#1
Toch zou ik graag er ooit achter willen komen wat iemand nou zo psychotisch maakt
Zijn extreem hoge dosissen psychedelica helend?
116 antwoorden
35 weergaven
18-5-2026
#2
Ik denk dat er in essentie maar 1 meditatie is: de positie van de ware zelf aannemen en vanaf daar bewust worden van de valse zelf. Je kunt dat proces wellicht op verschillende manieren in gang zetten.
Of ik begrijp je vraag niet helemaal(?)
Hmmm ik zal het zo goed mogelijk proberen te verwoorden.
Nu ik volledig nuchter ben zoals ik toen 14 jaar was voel ik me weer vrij en toen kon ik alles gemakkelijk loslaten op 1 of andere manier. Nu ervaar ik weer pure rust in me hoofd gepaard met alle gevoelens. Ik denk dat ik het op een of andere manier weet hoe ik me van alles moet distantiëren en dat gaat uit mezelf maar dat kan ik niet uitleggen omdat ik niet weet hoe ik het doe.
Is het misschien omdat ik altijd heel stil ben misschien verlegen of introvert. Ik krop ook alles op meestal als er iets gebeurt wat niet goed is maar daardoor denk ik dan dat ik daarom een soort innerlijke rust heb ook al klinkt het raar. Maar als het eruit vliegt dan is het nooit met woorden bij ik.
Soms voelt het alsof ik een soort van tweestrijd zit met mezelf.
Ik denk dat dit bericht waarschijnlijk verwarrend is.
#3
IK herken dit ook echt wel hoor, maar meer uit ervaring als dat ik het uit kan leggen, Aan de ene kant wil je je "ego" accepter ofzo maar aan de andere kant wil ik er ook aan schaven en veranderen, maar daar ben ik het in mn hoofd dan weer niet altijd mee eens wat weer zorgt voor 2 strijd of onrust/conflict? geen idee eigenlijk.Hmmm ik zal het zo goed mogelijk proberen te verwoorden.
Nu ik volledig nuchter ben zoals ik toen 14 jaar was voel ik me weer vrij en toen kon ik alles gemakkelijk loslaten op 1 of andere manier. Nu ervaar ik weer pure rust in me hoofd gepaard met alle gevoelens. Ik denk dat ik het op een of andere manier weet hoe ik me van alles moet distantiëren en dat gaat uit mezelf maar dat kan ik niet uitleggen omdat ik niet weet hoe ik het doe.
Is het misschien omdat ik altijd heel stil ben misschien verlegen of introvert. Ik krop ook alles op meestal als er iets gebeurt wat niet goed is maar daardoor denk ik dan dat ik daarom een soort innerlijke rust heb ook al klinkt het raar. Maar als het eruit vliegt dan is het nooit met woorden bij ik.
Soms voelt het alsof ik een soort van tweestrijd zit met mezelf.
Ik denk dat dit bericht waarschijnlijk verwarrend is.
#4
Ik ben bar slecht in mediteren als ik nuchter ben.
Maar als ik psilo's eet dan lijk ik wel een monnik te worden in letterlijke zin. Het lijkt wel als ik dan gewoon lekker ga leggen, dat ik mediteer zonder het te proberen. Ik heb dan een state of mind van rust en ik smelt dan weg in mijn bank. Het is absoluut heerlijk. Op 2/3 gram dan zijn de hallucinaties daarbij vrij mild. En op 4 gram kwam alles tot leven. Ik zag objecten in mijn 3de oog uiteen vallen in DNA strengen en er groeide rare dingen uit de muren en wat niet.
Het enige wat ik doe om die state of mind te bereiken is "mezelf" ontspannen. Soms is het ook echt heel euforisch.
Ik heb ook een keer gedeeld in een andere topic dat ik op hoge dosis wiet ook wel eens mediteer en dat ik daar ook wel rare ervaringen mee heb. Zwaar euforisch. Maar op wiet is het heel moeilijk om "mezelf" te ontspannen omdat wiet juist de gedachte stroom aansterkt in plaats van stil legt.
Dat is inderdaad wel een mooie quote. Ik ga daar nog wel even over denken.
