Bedankt voor de link.
![:)]()
Interessant, ik heb mij hier een tijdje geleden al in verdiept.
Panpsychisme is in de basis nog steeds materialisme. Omdat er inderdaad vanuit gegaan wordt dat 'alles' bezield is. Mensen, dieren, planten, mineralen, etc. Dat 'alles' is nog steeds de zogenaamde objectieve wereld: materie dus. Panpsychisme zegt alleen dat die materie dus bezielt is, waar materialisme dat niet deed/doet.
In mijn ogen is het een filosofie voor mensen die nog niet klaar zijn om het geloof 'materialisme' helemaal te verwerpen. In tegenstelling tot eerder, wordt nu geloofd (zelfs op plekken in het westen) dat alles een bezieling of bewustzijn heeft, maar er wordt nog steeds vastgehouden aan het geloof in de oude vertrouwde objectieve materiële wereld die ook in vorm bestaat wanneer er geen bewustzijn is dat het observeert. Er zijn ook wetenschappers die deze filosofie of een soortgelijke filosofie hebben.
Panpsychisme en soortgelijke opvattingen verschillen fundamenteel van de zienswijze dat bewustzijn essentieel/fundamenteel is. In deze laatste zijn het namelijk niet dingen (mensen, dieren, planten, mineralen, etc.) die bewustzijn/bezieling hebben, maar is het bewustzijn/de ziel/God dat mensen, dieren, planten, mineralen, etc. heeft. De laatste is ook mijn eigen opvatting. Welke een opvatting, gebaseerd op onze directe ervaring is. In tegenstelling tot bijvoorbeeld panpsychisme, wat dus nog steeds weer het oude geloof in materialisme herbergt.
Mark my words, als de mensheid over een paar eeuwen nog bestaat, zullen mensen niet kunnen geloven dat wij ooit in materialisme geloofden. En daar valt panpsychisme dus ook onder. Ze zullen ons voor gek verklaren dat we ooit zo hard vasthielden aan iets dat helemaal niet onze ervaring is en een complete creatie van onze fantasie.
![:wink:]()
Maar voor nu zijn de meeste mensen nog niet klaar om het helemaal los te laten. Daarom ontstaan er denk ik ook filosofieën als panpsychisme. Omdat we wel door beginnen te krijgen dat bewustzijn een veel grotere rol speelt in ons bestaan dan we eerst dachten. Maar helemaal dat geloof in een materiële wereld loslaten, dat is nogal wat... En ik heb er zelf vaak ook moeite mee. Het is zo'n gewoonte om de wereld als materieel te zien. Zelfs als je kraakhelder hebt gezien dat het een complete abstractie van het verstand is, blijft dit hardnekkige geloof maar terugkomen. Met tijd en heel veel bewustwording zullen we het uiteindelijk los gaan laten...