#1
Limbo denk ik
Na de dood, 6 opties om te kiezen
70 antwoorden
40 weergaven
18-5-2026
#2
Immortality: hel. Serieus, denk er over na: voor eeuwig leven als dezelfde persoon... Ooit wordt je het zat, maar het zal nóóit ophouden.
Reincarnation: Dit is wat we nu ervaren eigenlijk. Zo goed als.
Oblivion: dit is een onmogelijke ervaring. Niets ervaren kan niet je ervaring zijn, want dan zou je dat ervaren.
Recursion: Hel met een hoofdletter... Oneindig hetzelfde leven moeten leven met herinneringen aan de vorige... Je zult compleet krankzinnig worden na de eerste 10 levens, en het zal nooit ophouden.
Limbo: Liever niet... Het lijkt me niet zo'n volle ervaring als die van belichaamt zijn, ook al komt dat met enorme pijn.
Heaven: Het klinkt aantrekkelijk op zich, maar ik geloof er niet in. En ik twijfel er ook aan of ik het écht zou willen.
Ik kies voor de zevende optie: wakker/lucide worden in dít leven en blijvend zien dat je nooit echt gereïncarneerd bent in/als het lichaam. Wat vervolgens gebeurd na de fysieke dood maakt dan niet meer uit, omdat je ontwaakt bent uit de hele cycle van leven/dood.
Reincarnation: Dit is wat we nu ervaren eigenlijk. Zo goed als.
Oblivion: dit is een onmogelijke ervaring. Niets ervaren kan niet je ervaring zijn, want dan zou je dat ervaren.
Recursion: Hel met een hoofdletter... Oneindig hetzelfde leven moeten leven met herinneringen aan de vorige... Je zult compleet krankzinnig worden na de eerste 10 levens, en het zal nooit ophouden.
Limbo: Liever niet... Het lijkt me niet zo'n volle ervaring als die van belichaamt zijn, ook al komt dat met enorme pijn.
Heaven: Het klinkt aantrekkelijk op zich, maar ik geloof er niet in. En ik twijfel er ook aan of ik het écht zou willen.
Ik kies voor de zevende optie: wakker/lucide worden in dít leven en blijvend zien dat je nooit echt gereïncarneerd bent in/als het lichaam. Wat vervolgens gebeurd na de fysieke dood maakt dan niet meer uit, omdat je ontwaakt bent uit de hele cycle van leven/dood.
'Jij' bent altijd degene die het ervaart, dus het is jouw leven.'Reincarnation' en 'oblivion' komen volgens mij in principe op hetzelfde neer. Als je wordt wedergeboren, maar al je herinneringen zijn weg, is dat nieuwe leven toch gewoon iemand anders leven? Wat zou het dan jouw leven maken? Niets bindt dat eerste en dat tweede leven.
#3
Misschien hebben we ergens toch een enorme drang naar groeien, evolueren. En in een hemel kan dat niet, want alle ervaring is perfect.Het valt me wel op hoe weinig mensen tot nu toe voor 'heaven' kiezen, je zou zeggen dat dit de meest aantrekkelijke optie lijkt (ook al is het ongeloofwaardig, dat was opzich de vraag niet, toch)? ^^
#4
Misschien hebben we ergens toch een enorme drang naar groeien, evolueren. En in een hemel kan dat niet, want alle ervaring is perfect.
Ja, dat is wel een interessante. Blijkbaar is het proces van groeien naar een gewenste uitkomst, minstens zo belangrijk voor 'geluk' als de (perfecte) uitkomst zelf?
#5
Dat denk ik wel.Ja, dat is wel een interessante. Blijkbaar is het proces van groeien naar een gewenste uitkomst, minstens zo belangrijk voor 'geluk' als de (perfecte) uitkomst zelf?
#6
Oblivion absoluut!
Ik heb 2 keer gedacht dood te gaan tijdens een veel te hoge dosis disso's. Ik was zo gelukkig toen ik langzaam stuk voor stuk werd afgebroken. Ik wist zeker dat ik dood ging en genoot van elk moment.
