ElvenSpice zei:
Een misschien nog belangrijkere vraag is, wie ben jij?
Daar komt het uiteindelijk altijd op neer als je wilt weten wat het universum is, wat bestaan is, wat de dood is, enzovoort.
Het is erg aannemelijk dat jij denk dat je gewoon een enkel individu bent, maar in werkelijkheid besta je uit miljoenen organismen die allemaal samenwerken. De totaal som van al deze processen zorgt voor een bewuste ervaring.
Maar nu ben je aan het fantaseren, dat is pure interpretatie.
![:wink:]()
Wanneer is iets een organisme? Als het "leeft" en een begin en een eind heeft? Stop 'ik' bij de buitenkant van mijn huid en begin 'jij' bij de buitenkant van jouw huid? Dit is allemaal speculatie van het verstand. Als je iets over je werkelijkheid wilt weten, moet je vòòr het verstand blijven. Het lichaam creëert niet bewustzijn, bewustzijn creëert het lichaam, wat in werkelijkheid slechts een sensatie is. En geloven in een fysiek lichaam en dat jij dat bént is simpelweg identificatie met het lichaam (en om het even duidelijk te maken: ook ik identificeer me het merendeel van de tijd met het lichaam.
![:wink:]()
).
Een ander mooi voorbeeld is als we 2 personen pakken. Ieder persoon krijg een hersenhelft van de ander, wie ben jij dan nog?
Wederom, als je je identificeert met het lichaam dan is dit een relevante vraag. Maar de relevantie van die vraag verdwijnt compleet als je je dis-identificeert met je lichaam. Je bent geen van beide persoonlijkheden, maar het bewustzijn ván beide persoonlijkheden. De vraag of een orgaan persoonlijkheid in zich draagt is weer een hele andere. Dit zou best zo kunnen zijn, als je verhalen hoort van transplantaties, waarbij iemands persoonlijkheid (deels) begint te lijken op die van de donor. Ik zou er ook niet van opkijken, want zogenaamde fysieke objecten zijn in werkelijkheid specifieke frequenties/trillingen.
De definitie van dood gaan is niet gebonden aan het proces van verval, maar aan de beëindiging van de erkenning van een enkel individu.
Uiteindelijk is de dood hetzelfde als het leven. Het moment dat iets "in" bestaan komt, is exact hetzelfde moment dat het "uit" bestaan (terug naar ongeconditioneerd bewustzijn a.k.a. jezelf) verdwijnt. En met "in bestaan" komen bedoel ik hier niet de geboorte van een baby bijvoorbeeld, maar het "in bestaan" komen van een perceptie, sensatie of gedachte. Het elk moment accepteren van de dood ís leven.