Hoe de hoognodige, urgente zorg te versnellen? / Duidelijk te maken hoe erg het nu is?

Het hangt vooral af van de organisatie waar je terecht komt. Ik zou je willen aanraden om een rondje te bellen met verschillende organisaties en je situatie uitvte leggen. Sneller dan 6 weken zou moeten kunnen. Als je echt diep zit dan zou ik in zee gaan met een voorstel van: 2 weken detox + 6/7 weken kliniek + 20 weken nazorg, eventueel met Safehouse-opname post-kliniek.

Het is verre van ideaal maar als je je niet gehoord voelt, zoek door totdat je bij een persoon of organisatie belandt waar je dat wel voelt. Als je je zo vroeg in het proces er niet fijn voelt, komt dat waarschijnlijk ook niet.

Zit je bij een kleinere organisatie?

Cardboard zei:

Vanavond hoorde ik dat het nog 6 weken kan duren.

Klik om te vergroten...

Dat klinkt alsof het ook sneller kan gaan. Klopt dat?

Ik kan me voorstellen dat ze de verwachtingen een beetje proberen te temperen, maar dat ze ondertussen je opname zo snel mogelijk proberen te regelen. Hopelijk valt de wachttijd uiteindelijk mee.

OtherShore zei:

Dat klinkt alsof het ook sneller kan gaan. Klopt dat?

Ik kan me voorstellen dat ze de verwachtingen een beetje proberen te temperen, maar dat ze ondertussen je opname zo snel mogelijk proberen te regelen. Hopelijk valt de wachttijd uiteindelijk mee.

Klik om te vergroten...

Het leek er donderdag wel op dat dit het geval is. Toen hoorde ik: het kan vrijdag of maandag/dinsdag worden. En nu hoor ik hele andere dingen.

Het kan zijn dat ze me probeerde gerust te stellen. Alleen werd er de afgelopen bel-contacten (met onbekende collega's) totaal iets anders gezegd (als in: weken wachttijd).
Door de psychische problemen die ik heb raak ik nog dieper in crisis. Ik heb wel iets aan je reactie, misschien klopt het wat je zegt en wordt het toch zsm geregeld.

_shikantaza zei:

Het hangt vooral af van de organisatie waar je terecht komt. Ik zou je willen aanraden om een rondje te bellen met verschillende organisaties en je situatie uitvte leggen. Sneller dan 6 weken zou moeten kunnen. Als je echt diep zit dan zou ik in zee gaan met een voorstel van: 2 weken detox + 6/7 weken kliniek + 20 weken nazorg, eventueel met Safehouse-opname post-kliniek.

Het is verre van ideaal maar als je je niet gehoord voelt, zoek door totdat je bij een persoon of organisatie belandt waar je dat wel voelt. Als je je zo vroeg in het proces er niet fijn voelt, komt dat waarschijnlijk ook niet.

Zit je bij een kleinere organisatie?

Klik om te vergroten...

De organisatie is een grotere, met verschillende zorgafdelingen (verslaving, eetproblemen etc.).
Ik ben erg bang om nog ergens naartoe te bellen maar ik zal zeker nadenken over waar ik naartoe zou kunnen bellen. Een voormalig ambulant behandelaar heb ik afgelopen week wel al gebeld omdat het me te veel werd, de onduidelijkheid en de mogelijkheden.

Ik heb gezocht naar een goede organisatie maar er werd mij verteld dat ik therapie-resistent ben en ben zodoende bij een soort eind-station van de GGZ beland... dus het lijkt erop dat ik nergens meer terecht kan. Mijn vroegere psychiater heb ik nog eens gemaild begin vorig jaar, zij was ook erg goed. Heb helaas nooit antwoord gekregen.

In het algemeen (dus niet een reactie op jou)
Ik ben de hoop wel kwijt zoals het nu gaat.

@Cardboard Ik zou toch eens bellen met een kleinere instantie die aan dubbelle diagnose doet. Of als je dat te spannend vindt, kijken of je ze via Whatsapp of een e-mail kunt benaderen.

_shikantaza zei:

@Cardboard Ik zou toch eens bellen met een kleinere instantie die aan dubbelle diagnose doet. Of als je dat te spannend vindt, kijken of je ze via Whatsapp of een e-mail kunt benaderen.

Klik om te vergroten...

Dankjewel voor je advies, dit valt te proberen, misschien is er meer hoop bij een kleinere (persoonlijker gerichte) organisatie. Ik ga het proberen en zal hier updaten als er nieuws is.

MR_CHIP zei:

ik heb me laten vertellen dat die een soort wachtlijstbemiddeling kunnen doen

Klik om te vergroten...