Maar als ik psilo's eet dan lijk ik wel een monnik te worden in letterlijke zin. Het lijkt wel als ik dan gewoon lekker ga leggen, dat ik mediteer zonder het te proberen. Ik heb dan een state of mind van rust en ik smelt dan weg in mijn bank. Het is absoluut heerlijk. Op 2/3 gram dan zijn de hallucinaties daarbij vrij mild. En op 4 gram kwam alles tot leven. Ik zag objecten in mijn 3de oog uiteen vallen in DNA strengen en er groeide rare dingen uit de muren en wat niet.
Het enige wat ik doe om die state of mind te bereiken is "mezelf" ontspannen. Soms is het ook echt heel euforisch.
Ik heb ook een keer gedeeld in een andere topic dat ik op hoge dosis wiet ook wel eens mediteer en dat ik daar ook wel rare ervaringen mee heb. Zwaar euforisch. Maar op wiet is het heel moeilijk om "mezelf" te ontspannen omdat wiet juist de gedachte stroom aansterkt in plaats van stil legt.
"The psychotic drowns in the same waters in which the mystic swims with delight."
Dit impliceert voor mij dat het een kwestie van perceptie is. De 'mystic' erkent de wilde wateren van de geest, maar behoudt zijn kalmte en kan er zo doorheen navigeren. De psychoot voelt zich overweldigd door deze zelfde wateren en is zijn kalmte verloren. De wateren spelen met hem. (of haar)
Dat is inderdaad wel een mooie quote. Ik ga daar nog wel even over denken.
#5
Wat materialisme in mijn optiek en ervaring betekent, is een eigenschap van sommige mensen, die ik als " uiterst onplezierig " beschouw.
Zo was een nauw familie lid met deze eigenschap behept.
Deze eigenschap manifesteerde zich in het navolgende, uiterst nare gedrag :
Graai en snaai zoveel mogelijk spullen, materiaal zogezegd, van je naaste mensen, familieleden niet uitgezonderd, van hen af, en maak dit tot jouw eigendom.
Het leek goddome ons kabinet Rutte wel...
Zo heeft dit individu van mij geld, en gereedschappen gesnatst, gebietst met een ander woord omschreven.
Daarbij had deze persoon ook nog eens een zeer egoïstische instelling.
Eerst kom ik, daarna pas alle anderen was zijn lijfspreuk...Dit zegt wel genoeg!
Ik heb nog nooit iemand meegemaakt met deze beide eigenschappen in één persoonlijkheid. Nee.
Dit is dus materialisme in een andere jas.
Hierboven las ik zojuist, dat er sprake was van iemand, die in een diepe kosmische ervaring is geweest.
Zou je hier iets meer over kunnen zeggen?
Was dit onder invloed verkerende van een drug, zo ja, welke?
Zo was een nauw familie lid met deze eigenschap behept.
Deze eigenschap manifesteerde zich in het navolgende, uiterst nare gedrag :
Graai en snaai zoveel mogelijk spullen, materiaal zogezegd, van je naaste mensen, familieleden niet uitgezonderd, van hen af, en maak dit tot jouw eigendom.
Het leek goddome ons kabinet Rutte wel...
Zo heeft dit individu van mij geld, en gereedschappen gesnatst, gebietst met een ander woord omschreven.
Daarbij had deze persoon ook nog eens een zeer egoïstische instelling.
Eerst kom ik, daarna pas alle anderen was zijn lijfspreuk...Dit zegt wel genoeg!
Ik heb nog nooit iemand meegemaakt met deze beide eigenschappen in één persoonlijkheid. Nee.
Dit is dus materialisme in een andere jas.
Hierboven las ik zojuist, dat er sprake was van iemand, die in een diepe kosmische ervaring is geweest.
Zou je hier iets meer over kunnen zeggen?
Was dit onder invloed verkerende van een drug, zo ja, welke?
#6
Dat was na het gebruik van Bufo Alvarius. Het gif van een pad, welke de natuurlijke vorm van 5meO-DMT bevat (en oa Bufotenine). Bufo is het meest krachtige entheogeen wat ons momenteel bekend is.Was dit onder invloed verkerende van een drug, zo ja, welke?
Ik nam het tijdens een ceremonie, onder begeleiding van een sjamaan. Deze ceremonie schept een zeer respectvolle en veilige omgeving, welke echt essentieel is voor het op een verantwoorde manier tot je nemen van dit middel, welke werkelijk de kosmos voor je opent. Ik ben zelf erg tegen het gebruik van de synthetische (RC) 5meO-DMT en het op eigen houtje nemen van zo'n sterk middel, omdat het kan leiden tot ernstige trauma's of zelfs de dood.
