Diazepam en methadon

@Diametha probeer je om iets te doen met alle informatie en tips die er aan je gegeven zijn?
Ik lees in zoveel posts eigenlijk iedere keer hetzelfde ....
Je blijft ronddwalen in je eigen ellende.
Je blijft jezelf zo opfokken.
Probeer om iets te vinden waar je rust van krijgt en dat is niet 3 pakjes cigaretten oproken....

Ik zit op de 70 mg hoop dat het gaat werken en hoop snel stabiel te worden
Ik ben hier voor advies en informatie
Als ik goed in mijn vel zat zou ik hier ook zitten maar om mensen te helpen met mijn ervaring en wat ik heb meegemaakt
Maar helaas zit ik in een hel en heb advies nodig van mensen die zoiets hebben meegemaakt en die je een beetje hoop kunnen geven

Ik probeer echt afleiding te zoeken met alles naar familie maar door die gevoelens wat ik heb en die onrust kan ik moeilijk zitten of een gesprek aan te gaan want ben constant aan het denken waarom voel ik me zo waarom wil het niet beter worden en als het huilen begint ga ik weg wil niet dat ze me zo zien
En ik ben constant er tegen te vechten maar het wil maar niet beter worden
Ik kan me nergens op concentreren . Vrienden heb ik niet meer want die willen het met een jointje of een biertje oplossen of ze lachen me uit

Als ik hier typ thuis ben constant heen en weer aan het lopen kan het niet zittend doen
Trouwens over die pil van de methadon die ik was vergeten en toch net had genomen is dat erg ? Moet ik morgen de methadon rond deze tijd nemen?
Ik probeer echt alles ,dingen opschrijven lukt me niet omdat ik niet rustig kan zitten en mijn hersens van alles denken
Bijvoorbeeld ik wil schrijven wat ik voel dan gaat mijn gedachten van waarom voel ik me zolang zo waarom stabiliseer ik niet op de methadon en dan word ik zo onrustig dat ik naar buiten moet
Echt die onrust en de somberheid is zo sterk dat ik moeilijk afleiding kan vinden behalve lopen
En dan begint het denken aan medicatie
ik ben er verslaafd aan ok maar waarom wil het niet lukken om me normaal te voelen
Ik word gek als ik denk je bent verslaafd aan de medicatie maar het wil je niet stabiel maken en hoe moet ik zo leven elke dag ik voel me echt niet normaal slecht en geen verbetering en huilen echt mensen voel me zo slecht
Ik maak jullie gek sorry maar ik ben ten einde raad ik snap het dat jullie denken oh je moet afleiding zoeken maar je doet het niet
Geloof me ik doe alles wat jullie me adviseren
Maar niks helpt geloof me
Sorry nogmaals wil jullie niet gek maken hier
Maar wat ik zeg familie zegt cold turkey en vrienden zeggen alcohol dronken worden of 2 gram wiet roken of ze lachen me uit want ze weten niet wat ik voel dus heb liever dat alleen ben
En snap jullie ook als jullie geen reactie willen geven omdat het elke dag hetzelfde is maar zo voel ik me dus elke dag en heb alles geprobeerd weet het niet meer
Zoals ik zei helpt het typen hier terwijl ik loop
En jullie reacties helpen ook echt
Maar het houdt één keer op heb ik het gevoel en wat moet ik doen

Diametha zei:

Ik probeer echt afleiding te zoeken met alles naar familie maar door die gevoelens wat ik heb en die onrust kan ik moeilijk zitten of een gesprek aan te gaan want ben constant aan het denken waarom voel ik me zo waarom wil het niet beter worden en als het huilen begint ga ik weg wil niet dat ze me zo zien
En ik ben constant er tegen te vechten maar het wil maar niet beter worden
Ik kan me nergens op concentreren . Vrienden heb ik niet meer want die willen het met een jointje of een biertje oplossen of ze lachen me uit