Dat is goed om te weten. Zorgverzekering ga ik benaderen, zien of zij iets kunnen doen qua wachttijd. Bedankt voor je tip

wat voor zorgverzekering heb je
ik heb me laten vertellen dat die een soort wachtlijstbemiddeling kunnen doen

ben benieuwd , ik volg mee

Pfoe sterkte man.

Welke regio woon je? Ik weet dat de verslavingszorg waar ik in behandeling ben geen wachttijden heeft op dit moment. Hooguit enkele dagen maar absoluut niet 6 weken!

PB me maar, ik kan je het doorgeven.

Verder, probeer je rust te bewaren in deze situatie, hoe moeilijk dat ook is en hoe moeilijk je dat ook gemaakt word door je psychische problematiek.

Is er niemand in je omgeving waar je mee kunt praten? Ventileren? Dat kan soms echt even steun geven. Ook al is het een kleine pleister op een hele grote pijnlijke wond op dit moment.
Maar probeer die kracht te vinden in jezelf om met deze situatie om te gaan. Ik weet er alles van om in hopeloze situaties op hulp te moeten wachten. En hoe angstig, hopeloos je je daardoor kan voelen, maar verlies niet de kracht en energie om door te gaan.

Veel sterkte Cardboard.

@Cardboard hoe gaat ie nu ?

Dankjulliewel voor de reacties. We zijn plots een maand verder, beter laat (reageren) dan nooit denk ik.
Ben een paar weken flink de weg kwijt geweest. Werd "gelukkig" op de dag van mijn laatste bericht hier opgenomen.

Ik zit nu een paar weken achter nazorg aan. Zorgwekkend is dat die nazorg waarschijnlijk nog een paar maanden op zich zal laten wachten.
Inmiddels doen mijn hersenen het wel weer redelijk en kan ik beter actie ondernemen met alle tips hier.

Behoefte om wat te schrijven.

Nu 6,5 week binnen. Er is veel gebeurt in de tussentijd - veel verstoringen buiten de opname om die invloed hebben op de opname. Bij binnenkomst had ik gezegd dat ik niet te lang hier wil blijven, wat nog steeds zo is.
Maar.
Er is veel niet gelopen zoals verwacht en van tevoren besproken. Ambulant begeleiders die me in mijn thuissituatie zouden helpen tijdens opname, waren regelmatig niet bereikbaar. Kwamen voorbesproken afspraken niet na. Geen van hen was bij de laatste 2 (3?) gesprekken met psychiater, arts, verpleging, psycholoog etcetera. Dit was voor opname nadrukkelijk besproken: ze zouden die rol op zich nemen.

Het ambulante behandelteam heeft zich weinig gemengd in de opname. Zij hebben niet echt een beeld van de situatie naar mijn idee want er wordt weinig tot niet gehandeld vanuit hun kant. Terwijl zij het na de opname weer over zullen nemen - en dat is over een dag of 2, 3.

Sinds ik hier ben is mijn slaap van 1,5u per nacht naar ongeveer 4,5u per nacht gegaan. Best wat winst, zeker. Maar nog steeds een groot probleem. Waar niets mee gedaan wordt. Ik blijf het aangeven. Na 4 weken vragen om hulp hierbij mocht ik een middel proberen. Het gaf me een half uur per nacht extra met verder veel bijwerkingen en weinig profijt. In overleg mee gestopt. Het idee voor een ander middel, geopperd door het ambulante behandelteam, werd geweigerd door de psychiater hier.
Zulke korte nachten, tussen de 3 en 4,5 uur, houden mijn herstel tegen en maken me steeds wanhopiger. De gedachten aan middelen nemen elke dag toe, zeker sinds de laatste week.

Ik denk er niet alleen aan ("straks als ik thuis ben dan...") maar zijn er ook dromen. Ben bang het niet in de hand te hebben zodra ik weer alleen ben. Er is een (te lange) wachttijd voor een behandeling bij verslavingszorg. Mijn overbruggingstraject in deze kliniek. deeltijd behandeling, start ook niet meteen zodra ik thuis ben - wat te veel ruimte geeft. Hoe graag ik ook wil volhouden, weet ik niet of dit lukt.

Een eigen topic, dus laat ik deze toch gebruiken om te schrijven.

De 6 van de 7 weken opname heb ik gehamerd op nazorg voor direct na opname (om terugval zo goed als mogelijk te voorkomen). Detox was erg zwaar, toch gelukt. Het ging imo heel snel (daarnaast, voor RC's was geen aandacht) maar ik was wel ruim 5 weken gestopt.
De verpleging en begeleiding hebben me wel echt enorm geholpen. Meer dan verwacht. Maar de artsen... die ketsten elk idee van zowel mij als het ambulante team af. Van tot rust komen was geen sprake, er was geen gesprek mogelijk.
De nazorg waar ik al 6 weken om vroeg, werd pas aan het eind van de opname aangevraagd. Dit betekende 2 weken thuis zonder plan - ook tot verbazing van de verpleging daar.
Zelf gevraagd om regelmatig telefonisch contact vanaf thuiskomst, in de hoop dat het me zou helpen vol te houden.