#7
Akkoord, maar als het even niet hoeft, leef ik graag nog een tijdjeMaar, Van vele middelen bestaan er grote risico's, met de dood als risico...
Tussen de 15-45 minuten. Ik zat er zelf lang in (zo'n 45 minuten hoorde ik van anderen bij de ceremonie) en had ook zeer veel moeite terug te keren in mijn eigen lichaam. Ik ben zeer geaard van mijzelf, maar ook zeer gevoelig. De sjamaan was op een bepaald moment zwaar op mijn lichaam aan het drukken omdat ik steeds terugschoot in de kosmos. Ik was zo slap als een vaatdoek en het heeft me daarna nog zeker een uur gekost voordat ik weer goed terug was in mijn lichaam.Hoe lang duurde deze ervaring?
#8
Dit bedoel ik met de hardnekkigheid van materialisme. We blijven terugkomen naar het geloof dat we een body-mind (mens in ons geval) zijn. Maar we zijn geen mens. We zijn bewustzijn, welke een menselijke ervaring heeft. En dat bewustzijn is niet gelimiteerd in het kennen van zichzelf. Sterker nog: bewustzijn kent zichzelf per definitie: bewust-zijn. Het is een zijn dat bewust is. Bewust van wat? Van zijn...Zeer mooi verwoord.
Alhoewel onze opvattingen niet enorm verschillen zie ik bepaalde dingen inderdaad wat anders.
Allereerst denk ik dat bewustzijn er inderdaad is, los van materie. Bewustzijn is echter maar tot bepaalde hoogte begrijpelijk voor een mens. Daarna komt het in hogere gebieden, waar wij stoppen met ervaren. Ik denk dus dat wij met zijn allen, mens, plant, dier, steen, etc. bewustzijn hebben, maar dat de mate waarin we kunnen aanhaken bij dat bewustzijn afhankelijk is van onze eigen frequentie. Je resoneert, trilt met iets mee van dezelfde trilling. Een steen trilt op een andere frequentie (in het universum) dan een dier.
Ik geloof dus wel degelijk dat er een bewustzijn is buiten ons om. Maar dat wij slechts een fractie daarvan kunnen begrijpen; datgene wat ligt in ons eigen trillingsgebied. Daarna stopt onze ervaring ervan. Onze ervaring verdwijnt letterlijk in het niets.
Maar inderdaad, bewustzijn kan trillen op verschillende frequenties. Maar het is niet dat omdat wij een mens "zijn" wij gelimiteerd zijn tot bepaalde frequenties. Wij zijn immers geen mens. Wij hebben een menselijke ervaring. Je denkt dat je een mens bent tijdens gedachte 1, je denkt dat je een mens bent tijdens gedachte 2. Maar was je een mens tussen gedachte 1 en 2? Dat we gelimiteerd lijken te zijn in frequentie, komt omdat we ons geïdentificeerd hebben met het lichaam. Maar wat is de werkelijkheid van het lichaam, los van de zintuiglijke waarneming? Het enige dat we kennen van het lichaam, ervaren we door onze zintuigen. En zintuiglijke informatie is geestelijk, niet materieel. De geest is gelimiteerd, bewustzijn zelf niet. Als je enkel de positie van bewustzijn aanneemt (wat je al bent) en daar in volhardt, zonder terug te vallen in luisteren naar gedachten, dan begin je automatisch te stijgen in frequentie en dan zie je inderdaad steeds meer en meer. Een krachtig psychedelicum kan je mogelijk tijdelijk naar een hele hoge frequentie van bewustzijn forceren. Maar het is niet dat bewustzijn daar échter is. Het trilt alleen sneller. In de diepste depressie waarin bewustzijn een zeer lage frequentie heeft, is er exact hetzelfde "spul" aanwezig: bewustzijn.