Als ik hier typ thuis ben constant heen en weer aan het lopen kan het niet zittend doen
Trouwens over die pil van de methadon die ik was vergeten en toch net had genomen is dat erg ? Moet ik morgen de methadon rond deze tijd nemen?
Ik probeer echt alles ,dingen opschrijven lukt me niet omdat ik niet rustig kan zitten en mijn hersens van alles denken
Bijvoorbeeld ik wil schrijven wat ik voel dan gaat mijn gedachten van waarom voel ik me zolang zo waarom stabiliseer ik niet op de methadon en dan word ik zo onrustig dat ik naar buiten moet
Echt die onrust en de somberheid is zo sterk dat ik moeilijk afleiding kan vinden behalve lopen
En dan begint het denken aan medicatie
ik ben er verslaafd aan ok maar waarom wil het niet lukken om me normaal te voelen
Ik word gek als ik denk je bent verslaafd aan de medicatie maar het wil je niet stabiel maken en hoe moet ik zo leven elke dag ik voel me echt niet normaal slecht en geen verbetering en huilen echt mensen voel me zo slecht
Ik maak jullie gek sorry maar ik ben ten einde raad ik snap het dat jullie denken oh je moet afleiding zoeken maar je doet het niet
Geloof me ik doe alles wat jullie me adviseren
Maar niks helpt geloof me
Sorry nogmaals wil jullie niet gek maken hier
Maar wat ik zeg familie zegt cold turkey en vrienden zeggen alcohol dronken worden of 2 gram wiet roken of ze lachen me uit want ze weten niet wat ik voel dus heb liever dat alleen ben
En snap jullie ook als jullie geen reactie willen geven omdat het elke dag hetzelfde is maar zo voel ik me dus elke dag en heb alles geprobeerd weet het niet meer
Zoals ik zei helpt het typen hier terwijl ik loop
En jullie reacties helpen ook echt
Maar het houdt één keer op heb ik het gevoel en wat moet ik doen

Klik om te vergroten...

Misschien toch naar je psychiater luisteren en kijken wat hij voorstelt wat betreft antidepressiva. Want je zegt dat je alles wil proberen, maar dat wil je niet. Namelijk precies dat wat zou kunnen helpen tegen je depressieve klachten en zelfmoordgedachten weiger je.

Je blijft nu eindeloos in dezelfde cirkeltjes draaien.

Ja maar ik slik de mertezepine dat is toch ook antidepressiva ?
En volgens de apotheek toen ik voor het eerst mijn methadon ging halen heeft ze me gevraagd of ik antidepressiva nam toen zei ik Mertazepine toen zei ze je slikt wel veel medicatie die de bijwerkingen versterken en toen heeft ze sterk aangeraden om escitalopram niet te nemen (heb het op een blaadje gekregen zodat ik het niet vergeet als ik het misschien van een andere apotheek zou krijgen) sindsdien ben ik bang geworden van antidepressiva en ook dat antidepressiva pas na 2 weken beginnen te werken en dat het moeilijk is om er vanaf te komen
Ik heb het aangeboden gekregen van de psychiater toen ik nog op 30 mg methadon zat sindsdien heeft ie steeds gezegd van methadon omhoog
Maar ga mijn klachten weer vertellen en als hij het weer aanbiedt dan ga ik het nemen ik ga het niet zelf voorstellen
Erg bedankt mevrouw plop voor je reactie

Over die pil van methadon die ik was vergeten te nemen en na 2 uurtjes toch genomen is dat een probleem ?moet morgen de tijd wanneer ik de methadon neem aanpassen of gewoon dezelfde tijd aanhouden?
dit maakt me nu helemaal gek van wat heb ik nu weer gedaan
Zo ga je niet stabiliseren
En zoek nog steeds mensen die dezelfde medicijnen als mij nemen
Ik kan niemand vinden en dat maakt me ook bezorgd dat ik teveel medicatie slik en dat het misschien door de medicatie komt wat ik allemaal meemaak

Diametha zei:

Ik probeer echt afleiding te zoeken met alles naar familie maar door die gevoelens wat ik heb en die onrust kan ik moeilijk zitten of een gesprek aan te gaan want ben constant aan het denken waarom voel ik me zo waarom wil het niet beter worden en als het huilen begint ga ik weg wil niet dat ze me zo zien
En ik ben constant er tegen te vechten maar het wil maar niet beter worden

Klik om te vergroten...

