Eigenlijk ben ik meer iemand van slechts een kusje op een van die vele bijzonder inspirerende plekken, waar dan ook buiten Barrytown. Aangezien mijn beleving daarvan al zo hoog is zullen zaken als de beleving in kwestie aan de buitenwereld presenteren voor mij op hetzelfde neerkomen als uit proberen te leggen hoe dat voelde toen ik laatst het idee had dat mijn hart en ziel
geheel waren aangesloten op die compositie van Pink Floyd, hoe ongelooflijk hard en diep ik het in me voelde bewegen op en neer van het ontstaan tot de
exacte betekenis ervan.
Nee, ik verwacht niet dat iemand dat ooit zal begrijpen. Om het om die reden te gaan reduceren tot de reductie die ik in dit gehele topic waarneem zal ik dan ook weer nooit iets voor voelen, dus dan hou ik het liever maar gewoon voor mezelf.
Je zou kunnen zeggen dat ik eigenlijk de architect ben van mijn eigen belevingen waardoor ik me nooit gedegen of geprikkeld zal voelen om mezelf aan te sluiten op het collectieve bewustzijn dat zich hier afspeelt.
Hoe het kan dat niet iedereen dat is of wat hier überhaupt allemaal gebeurt snap ik verder ook niet, maar dat is niks nieuws.
'In Barrytown people got to be from another world.'
Want net als Donald Fagen weet ook ik dit inmiddels langer dan vandaag.
'
Is die Donald je holmaat ofzo?'
In zekere zin een beetje wel ja, en zo zijn er nog wel een paar, gelukkig maar.
En ook dat klinkt weer als een leuke slogan.
Dat kan haast geen toeval zijn.
Zelf ken ik eigenlijk alleen plekken als het zuur op mijn memorie.
En als je kijkt naar het contrast dat inmiddels is ontstaan tussen het bovenstaande en deze uitspraak zie je eigenlijk hoe het verleden nooit iets hoeft te zeggen over het heden, laat staan over de toekomst.
En ja, zelfs als je uit Barrytown komt zou je op een dag zomaar ineens kunnen verhuizen alsof je er überhaupt nooit bent geweest. Zoals Donald Fagen zou zeggen:
'
Any major dude will tell you.'