Maar "dingen" zijn er pas voor ons, nadat er eerst bewustzijn is. Wat je aangeeft lijkt te impliceren dat er een gedeelde onafhankelijke wereld is, maar daar is geen sluitend bewijs voor. Voor hetzelfde wordt de wereld in real-time door ons geprojecteerd en is het niet de wereld die ons verbindt, maar bewustzijn. Als hetzelfde bewustzijn door ons allen gedeeld wordt, zou dat de reden kunnen zijn waarom we dezelfde wereld lijken te ervaren. Kan het zijn dat er niet 1 wereld en 7,7 miljard bewustzijnen zijn (om even alleen mensen te tellen), maar 1 bewustzijn en 7,7 miljard werelden(?) Een 'mind' gedefinieerd in de brede zin als gedachten+perceptie, is toch eigenlijk ook een wereld? Maar het bewustzijn waar zo'n wereld in verschijnt, waar zijn de grenzen daarvan? Delen we met zijn allen niet exact datzelfde bewustzijn, waarvan er maar 1 is(?) Is het feit dat ik jouw gedachten niet ken, bewijs dat wij niet hetzelfde bewustzijn delen?Note: Tijdens een diep kosmische ervaring ervaarde ik mijzelf en het universum als één, in een stroom van bruisende energie. In mijn bewustzijn was er geen ego, geen lichaam, geen aardse omgeving, geen tijd. Maar het was er allemaal wel. Iedereen in mijn directe omgeving zag mijn lichaam en ervaarde alle zaken die ik normaal ook ervaarde. Nog sterker, toen ik terugkeerde in mijn ego en in mijn lichaam (etc), was alles er nog exact zoals ik het had achtergelaten. Dit is een simpel bewijs dat dingen kunnen bestaan buiten je eigen ervaringsgebied.
Ja, ik geef toe, er is ook geen bewijs voor het 1 bewustzijn, 7,7 miljard werelden model. Maar als je kijkt naar je eigen directe ervaring en daar je antwoorden uithaalt, in plaats van wat gedachten zegt, dan zie je dat dit model veel logischer is. Veel beter aansluit bij onze daadwerkelijke ervaring. En dat is niet iets dat je hoeft te geloven, maar wat je voor jezelf ervaart.
Als afwezigheid van ervaring onmogelijk te ervaren is, is het dan wel onze realiteit? Is dit niet een trucje die de geest met ons uithaalt om dat wat we zoeken altijd op een afstand van onszelf te leggen?Was mijn lichaam echter gestorven, dan was ik voor altijd opgegaan in de energie die ik ook 'ervaren' heb- de staat van zijn vóór de minimale aanwezigheid van het Zelf. De staat waarin je niets ervaart, en waarvan je alleen het bestaan weet (het moment van 'afwezigheid van ervaring') omdat je daarna langzaam terugkeert tot je eigen Zelf. Het afwezigheid van ervaring is onmogelijk te ervaren. Slechts vanuit je ervaring kan je signaleren dat er een moment was dat je geen enkele ervaring had.
Je bent als mens slechts zeer beperkt in staat om op verschillende frequentiegebieden te ervaren. Een mens heeft ook een bepaalde focus nodig om te kunnen ervaren. Het grote bewustzijn, dat buiten ons om ook bestaat kan ik zelf op zijn best omschrijven als energie. Anderen noemen het god.
Dat komt mooi uit voor de wetenschap. Zo kunnen ze mooi doorgaan met hun objectieve zoektocht.Ook in de wetenschap is het doorgedrongen dat alles frequentie is, inclusief bewustzijn:
The
Tam Hunt [1], Jonathan SchoolerUniversity of California Santa Barbara Synchronization, harmonization, vibrations, or simply resonance in its most general sense seems to have an integral relationship with consciousness itself. One of the possible “neurwww.authorea.com
Dit is wat ik bedoelde. "Het ding" wordt altijd "daar" geplaatst, nooit "hier". Zowel in tijd als ruimte. Maar is bewustzijn ooit "daar"? Dit is niet onze eigenlijke ervaring. Bewustzijn is altijd alleen hier, bewustzijn is altijd alleen nu. Alleen wanneer bewustzijn zichzelf vernauwd tot de geest (tot een gedachte) kan het wat anders ervaren dan hier en nu. Maar zelfs die gedachte is altijd alleen maar hier en nu...
Maar wat is dan het "spul" dat trilt? Is dat niet bewustzijn? Is dat niet ons eigen zijn/wezen?Blijft echter overeind dat ik denk dat ook de minihersentjes trillen op hun eigen frequentie (anders bestond het niet). En dat zij op deze trilling ook meetrillen met dezelfde frequentie van bewustzijn.