What you resist persists.

Makkelijker gezegd dan gedaan, maar: het helemaal toelaten precies zoals het is in al zijn verschrikkelijkheid, daarin ligt de berusting.

Ertegen blijven vechten is een garantie dat het een probleem blijft.

Wat bedoel je precies mindless begrijp het niet zo goed ?
Ik vecht tegen niks het overkomt me gewoon ik kan er niks tegen doen vooral het huilen begint als ik aan mijn gevoelens moet praten of denken
De depressie overkomt me gewoon weet niet precies waardoor maar begint zomaar die gevoel somberheid hopeloos
En de onrust ja ik kan niet rustig zitten ben gewoon onrustig vooral door het denken over medicatie en wat voor medicatie en hoelang ik al zo ben
De reacties hier geven me hoop omdat jullie het hebben meegemaakt dus weten waarover jullie praten
Maar dan denk ik bij jullie is het wel gelukt en bij mij niet en dan gaat het weer
Ik vecht tegen niks
Ik weet gewoon niet wat ik moet doen
Weet alleen dat ik rust wil krijgen om te functioneren of normaal kan zijn
Verder weet ik niet wat ik anders wil
Ik denk steeds als je stabiel bent dan kan je gaan denken hoe verder
Ik denk als je stabiel bent dan kan je helder nadenken

@Diametha
Jij denkt veel te veel.
Door al dat nadenken over bijvoorbeeld een pilletje te laat innemen ga jij jezelf al over de kop jagen. Dat is helemaal niet nodig!
Probeer iets te gaan d o e n. Hoe Klein dan ook, jij moet je gedachtengang verzetten.
Die methadon kun je gewoon op dezelfde tijd als altijd innemen. Je hoeft dat tijdstip niet te verzetten.
Zoek activiteiten! Stop met zitten malen en je te wentelen in je eigen ellende!
Bewaar al die shit voor de psychiater!
Je draait nu alleen maar rond in spanningsvelden zo.
Dat helpt je geen zier, sterker nog, het verergert alles alleen maar....
Ga iets doen! Verzet je gedachtengang!

Diametha zei:

Wat bedoel je precies mindless begrijp het niet zo goed ?
Ik vecht tegen niks

Klik om te vergroten...

Dit zei je net nog:

Diametha zei:

Ik probeer echt afleiding te zoeken met alles naar familie maar door die gevoelens wat ik heb en die onrust kan ik moeilijk zitten of een gesprek aan te gaan want ben constant aan het denken waarom voel ik me zo waarom wil het niet beter worden en als het huilen begint ga ik weg wil niet dat ze me zo zien
En ik ben constant er tegen te vechten maar het wil maar niet beter worden
Ik kan me nergens op concentreren . Vrienden heb ik niet meer want die willen het met een jointje of een biertje oplossen of ze lachen me uit

Klik om te vergroten...

Je bent in weerstand tegen je gevoelens. Vechten/weerstand tegen wat is = hetzelfde.

Diametha zei:

het overkomt me gewoon ik kan er niks tegen doen vooral het huilen begint als ik aan mijn gevoelens moet praten of denken
De depressie overkomt me gewoon weet niet precies waardoor maar begint zomaar die gevoel somberheid hopeloos
En de onrust ja ik kan niet rustig zitten ben gewoon onrustig vooral door het denken over medicatie en wat voor medicatie en hoelang ik al zo ben
De reacties hier geven me hoop omdat jullie het hebben meegemaakt dus weten waarover jullie praten
Maar dan denk ik bij jullie is het wel gelukt en bij mij niet en dan gaat het weer
Ik vecht tegen niks
Ik weet gewoon niet wat ik moet doen
Weet alleen dat ik rust wil krijgen om te functioneren of normaal kan zijn
Verder weet ik niet wat ik anders wil
Ik denk steeds als je stabiel bent dan kan je gaan denken hoe verder
Ik denk als je stabiel bent dan kan je helder nadenken

Klik om te vergroten...

