Ik heb zo hier en daar wat gelezen, ik ben nogal moe en ga zo slapen dus.
Hoe het heelal is ontstaan? Dat zal voor altijd onbekend blijven.
Waarom ik denk dat mensen in een soort God geloven? Omdat dit heel wat dingen in het leven vergemakkelijkt, in dit geval vragen over leven na de dood, hoe het universum is ontstaan enzovoort. Daar heb ik geen problemen mee zolang ze hun geloof maar niet proberen op te dringen.
Na een tijdje veel gelezen te hebben rondom het menselijk brein, het bewustzijn, enzovoort..
Ben ik erachter gekomen door eigen ervaringen dat niet alles wetenschappelijk bewezen moet zijn om waar te zijn. Ik denk hierbij aan een ketamine trip waarbij ik in een K-hole beland ben en een soort OBE heb ervaren. Man wat was dit MOOI! Ik liep letterlijk op de straten, ik kon vliegen, enzovoort. Ik zag mensen lopen op mijn straat, kort daarna kwam ik bij en merkte ik dat deze mensen er ook ECHT liepen. Dus dat alles met elkaar verbonden is kan mogelijk zijn denk ik dan. Was dit echter toeval of ben ik tijdens de K-hole bijgekomen zonder dat ik het zelf merkte en stiekem gewoon uit de ruit zat te kijken waarna ik terug in mijn bed ben gaan liggen, wat voor de meesten de meest logische verklaring gaat zijn.
Ook wil ik nog aanhalen dat een aantal van de wetenschappelijke studies die je dagelijks ziet voorbij komen niet alle informatie bevatten en soms ook nep zijn. Vind jij een bepaalde studie wel interessant en wil je zeker zijn dat het klopt? Zoek meerdere bronnen op. Aangezien ik nu wel wil gaan slapen ga ik afsluiten met mijn aangepaste mening over leven na de dood.
Als een persoon geboren wordt, denkt deze persoon niets. Hij leeft puur op natuurlijke instincten die in het menselijke DNA gegraveerd zijn. Dit komt omdat de hersens verre van minimaal ontwikkeld zijn. Probeer jij maar eens iets te herinneren van toen je 1 jaar oud was, of 2 jaar. Mijn vroegste herinnering is een beeld van familie die dateert uit de tijd dat ik 4 jaar oud was.
Je bewustzijn vormt zoals eerder gezegd patronen, stereotypes enzovoort om de wereld te laten zien zoals het nu is. Denk hierbij aan het bekende gezegde: "Geld is een illusie". Het heeft waarde omdat wij aangeleerd kregen dat dit iets waard is. Zo is een boom een boom omdat wij het een boom noemen.
Stel je eens voor dat je nu weer dat pasgeboren baby'tje bent met minimaal ontwikkelde hersens, je gaat ermee akkoord dat je toen nog niet echt een bewustzijn had of ben je meer iemand die gaat zeggen dat het te lang geleden is om het te herinneren? Ik ga er in ieder geval mee akkoord dat als je dood gaat dit bewustzijn ook gewoon weg is en het leven na de dood bestaat uit herinneringen van jou, foto's en video's van jou, in het bewustzijn en in de omgeving van familie, vrienden, enzovoort.
Ik heb jammer genoeg onlangs moeten ervaren dat de overleden personen die ik soms zag niet echt waren zoals ik dacht, of ja, wou denken. Maar dat dit in mijn hoofd afspeelde omdat ik de ervaring van deze overlijdens niet echt verwerkt heb, buiten matig aan de drugs verslaafd zijn geweest. (Ondertussen al 3 à 4 maanden clean buiten 1 ketamine trip 2 weken terug wat ook de reden is dat ik overlijdens van enkele jaren geleden opnieuw heb moeten verwerken, het een plaats geven.)
Dit betekent niet dat de overleden persoon weg is, want deze zal altijd verder leven in jou gedachten, in foto's, video's, enzovoort.
Ergens zou ik wel willen geloven dat de overleden personen ergens anders zijn, verder leven met andere overledenen in de vorm van een "hemel" zoals jullie dat noemen. Maar als ik verder nadenk is dit best wel onlogisch, dit neemt niet weg dat het mogelijk is maar wel onwaarschijnlijk. Het is gemakkelijker voor mijzelf de realiteit in te zien, hoe deprimerend deze soms ook kan zijn.
Verder ben ik tevreden met mijn mening, maar ik hou toch in mijn achterhoofd dat een andere theorie ook mogelijk zou kunnen zijn, ik denk dat iedereen dit wel doet of tenminste zou moeten doen. Anders krijg je van die achterlijke geradicaliseerde mentaal gehandicapten.
Zal ik hierdoor mijn leven anders lijden? Nee, ik heb bij meerdere overlijdens ingezien dat het leven kort is, een van de reden waarom ik nog steeds elke dag doe alsof het een van de laatsten is, nee niet dé laatste, dan zou mijn leven ondertussen een zootje zijn. Ik draag zorg voor mijn toekomst maar maak zoveel mogelijk tijd vrij om te genieten. Met een kindje opkomst is dit momenteel ietwat moeilijker dan anders, maar zeker mogelijk.
Bedankt voor het lezen, goedenacht!
