#1
Ik was als klein kind (geïndoctrineerd door het christendom) veel banger voor het eeuwige leven dat zou volgen dan voor de dood. :')
Bad trip LSD?
31 antwoorden
21 weergaven
18-5-2026
#2
Dieren acteren puur op instinct, het brein is niet genoeg ontwikkeld om na te denken.Fool zei:Hoezo niet?omfg zei:Maar die kunnen niet nadenken.mikoz zei:Maar op het moment dat je instinct het overneemt, ben je niet meer bang. In ieder geval geen angst meer in de vorm van gedachten.
#3
Fool zei:
Sommige dieren kunnen basic redenaties doen, en hebben intelligentie... dat is héél wat anders dan denken; omg wat zal er morgen gaan gebeuren.
#4
Fool zei:Nu pak je ook wel een extreem voorbeeld.
Alleen om iets duidelijk te maken, ik weet behoorlijk veel van angsten, omdat ik erg bekend ben met paniekaanvallen. Al 14 jaar, ik kan er nu goed mee omgaan. De irrationele angsten die door gedachten aangewakkerd worden zijn heel wat anders dan angsten waarbij je fysiek in gevaar komt of ander naderend gevaar ervaart (waarbij instinct het dus overneemt). Dat is een wereld van verschil. Uiteindelijk zijn de lichamelijke symptomen wel grotendeels hetzelfde maar zit je bij "reële angsten" niet in een zware roes in je hoofd, bij angsten door gedachten wel.
Angsten vanuit het instinct worden op heel andere manier getriggerd dan angsten door gedachten.
Edit; voorbeeld;
Angsten vanuit het instinct zijn over het algemeen fysieke bedreiging op dat moment waarbij acteren vereist is om je uit die situatie te helpen. Adrenaline giert door je lijf om je zo'n groot mogelijke kans op overleven te geven, omdat je vele malen sterker wordt.
Angsten vanuit gedachten kunnen gebaseerd zijn op niks. Dezelfde adrenaline komt vrij maar dat maakt je alleen nog maar meer fucked up omdat je begint te hyperventileren en nauwelijks nog kan functioneren.
Kijk voor de gein dit eens.
#5
Mijn excuses als ik verkeerd overkwam, ik bedoelde niet dat je ongelijk had qua gedachtes. Ik vond alleen de claim dat dieren niet konden nadenken nogal kortzichtig, maar dat was inderdaad wel een beetje off-topic.
In ieder geval een interessant TED-filmpje, thanks daarvoor. Geeft me weer wat extra inzicht in mensen die daar wel eens last van hebben.![:)]()
In ieder geval een interessant TED-filmpje, thanks daarvoor. Geeft me weer wat extra inzicht in mensen die daar wel eens last van hebben.
#6
Met angst vanuit gedachten doelde ik er vooral op dat de angst voor de dood, waar MeejheM al een hoop posts terug naar vroeg, voortkomt uit gedachten.omfg zei:Je hebt geen gedachten nodig om angst te ervaren. De grootste angsten komen wel uit gedachten. Maar kijk maar naar dieren, die kunnen ook behoorlijk angstig zijn. Maar die kunnen niet nadenken.mikoz zei:Maar op het moment dat je instinct het overneemt, ben je niet meer bang. In ieder geval geen angst meer in de vorm van gedachten.
#7
Inderdaad. Zonder gedachten hadden we niet eens geweten van de dood, want het zijn gedachten zelf die het concept 'de dood' creëren. De dood bestaat als een idee in ons. Niemand kent die dood van gedachten, maar kent alleen die gedachte/voorstelling zelf. En een voorstelling van iets kan zo verschrikkelijk zijn als je fantasie het kan bedenken.
En dus leven mensen in de fantasiewereld van hun eigen verstand (nauw verbonden met wat we tijd noemen) en de zogenaamd minder intelligente dieren (zonder denkvermogen) in de realiteit van wat er werkelijk is. :P
En dus leven mensen in de fantasiewereld van hun eigen verstand (nauw verbonden met wat we tijd noemen) en de zogenaamd minder intelligente dieren (zonder denkvermogen) in de realiteit van wat er werkelijk is. :P
#8
Erg bedankt voor het antwoord!!
