@Zeelanddude
Eerlijk gezegd heb ik er geen flauw idee van soms maar nu ik een nuchter hoofd heb kan ik beter nadenken. Ik probeer het uit te zoeken wat het juist is maar soms laat ik het zo want dan komt het antwoord soms zelf naar me toe.
@Martinus
Psycholoog schrijft geen pillen voor maar een psychiater wel daar zit het verschil. Maar ik ben het nog niet heel zeker als ik met een psycholoog zal praten dat zal ik zien in de komende weken.
Ja, een probleem in je hoofd oplossen is heel leuk, maar uiteindelijk moet het je in de buitenwereld ook lukken. IEts in je hoofd oplossen en de volgende dag tegenaan lopen (of een week daarna) lijkt mij een hele reële kans om conflict in je hoofd te krijgen?Ik moet ook wel zeggen dat voor mij vaak het probleem juist is dat ik een probleem probeer op te lossen in mijn hooft. Vaak is dat juist het probleem. Door het gewoon lost te laten en het leven meer te laten overkomen zit je ook minder vast in je hooft.
Ik moet ook wel zeggen dat voor mij vaak het probleem juist is dat ik een probleem probeer op te lossen in mijn hooft. Vaak is dat juist het probleem. Door het gewoon lost te laten en het leven meer te laten overkomen zit je ook minder vast in je hooft.
Sorry ik gooi ze vaak beide over de zelfde kam. Ik heb beide gehad en ik was niet echt onder de indruk.
Ja dat klopt wel maar dan denk ik soms dat ik mezelf zou veranderen op 1 of andere manier. Slecht of goed dat weet ik niet maar ik denk dat ik blunt zou zijn dan met sommige uitspraken.
Ik ben al veranderd vergeleken met vroeger maar toch niet zoveel en nu ik ook redelijk zwaar verslaafd ben geweest voor een goeie 4 jaar. Nu ben ik al +3maand nuchter voel ik ook alles weer aan en laat ik het niet over me heen stampen dan toen ik high was. Maar toch blijf ik op 1 of andere manier nog altijd die jongen van 14 jaar.
Ik begrijp dat jij het ego als iets goeds beschouwt. Maar ik vermoed dat je een paar dingen door elkaar haalt. Het zelf en het ego. Je kan sterk in je schoenen staan en toch geen sterk ego hebben. Het ego wordt geassocieerd met geconditioneerdheid- hoe je bent geconditioneerd door persoonlijke ervaringen. Zoals @Mindless al zei, wordt het ook sterk geassocieerd met eigenschappen als willen overheersen, controle uitoefenen, vasthouden. Dit zijn eigenschappen die handig zijn in een door ego gestuurde maatschappij waarin je moet presteren. Echter wanneer het ego te sterk wordt leidt dat tot allerlei negatief gedrag. Bovendien werkt het ego sterk kleurend op je perceptie. Je bekijkt alles vanuit je eigen door ervaringen gekleurde bril, wat je ervan weerhoudt de werkelijkheid te zien. Het is niet voor niets dat in het boedhisme en sommige andere religieuze en spirituele stromingen wordt gestreefd naar ego-dissolutie.Naja wat ik dus denk is dat als je een sterke ego heb dan ben je meer bestendig tegen het doden van je ego.
Als je een zwakke ego heb dan zou je door een goede shock van een levenservaring of een psychedelic misschien wel metaal geheel instorten.
Ego vs Zelf:
Wanneer je het onderscheid leert zien tussen deze twee kan je leren meer vanuit het Zelf te handelen- en handelen vanuit je ego te vermijden. Wanneer je handelt vanuit je Zelf komt dat letterlijk voort uit jezelf- het geeft innerlijke bevrediging en werkt voedend. Handelen vanuit ego streelt het ego. Je bekijkt jezelf vanuit de ogen van een ander, doet dingen om in een goed blaadje te komen bij anderen. Handelen vanuit het ego wordt bepaald door je in je leven opgedane (meestal negatieve) ervaringen. Waardoor je in hetzelfde kringetje blijft lopen. Daaruit breken geeft bevrijding. Het oplossen van het ego betekent bijvoorbeeld niet dat je passief wordt en geen enkele activiteit onderneemt. Dat denken mensen vaak. Maar het betekent juist dat je veel daadkrachtiger wordt. De onzin van de zin onderscheidt. Alles wordt in één klap helder wat voor jou echt waardevol is en wat je doet vanuit de conditie van je ego of vanuit je Zelf.
