Er is leven, er is leven na de dood..

In plaats van zo een gecompliceerde uitleg aan te geven, is het simpelste nog steeds : ja, er is leven na de dood.

Ale bon, ik geloof in het hiernamaals omdat ik rooms-katholiek ben grootgebracht en nog steeds dagelijks doe.
Wat voor mij wilt zeggen: voor elke maaltijd een dankwoord naar Hem hierboven. 's avonds voor het slapen tegen Hem alles vertellen wat er slecht verloopt en samen proberen een oplossing voor te zoeken om het beter te doen dan toen. Mensen verklaren mij vaak genoeg als idioot, maar ik ben over algemeen wel diegene die die al fluitend door het leven gaat

Ma bon, uiteindelijk ga ik zonder enige zorg en dood tegemoet

De simpele observatie is inderdaad: ja er is leven na de dood. Want: Er gaan mensen dood en nieuwe mensen worden weer geboren. Maar wat het juist gecompliceerd maakt, is dat mensen geloven in een leven na de dood voor de persoon. Er is geen leven na de dood voor de persoon, want de persoon wordt gecreëerd door het verstand en bestaat in eerste instantie dus al niet.

Fluitend door het leven gaan en geen angst voor de dood hebben is natuurlijk hartstikke goed. Maar wat als je nú ineens op je sterfbed zou liggen en te horen zou krijgen dat je nog 5 minuten te leven hebt. En dat je kristalhelder voor ogen ziet dat je in geen enkel opzicht weet wat er met jou als persoon gaat gebeuren? Omdat je nog steeds denkt dat je een 'persoon' bent. Denk je dat er dan nog steeds geen angst voor de dood is?

Mindless zei:

De simpele observatie is inderdaad: ja er is leven na de dood. Want: Er gaan mensen dood en nieuwe mensen worden weer geboren. Maar wat het juist gecompliceerd maakt, is dat mensen geloven in een leven na de dood voor de persoon. Er is geen leven na de dood voor de persoon, want de persoon wordt gecreëerd door het verstand en bestaat in eerste instantie dus al niet.

Fluitend door het leven gaan en geen angst voor de dood hebben is natuurlijk hartstikke goed. Maar wat als je nú ineens op je sterfbed zou liggen en te horen zou krijgen dat je nog 5 minuten te leven hebt. En dat je kristalhelder voor ogen ziet dat je in geen enkel opzicht weet wat er met jou als persoon gaat gebeuren? Omdat je nog steeds denkt dat je een 'persoon' bent. Denk je dat er dan nog steeds geen angst voor de dood is?

Klik om te vergroten...

Ik stel me al wat als? Vragen niet aan mezelf. Zou ik dat wel doen, zal ik op het terug mijn overtuiging de bovenrand nemen, omdat er geen plaats is voor al die ander mogelijke theorieën.

Ik vind het altijd wel boeiend om hier andere theorieën over te lezen. Simpelweg omdat niemand het antwoord zal weten. Wat mij betreft is er absoluut geen leven na de dood. Ik wil voor alles een verklaring of wetenschappelijke bewijzen zien, zijn die er niet? Dan ga ik uit van het meest logische. Leven na de dood gaat tegen alle logica in dus ik kan absoluut niet geloven dat dit bestaat.

Dus je ziet overal leven om je heen. Steeds weer komt er nieuw leven op. En je bent nu zelf op dit moment in leven. Je kent niets anders dan leven. En toch vind jij het het meest logisch dat er geen leven na de dood is? :P

Geloven in de dood, dat is pas onlogisch en vergezocht. Niemand weet zelf ook maar iets van de dood, alleen van leven. Maar sowieso is het een goed idee om geen dingen te gaan geloven.

SmartieAndMe zei:

Ik vind het altijd wel boeiend om hier andere theorieën over te lezen. Simpelweg omdat niemand het antwoord zal weten. Wat mij betreft is er absoluut geen leven na de dood. Ik wil voor alles een verklaring of wetenschappelijke bewijzen zien, zijn die er niet? Dan ga ik uit van het meest logische. Leven na de dood gaat tegen alle logica in dus ik kan absoluut niet geloven dat dit bestaat.

Klik om te vergroten...