En ja zal zeker indien dat dat gebeurt het eerst met de geest proberen op te lossen. Het is gewoon handig om te weten indien er echt iets fout gaat, alhoewel ik vrijwel zeker ben dat alles vlekkeloos zal verlopen.
Greets
En ja zal zeker indien dat dat gebeurt het eerst met de geest proberen op te lossen. Het is gewoon handig om te weten indien er echt iets fout gaat, alhoewel ik vrijwel zeker ben dat alles vlekkeloos zal verlopen.
Greets
#9
Zoals Bee al zegt. Eerst rustig proberen op te lossen maar dat is ook lastiger voor de medetripper gezien die ook tript. Een benzo kan zeker helpen dus om die bij je te hebben op een vaste vindbare plek ![:wink:]()
is wel handig.
Probeer er vooral niet te veel mee bezig te zijn van te voren want het word waarschijnlijk gewoon geweldig voor je. Laat ons weten hoe alles ging.
Probeer er vooral niet te veel mee bezig te zijn van te voren want het word waarschijnlijk gewoon geweldig voor je. Laat ons weten hoe alles ging.
psychedelicmind zei:Erg bedankt voor het antwoord!!
En ja zal zeker indien dat dat gebeurt het eerst met de geest proberen op te lossen. Het is gewoon handig om te weten indien er echt iets fout gaat, alhoewel ik vrijwel zeker ben dat alles vlekkeloos zal verlopen.
Greets
#10
een paracetamolletje zal ook helpen als je er in gelooft. te veel lsd, of een vervelende trip zijn in de praktijk moeilijk tegen te gaan, behalve een beetje op iemand in te praten en wachten tot het uitwerkt.
succes in elk geval, bad trips gebeuren niet vaak bij blije mensen. een positieve instelling is het belangrijkste.
succes in elk geval, bad trips gebeuren niet vaak bij blije mensen. een positieve instelling is het belangrijkste.
#11
Zo'n benzo achter de hand is wel een geruststellend idee. Maar je kan al heel veel proberen voordat je overgaat op die benzo ook echt innemen. Zoals Psychedelibee al zei, zul je de boel wel gaan onderdrukken met zo'n downer en ik heb het idee dat je dan een trip niet echt goed afsluit en dat mensen dan over het algemeen negatief terug zullen kijken op die trip of zelfs trippen in het algemeen. Door het probleem ook echt te overkomen zal de trip weer heel erg mooi worden en hou je er een goed gevoel aan over in plaats van dat je de ervaring simpelweg uit hebt laten doven onder invloed van een benzo.
Je kunt dus zoals gezegd praten, al ben ik daar zelf niet zo'n hele grote fan van omdat er veel betere opties zijn (imo) die directer op het gevoel inwerken dan praten. Zelf trip ik voornamelijk alleen, dus heb ik een aantal strategieën moeten uitzoeken om uit zo'n negatieve spiraal van gedachten te komen. Als het de "verkeerde" kant op lijkt te gaan, probeer ik meestal eerst de setting te veranderen. Ik blijf dan niet op de plek waar ik momenteel ben, maar zoek een zo verschillend mogelijke plek (vaak wel ín het huis) op. Ga vooral niet in een hoekje van de bank in de foetus houding liggen of zo. Sta op en maak jezelf juist groot in plaats van klein. Niet op een agressieve manier, maar gewoon neutraal. Probeer je dan zo min mogelijk op die negatieve gedachten te richten, maar richt je op de objecten in de kamer/omgeving. Het kan zomaar zijn dat je aandacht wordt gevestigd op een interessant iets en je ineens uit die negatieve spiraal bent. Je kunt ook muziek aanzetten, aangezien muziek zo sfeerbepalend is. Natuurlijk alleen happy muziek.![:wink:]()
En zingen en dansen zou ook enorm goed helpen. Persoonlijk is me dat nooit echt gelukt op zo'n moment, maar voor sommigen werkt dit heel goed.
Het allerbeste dat werkt, is meditatie. Maar daar moet je dan wel enige ervaring mee hebben. Met meditatie kun je je makkelijk distantiëren van je (negatieve) gedachten. Er is dan gewoon geen interesse in die negativiteit, waardoor het zichzelf opbrandt als het ware.