Totdat alleen een soort bewustzijn overbleef, nadat ik ervaarde hoe de hele kosmos explodeerde/implodeerde en ik in een eeuwig licht 'was'. Er was verder niks, alles was compleet en dat zou voor eeuwig zo zijn. Als ik er iets aan zou moeten koppelen, zou dat toch overeen komen met de optie 'heaven'. En dat voelde niet erg, voor zover je nog kan spreken van voelen, want dat bestond ook niet meer.
Toen ik de volgende dag wakker werd, heb ik weken moeten rouwen omdat ik toch nog leefde...
Als oblivion niet bestaat, ga ik dan toch maar voor heaven. Die andere opties lijken me vreselijk. Ik las als tiener 'de teerling is geworpen' van Jean-Paul Sartre en toen werd ik echt bang dat er een geesteswereld zou bestaan met alle bijbehorende treurnis die hij schetste.
Ik heb 2 keer gedacht dood te gaan tijdens een veel te hoge dosis disso's. Ik was zo gelukkig toen ik langzaam stuk voor stuk werd afgebroken. Ik wist zeker dat ik dood ging en genoot van elk moment.
Totdat alleen een soort bewustzijn overbleef, nadat ik ervaarde hoe de hele kosmos explodeerde/implodeerde en ik in een eeuwig licht 'was'. Er was verder niks, alles was compleet en dat zou voor eeuwig zo zijn. Als ik er iets aan zou moeten koppelen, zou dat toch overeen komen met de optie 'heaven'. En dat voelde niet erg, voor zover je nog kan spreken van voelen, want dat bestond ook niet meer.
Toen ik de volgende dag wakker werd, heb ik weken moeten rouwen omdat ik toch nog leefde...
Als oblivion niet bestaat, ga ik dan toch maar voor heaven. Die andere opties lijken me vreselijk. Ik las als tiener 'de teerling is geworpen' van Jean-Paul Sartre en toen werd ik echt bang dat er een geesteswereld zou bestaan met alle bijbehorende treurnis die hij schetste.
#7
Oblivion absoluut!
Ik heb 2 keer gedacht dood te gaan tijdens een veel te hoge dosis disso's. Ik was zo gelukkig toen ik langzaam stuk voor stuk werd afgebroken. Ik wist zeker dat ik dood ging en genoot van elk moment.
Totdat alleen een soort bewustzijn overbleef, nadat ik ervaarde hoe de hele kosmos explodeerde/implodeerde en ik in een eeuwig licht 'was'. Er was verder niks, alles was compleet en dat zou voor eeuwig zo zijn. Als ik er iets aan zou moeten koppelen, zou dat toch overeen komen met de optie 'heaven'. En dat voelde niet erg, voor zover je nog kan spreken van voelen, want dat bestond ook niet meer.
Toen ik de volgende dag wakker werd, heb ik weken moeten rouwen omdat ik toch nog leefde...
Als oblivion niet bestaat, ga ik dan toch maar voor heaven. Die andere opties lijken me vreselijk. Ik las als tiener 'de teerling is geworpen' van Jean-Paul Sartre en toen werd ik echt bang dat er een geesteswereld zou bestaan met alle bijbehorende treurnis die hij schetste.
ja, ik was ook content om dood te gaan toen ik nog rc disso's nam.
onder andere daarom ben ik ermee gestopt..
ik dacht.. dat bewaar ik wel voor als er een meteoor op de aarde af komt en we hebben nog een paar dagen/weken te gaan. 😅
kheb juist voor limbo gekozen zodat ik dan in principe mezelf zou blijven zonder de lichamelijke en wereldse beslommeringen.
wie zegt dat een geest zo is als gedacht.. mss gewoon lekker chillen met de andere geesten en overal neuzen..
kijken hoe het iedereen vergaat.. en af entoe iemand de stuipen op het lijf jagen, haha 👻
khoop dat je nu niet liever dood bent iig. ❤
#8
ja, ik was ook content om dood te gaan toen ik nog rc disso's nam.
onder andere daarom ben ik ermee gestopt..
