uitgelegd. Zie post hieronder.

Cardboard zei:

Het is helaas nogal mis gegaan qua communicatie bij mijn behandeling na de detox.

De wacht tijd zou vanaf april zo'n 8 tot 10 weken zijn, Dit werden al 7 maanden.

Er zou in juni of juli ook een andere behandeling binnen de verslavingszorg plaatsvinden. Zij zouden de psychische problemen (voornamelijke oorzaken) ook mee behandelen. Een maand geleden vroeg ik in een kennismakingsgesprek, wanneer die behandelingen zouden starten en in welke volgorde.
De behandelaar wist van niets en zei dat de andere instelling (GGZ) dit moest oppakken.

Ik heb dus tijdens intake(s), het onderzoek naar andere aandoeningen en advies gesprek gewacht op wanneer alles zou starten - blijk ik nooit op een (lange) wachtlijst te zijn geplaatst. En werd mij ook verteld dat de GGZ organisatie het psychische deel moest oppakken, terwijl anders afgesproken (gelukkig was iemand van GGZ daarbij en heeft dit ook bevestigd - dat verslavingszorg hier ook mee aan de slag zou gaan met mij).

De behandeling voor verslaving is zeer abrupt gestopt, GGZ houdt mij enkel in de gaten en behandelt mij medicamenteus maar zonder psychologische behandeling. En als ik mij niet opnieuw laat opnemen binnen een tijd waarin ik niet weg kan thuis, stopt de hulp.

Die detox een tweede keer doen is al erg genoeg. Ik begrijp er helemaal niets van, dat als deze met één week verschoven wordt, alles van voor af aan begint. Dus de aanmelding met wachtlijsten.

Door die ene week verschil stopt álles en moet ik van voor af aan beginnen (met wachten)....
Ik word niet goed.

Klik om te vergroten...

Klotesituatie...

Ik kan eigenlijk alleen maar beamen wat @_shikantaza zegt.

Verder zal een goede kliniek altijd kijken naar de problematiek die eronder ligt. Maar soms is die weer dusdanig specialistisch dat vervolgbehandeling dan nodig is. Mijn inziens kan je het best altijd eerst die verslaving tackelen. Zaken als traumatherapie of omgaan met andere psychische problemen, kan je daarna ook nog oppakken.

Een route als detox - verslavingskliniek - specialistische ggz is dan wel logisch.

Zelf was dat voor mij niet per se nodig. Ik heb na de kliniek gebruik gemaakt van nog een 12 weeks ambulant traject. 2,5 dag in de week schematherapie. En vervolgens ben ik doorgegaan met zorg aan huis via de WMO. Zo heb ik heel langzaam de zorg afgebouwd en dat is me heel goed bevallen. (Even los gezien van herstel via 12-stappen meetings, want dat loopt nog gewoon door)
Daarna heb ik nog een jaar WMO zorg gehad gericht op Autisme.

Ik heb overwogen om EMDR te doen. Maar uiteindelijk lukt het me nu redelijk om ermee om te gaan, dus zie ik dat niet meer als nodig.

Hopelijk weet je iets te vinden waar je wèl sneller terecht kan. Ik heb zelf bij Changes GGZ gezeten. Zowel de kliniek als de dagbehandeling.

Buitenlandse klinieken zijn soms ook sneller dan binnenlandse. Dan wordt het al snel Zuid Afrika of Portugal.

Hi allemaal,

Het ging lang vrij goed. Of redelijk genoeg.

Sinds 2, 3 maanden is het enorm snel bergafwaarts gegaan. Voornamelijk de laatste maand.
Hulp was er niet behalve ondersteunend contact. Psych. bleek zodanig overwerkt dat diegene niet meer terug zal komen... ik had bij deze eindelijk "de jackpot", want goede hulp is echt wel uitzonderlijk in mijn ervaringen.
In november hoorde ik dat deze persoon voorgoed weg zal zijn. Deze was in alle 10+ jaren de beste en meeste helpende en begripvolle psych...
Tijdens de afwezigheid van psychologische behandeling heb ik 10 maanden zonder gezeten.

Zelfmoord-'jubileum' van mijn tante half december maakte dat ik me al wat meer verdoving toe stond,
Contact met een familielid (voorheen beste vrienden) wat vrijwel gestopt is. Mijn laatste 2 vriendschappen verloren. Contact met een van mijn bio ouders was opeens nihil.
Alles in een maand of 3 tijd.
En toen wist ik niets anders meer dan terug gaan naar verdoven. Ja, ik wist dat het stom was, maar viel toch in de valkuil van 'één klein flesje Johnny kan wel'. Maar ik kon niet meer stoppen en was en ben radeloos.
Zat (op en af) op de juiste weg zolang ik bij de verslavingszorg zat, dacht ik. Maar werd met protest, zonder pardon uitgeschreven. Het besproken natraject is niet gekomen. Niets.

Ik heb mij nu 'vrijwillig' (hoognodig) aangemeld voor een klinische detox opname, met de hoop op de hulp. Voor de onderliggende problematiek.
Afgelopen week kreeg ik te horen dat het heel snel kan gaan, als in; voor het weekend, of in de dagen erna.
Vanavond hoorde ik dat het nog 6 weken kan duren.
Ik roep en niemand lijkt me te horen. Hoe vraag je om hulp zodat je deze ook echt krijgt?

Heeft iemand tips hoe het proces versneld kan worden? 6 weken wachten gaat niet. De angst was er al maar ben nu erg bang dat er niets gaat gebeuren.
Hoe breng je over hoe urgent het is?

Ervaringen zijn ook zeer welkom.

Bedankt voor het lezen.