Maar bedenk je ook dat LSD van zichzelf al best makkelijk is. Ik weet niet hoe het kan, maar het heeft de naam gekregen om veel sterker en heftiger te zijn dan bijvoorbeeld paddo's/truffels. Dit is niet mijn ervaring ermee. LSD is erg makkelijk/luchtig van aard (als je normaal doseert). Veel makkelijker dan paddo's/truffels.
Je kunt dus zoals gezegd praten, al ben ik daar zelf niet zo'n hele grote fan van omdat er veel betere opties zijn (imo) die directer op het gevoel inwerken dan praten. Zelf trip ik voornamelijk alleen, dus heb ik een aantal strategieën moeten uitzoeken om uit zo'n negatieve spiraal van gedachten te komen. Als het de "verkeerde" kant op lijkt te gaan, probeer ik meestal eerst de setting te veranderen. Ik blijf dan niet op de plek waar ik momenteel ben, maar zoek een zo verschillend mogelijke plek (vaak wel ín het huis) op. Ga vooral niet in een hoekje van de bank in de foetus houding liggen of zo. Sta op en maak jezelf juist groot in plaats van klein. Niet op een agressieve manier, maar gewoon neutraal. Probeer je dan zo min mogelijk op die negatieve gedachten te richten, maar richt je op de objecten in de kamer/omgeving. Het kan zomaar zijn dat je aandacht wordt gevestigd op een interessant iets en je ineens uit die negatieve spiraal bent. Je kunt ook muziek aanzetten, aangezien muziek zo sfeerbepalend is. Natuurlijk alleen happy muziek.
Het allerbeste dat werkt, is meditatie. Maar daar moet je dan wel enige ervaring mee hebben. Met meditatie kun je je makkelijk distantiëren van je (negatieve) gedachten. Er is dan gewoon geen interesse in die negativiteit, waardoor het zichzelf opbrandt als het ware.
Maar bedenk je ook dat LSD van zichzelf al best makkelijk is. Ik weet niet hoe het kan, maar het heeft de naam gekregen om veel sterker en heftiger te zijn dan bijvoorbeeld paddo's/truffels. Dit is niet mijn ervaring ermee. LSD is erg makkelijk/luchtig van aard (als je normaal doseert). Veel makkelijker dan paddo's/truffels.
#12
Slechte perioden krijg je vaak in trips, bijna altijd wel. Maar het overheerst meestal met goede perioden, ook afhankelijk van de dosis. Een échte bad trip, is wat anders dan "slechte perioden" in een trip. Zodra je bad gaat, heb je waarschijnlijk veel op, en een suikertekort.
Ik heb zelf een bad trip meegemaakt. Na een lange zoektocht door geschriften van Timothy Leary kwam ik erachter dat mijn bad trip getriggered werd door een te lage bloedsuiker.
Dit heb ik ook uitgetest, de keer erna dat ik tripte (met dezelfde zegels, in ongeveer dezelfde setting, een Goa) was ik huiverig natuurlijk ervoor dat het weer zou gebeuren. En na anderhalve zegel, en 5 uur verder, was het weer zover... ik kreeg dezelfde symptomen (een soort van kortsluiting/storend beeld op TV) als op die bad trip. Ik herinnerde me direct de geschriften van leary, ik ging 2 red bull halen... accepteerde dat ik een bad trip zou krijgen. Waarom? omdat de dagen na die bad trip van de vorige trip, ik een egodeath had van 7 dagen, en dat was heerlijk. Dus ik accepteerde volledig dat ik weer bad zou gaan.
Bam, psychedelic enlightment kickte in. Ik wist niet wat ik meemaakte, het was het mooiste wat ik ooit had gezien. Complete ego-detachment. Het was veruit het mooiste moment, en de belangrijkste trip van m'n leven.
Bij mij werkte de suiker om me eruit te houden, daar ben ik zeer van overtuigd. Het ego vecht hard tegen LSD, dat is ook waarom je zware perioden krijgt, of zeer angstige perioden.
