#1
Re: Trimbos-instituut | Risico’s gebruik 4-FA groter dan tot
Verboden zijn meer een gevolg van de history van een land, dan van de daadwerkelijke schade-indicatie, helaas, kijk maar naar de legaliteit van truffels/alcohol en de illegaliteit van Paddo's/Khat. Gelukkig beginnen we tegenwoordig zelf na te denken, en hebben wel al 45 jaar coffeeshops in Nederland.![:)]()
Verder weten we best veel van MDMA. Er zijn bijvoorbeeld proeven genoeg gedaan, waarbij aan het eind de hersenen van het testdier bekeken werden, dit kan een blik geven over de schade die je jezelf aandoet. Ook is er best een hoop farmacologisch onderzoek naar gedaan, en weten we ook precies in wat voor stoffen het b.v. afbreekt.
Daarnaast hebben we verslagen van Shulgin en zijn consorten, dat geeft ons een (weliswaar kleine) blik voor de effecten over 40 jaar. Een iets grotere veldstudie (de jeugd in de jaren 80) laat ons dan weer zien wat fatsoenlijk gebruik en wat misbruik oplevert na 30 jaar.
Al-met-al vind ik dit wel behoorlijk belangrijke informatie wbt het inschatten van de risico's.![:)]()
Wanneer is iets dat zowel voor- als nadelen heeft precies dom? Je kunt in ieder geval zeggen dat DOM gebruik van rc is.ooscaar zei:Maar is het dan dom te noemen, of vind je het desbetreffende de moeite gewoon waard? Zo kun je ook zeggen dat vrije tijd nemen 'dom' is, want je had ook wat nutrigs kunnen doen. Uiteraard gaat die redenatie niet op.MeejheM zei:Dat van dat verwerkte vlees heb ik gehoord, en ik eet het nog altijd, rauw vlees brengt ook risico's met zich mee. Ik zal niet doorredeneren, maar bedankt. Mensen hebben sterk de neiging domme dingen te doen als ze op de een of andere manier meer merken van de beloning, als de lange termijns risico's
Spoiler
Oké, die was wel heel slecht, mijn vraag was echter serieus
Ik moet je helaas teleurstellen, maar de meeste drugs die verboden zijn, zijn dat doordat (thanks, America) de overheid een hekel had aan (het gedrag van) de groepering die zich er veel mee inliet. De banenjattende-en-vrouwen-verslaafd-makende chineze gemeenschap met hun Opium, Afrikaans Afrikanen na cocaine opeens op witte vrouwen vielen, laagloon mexicanen met hun wiet en de opstandige hippies met hun LSD.Ook dat gaat eigenlijk niet helemaal niet op. We weten ook de langetermijneffecten van MDMA-misbruik niet, we hebben enkel aanwijzingen (net zoals bij 4-FA en veel andere RC's). Zoveel middelen zijn voor niets illegaal gemaakt, zonder duidelijke aanwijzing dat ze gevaarlijk zijn, en andere hebben wel een duidelijke aanwijzing en zijn niet illegaal. Ik snap niet zo goed waarom sommigen hier zo zwart-wit denken: RC dus niets over bekend, dus je bent je eigen proefkonijn. Maar vervolgens denken dat je met drie maanden pauze bij MDMA (bijvoorbeeld) sowieso wel goed zit. Dat weet je dus niet: dit is maar een erg wilde gok. MDMA gebruiken is met exact dezelfde redenatie dom te noemen als een RC gebruiken (je weet de risico's niet), alhoewel ik zoiets niet dom zou noemen, omdat je het doet omdat je de voordelen (leuk en zo) groter vindt dan de nadelen (risico's).MeejheM zei:Ik denk dat Risico's wel echt het sleutelwoord is hier. Alle RC's hebben gemeen dat de risico's op mensen onbekend zijn. Als er duidelijk bewijs was voor grote gevaren zouden ze niet meer grijs verkocht mogen worden. Als er echter duidelijke aanwijzingen zouden zijn voor medisch potentieel zouden ze wel gepatenteerd worden.
Verboden zijn meer een gevolg van de history van een land, dan van de daadwerkelijke schade-indicatie, helaas, kijk maar naar de legaliteit van truffels/alcohol en de illegaliteit van Paddo's/Khat. Gelukkig beginnen we tegenwoordig zelf na te denken, en hebben wel al 45 jaar coffeeshops in Nederland.
Verder weten we best veel van MDMA. Er zijn bijvoorbeeld proeven genoeg gedaan, waarbij aan het eind de hersenen van het testdier bekeken werden, dit kan een blik geven over de schade die je jezelf aandoet. Ook is er best een hoop farmacologisch onderzoek naar gedaan, en weten we ook precies in wat voor stoffen het b.v. afbreekt.
Daarnaast hebben we verslagen van Shulgin en zijn consorten, dat geeft ons een (weliswaar kleine) blik voor de effecten over 40 jaar. Een iets grotere veldstudie (de jeugd in de jaren 80) laat ons dan weer zien wat fatsoenlijk gebruik en wat misbruik oplevert na 30 jaar.
Al-met-al vind ik dit wel behoorlijk belangrijke informatie wbt het inschatten van de risico's.