Excuses, ik wou niet beoordelend overkomen. Laat ik het dan niet over jouw ervaring hebben, maar over die van mij:Karma Police!
Vind dat je mijn opvatting hier een beetje simplificeert.
Wanneer ik denk dat ik als het lichaam bewust ben, dan zie ik om mij heen een wereld. Een wereld bevolkt met andere lichamen/mensen die net als mij ook bewust zijn (of: bewustzijn hebben). De rest van deze wereld is dan 'materie', dat wat niet bewustzijn heeft. Als ik denk dat er mensen en dingen buiten mij zijn, dan verraadt dat per definitie mijn geloof dat ik zelf denk een 'mens' te zijn. Oftewel: een body-mind: een lichaam dat bewust is.
Maar wanneer ik die identificatie met mijn lichaam laat vallen en terugkeer naar pure perceptie, dan zie ik weer dat ik niet het lichaam ben, maar dat wat bewust is ván het lichaam: bewustzijn. Dat wat ik alreeds de hele tijd ben, maar wat ik over het hoofd lijk te zien. Wanneer ik zie dat ik dat bewustzijn ben, zijn er ook geen andere body-minds meer. De zelf en de wereld verschijnen namelijk tegelijk. Als het ene verschijnt, verschijnt het andere ook. Als het ene verdwijnt, verdwijnt het andere ook. Maar als beide dus verdwijnen, blijven we alsnog over als dat wat is. En dat wat is, is bewust. En door bewust te zijn van dat wat is, ontstaat de ervaring van gelukzaligheid, wat het stoppen van de zoektocht (naar de Zelf) is.
Is dit een theorie voor jou?Nee, integendeel. Het is de totale acceptatie dat er dingen zijn die 'wij mensjes in ons eigen frequentiegebied' (net als een steen in een ander frequentiegebied) niet kunnen bevatten (namelijk datgene wat er zich buiten ons frequentiegebied afspeelt). Ik kan daar heel goed mee leven. De werkelijkheid willen vatten in een theorie doodt veel andere opties, waardoor je stopt de werkelijkheid te zien zoals ze is. Het is observeren in ervaring en evt conclusies trekken. Echter moet je geen conclusies trekken over iets wat je onmogelijk kan ervaren.
Wederom, waarom kun jij bewustzijn niet ervaren? Als je bewustzijn bént, hoe kun je dan niet bewustzijn ervaren?
Ik hoop dat ik niet al té betweterig overkom de hele tijd, maar ben bang dat dat vrijwel niet te voorkomen is. Voor mij is dit allemaal geen theorie. (Niet dat ik wil impliceren dat anderen niet in de praktijk de realiteit van bewustzijn ervaren. Iedereen ervaart dit, maar de meesten kijken er overheen.) Tussen twee gedachten Ãs de ervaring van bewust zijn van bewustzijn. Wanneer we denken dat de wereld 'iets' is, zullen we bewustzijn ervaren als 'niets'. Maar wanneer er een tijdelijke 'suspension of disbelief' is en we enkel de aandacht geven aan dat tussen gedachten, (zelfs in gedachten, maar laten we het niet te ingewikkeld maken...) dan zien we op een gegeven moment dat dat is wat wij zelf zijn. En dan is het geen theorie meer. Door bewust dát te zijn, wordt de aard van dát meer en meer getoond aan dát zelf.
Ik raad je (en ieder ander met interesse) écht aan naar Rupert Spira te gaan luisteren. Hij legt dit alles op meesterlijke wijze uit, zodat je voor jezelf kan zien dat dit werkelijk onze ervaring is en niet slechts 1 van de vele mogelijkheden. Het principe is zó extreem simpel, dat we er overheen kijken. En dan staat daar altijd het verstand weer klaar om in plaats van die directe perceptie ons weer een fantasiewereld in te lokken.
Bedankt voor je geduld met me...
Het is wat jammer dat de term 'materialisme' voor twee verschillende dingen wordt gebruikt. Het is op zich al lastig genoeg om over na te denken. Dezelfde term voor verschillende dingen maakt het er niet makkelijker op...Wat materialisme in mijn optiek en ervaring betekent, is een eigenschap van sommige mensen, die ik als " uiterst onplezierig " beschouw.
Zo was een nauw familie lid met deze eigenschap behept.