Ego dissolutie tijdens psychedelische / entheogene ervaringen duurt relatief kort, maar is zo krachtig dat het wel degelijk de zware muren van je ego sloopt. Zodat je daar in het dagelijkse leven profijt van hebt. Maar het vraagt wel veel integratiewerk, omdat dat soort transformaties veel losmaken.
Maar egoloosheid betekent tegelijkertijd dat gerealiseerd wordt dat er geen enkele houvast meer is aan de wereld. Dat zelfs de letterlijke wereld niet meer de 'rock of ages' was die ik dacht dat het was, maar in feite een projectie van licht. Dat familie en vrienden 'daar' niet zijn en slechts onderdeel zijn van dit magistrale kosmische toneelstuk. Dat er überhaupt geen "anderen" zijn en ik in de kern helemaal alleen ben, voor altijd... En dat heeft mij op momenten dat er geen sprake was van volledige ego-oplossing een paar keer ongelofelijk laten schrikken. Wanneer dat besef echt goed doordrong was er diepe existentiële angst.
Ah, nu is het me meer duidelijk wat je opvatting is.Bedankt voor de link.Interessant, ik heb mij hier een tijdje geleden al in verdiept.
Panpsychisme is in de basis nog steeds materialisme. Omdat er inderdaad vanuit gegaan wordt dat 'alles' bezield is. Mensen, dieren, planten, mineralen, etc. Dat 'alles' is nog steeds de zogenaamde objectieve wereld: materie dus. Panpsychisme zegt alleen dat die materie dus bezielt is, waar materialisme dat niet deed/doet.
In mijn ogen is het een filosofie voor mensen die nog niet klaar zijn om het geloof 'materialisme' helemaal te verwerpen. In tegenstelling tot eerder, wordt nu geloofd (zelfs op plekken in het westen) dat alles een bezieling of bewustzijn heeft, maar er wordt nog steeds vastgehouden aan het geloof in de oude vertrouwde objectieve materiële wereld die ook in vorm bestaat wanneer er geen bewustzijn is dat het observeert. Er zijn ook wetenschappers die deze filosofie of een soortgelijke filosofie hebben.
Panpsychisme en soortgelijke opvattingen verschillen fundamenteel van de zienswijze dat bewustzijn essentieel/fundamenteel is. In deze laatste zijn het namelijk niet dingen (mensen, dieren, planten, mineralen, etc.) die bewustzijn/bezieling hebben, maar is het bewustzijn/de ziel/God dat mensen, dieren, planten, mineralen, etc. heeft. De laatste is ook mijn eigen opvatting. Welke een opvatting, gebaseerd op onze directe ervaring is. In tegenstelling tot bijvoorbeeld panpsychisme, wat dus nog steeds weer het oude geloof in materialisme herbergt.
Mark my words, als de mensheid over een paar eeuwen nog bestaat, zullen mensen niet kunnen geloven dat wij ooit in materialisme geloofden. En daar valt panpsychisme dus ook onder. Ze zullen ons voor gek verklaren dat we ooit zo hard vasthielden aan iets dat helemaal niet onze ervaring is en een complete creatie van onze fantasie.Maar voor nu zijn de meeste mensen nog niet klaar om het helemaal los te laten. Daarom ontstaan er denk ik ook filosofieën als panpsychisme. Omdat we wel door beginnen te krijgen dat bewustzijn een veel grotere rol speelt in ons bestaan dan we eerst dachten. Maar helemaal dat geloof in een materiële wereld loslaten, dat is nogal wat... En ik heb er zelf vaak ook moeite mee. Het is zo'n gewoonte om de wereld als materieel te zien. Zelfs als je kraakhelder hebt gezien dat het een complete abstractie van het verstand is, blijft dit hardnekkige geloof maar terugkomen. Met tijd en heel veel bewustwording zullen we het uiteindelijk los gaan laten...
Bedankt voor de link.
Maar bewustzijn heeft in ons ook nooit écht een weg gevonden naar onze hersenen. Bewustzijn is altijd alleen bewust van bewustzijn, afgekort: bewustzijn (the name says it all). In dat bewustzijn verschijnen '(body-)minds'. Maar het zijn nooit die minds die bewust zijn. Minds zijn (gedachte-)patronen, scripts, programma's. "Dingen" die verschijnen in bewustzijn.Ah, nu is het me meer duidelijk wat je opvatting is.