Op basis van de wetenschap is het evident dat dood, echt dood is. Bij het geloofsaspect zijn er 2 delen, het lichaam en de ziel, lichaam rot weg, maar een ziel blijft rondwandelen

ik zie een lichaam echt als noodzakelijk om een geest te herbergen. je hebt je zintuigen, maar ook de manier waarop andere mensen je zien. zonder lichaaam is er volgens mij geen bewustzijn. of je ziel/geest mogelijk in een andere vorm kan bestaan kan ik pas zeggen zodra wetenschappers hebben ontdenkt waar dat gehuisbergt is in een levend lichaam.

dat een individu kan bestaan zonder lichaam heb ik nog geen bewijs van gezien. dat je identiteit opeens overgedragen zal worden op een ander lichaam is daardoor volgens mij voldoende aangetoond. dat een ziel vrij rond zou kunnen zweven lijkt mij zinloos zonder interactie met de levende wereld. reincarnatie geloof ik dus niet.

of er een hemel/hel, eeuwige jachtvelden, helheim/valhalla zou bestaan weet je pas als je aan de beurt bent. of zoiets bestaat durf ik geen uitspraken over te doen.

ik vind het allemaal wel lollig, vooral gewoon blijven schijven wat je denkt. maar wilde toch even dat aspectje even naar de voorgrond halen.

ik kan er wel om lachen, ik ben eigenlijk nooit met dat soort zaken bezig.

Damn serieus verhaal..

Fijn dat het dan nog als vermaak dient. Is verder ook helemaal geen probleem. Natuurlijk snap ik wel dat ik vaak hartstikke zweverig overkom.

Klik om te vergroten...

nou, het feit dat ik me niet echt bezighoud met zweverige dingen, meestal niet dieper nadenk over zaken die mijns inziens of duidelijk, of te abstract zijn, en toch deze topics blijf volgen toont wel aan dat ik me er best mee vermaak.

af en toe natuurlijk een logisch niet zweverig postje achterlaten doe ik graag, om de balans een beetje te behouden. waarschijnlijk krijg je nog meer inzicht in je overtuigingen als je daar weer een antwoord op moet formuleren.

Het is altijd goed om je eigen overtuigingen niet te laten vastroesten en ze dus te blijven testen, dus ik waardeer een andere kijk zeker.

Ik ben nu wel benieuwd naar Tijdloos zijn verhaal. Waar blijf je? :P

tijdloos heeft zijn verhaal nu al gepost hoor, je moet alleen even in het moment leven. het is toch altijd nu?

tijdloos is misschien even vrijetijdloos?

Waar dan? Ik dacht dat er nog meer zou komen.

prachtig hoe jij niet tegen die wazige spiritualiteit kan.

Mindless zei:

Waar dan? Ik dacht dat er nog meer zou komen.

prachtig hoe jij niet tegen die wazige spiritualiteit kan.

Klik om te vergroten...

Het was nog niet helemaal klaar inderdaad , had weinig tijd vandaar de late aanvulling.

Zal verdergaan waar ik was:

Tijdloos zei:

Mijn 'bijna' dood ervaring(en)..

Als eerste dit was dom dacht dat ik het kon hebben ivm tolerantie.

Is er leven na de 'dood' mijn antwoord is :
Er is iets wat mij wakker maakte omdat ik niet meer kon ademhalen. Had teveel downers op toen. Werd gewekt door een helder licht waar ik was in gedachte toen ik sliep of beter gezegd doodging vanwege ademhalingdepressie. Was compleet verlamd x aantal uur vechten om adem te halen. Tot ik weer in 'slaap' viel. Heb toen hele bizarre visioenen gehad die mij denk ik hebben gered. Zo was ik in staat dingen te herinneren die ik verdrongen had waar ik hoop van kreeg.

Zal het zo uitgebreider vertellen stomme telefoon ook..

Klik om te vergroten...

Toen ik slaapverlamming had waardoor hulp ook niet kon worden ingeroepen , was het meest confronterend dat ik alleen was. Het gevoel van eenzaamheid verdween zodra ik weg viel. Om het verhaal wat in te korten, ik werd wakker na 24+ uur. Waar ik wakker van werd was 'vreemd' nooit meegemaakt , iemand (een neutrale stem) schreeuwde mijn naam daarna hoorde ik een harde bonk alsof een zware deur dicht gesmeten werd. Ik werd vooral wakker van de stem die me bekend voorkwam die mijn naam schreeuwde in de leegte van het licht. Toen kwam ik weer bij positieven kon me weer bewegen was nog wel moe.. Maar van (teveel) slapen word je moe.