Deze eigenschap manifesteerde zich in het navolgende, uiterst nare gedrag :
Graai en snaai zoveel mogelijk spullen, materiaal zogezegd, van je naaste mensen, familieleden niet uitgezonderd, van hen af, en maak dit tot jouw eigendom.
Het leek goddome ons kabinet Rutte wel...
Maar dat soort materialisme had ik het dus niet over. Ik had het over materialisme als in: het geloof in een wereld gemaakt van 'materie'.
#9
Dat begrijp ik natuurlijk.
Ik heb het hier genoemd, omdat idd deze benaming een meerdere betekenis heeft, en die ik beschreven heb is er eentje, die door heel veel mensen gebruikt en bekend is.
Helaas ten nadele bekend
In jouw zienswijze, heeft dit woord een totaal andere betekenis.
Eén veel grotere.
Door de betekenis die ik hier heb neergeschreven heeft jouw woord, plus jouw betekenis, vrijwel direct een negatieve klank en dat is uiterst jammer.
Ik denk dat het toch goed is, dat ik dit hier even benoem.
Uiteraardheb ik liever met die van jou van doen, alhoewel de visie van jou voor mij te ver de diepte in gaat...
Ik heb het hier genoemd, omdat idd deze benaming een meerdere betekenis heeft, en die ik beschreven heb is er eentje, die door heel veel mensen gebruikt en bekend is.
Helaas ten nadele bekend
In jouw zienswijze, heeft dit woord een totaal andere betekenis.
Eén veel grotere.
Door de betekenis die ik hier heb neergeschreven heeft jouw woord, plus jouw betekenis, vrijwel direct een negatieve klank en dat is uiterst jammer.
Ik denk dat het toch goed is, dat ik dit hier even benoem.
Uiteraardheb ik liever met die van jou van doen, alhoewel de visie van jou voor mij te ver de diepte in gaat...
#10
Je kent me inmiddels. Ik gebruik heel veel woorden wanneer het op dit onderwerp aankomt.Uiteraardheb ik liever met die van jou van doen, alhoewel de visie van jou voor mij te ver de diepte in gaat...
Het helpt mij soms om via de woorden van een ander (over dit onderwerp) terug te komen naar die simpele realiteit. Dat is denk ik ook (mede) de reden dat ik er zoveel woorden voor gebruik...
#11
Panpsychisme komt nogal raar op me over. Materialisme en idealisme zijn beide logische universumbeelden in mijn ogen, maar panpsychisme klinkt raar want als alles bezield is, waarom zouden wij ons dan als mens voelen? Waarom voelt niet bv iedere atoom apart zichzelf als atoom dan. Als ze zeggen "ieder gebruiksvoorwerp" enz, klinkt alsof ze bepaalde afbakeningen maken die wij als mens maken.
#12
Het is ook raar.Panpsychisme komt nogal raar op me over. Materialisme en idealisme zijn beide logische universumbeelden in mijn ogen, maar panpsychisme klinkt raar want als alles bezield is, waarom zouden wij ons dan als mens voelen? Waarom voelt niet bv iedere atoom apart zichzelf als atoom dan. Als ze zeggen "ieder gebruiksvoorwerp" enz, klinkt alsof ze bepaalde afbakeningen maken die wij als mens maken.
Volgens mij zijn panpsychisme en soortgelijke levensbeschouwingen gewoon een gevolg van het onvermijdelijke ontdekken dat bewustzijn een veel grotere rol speelt dan we dachten en dat materialisme niet meer voldoet als levensbeschouwing. Maar in plaats van fundamenteel de stap te zetten naar een 'bewustzijn is primair' beschouwing, passen mensen liever hun bestaande opvattingen iets aan. Een soort tussenvorm dus. Eigenlijk net niets.
Als je gewoon je gezonde verstand gebruikt, zul je toch ook snappen dat er geen bewustzijn in een mens of dier zit, laat staan in een boom, plant, of steen. Een lokaal bewustzijn is een complete abstractie van het verstand.
#13
Ik heb best wel dikke heling ontvangen tijdens een paddo ceremonie met zo'n ±20 gram gedroogde paddo's, maar ik raad niemand aan om dat op eigen houtje te doen maar onder begeleiding van een goede sjamaan.
#14
In enkele diepe trips op 3 meo pcp heb ik ondervonden, dat ik besta uit slechts een entiteit.
Deze blijft steaks over, als de rest van mijn stoffelijke resten in de oven zijn gegaan, en tot stof zijn wedergekeerd.