Jij wilt éérst stabiel zijn zodat je kunt nadenken, maar de realiteit is dat er éérst deze gevoelens in jou zijn, waartegen jij aan het vechten bent.

Zoals gezegd: de berusting komt als je de situatie (dus in jouw geval deze gevoelens) laat zijn, precies zoals deze is. Er tegen zeggen: ja, het voelt verschrikkelijk, maar ik geef het vechten op, ik geef eraan toe dat dit is hoe het nu is. Het mag er zijn. Het mag voelen zoals het voelt.

Dán komt de stabiliteit, helderheid, rust.

Maar je kunt de acceptatie niet doen óm dat te verkrijgen. Dat werkt niet. Het moet oprechte overgave zijn aan de werkelijkheid: aan hoe het echt is voor jou, aan wat je echt voelt.

De zandman ik probeer echt van alles te doen
Bijvoorbeeld met mijn kleine neefjes naar de speeltuin , na 5 minuten begin ik me depressief te voelen toch blijf doorgaan met spelen duwen met de schommel, de glijbaan maar die depressie onrust zijn zo heftig dat ik ze naar huis breng en weg loop en dan begint het huilen omdat ik niet eventjes met ze kan en laat ze huilend achter thuis ( dit was gisteren)
Ik probeer bijvoorbeeld te voetballen met andere neef die wat ouder is en hetzelfde weer zo depressief probeer me eroverheen te zetten probeer echt maar die gevoelens worden zo heftig dat ik moet gaan lopen dan loopt hij mee en probeer hem tijdens het Lopen uit te leggen wat ik voel en zo maar hij snapt het ook niet en wil gaan voetballen en dat maakt mij nog depressiever en somber omdat ik niet wat leuks met hem kan doen
Dus ik probeer het echt maar die gevoelens zijn zo heftig vooral die onrust overdag is heel heftig dat ik moet lopen
Als je stabiel bent dan gaat dit allemaal weg of dan is het heel mild toch?
Daarom denk ik steeds het heeft wel met methadon te maken maar al die ander medicatie spelen een rol denk ik waarom ik niet wil stabiliseren
Ik blijf ook steeds denken dat het allemaal is begonnen toen ik eerst wou afbouwen rivotril
Toen kreeg ik de depressie en somberheid niet normaal heftig toen ging het weg toen ik de normale dosis rivotril nam was wel onrustig maar dat kwam door te laag zitten van methadon
En ik kreeg het terug toen ik de overstap had gemaakt van rivotril naar diazepam
De onrust komt door de methadon denk ik maar de depressie en somber en al het andere komt door de andere medicatie
En nu denk ik de onrust ook
Maar ik twijfel zo aan de medicatie omdat ik niemand zie die ook hetzelfde gebruikt als ik
Dat laat me twijfelen over de bijwerkingen en of het ook andere dingen met je doet met de tijd
Ik ben nu weer aan het lullen excuses maar zo werkt mijn hersenen en wat ik ook doe het blijft zo
Jullie reacties geven me hoop en rust anders weet ik niet wat ik gedaan had
Daarom bedankt allemaal 🙏

Diametha zei:

