Ik game sinds ik een jaar of 6 was, joystick met 1 knop, een msx. Later een nintendo 8 bit
![:grin:]()
. Op de middelbare school veel pc gegamed, dan moet je denken aan need for speed 3, de 1ste commando and conquers enz. Altijd leuk gevonden maar mn leren en de rest leed er niet onder, ook nooit echt idee gehad dat ik doormoest en liever achter mn compu zat dan ergens anders (op school na dan).
Het kwam eigenlijk pas in mn studententijd toen ik WoW begon te spelen met een paar IRL vrienden....eerst een nederlands casual clubje, daarna werd ik gevraagd voor een hardcore raiding guild. Bij de raids moest je 80% aanwezigheid halen. Een aantal dagen waren vast en verplicht reden, anderen optioneel of er werd getrained (je schreef je ook niet in voor een raid, je kon alleen afmelden memt een goede reden). Daarbuiten werd er ook nog verwacht dat je elke week contributie farmde en doneerde aan de guild voor ieders gebruik. Dit een jaartje volgehouden, en merkte toen dat ik voor het eerst liever binnen zat achter mn computer dan buiten was. Ik ging ook niet meer biertjes drinken of naar training een tijdje. Waarom zou je als je op teamspeak allemaal mensen hebt om mee te praten? Zelfs toen ik op vakantie was in de States, probeerde ik raids bij te wonen die voor mij dan in de middag waren.
Gelukkig was ik er vanzelf op een gegeven moment weer klaar mee. Kwam in de eerste instantie omdat de 1ste uitbreiding kwam en al je gespaarde rep en gear en alles in 1 klap niks meer waard was, behalve nostalgisch. Terug naar de casual Nederlandse club gegaan maar eigenlijk niks meer mee gedaan en gestopt met wow. Af en toe zelfs op aandringen nog wel eens ingelogd met die trialtjes, maar altijd weer meteen weg, vond er niks meer aan tot de dag van nu. Uiteindelijk denk ik 3 jaar gespeeld, bijna 1 jaar hardcore, andere 2 jaar gewoon casual.
Heb er een interessante ervaring aan overgehouden en zelfs een aantal IRL vrienden die ik regelmatig spreek en anders nooit gekend heb.
Nu game ik graag op de xbox. Als ik thuis van werk kom, even spelen. Elke dag wel eventjes, maar met een uurtje ben ik er ook wel klaar mee tenzij er anderen zijn.
Hier maak ik uit op dat ik eigenlijk nooit gameverslaafd was, maar specifiek verslaafd aan het sociale aspect van die game. Ik denk dat dat het grootste probleem is, dat je een surrogaatleven achter je computer kan vinden waarvoor je deur niet hoeft opendoen. Het kan dan dus ook elk sociale spel zijn wat bestaat. Persoonlijk kan ik me heel moeilijk voorstellen dat je bijvoorbeeld alleen maar single player games doet thuis. Zelfs als je met wat onbekenden in een FPS tegen een ander team speelt en af en toe een woordje wisselt is de drang om door te gaan en te blijven gamen hoog denk ik. Advies aan WoWspelers: Als je wilt stoppen zeg dat tegen de rest in plaats van sociale druk te voelen. Ze zullen je misschien proberen over te halen maar begrijpen t wel. Als je mensen echt zo goed kent en aardig vind spreken ze je nog buiten wow later aan. Ik heb gemerkt dat ik met sommige lui waar ik hele nachten 1 op 1 nog mee zat te lullen gelijk na wow nooit meer heb gesproken. Je weet pas echt of het vrienden zijn als iemand stopt en je ze nog spreekt
![:)]()
P.S. Jaren erna veel gedronken gefeest en alles, dat was misschien wel ongezonder dan achter je computer zitten maar het was wel een stuk leuker!