Maar in die gedachte geldt toch ook dat bewustzijn -mogelijk- zijn weg kan vinden naar de lab-hersentjes? Zelfs al zou dat bewustzijn misschien minimaal zijn.
Die opvatting verraadt dat jij denkt dat het jij: 'het lichaam' (de body-mind) is, dat bewust is. Als je denkt dat jij als het lichaam bewust bent, zie je een wereld vol met andere 'body-minds'. Als je weet dat het jij 'bewustzijn' is, die bewust is, zie je overal alleen bewustzijn. Bewustzijn dat weliswaar een vorm aanneemt, maar het zijn niet die vormen die bewustzijn hebben. Het is bewustzijn dat (tijdelijk) vormen heeft. Begrijp me niet verkeerd, ik wil hier niet beweren dat ik zelf ook niet vaak op die manier kijk. Het wisselt, het is een oude gewoonte om toch weer te denken dat het het lichaam is, dat bewust is. Maar keer je terug naar je directe ervaring en stel je daar een existentiële vraag over, dan krijg je elke keer het (niet-conceptuele) antwoord dat het bewustzijn is dat bewust is.Ik hang zelf trouwens geen enkele filosofie aan. Ik ben meer iemand die observeert en (soms) ondergaat. Het bewustzijn is voor mij een dermate ongrijpbaar iets dat ik me er niet aan waag er een allesomvattende theorie aan vast te maken.. Ik vind het wel interessant om verschillende denkwijzen tot me te nemen, maar hou in principe alle mogelijkheden open. Natuurlijk voel ik wel meer affiniteit bij de ene theorie dan de andere. Ervaring is natuurlijk iets anders- Bewustzijn kan je voelen. Maar in die gedachte lijkt het mij dat minihersentjes in een lab ook een (mini) bewustzijn kunnen hebben/ervaren. En wie zegt dat dit bewustzijn niet vergroot kan worden door fysieke stimulatie door het te voeden met bepaalde stofjes als DMT...
En wat zou zich dan bewust zijn van deze sprekende minihersentjes?Het is jammer dat de minihersentjes geen lippen, stemband en tong hebben. Want dan zouden we het van henzelf kunnen vernemen.
Maar dat is denk ik net een brug te ver voor de wetenschap![:tonguewink:]()
Het is niet zo'n heel moeilijk concept om te begrijpen. Om te vergelijken plaats ik eerst even de definitie van materialisme en dan van panpsychisme.Ik moet zeggen dat: lab hersentjes iets is, waarvan ik zelf nog nooit gehoord heb, jammer genoeg gaat het onderwerp van dat pan gebeuren ver boven mijn pet..
Bestaat dit, hersentjes in een laboratorium?
Met welk doel?
Het idee, dat alles een ziel heeft? Alles?
Doet me denken aan prinses Irene, die met bomen sprak...
Ik geloof hier niet in.
Thats for shure.
Ik ga wel deze geloofswijze eens proberen te lezen...
Zeer mooi verwoord.Maar bewustzijn heeft in ons ook nooit écht een weg gevonden naar onze hersenen. Bewustzijn is altijd alleen bewust van bewustzijn, afgekort: bewustzijn (the name says it all). In dat bewustzijn verschijnen '(body-)minds'. Maar het zijn nooit die minds die bewust zijn. Minds zijn (gedachte-)patronen, scripts, programma's. "Dingen" die verschijnen in bewustzijn.
Die opvatting verraadt dat jij denkt dat het jij: 'het lichaam' (de body-mind) is, dat bewust is. Als je denkt dat jij als het lichaam bewust bent, zie je een wereld vol met andere 'body-minds'. Als je weet dat het jij 'bewustzijn' is, die bewust is, zie je overal alleen bewustzijn. Bewustzijn dat weliswaar een vorm aanneemt, maar het zijn niet die vormen die bewustzijn hebben. Het is bewustzijn dat (tijdelijk) vormen heeft. Begrijp me niet verkeerd, ik wil hier niet beweren dat ik zelf ook niet vaak op die manier kijk. Het wisselt, het is een oude gewoonte om toch weer te denken dat het het lichaam is, dat bewust is. Maar keer je terug naar je directe ervaring en stel je daar een existentiële vraag over, dan krijg je elke keer het (niet-conceptuele) antwoord dat het bewustzijn is dat bewust is.