De zandman ik probeer echt van alles te doen
Bijvoorbeeld met mijn kleine neefjes naar de speeltuin , na 5 minuten begin ik me depressief te voelen toch blijf doorgaan met spelen duwen met de schommel, de glijbaan maar die depressie onrust zijn zo heftig dat ik ze naar huis breng en weg loop en dan begint het huilen omdat ik niet eventjes met ze kan en laat ze huilend achter thuis ( dit was gisteren)
Ik probeer bijvoorbeeld te voetballen met andere neef die wat ouder is en hetzelfde weer zo depressief probeer me eroverheen te zetten probeer echt maar die gevoelens worden zo heftig dat ik moet gaan lopen dan loopt hij mee en probeer hem tijdens het Lopen uit te leggen wat ik voel en zo maar hij snapt het ook niet en wil gaan voetballen en dat maakt mij nog depressiever en somber omdat ik niet wat leuks met hem kan doen
Dus ik probeer het echt maar die gevoelens zijn zo heftig vooral die onrust overdag is heel heftig dat ik moet lopen
Als je stabiel bent dan gaat dit allemaal weg of dan is het heel mild toch?
Daarom denk ik steeds het heeft wel met methadon te maken maar al die ander medicatie spelen een rol denk ik waarom ik niet wil stabiliseren
Ik blijf ook steeds denken dat het allemaal is begonnen toen ik eerst wou afbouwen rivotril
Toen kreeg ik de depressie en somberheid niet normaal heftig toen ging het weg toen ik de normale dosis rivotril nam was wel onrustig maar dat kwam door te laag zitten van methadon
En ik kreeg het terug toen ik de overstap had gemaakt van rivotril naar diazepam
De onrust komt door de methadon denk ik maar de depressie en somber en al het andere komt door de andere medicatie
En nu denk ik de onrust ook
Maar ik twijfel zo aan de medicatie omdat ik niemand zie die ook hetzelfde gebruikt als ik
Dat laat me twijfelen over de bijwerkingen en of het ook andere dingen met je doet met de tijd
Ik ben nu weer aan het lullen excuses maar zo werkt mijn hersenen en wat ik ook doe het blijft zo
Jullie reacties geven me hoop en rust anders weet ik niet wat ik gedaan had
Daarom bedankt allemaal 🙏

Klik om te vergroten...

En weer draai je in deze post hetzelfde cirkeltje.

Je blijft jezelf gek maken met twijfelen aan je medicatie!

Diametha zei:

Maar mijn familie wil ik wel inschakelen maar zij vinden van stop in een keer van alles dan is het een paar weken lijden en dan ben je er vanaf

Klik om te vergroten...

Dan zouden zij het traject voor naasten van verslaafden moeten volgen, dan leren ze meteen dat dat vaak niet zo werkt en dat snelle afbouw de slechtste resultaten oplevert zowel qua hoe zwaar je het beleefd en qua terugvalpercentages (90+ procent) (behandeling van de fysieke verslaving alleen, met nalaxon onder narcose maakt je onafhankelijk in dagen maar 90+ procent valt meteen weer terug omdat de oorzaaak niet aangepakt wordt.

Diametha zei:

Ja maar ik slik de mertezepine dat is toch ook antidepressiva ?
En volgens de apotheek toen ik voor het eerst mijn methadon ging halen heeft ze me gevraagd of ik antidepressiva nam toen zei ik Mertazepine toen zei ze je slikt wel veel medicatie die de bijwerkingen versterken en toen heeft ze sterk aangeraden om escitalopram niet te nemen (heb het op een blaadje gekregen zodat ik het niet vergeet als ik het misschien van een andere apotheek zou krijgen) sindsdien ben ik bang geworden van antidepressiva en ook dat antidepressiva pas na 2 weken beginnen te werken en dat het moeilijk is om er vanaf te komen
Ik heb het aangeboden gekregen van de psychiater toen ik nog op 30 mg methadon zat sindsdien heeft ie steeds gezegd van methadon omhoog
Maar ga mijn klachten weer vertellen en als hij het weer aanbiedt dan ga ik het nemen ik ga het niet zelf voorstellen
Erg bedankt mevrouw plop voor je reactie

Klik om te vergroten...

die escatilopram vind ik helemaal geen slechte. Heeft heel weinig bijwerkingen. Lang zo zwaar niet. Probeer dat idd eens voor te stellen aan je arts.

