Goedemorgen
@Vito53, goed om weer van je te horen.
Ik lees erg veel twijfel in je verhaal. Dat zit 'm in woorden als "zo goed als ga stoppen", " hopelijk niet eens een nachtje doorhalen", "hoop niet meer te gaan gebruiken", "zo min mogelijk", "niet vies van zijn, maar niet elk weekend 10 gram". Laat ik heel eerlijk zijn: dit klinkt niet als een besluit. Ik lees hier een wens, geschreven onder invloed van de 3mmc, dat gelijk maakt dat je tijdens het schrijven al met jezelf in conflict bent. Je voelt je nu mogelijk lekker, maar je weet dat het niet goed voor je is. Je schrijf je goede voornemens op, maar je formuleert het niet stellig.
Als jij weer aan het roer wilt staan om jouw eigen koers te varen, dan begint dat met het nemen van een principieel besluit naar jezelf toe. Door nu, voor onbepaalde periode, geen 3mmc meer te gebruiken. Geen achterdeurtjes open laten. Bij mij hielp professionele begeleiding ontzettend. Jij schrijft dat je met de groep samen 'allemaal' wilt stoppen. Ik geloof daar niet in. Dit is jouw proces als individu. Vakkundige begeleiding vormt geen trigger maar een oplossing. In tegenstelling tot gebruikende of 'stoppende' vrienden.
Je komt straks in je comedown terecht. Misschien helpt het om eens alle negatieve effecten op papier te zetten, zodat je die ook kunt teruglezen wanneer je opnieuw op het punt staat te gebruiken. Maar de kernvraag is en blijft: in hoeverre wil jij weer de regie over je eigen leven?