Één ding weet ik zeker, en dat is dat één van de twee waar is, welke het is.. zal ik waarschijnlijk nooit weten;
1. LSD verzwakt je ego en daardoor versterkt automatisch je bewustzijn.
2. LSD versterkt je bewustzijn en verzwakt daarmee automatisch je ego.
Je ego vecht terug om in leven te blijven, ik dacht (wist zelfs zeker) tijdens mijn bad trip dat ik dood zou gaan... ik wist het 100% zeker en ik was verdoemd. Uiteindelijk werd dat gevoel zo sterk, dat eeuwig in die trip blijven zitten, erger zou zijn dan dood gaan. Dus ik zat al manieren voor mezelf te verzinnen hoe ik aan m'n einde zou komen. Maargoed, ik ben blijven zitten en dacht.. ik ga hier dan maar van de honger dood ofzo. Uiteindelijk hebben mensen mij thuis gebracht die mij zagen zitten; onbekenden waar ik eeuwig respect voor gekregen heb.
Uiteindelijk was het niet m'n lichaam wat "dood" ging... maar m'n ego wat dood ging, realiseerde ik me later. Dit is waardoor het LEEK alsof ik zelf dood ging.
Maargoed, ik zal je gerust stellen; ik heb meer dan 50 keer LSD gedaan in de afgelopen 7 jaar. Dit is 1 keer voorgekomen terwijl ik in m'n ééntje op en goa feestje stond. De set/setting was niet ideaal dus, maar ik dacht genoeg ervaring te hebben om het te doen. Daarbij, moest ik later terug naar huis rijden en dronk daarom geen bier maar water, iets wat overeenkomt met Leary's geschriften; ik kreeg geen suiker binnen, LSD reageerde daarop (het was dan ook tegen het eind van de avond) en ik kreeg die bad. (Dat was 5 a 6 uur na inname, daarvoor ging ik schitterend, als een raket... mooiste feest wat ik ooit gezien heb). Voor mijzelf is dus bewezen; Suikers zijn essentieel om je trip "up" te houden. Dit waren dan ook 2 héle sterke zegels, zo sterk heb ik ze nog niet gezien.
Dus wees gerust, moeilijke perioden zal je ongetwijfeld krijgen, maar houdt altijd in je achterhoofd; het zijn die drugs, ik kom weer terug in mijn normale staat.
De andere keren, heb ik meestal flink goed genoten van LSD, zeker die keer met de enlightment.
Wees voorzichtig, en neem kleine dosissen, zeker in het begin. Dan komt alles goed.
Ik heb zelf een bad trip meegemaakt. Na een lange zoektocht door geschriften van Timothy Leary kwam ik erachter dat mijn bad trip getriggered werd door een te lage bloedsuiker.
Dit heb ik ook uitgetest, de keer erna dat ik tripte (met dezelfde zegels, in ongeveer dezelfde setting, een Goa) was ik huiverig natuurlijk ervoor dat het weer zou gebeuren. En na anderhalve zegel, en 5 uur verder, was het weer zover... ik kreeg dezelfde symptomen (een soort van kortsluiting/storend beeld op TV) als op die bad trip. Ik herinnerde me direct de geschriften van leary, ik ging 2 red bull halen... accepteerde dat ik een bad trip zou krijgen. Waarom? omdat de dagen na die bad trip van de vorige trip, ik een egodeath had van 7 dagen, en dat was heerlijk. Dus ik accepteerde volledig dat ik weer bad zou gaan.
Bam, psychedelic enlightment kickte in. Ik wist niet wat ik meemaakte, het was het mooiste wat ik ooit had gezien. Complete ego-detachment. Het was veruit het mooiste moment, en de belangrijkste trip van m'n leven.
De Amerikaanse psycholoog en enthousiast gebruiker van psychedelische middelen Timothy Leary deed in de jaren 60 onderzoek naar bad trips. Hij kwam tot de conclusie dat 'bad trips' het gevolg moesten zijn van de verkeerde stemming en situatie (set and setting) waarin sommige gebruikers verkeren op het moment dat zij de psychedelische middelen innemen. Een simpele, tijdelijke oplossing voor bad trips was volgens Leary suiker, daar veel gebruikers van hallucinogenen vergaten te eten, waardoor de suikerspiegel van deze mensen vaak te laag was.
Bij mij werkte de suiker om me eruit te houden, daar ben ik zeer van overtuigd. Het ego vecht hard tegen LSD, dat is ook waarom je zware perioden krijgt, of zeer angstige perioden.