Hoe moet ik accepteren dat ik met deze gevoelens blijf ?en ik vecht er niet tegen ik probeer de dag ermee door te komen
Die gevoelens komen vanzelf ik kan er niks tegen doen ik
Ik probeer afleiding te zoeken maar zoals ik heb gezegd niks helpt
En over twijfelen aan medicatie dat is omdat ik niemand hoor die hetzelfde krijg als ik
Heb gisteren op psychose net gechat met iemand die ervaring heeft met medicatie en die vond dat de combinatie medicijnen die ik krijg erg heftig zijn en moet nu vooral naar mijn psychiater luisteren en doen wat ie zegt want hij heeft het voorgeschreven
Maar iedereen die ik vertel over mijn medicatie vindt het te heftig terwijl de diagnose opiaten ontwenning is
Maar ik klaag wel over de medicatie maar doe toch wat de psychiater zegt
Ik probeer hier mijn hart te luchten en krijg vaak reacties die me een beetje geruststellen en reacties die me gewoon helpen weet niet meer hoe ben vergeetachtig geworden

Ja maar volgens de apotheek gaat escitalopram niet met methadon

Ben bij de crisis dienst moest van de portier een doorverwijzing hebben
Heb de huisarts gebeld met een terugbelverzoek ben aan het wachten

Ben helemaal huilend bij de crisis dienst van ik kan niet meer . Portier liet me niet naar binnen
Toch doorverwijzing nodig echt raar
Wacht op het belletje van de huisarts

Diametha zei:

Ben helemaal huilend bij de crisis dienst van ik kan niet meer . Portier liet me niet naar binnen
Toch doorverwijzing nodig echt raar
Wacht op het belletje van de huisarts

Klik om te vergroten...

Niemand kan zonder verwijzing of indicatie binnenlopen bij de crisisdienst, daarvoor moet je binnen kantooruren eerst de huisarts bellen, buiten kantooruren de huisartsenpost. Zou een drukke bedoening worden daar als huisarts en huisartsenpost niet eerst het kaf van het koren scheiden.

Mevrouw Pløp zei:

Stoppen met denken 'als ik stabiel word, dán'. Het is nú tijd om meer hulp te zoeken.

Klik om te vergroten...

Heb net de vervangende psychiater aan de lijn hij vindt dat ik de 60 mg methadon wat tijd moet geven anders naar de 70 mg
Ik heb hem huilend gesproken van ik denk dat er meer aan de hand is dan verhogen methadon ,dat ik al weken zo rondloop
Maar hij vindt dat de 60 mg methadon wat tijd moet geven anders omhoog naar 70 mg
Maar het liefst nog effe wat tijd geven want 60mg methadon is bijna bij iedereen een dosis die je stabiel maakt en anders naar 70mg en die ook wat tijd geven minimaal 1 week
Dan is mijn eigen psychiater weer terug
Heeft er iemand ervaring met methadon?
heeft iemand bijvoorbeeld moeten stabiliseren op methadon en dan met een hoge dosis is gestabiliseerd boven de 70 mg ? Kan diegene me privé wat informatie geven over hoelang het heeft geduurt ? Of hij ook depressieve gevoelens en onrust heeft ervaren?

Maar mensen ben ten einde raad Jellinek wil niet helpen zelfs de crisis dienst moet ik een doorverwijzing
En ik moet eerst de 60 mg tijd geven en anders naar 70 mg
Maar ik zat van juni tot eind oktober op 30 mg en nu zit ik op 60 mg en doet niks of misschien is het wel genoeg maar de overstap is niet goed gelukt van rivotril naaar diazepam
Eerst te laag 15 mg en dan naar 20 mg
Misschien is de mirtezepine zijn bijwerking zo depressief raken
Ik weet het niet meer ik ben en aan het lijden van het lopen en aan het gek worden herrinering wordt slecht en kan gewoon niet meer denken
Maar bedank iedereen voor zijn reactie hier 🙏🙏🙏🙏😢