Bewustzijn lijkt een ongrijpbaar iets, omdat we ervaring opdelen in A: de (materiële) wereld en B: bewustzijn. Maar de wereld Ãs bewustzijn. Bewustzijn is heel erg tastbaar. In feite, het is het enige waar we mee in aanraking komen...
Als je geïnteresseerd bent in je eigen directe ervaring, dan kan niet anders geconcludeerd worden dan dat bewustzijn fundamenteel is. Geen bewustzijn = geen ervaring. Maar het is niet dat bewustzijn bewust is ván ervaring. Zelfs dat al is dualisme gecreëerd door gedachten. Ervaring Ãs bewustzijn. Zowel de geest (mind) als de wereld (matter/materie) is gemaakt van bewustzijn. Bewustzijn is het eigenlijke "spul" waar alles van gemaakt is.
Je kunt ervoor kiezen om alle mogelijkheden open te houden, maar dat is een blijven zweven in de geest, in concepten. (en ik ben degene met Zweefkees bij mijn naam) Maar als je wilt weten waar je directe ervaring uit bestaat, dan kun je dat te weten komen in de vorm van een niet-conceptueel antwoord: ervaring is gemaakt van bewustzijn, ervaring is gemaakt van het "spul" dat jij bent.
En wat zou zich dan bewust zijn van deze sprekende minihersentjes?
Het is niet zo'n heel moeilijk concept om te begrijpen. Om te vergelijken plaats ik eerst even de definitie van materialisme en dan van panpsychisme.
- Je hebt materialisme. Dit is de opvatting dat er een '(buiten-)wereld' is, gemaakt van materie. Dit is een onafhankelijke wereld van vorm, die vermoedt wordt te bestaan buiten ons eigen bewustzijn. (Ook al is deze nog nooit buiten het eigen bewustzijn gezien, door niemand, ooit.) In deze materiële wereld zijn er wezens waarvan gezegd wordt dat ze een bewustzijn 'hebben', zoals wij mensen en ook dieren. (Ondanks dat dit geclaimd wordt, is er nog nooit een zogenaamd 'bewustzijn' gevonden in een materieel lichaam. Toch blijven we spreken van het 'hebben' van een bewustzijn.) Maar los van deze uitzonderingen (mensen/dieren) wordt aangenomen dat de wereld bestaat uit zogenaamde materie: levenloos/zielloos onbewust materiaal.
- Dan is er nu het concept van panpsychisme. In de basis is er hier dezelfde materiële wereld als in het materialisme, maar in plaats van dat alleen mensen en dieren een bewustzijn 'hebben', wordt er in deze filosofie gesteld dat alle materie een bewustzijn 'heeft'. Dus ook planten, mineralen, etc.
Mijn reactie op beide is: mensen, dieren, planten, mineralen hebben geen bewustzijn. Het is precies andersom: bewustzijn heeft mensen, dieren, planten, mineralen. Het is materialisme als geloof dat ons op een kromme manier doet nadenken. Eerst creëert de geest (gedachten) een mentale wereld en dan wordt dat geprojecteerd over onze directe ervaring van perceptie (zien, horen, voelen, ruiken, proeven) heen. Vervolgens gaat diezelfde geest vragen stellen over de wereld die het zelf gecreëerd heeft... Het is als een spin die in zijn eigen web gaat leven en er vervolgens in verstrikt raakt. (vergeten wie dat zei, dus kan geen credits geven...)
www.authorea.com
Karma Police!Die opvatting verraadt dat jij
Vind dat je mijn opvatting hier een beetje simplificeert.Die opvatting verraadt dat jij denkt dat het jij: 'het lichaam' (de body-mind) is, dat bewust is. Als je denkt dat jij als het lichaam bewust bent, zie je een wereld vol met andere 'body-minds'.
Nee, integendeel. Het is de totale acceptatie dat er dingen zijn die 'wij mensjes in ons eigen frequentiegebied' (net als een steen in een ander frequentiegebied) niet kunnen bevatten (namelijk datgene wat er zich buiten ons frequentiegebied afspeelt). Ik kan daar heel goed mee leven. De werkelijkheid willen vatten in een theorie doodt veel andere opties, waardoor je stopt de werkelijkheid te zien zoals ze is. Het is observeren in ervaring en evt conclusies trekken. Echter moet je geen conclusies trekken over iets wat je onmogelijk kan ervaren.Je kunt ervoor kiezen om alle mogelijkheden open te houden, maar dat is een blijven zweven in de geest, in concepten.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."