ik dacht.. dat bewaar ik wel voor als er een meteoor op de aarde af komt en we hebben nog een paar dagen/weken te gaan. 😅
kheb juist voor limbo gekozen zodat ik dan in principe mezelf zou blijven zonder de lichamelijke en wereldse beslommeringen.
wie zegt dat een geest zo is als gedacht.. mss gewoon lekker chillen met de andere geesten en overal neuzen..
kijken hoe het iedereen vergaat.. en af entoe iemand de stuipen op het lijf jagen, haha 👻
khoop dat je nu niet liever dood bent iig. ❤
Haha, misschien is geest zijn wel zo lollig als je omschrijft, maar wat als je wilt knuffelen en je hebt geen stoffelijk lichaam bijvoorbeeld? Je hebt zin in een banaan, maar je kan 'm niet eten? Je ziet je geliefden leven, maar je kan niet meer in contact met ze komen? Je bent letterlijk een schim van wat je ooit was en je bent een toeschouwer geworden zonder enige kans te handelen naar je gedachten/gevoelens?
Ik heb levensangst en doodsangst momenteel; ook een soort limbo
#9
Obilvion.
Ik wil gewoon dood thats it de wereld word toch steeds ellendiger met de jaren. Als ik na de generatie onder mij kijk dan is gaan wij geen robots en shit zien die zijn nog tedom om te poepen. Ook deze generatie had graag een kleurtje gewilt ik heb nog nooit zoveel het wordje kanker/wollah uit een blanke horen komen.
Ik wil gewoon dood thats it de wereld word toch steeds ellendiger met de jaren. Als ik na de generatie onder mij kijk dan is gaan wij geen robots en shit zien die zijn nog tedom om te poepen. Ook deze generatie had graag een kleurtje gewilt ik heb nog nooit zoveel het wordje kanker/wollah uit een blanke horen komen.
#10
Haha, misschien is geest zijn wel zo lollig als je omschrijft, maar wat als je wilt knuffelen en je hebt geen stoffelijk lichaam bijvoorbeeld? Je hebt zin in een banaan, maar je kan 'm niet eten? Je ziet je geliefden leven, maar je kan niet meer in contact met ze komen? Je bent letterlijk een schim van wat je ooit was en je bent een toeschouwer geworden zonder enige kans te handelen naar je gedachten/gevoelens?
Ik heb levensangst en doodsangst momenteel; ook een soort limbo![:sunglasses:]()
ja, goeie punten.
ik ga m'n keuze herzien.. we kunnen ook gewoon als @Mindless een versie verzinnen die ons aanstaat
jammer dat ze elkaar niet 'uitcancelen' ..🙏🙌
#11
Limbo: ik wil weten wat er verder is dan dit.
recursion: dan kan ik met de kennis en wijsheid die ik dan bevat, terug naar de momenten en de juiste keuzes maken. Andere wegen inslaan en zeker een hoop ellende recht zetten richting anderen en mijzelf.
Beiden interesse voor mij.
recursion: dan kan ik met de kennis en wijsheid die ik dan bevat, terug naar de momenten en de juiste keuzes maken. Andere wegen inslaan en zeker een hoop ellende recht zetten richting anderen en mijzelf.
Beiden interesse voor mij.
#12
En dan weet je na een paar keer hetzelfde leven leiden precies wat je wel en niet moet doen en leid je jouw ideale leven. Dan ga je weer dood en begint datzelfde leven weer. Omdat je precies weet wat de juiste keuzes zijn ga je een beetje op de automatische piloot functioneren. 10 dezelfde levens later: Je herinnert je al je vorige levens en begint tegenzin te voelen om al die dingen die je al kent opnieuw te doen. Inmiddels is alles een automatisme geworden. 10.654 dezelfde levens later: je voelt je absoluut alleen. Voor ieder ander in jouw leven is dit leven de eerste keer, maar jij zit vast in een oneindig herhalende loop en weet absoluut elk detail van álles dat gebeurt. Je weet precies wat de meest efficiënte manier is om dingen te doen en wordt gek van het complete gebrek aan enige spontaniteit. 345.876 dezelfde levens later: waar je ooit dacht dat het belangrijk was om de juiste keuzes in je leven te maken zie je nu dat dat allemaal betekenisloos is als je toch oneindig veel levens de kans hebt om het overnieuw te doen. En oneindig dezelfde levens zúl je leiden, dit is nog maar het begin. Het is de keuze die je gemaakt hebt.recursion: dan kan ik met de kennis en wijsheid die ik dan bevat, terug naar de momenten en de juiste keuzes maken. Andere wegen inslaan en zeker een hoop ellende recht zetten richting anderen en mijzelf.