Deze entiteit Bestaat uit een soort van celkern.
Onvergankelijk . Niet te vernietigen.
Ontzettend sterk, en hard.
Waar deze heengaat, dat weet ik niet precies, alhoewel ik wel een en ander hen kunnen bekijken.
I.i.g. een mooie, rustige omgeving.
Zachte kleuren, en geen pijn oid...
Deze blijft steaks over, als de rest van mijn stoffelijke resten in de oven zijn gegaan, en tot stof zijn wedergekeerd.
Deze entiteit Bestaat uit een soort van celkern.
Onvergankelijk . Niet te vernietigen.
Ontzettend sterk, en hard.
Waar deze heengaat, dat weet ik niet precies, alhoewel ik wel een en ander hen kunnen bekijken.
I.i.g. een mooie, rustige omgeving.
Zachte kleuren, en geen pijn oid...
#15
Ik heb best wel dikke heling ontvangen tijdens een paddo ceremonie met zo'n ±20 gram gedroogde paddo's, maar ik raad niemand aan om dat op eigen houtje te doen maar onder begeleiding van een goede sjamaan.
Die hoeveelheid is gigantisch, out of this world. Hield hetgene je ervaarde nog steek? Geen last van "tijdslussen"?
#16
Laten we met zijn allen niet vergeten dat het echt niet primair aan de hoogte van dosis ligt. Met hoge dosissen is het haast geen kunst om eventuele strijd aan te gaan. De hoge dosis trips waren bij mij vaak makkelijker EN minder leerzaam dan de trip met een gemiddelde dosis of lager tot zelf 2gr gedroogd bijvoorbeeld.@Mindless
Jezus wat kan je het toch mooi verwoorden iedere keer. Ik zei het de vorige keer ook maar je slaat de nagel op de kop.
Ik denk dat hoge dosissen zeker kunnen helen. Het zal aan je karakter liggen hoe je ermee omgaat.
Edit o shit we zijn al drie pagina verder
#17
Ik moest denken aan het dubbel slit experiment op een een of andere manier van deze conversatie. ^^
Beetje off topic misschien maar toen ik dat stukje over panpsychisme las stond er ook zo iets van dat voorwerpen er alleen zijn als je ze observeer.
Dat was een beetje de connectie.
Beetje off topic misschien maar toen ik dat stukje over panpsychisme las stond er ook zo iets van dat voorwerpen er alleen zijn als je ze observeer.
Dat was een beetje de connectie.
#18
Ja, die concepten bestaan inderdaad ook in de kwantummechanica.
#19
In welke stadia voelde je angst? Hoe lang duurde de ervaring?Perceptie van dat je überhaupt leeft verdwijnt compleet. Diepe reis naar de kern van je bestaan en inzicht in je onderbewustzijn. Maakte niet uit of ik m'n ogen open of dicht had, alles, oa m'n angsten, moesten gezien worden. Dat alles wel onder begeleiding van een sjamaan uit Colombia, waarvan zijn familie al duizenden jaren met dit medicijn werkt dus kan zeggen dat het een relatief veilige omgeving en situatie was. Zonder zo'n begeleiding denk ik dat je het niet zou overleven. Ik stond zelf enorm te kijken van de enorme hoeveelheid die we naar binnen gewerkt kregen aangezien Terence McKenna sprak over de welbekende "heroic dose" van 5 gram gedroogde paddo's.
#20
Perceptie van dat je überhaupt leeft verdwijnt compleet. Diepe reis naar de kern van je bestaan en inzicht in je onderbewustzijn. Maakte niet uit of ik m'n ogen open of dicht had, alles, oa m'n angsten, moesten gezien worden. Dat alles wel onder begeleiding van een sjamaan uit Colombia, waarvan zijn familie al duizenden jaren met dit medicijn werkt dus kan zeggen dat het een relatief veilige omgeving en situatie was. Zonder zo'n begeleiding denk ik dat je het niet zou overleven. Ik stond zelf enorm te kijken van de enorme hoeveelheid die we naar binnen gewerkt kregen aangezien Terence McKenna sprak over de welbekende "heroic dose" van 5 gram gedroogde paddo's.Die hoeveelheid is gigantisch, out of this world. Hield hetgene je ervaarde nog steek? Geen last van "tijdslussen"?