Waarom of hoe ik dit overleeft heb mag joost weten. Voor mij is het wel duidelijk dat er meer is. Ik ga niet verkondigen dat er leven na de dood is. Misschien komt de dood tot leven ?

Kleine sidenote:
Ik droom (bijna) nooit althans onthoud ze nooit maar zal deze ervaring niet snel vergeten..

En droom of niet je mag terecht twijfelen of het zo is, voor mij is dit de een van de ervaringen iig.
De rest houd ik even voor me voor ik te zweverig overkom

Tijdloos zei:

De rest houd ik even voor me voor ik te zweverig overkom

Klik om te vergroten...

Goed idee. Voor mij is het al te laat.

Wel erg interessant. Sommige dingen in het onderbewuste zijn in ieder geval vreemder dan je je kan voorstellen. (quote van ik geloof Terence McKenna).

ik vind de naam nogal engelstalig klinken, dan verwacht je geen nederlandse quote.

Ratio versus spiritus. It's on!

weer eens wat anders dan de kruistochten.

Ik heb zo hier en daar wat gelezen, ik ben nogal moe en ga zo slapen dus.
Hoe het heelal is ontstaan? Dat zal voor altijd onbekend blijven.
Waarom ik denk dat mensen in een soort God geloven? Omdat dit heel wat dingen in het leven vergemakkelijkt, in dit geval vragen over leven na de dood, hoe het universum is ontstaan enzovoort. Daar heb ik geen problemen mee zolang ze hun geloof maar niet proberen op te dringen.

Na een tijdje veel gelezen te hebben rondom het menselijk brein, het bewustzijn, enzovoort..
Ben ik erachter gekomen door eigen ervaringen dat niet alles wetenschappelijk bewezen moet zijn om waar te zijn. Ik denk hierbij aan een ketamine trip waarbij ik in een K-hole beland ben en een soort OBE heb ervaren. Man wat was dit MOOI! Ik liep letterlijk op de straten, ik kon vliegen, enzovoort. Ik zag mensen lopen op mijn straat, kort daarna kwam ik bij en merkte ik dat deze mensen er ook ECHT liepen. Dus dat alles met elkaar verbonden is kan mogelijk zijn denk ik dan. Was dit echter toeval of ben ik tijdens de K-hole bijgekomen zonder dat ik het zelf merkte en stiekem gewoon uit de ruit zat te kijken waarna ik terug in mijn bed ben gaan liggen, wat voor de meesten de meest logische verklaring gaat zijn.

Ook wil ik nog aanhalen dat een aantal van de wetenschappelijke studies die je dagelijks ziet voorbij komen niet alle informatie bevatten en soms ook nep zijn. Vind jij een bepaalde studie wel interessant en wil je zeker zijn dat het klopt? Zoek meerdere bronnen op. Aangezien ik nu wel wil gaan slapen ga ik afsluiten met mijn aangepaste mening over leven na de dood.

Als een persoon geboren wordt, denkt deze persoon niets. Hij leeft puur op natuurlijke instincten die in het menselijke DNA gegraveerd zijn. Dit komt omdat de hersens verre van minimaal ontwikkeld zijn. Probeer jij maar eens iets te herinneren van toen je 1 jaar oud was, of 2 jaar. Mijn vroegste herinnering is een beeld van familie die dateert uit de tijd dat ik 4 jaar oud was.

Je bewustzijn vormt zoals eerder gezegd patronen, stereotypes enzovoort om de wereld te laten zien zoals het nu is. Denk hierbij aan het bekende gezegde: "Geld is een illusie". Het heeft waarde omdat wij aangeleerd kregen dat dit iets waard is. Zo is een boom een boom omdat wij het een boom noemen.

Stel je eens voor dat je nu weer dat pasgeboren baby'tje bent met minimaal ontwikkelde hersens, je gaat ermee akkoord dat je toen nog niet echt een bewustzijn had of ben je meer iemand die gaat zeggen dat het te lang geleden is om het te herinneren? Ik ga er in ieder geval mee akkoord dat als je dood gaat dit bewustzijn ook gewoon weg is en het leven na de dood bestaat uit herinneringen van jou, foto's en video's van jou, in het bewustzijn en in de omgeving van familie, vrienden, enzovoort.

