Wat mij betreft gaat het dus meer om de vraag: wat wil je bereiken met de trip.
Wat LSD heel goed doet, is verwarring veroorzaken. Normaal gesproken is je brein heel goed in herkennen van objecten, gezichten en ruimtes. Als je de vorm van een sigaret ziet, dat triggert dat allerlei herinneringen waarin je geleerd hebt dat je zo'n staafje kan roken, en dat er tabak en een filter in zitten en dat je het in de brand moet steken en dan de rook inhaleren wil je het gebruiken.
Als je LSD op hebt dan gaat je brein allerlei rare koppelingen maken tussen een sigaret die je ziet (bijvoorbeeld) en een zwemles die je tien jaar geleden hebt gehad. Daardoor snap je even niet meer hoe de wereld werkt.
In de nafase van LSD komt dat besef langzaam weer terug. In die laatste fase (de comedown) ga je dan ook nadenken over wat je hebt meegemaakt. Je gaat weer herinterpreteren wat die sigaret was en waarvoor je het kan gebruiken. Omdat je over allerlei concepten opnieuw gaat nadenken van 'wat is het eigenlijk en hoe werkt het', zo kan je dingen over jezelf ontdekken die je nog niet had beseft, of die je wel wist maar nog niet had gevoeld.
Die nafase is wat mij betreft een belangrijk onderdeel van de spirituele werking van LSD. Het is 'geest onthullend', wat 'psychedelicum' ook betekent in het Grieks.
Ik denk eigenlijk dat de MDMA op T:8.00 niet zoveel meer gaat doen. Maar ik vind vooral de mindset die erachter zit (zoveel mogelijk door elkaar en zo hard mogelijk gaan) niet helemaal passen bij het beeld wat ik heb van LSD, als geest openbarend materiaal dat je kunt gebruiken om meer over jezelf en jouw plek in de wereld te leren.
Daarom denk ik dat het goed is om te reflecteren op de vraag waarom je graag zo stevig onder invloed raakt. Wat is je doel?
![:wink:]()