Één ding weet ik zeker, en dat is dat één van de twee waar is, welke het is.. zal ik waarschijnlijk nooit weten;
1. LSD verzwakt je ego en daardoor versterkt automatisch je bewustzijn.
2. LSD versterkt je bewustzijn en verzwakt daarmee automatisch je ego.
Je ego vecht terug om in leven te blijven, ik dacht (wist zelfs zeker) tijdens mijn bad trip dat ik dood zou gaan... ik wist het 100% zeker en ik was verdoemd. Uiteindelijk werd dat gevoel zo sterk, dat eeuwig in die trip blijven zitten, erger zou zijn dan dood gaan. Dus ik zat al manieren voor mezelf te verzinnen hoe ik aan m'n einde zou komen. Maargoed, ik ben blijven zitten en dacht.. ik ga hier dan maar van de honger dood ofzo. Uiteindelijk hebben mensen mij thuis gebracht die mij zagen zitten; onbekenden waar ik eeuwig respect voor gekregen heb.
Uiteindelijk was het niet m'n lichaam wat "dood" ging... maar m'n ego wat dood ging, realiseerde ik me later. Dit is waardoor het LEEK alsof ik zelf dood ging.
Maargoed, ik zal je gerust stellen; ik heb meer dan 50 keer LSD gedaan in de afgelopen 7 jaar. Dit is 1 keer voorgekomen terwijl ik in m'n ééntje op en goa feestje stond. De set/setting was niet ideaal dus, maar ik dacht genoeg ervaring te hebben om het te doen. Daarbij, moest ik later terug naar huis rijden en dronk daarom geen bier maar water, iets wat overeenkomt met Leary's geschriften; ik kreeg geen suiker binnen, LSD reageerde daarop (het was dan ook tegen het eind van de avond) en ik kreeg die bad. (Dat was 5 a 6 uur na inname, daarvoor ging ik schitterend, als een raket... mooiste feest wat ik ooit gezien heb). Voor mijzelf is dus bewezen; Suikers zijn essentieel om je trip "up" te houden. Dit waren dan ook 2 héle sterke zegels, zo sterk heb ik ze nog niet gezien.
Dus wees gerust, moeilijke perioden zal je ongetwijfeld krijgen, maar houdt altijd in je achterhoofd; het zijn die drugs, ik kom weer terug in mijn normale staat.
De andere keren, heb ik meestal flink goed genoten van LSD, zeker die keer met de enlightment.
Wees voorzichtig, en neem kleine dosissen, zeker in het begin. Dan komt alles goed.
#13
wow omfg, mooi stuk tekst! ![:)]()
Dat stuk over denken dat je dood gaat herken ik maar al te goed. In de eerste trip waarin ik dit meemaakte was ik zo bang op dat moment. Toen ik het accepteerde en waarvan ik toen dacht wat mijzelf was dood liet gaan werd alles ineens zo helder, ik leek nuchterder dan ooit te voren. Mijn gedachten stopten en het enige wat er over was, was een eenheid, een oneindige liefde voor alles en niks. Niks heeft dan meer betekenis nodig, want alles is.
![:hearteyes:]()
Edit: ik heb trouwens nog nooit LSD gebruikt. Wel truffels. wat hierboven getypt staat, gebeurde tijdens een truffeltrip. Dosis: 15gram
Dat stuk over denken dat je dood gaat herken ik maar al te goed. In de eerste trip waarin ik dit meemaakte was ik zo bang op dat moment. Toen ik het accepteerde en waarvan ik toen dacht wat mijzelf was dood liet gaan werd alles ineens zo helder, ik leek nuchterder dan ooit te voren. Mijn gedachten stopten en het enige wat er over was, was een eenheid, een oneindige liefde voor alles en niks. Niks heeft dan meer betekenis nodig, want alles is.
Edit: ik heb trouwens nog nooit LSD gebruikt. Wel truffels. wat hierboven getypt staat, gebeurde tijdens een truffeltrip. Dosis: 15gram
#14
Kan iemand me de negatieve interpretatie va de dood uitleggen? ik snap echt niet waarom dit zo'n probleem zou zijn.
#15
Bedoel je angst voor het onbekende?MeejheM zei:Kan iemand me de negatieve interpretatie va de dood uitleggen? ik snap echt niet waarom dit zo'n probleem zou zijn.