Als deze keuzes echt zouden zijn moeten mensen echt tegen zichzelf beschermd worden.
#13
En dan weet je na een paar keer hetzelfde leven leiden precies wat je wel en niet moet doen en leid je jouw ideale leven. Dan ga je weer dood en begint datzelfde leven weer. Omdat je precies weet wat de juiste keuzes zijn ga je een beetje op de automatische piloot functioneren. 10 dezelfde levens later: Je herinnert je al je vorige levens en begint tegenzin te voelen om al die dingen die je al kent opnieuw te doen. Inmiddels is alles een automatisme geworden. 10.654 dezelfde levens later: je voelt je absoluut alleen. Voor ieder ander in jouw leven is dit leven de eerste keer, maar jij zit vast in een oneindig herhalende loop en weet absoluut elk detail van álles dat gebeurt. Je weet precies wat de meest efficiënte manier is om dingen te doen en wordt gek van het complete gebrek aan enige spontaniteit. 345.876 dezelfde levens later: waar je ooit dacht dat het belangrijk was om de juiste keuzes in je leven te maken zie je nu dat dat allemaal betekenisloos is als je toch oneindig veel levens de kans hebt om het overnieuw te doen. En oneindig dezelfde levens zúl je leiden, dit is nog maar het begin. Het is de keuze die je gemaakt hebt.
Als deze keuzes echt zouden zijn moeten mensen echt tegen zichzelf beschermd worden.![:laughing:]()
Groundhog life, lol.
#14
En dan weet je na een paar keer hetzelfde leven leiden precies wat je wel en niet moet doen en leid je jouw ideale leven. Dan ga je weer dood en begint datzelfde leven weer. Omdat je precies weet wat de juiste keuzes zijn ga je een beetje op de automatische piloot functioneren. 10 dezelfde levens later: Je herinnert je al je vorige levens en begint tegenzin te voelen om al die dingen die je al kent opnieuw te doen. Inmiddels is alles een automatisme geworden. 10.654 dezelfde levens later: je voelt je absoluut alleen. Voor ieder ander in jouw leven is dit leven de eerste keer, maar jij zit vast in een oneindig herhalende loop en weet absoluut elk detail van álles dat gebeurt. Je weet precies wat de meest efficiënte manier is om dingen te doen en wordt gek van het complete gebrek aan enige spontaniteit. 345.876 dezelfde levens later: waar je ooit dacht dat het belangrijk was om de juiste keuzes in je leven te maken zie je nu dat dat allemaal betekenisloos is als je toch oneindig veel levens de kans hebt om het overnieuw te doen. En oneindig dezelfde levens zúl je leiden, dit is nog maar het begin. Het is de keuze die je gemaakt hebt.
Als deze keuzes echt zouden zijn moeten mensen echt tegen zichzelf beschermd worden.![:laughing:]()
Wow. Dit is wel het extreme wat je hier benoemd.
ik had het puur over 1 keer overnieuw doen. Niet oneindig, niet 345,876 levens.😁
#15
Always read the smallprint:Wow. Dit is wel het extreme wat je hier benoemd.
ik had het puur over 1 keer overnieuw doen. Niet oneindig, niet 345,876 levens.😁
Voor de duidelijkheid, oneindig is ook echt oneindig. Alle opties behalve oblivion gaan door tot in de eeuwigheid.
#16
Always read the smallprint:
![:wink:]()
Oh, ja overheen gelezen was toen nog niet helemaal wakker en nog geen koffie op 🤣
#17
Leuk topic. Ik zou zelf kiezen voor reïncarnatie.
#18
Recursion.