Ik heb jammer genoeg onlangs moeten ervaren dat de overleden personen die ik soms zag niet echt waren zoals ik dacht, of ja, wou denken. Maar dat dit in mijn hoofd afspeelde omdat ik de ervaring van deze overlijdens niet echt verwerkt heb, buiten matig aan de drugs verslaafd zijn geweest. (Ondertussen al 3 à 4 maanden clean buiten 1 ketamine trip 2 weken terug wat ook de reden is dat ik overlijdens van enkele jaren geleden opnieuw heb moeten verwerken, het een plaats geven.)

Dit betekent niet dat de overleden persoon weg is, want deze zal altijd verder leven in jou gedachten, in foto's, video's, enzovoort.

Ergens zou ik wel willen geloven dat de overleden personen ergens anders zijn, verder leven met andere overledenen in de vorm van een "hemel" zoals jullie dat noemen. Maar als ik verder nadenk is dit best wel onlogisch, dit neemt niet weg dat het mogelijk is maar wel onwaarschijnlijk. Het is gemakkelijker voor mijzelf de realiteit in te zien, hoe deprimerend deze soms ook kan zijn.

Verder ben ik tevreden met mijn mening, maar ik hou toch in mijn achterhoofd dat een andere theorie ook mogelijk zou kunnen zijn, ik denk dat iedereen dit wel doet of tenminste zou moeten doen. Anders krijg je van die achterlijke geradicaliseerde mentaal gehandicapten.

Zal ik hierdoor mijn leven anders lijden? Nee, ik heb bij meerdere overlijdens ingezien dat het leven kort is, een van de reden waarom ik nog steeds elke dag doe alsof het een van de laatsten is, nee niet dé laatste, dan zou mijn leven ondertussen een zootje zijn. Ik draag zorg voor mijn toekomst maar maak zoveel mogelijk tijd vrij om te genieten. Met een kindje opkomst is dit momenteel ietwat moeilijker dan anders, maar zeker mogelijk.

Bedankt voor het lezen, goedenacht!

MentalFucked zei:

Na een tijdje veel gelezen te hebben rondom het menselijk brein, het bewustzijn, enzovoort..
Ben ik erachter gekomen door eigen ervaringen dat niet alles wetenschappelijk bewezen moet zijn om waar te zijn. Ik denk hierbij aan een ketamine trip waarbij ik in een K-hole beland ben en een soort OBE heb ervaren. Man wat was dit MOOI! Ik liep letterlijk op de straten, ik kon vliegen, enzovoort. Ik zag mensen lopen op mijn straat, kort daarna kwam ik bij en merkte ik dat deze mensen er ook ECHT liepen. Dus dat alles met elkaar verbonden is kan mogelijk zijn denk ik dan. Was dit echter toeval of ben ik tijdens de K-hole bijgekomen zonder dat ik het zelf merkte en stiekem gewoon uit de ruit zat te kijken waarna ik terug in mijn bed ben gaan liggen, wat voor de meesten de meest logische verklaring gaat zijn.

Klik om te vergroten...

Daar ben ik het helemaal mee eens. Wat zegt meer over jouw werkelijkheid, je eigen directe ervaring of een paar tekens die achter elkaar gezet worden (woorden/taal) waarvan over het algemeen overeengekomen is dat ze in staat zijn werkelijk iets te zeggen over een zogenaamde objectieve werkelijkheid? Ik denk toch echt het eerste.

Stel je eens voor dat je nu weer dat pasgeboren baby'tje bent met minimaal ontwikkelde hersens, je gaat ermee akkoord dat je toen nog niet echt een bewustzijn had of ben je meer iemand die gaat zeggen dat het te lang geleden is om het te herinneren? Ik ga er in ieder geval mee akkoord dat als je dood gaat dit bewustzijn ook gewoon weg is en het leven na de dood bestaat uit herinneringen van jou, foto's en video's van jou, in het bewustzijn en in de omgeving van familie, vrienden, enzovoort.

Klik om te vergroten...

Waarom zou je als baby geen bewustzijn hebben? Omdat je geen gedachten had die opgeslagen werden in je geheugen? Heeft een dier dan ook geen bewustzijn? Als het reageert op zijn omgeving, is dat het bewijs dat er wel degelijk bewustzijn is. Hetzelfde met een baby. We zijn zó verdwaald in taal dat we woorden gelijk beginnen te stellen aan bewustzijn.