Waar ik bang voor was en hoopte dat niet zou gebeuren, gebeurde tóch. Ik viel terug. Het was wat ik al die tijd zei; straks is alles voor niets geweest. En ook bleef ik zeggen na mijn delier: 'dit nooit meer'. Ik begrijp mezelf niet.

De onderliggende problemen blijven (onbehandeld) zolang het alcoholmisbruik doorgaat.
Ik ben boos op zowel de GGZ als mezelf. Mijn enige optie lijkt om het zelf te proberen, alleen betwijfel ik of dat wel mogelijk is. De hulpverlening heeft ook sterke twijfels uitgesproken. Omdat opnieuw klinisch (in een verslavingskliniek dit keer) geen optie meer is wegens privé omstandigheden, heb ik gevraagd om deeltijd behandeling. Dit lijkt hen niet intensief genoeg. Mij ook niet, maar weet het anders ook niet meer.

Bedankt voor het lezen. Dit moest me even van het hart.

Zeer late update.
Het waren bewogen en onzekere maanden. (Telkens zeer uiteenlopende data van de verslavingszorg).
Met de PvP ben ik niet verder gekomen dan advies tot nu toe. Mijn huidige overbruggings behandeling/opvang loopt wel vrij plots op zijn eind.
De verslavingszorg's advies was één week op een high intensive care en daarna nog een poos op een open afdeling. Daar sta ik achter, alleen heb ik dieren in leven te houden en heb geen netwerk... Door dit te benoemen is het advies veranderd naar 6 dagen op een open afdeling. Fijn, want dan mag ik dagelijks even naar mijn dieren. Alleen geloof ik niet dat 6 dagen detox voldoende is... Dit is eerder gebleken.
Aankomende week heb ik contact en ga dan opnieuw om een langere opname vragen. Ik vind van 1 week HIC + 1 of 2 weken open afdeling, wel een heel groot verschil en het voelt met de hoeveelheid van gebruik momenteel niet voldoende en vooral ook niet veilig.

Wederom een gesprek met de PvP nodig lijkt me. Hij kan niet alleen adviseren maar ook iets doen in bemiddeling. Die tweede stap durfde ik nog niet zo goed te zetten maar nu het einde snel in zicht is binnen die instelling heeft dit wel haast denk ikzelf. Ik kan niet in deze cirkel blijven.

Voor diegenen die mee (hebben ge)lezen:
Vandaag is er een definitief besluit gekomen. Na bijna 9 maanden in plaats van 10 weken wachten.
(Waar ik, als het lukt, wel wat mee ga doen na deze detox).


Het is er. Het advies High Care Detox gaat door. Ik heb er alles aan gedaan iets te regelen voor mijn dieren - zij zijn altijd het belangrijkste maar (helaas) sinds kort ook echt het enige wat er nog over is in het leven, naast mijzelf dan.

Er is afgesproken dat er 2 weken HCD / HIC plaats gaan vinden en dat er die eerste week begeleiding zal zijn die mij haalt en brengt. Geen verpleegkundigen, dus als er iets gebeurt moet diegene die dan bij me is, 112 bellen.
De arts die vandaag aanhaakte maakte behoorlijk lullige opmerkingen maar deze heb ik genegeerd. Het doel is dat er een zorgvuldige lichamelijke detox komt van 1 week (ik betwijfel heel sterk of dit voldoende tijd is maar we zullen zien), plus een tweede week op dezelfde afdeling.
Mocht ik ergens in week 2 (wanneer ik vrijheden krijg) toch de mist in gaan, veranderen de zaken maar dat vind ik niet gek.

Ondertussen plan ik elke vrije ochtend een NA meeting voor mezelf, helaas lukt het me nog niet om ze ook (online) bij te wonen. Maar ik voel de noodzaak, en hoop dat de artsen dit nu ook doorhebben.

Als het goed is staat alles vast; 2 weken high care detox, met een plan voor mijn huisdieren (onder prof. begeleiding).

Het is het beste wat me aangeboden wordt en ik neem het aan, hoewel ik het vreemd blijf vinden, maar dat houd ik tijdens de behandeling voor mezelf tegenover de hulpverlening.

Heel veel suc6 je hebt er lang op gewacht en wat een moeilijke keus als je dieren hebt

MR_CHIP zei:

Heel veel suc6 je hebt er lang op gewacht en wat een moeilijke keus als je dieren hebt

Klik om te vergroten...

Dankjewel, en dat is het absoluut. Het maakt het ook niet makkelijker dat bijna elke hulpverlener tot nu toe geen enkel begrip toont..
Hoop dat het plan doorgaat zoals besproken en dat ik snel weer bij ze ben!