#16
MeejheM zei:Kan iemand me de negatieve interpretatie va de dood uitleggen? ik snap echt niet waarom dit zo'n probleem zou zijn.
De dood wordt over het algemeen nou niet echt gezien als iets positiefs.
#17
De eeuwen aan bangmakerij door de kerk helpt ook niet echt. Zelfs als niet gelovige merk ik dat het christendom overal in verweven zit. Allerlei kleine dingetjes (de manier waarop we denken) hebben hun oorsprong in religie.
Verder zijn er ook verschillende posities van waaruit je over de dood kunt oordelen. Met een relatief goede gezondheid en geen duidelijke tekenen dat je spoedig zult komen te overlijden, is het makkelijk om te zeggen dat je geen angst voor de dood hebt. Echter, wanneer je werkelijk gelooft dat jij hoe je jezelf kent in het volgende moment op zult houden met bestaan en er geen enkele garantie is dat je ooit het daglicht weer zult zien, dat is andere koek... En dat laatste kun je met psychedelica ervaren (zij het gedeeltelijk of niet). Ik geloof niet dat er ook maar iemand bestaat die diep van binnen geen angst voor de dood kent, behalve dan diegenen die de dood al recht in de ogen gekeken hebben en elk moment leven alsof het hun laatste is.
Verder zijn er ook verschillende posities van waaruit je over de dood kunt oordelen. Met een relatief goede gezondheid en geen duidelijke tekenen dat je spoedig zult komen te overlijden, is het makkelijk om te zeggen dat je geen angst voor de dood hebt. Echter, wanneer je werkelijk gelooft dat jij hoe je jezelf kent in het volgende moment op zult houden met bestaan en er geen enkele garantie is dat je ooit het daglicht weer zult zien, dat is andere koek... En dat laatste kun je met psychedelica ervaren (zij het gedeeltelijk of niet). Ik geloof niet dat er ook maar iemand bestaat die diep van binnen geen angst voor de dood kent, behalve dan diegenen die de dood al recht in de ogen gekeken hebben en elk moment leven alsof het hun laatste is.
#18
Ik twijfel een beetje of ik dit moet opvatten als een gebrek aan inlevingsvermogen of als een extreme kennis van doodgaan en menselijke psyche. :')Mindless zei:Ik geloof niet dat er ook maar iemand bestaat die diep van binnen geen angst voor de dood kent, behalve dan diegenen die de dood al recht in de ogen gekeken hebben en elk moment leven alsof het hun laatste is.
#19
Je mag het opvatten hoe je wilt. Dat was gewoon mijn kijk erop. ![:wink:]()
Als ik naar mezelf kijk, heb ik in het verleden ook oprecht gedacht geen angst voor de dood te hebben, maar is die mening door bepaalde ervaringen compleet veranderd. Ik wou dus slechts aangeven dat het nogal uitmaakt vanuit welke situatie je er naar kijkt: licht filosoferend of werkelijk gelovend dat je laatste uur heeft geslagen.
Een extreme kennis van doodgaan en menselijke psyche? Jouw woorden, niet de mijne. Ik denk dat hoe normaal over 'de dood' gedacht wordt, slechts een idee is en ik ben van mening dat wat de dood werkelijk is, iets totaal anders is dan dat idee. En mijn opvatting is dus dat er mensen zijn die werkelijk weten wat de dood inhoudt en het zien voor de illusie dat het is en daar ook nog eens daadwerkelijk naar leven (voor de duidelijkheid: ik ben daar niet één van![:wink:]()
). Maar niemand hoeft dezelfde opvatting te hebben hoor. ![:tearsofjoy:]()
Een extreme kennis van doodgaan en menselijke psyche? Jouw woorden, niet de mijne. Ik denk dat hoe normaal over 'de dood' gedacht wordt, slechts een idee is en ik ben van mening dat wat de dood werkelijk is, iets totaal anders is dan dat idee. En mijn opvatting is dus dat er mensen zijn die werkelijk weten wat de dood inhoudt en het zien voor de illusie dat het is en daar ook nog eens daadwerkelijk naar leven (voor de duidelijkheid: ik ben daar niet één van
#20
In dat geval vond ik je vorige post raar verwoord, miscommunicatie waarschijnlijk. :PMindless zei:Maar niemand hoeft dezelfde opvatting te hebben hoor.![:tearsofjoy:]()