Ergens zou ik wel willen geloven dat de overleden personen ergens anders zijn, verder leven met andere overledenen in de vorm van een "hemel" zoals jullie dat noemen. Maar als ik verder nadenk is dit best wel onlogisch, dit neemt niet weg dat het mogelijk is maar wel onwaarschijnlijk. Het is gemakkelijker voor mijzelf de realiteit in te zien, hoe deprimerend deze soms ook kan zijn.

Klik om te vergroten...

Waarom is dat deprimerend? De persoon bestaat naar mijn mening alleen in onze gedachten. Stoppen gedachten, dan stopt de persoon. Want wat is er meer aan een persoon dan gedachten? Het bewustzijn áchter en ván de persoon (gedachten) echter is een ander verhaal. Dat bewustzijn staat imo helemaal los van de persoonlijkheid. Wat pas écht deprimerend zou zijn, is dat je voor altijd vast zou zitten aan dezelfde persoonlijkheid en dit allemaal ook nog eens zou herinneren. Dat zou toch een ware hel zijn? Maar zelfs binnen een leven verandert je persoonlijkheid continu, terwijl het bewustzijn bewust is van al deze veranderingen. Het is volgens mij het grootste goed dat we niet écht de persoon zijn en daar dus vrij van zijn. Verre van deprimerend.

Mijn eerste opvattingen (toen ik 16-19 jaar was)
was dat er na de dood een soort film werd afgespeeld van je leven waar je in zat. Even nadien had ik het omgekeerd (als je dood gaat ga je van je dood naar het leven).
Deze theorie heb ik nog aantoegevoegd dat er een verhoogd serotonine in je hersenen komt.
Dus je ervaart eerst alles als traag zijnde , maar naar het einde toe gaat het heel snel.
Je ervaart eerst niets geluk , op het einde ervaar je een overweldigend gelukzalig gevoel.
Je wilt eerst niet volgen , maar op het einde bleek het allemaal niets in z'n eigen.
Nu bij nader inzien blijkt dit biologisch gezien onmogelijk (hoe kan je nu in godsnaam alle herinneringen chronologisch opslaan?).
Nu is mijn opvatting dat er de stof dmt in overvloed wordt losgelaten op het brein waardoor je iets begint te ervaren.
Dat iets zal ik (hopelijk) nog in de loop van mijn levensjaren mogen ondervinden.

Anyway, we zullen het allemaal zelf kunnen ondervinden, tot die dag kunnen we nog lekker discussieren, dankzij het leven

Barizona zei:

(hoe kan je nu in godsnaam alle herinneringen chronologisch opslaan?)

Klik om te vergroten...

Het is überhaupt een compleet mysterie hoe gedachten 'opgeslagen' worden. Maar het zou me trouwens niets verbazen dat mensen die zeggen dat ze hun hele leven als een flits voor hun zagen, dat letterlijk bedoelden. Als je echt gelooft dat gedachten in je hersenen worden opgeslagen (waar helemaal geen bewijs voor is, maar 'bewijs' is sowieso een wat pover iets wanneer het aankomt op zulke dingen ), dan is zoiets moeilijk - zo niet onmogelijk - voor te stellen. Maar heb je een flinke duik in het eigen bewustzijn genomen, dan weet je dat je in een flits - een niet in tijd te meten moment - een immens inzicht kan hebben, wat makkelijk een heel mensenleven kan omvatten.

Het geheim is denk ik die flits al tijdens dit leven mee te maken. Die before you die. Iedereen die wacht tot de zogenaamde fysieke dood is te laat en heeft volgens vele meesters niet eens 1 moment volledig 100% geleefd en begint dan aan een nieuw leven waar er weer die kans is om de flits te hebben (maar waar de meeste mensen weer wachten tot de zogenaamde fysieke dood, want de algemene opvatting is dat we werkelijk dit lichaam zijn en dat als het lichaam sterft, het bewustzijn daar tegelijk mee sterft). Ik kan niet zeggen dat ik dit reïncarnatie verhaal allemaal 100% "geloof" (iets 100% geloven is geen geloof meer natuurlijk) , maar ik begin er wel steeds meer van overtuigd te raken dat dit het spelletje is wat het universum speelt met zichzelf.