#19
Oblivion. Ik denk dat het gewoon het beste is als alles dan voor me stopt. Éen leven is genoeg voor mij, meer hoef ik niet te weten of te ervaren. Dat geeft me een vredig idee.
#20
Immortality: nee dank je, over 5 miljard jaar gaat het hier wel warm worden hoor, zit je op die zandvlakte in je uppie. Of gaan we migreren naar een rooie dwerg die tientallen miljarden jaren stabiel blijft. Ondertussen ben ik de laatste mens en is de rest in 1 mlj jaar al compleet van mij af geëvolueerd. Film: The Man from Earth -> vent is 10.000 jaar.
Reincernation: hoevaak? Op Youtube: Kurzgesagt - The Egg, Moet ik ALLE levens doormaken? Er zijn nu 7 miljard mensen, tot dusver 100 miljard, hoeveel gaan er nog komen? Dat zijn alleen de mensen, er zijn ook andere zoogdieren, vogels, insecten, wormen. Dan is er 1 planeet met leven per sterrenstelsel, er zijn miljarden sterrenstelsels. En dat is alleen nu, we hebben ook nog 'verleden' en 'toekomst' en misschien is het universum nog wel wat grotere dan wat we kunnen zien. Komt me iets te dicht bij oneindig, ik pas.
Oblivion: Die overweeg ik wel, in de serie 'The Good Place' wordt met comedy op een leuke manier best filosofische en ethische dingen besproken waar we hier op vast lopen.
Recursion: Tot ik tevreden ben of geen zin meer heb, is dan wel mijn voorwaarde. Maar dit was een oneindige optie? Dan pas ik ook.
Limbo: Beetje spoken zonder lichamelijke beperkingen, nice, maar ook niet oneindig op deze toekomstige woestijn graag, dus weer pas ik.
Heaven: Gaat vervelen, ben het sowieso niet zo eens met de baas daar. Welke prutser laat zijn boek door mensen schrijven en zijn verhaal door priesters / imam's vertellen, ik neem het pas aan voor waar als er nu een boek rechtstreeks van hem op mijn tafel verschijnselt... nope, er ligt hier nu niks. Het zijn dus vrije interpretaties uit hersenspinsels.
Doe mij Oblivion maar, maar dat is lastig, want zoals hierboven al gezegd, je kan niet niks ervaren. Dus ik ben oprecht al een paar jaren bang dat het 1 van de andere opties gaat zijn.
Reincernation: hoevaak? Op Youtube: Kurzgesagt - The Egg, Moet ik ALLE levens doormaken? Er zijn nu 7 miljard mensen, tot dusver 100 miljard, hoeveel gaan er nog komen? Dat zijn alleen de mensen, er zijn ook andere zoogdieren, vogels, insecten, wormen. Dan is er 1 planeet met leven per sterrenstelsel, er zijn miljarden sterrenstelsels. En dat is alleen nu, we hebben ook nog 'verleden' en 'toekomst' en misschien is het universum nog wel wat grotere dan wat we kunnen zien. Komt me iets te dicht bij oneindig, ik pas.
Oblivion: Die overweeg ik wel, in de serie 'The Good Place' wordt met comedy op een leuke manier best filosofische en ethische dingen besproken waar we hier op vast lopen.
Recursion: Tot ik tevreden ben of geen zin meer heb, is dan wel mijn voorwaarde. Maar dit was een oneindige optie? Dan pas ik ook.
Limbo: Beetje spoken zonder lichamelijke beperkingen, nice, maar ook niet oneindig op deze toekomstige woestijn graag, dus weer pas ik.
Heaven: Gaat vervelen, ben het sowieso niet zo eens met de baas daar. Welke prutser laat zijn boek door mensen schrijven en zijn verhaal door priesters / imam's vertellen, ik neem het pas aan voor waar als er nu een boek rechtstreeks van hem op mijn tafel verschijnselt... nope, er ligt hier nu niks. Het zijn dus vrije interpretaties uit hersenspinsels.
Doe mij Oblivion maar, maar dat is lastig, want zoals hierboven al gezegd, je kan niet niks ervaren. Dus ik ben oprecht al een paar jaren bang dat het 1 van de andere opties gaat zijn.