#1
dat zij nu 1maal dingen die kunnen gebeuren in het leven,heb ook al nare ervaringen gehad op liefdeservaring,maar de moed niet laten zakken!!! 
Echte liefde of toch....
46 antwoorden
7 weergaven
18-5-2026
#2
en gooi al haar kleren zo op straat.
Dat is echt het beste wat je hebt gedaan.
Zij is een vogel voor de kat je jij verziekt je leven om met haar zoveel bezig te zijn, maar dat ik mijn mening natuurlijk
#3
Of ze echt verliefd op mij is/was weet alleen zij. Haar moeder, die haar dochter door en door kent heeft mij verteld dat ze wel verliefd op mij is, maar omdat ik niet gebruik, zij toch een weg zoekt om met gebruikers in contact te komen. Haar beste vriend die haar overal bij begeleid gebruikt wel. Echter deze jongen is bij haar moeder niet langer meer welkom, en ook bij mij is dat het geval. Onlangs was haar moeder jarig en kreeg ze uitdrukkelijk te horen van haar moeder dat ze alleen met mij welkom was, en dat haar "loverboy" zoals haar beste vriend door de vriend van haar moeder genoemd wordt, niet welkom was.lullo zei:Wat heb jij je in de zeik laten nemen zeg.
Erg naïef te denken dat ze echt verliefd op je was.
Mensen die zover heen zijn zijn alleen maar verliefd op de drug waar ze aan verslaafd zijn, emotieloos en op het moment dat de emoties echt worden snel weer drugs nodig hebben om de werkelijkheid te onderdrukken.
Zo iemand kun je alleen maar met harde hand helpen door duidelijk grenzen te stellen en dat is iets dat jij duidelijk niet hebt gedaan.
Hoop voor je dat jij je lesje hebt geleerd en je nooit meer op die manier met iemand inlaat, je bent er te soft voor, wat je siert hoor, en dat voelen ze naadloos aan waardoor de geschiedenis zich zal herhalen.
Een andere reden dat ze mij toch wel serieus neemt is dat ze in het weekend met mijn peperdure Giant fiets naar gebruikers is geweest. Zaterdagnacht om 2 uur vertrekt ze hier, komt gisteren rond 13.00 uur per taxi even terug om haar bruin op te halen, om vervolgens met een smoes weer te vertrekken. Rond 22.00 is ze terug met fiets en al, en om 23.30 verdwijnt ze weer spoorloos nadat ik iets te eten heb gehaald bij de snackbar om de hoek. Deze keer met medeneming van mijn mobieltje.
Mijn mobiel zal ze zeer zeker verpatsen. Ok, het is diefstal, maar gelukkig betreft het hier geen duur toestel, dus daar is overheen te komen. Mijn bankpas ligt gewoon op het bureau, en ze weet ook de pincode ervan. Toch heeft ze het nooit geflikt om geld van de rekening te halen, laat staan de huissleutels aan vreemden te geven. Alles is nog in huis, met uitzondering van mijn plasmatelevisie en DVD-recorder. Deze is gestolen na een inbraak. Of zij daar meer van weet is nog maar de vraag, want die avond is op vijf andere plaatsen ook ingebroken.
#4
Of ze echt verliefd op mij is/was weet alleen zij. Haar moeder, die haar dochter door en door kent heeft mij verteld dat ze wel verliefd op mij is,....
haar moeder die haar door en door kent? uit je reports heb ik de vermoedens dat er iets niet klopt ofzo,de moeder in kwestie staat volgens mij machteloos en uit liefde voor haar (jammer genoeg )verslaafde dochter probeert ze jou te overtuigen dat haar dochter je graag ziet,daar ze ziet of merkt dat je een (te) brave kerel bent en dat je haar eventuele redding zou kunnen zijn.....
Mijn bankpas ligt gewoon op het bureau, en ze weet ook de pincode ervan. Toch heeft ze het nooit geflikt om geld van de rekening te .....
luister maar(vlug) naar mijn advies....verander je pincode maar!!!!
#5
Laat me raden... Deze dame is Tamara T. ?
#6
zo zijn er genoeg. wie weet wat er in 7 jaar kan veranderen.
een naam bij het verhaal voegt weinig toe, helemaal aangezien de topicstarter waarschijnlijk niet meer zal reageren.
een naam bij het verhaal voegt weinig toe, helemaal aangezien de topicstarter waarschijnlijk niet meer zal reageren.
#7
Ik ben Erik Heerlen, en na tien jaar kom ik nog eens kijken. En ja het is deze dame.Laat me raden... Deze dame is Tamara T. ?
#8
Pffff das shit voor je. Als onschuldige en goed bedoelde jongen krijg je opeens 8 agenten voor je deur!
Ik denk dat je een verstandige keuze hebt gemaakt. Je verdient beter!
Sterkte
Ik denk dat je een verstandige keuze hebt gemaakt. Je verdient beter!
Sterkte
#9
Enkele weken geleden leerde ik een leuke meid kennen die welliswaar verslaafd is aan bruin en wit. Nu veroordeel ik niemand om wat hij of zij allemaal doet, immers ik ben niet verantwoordelijk voor hetgeen anderen met hun leven doen.
Deze dame werkt als tippelprostituee, en ook hier kan ik mee leven. Liever dit werk om aan geld voor drugs te komen dan crimmineel gedrag vertonen.
Zij heeft als enig kind (van twee dochters en een zoon, welke allemaal gebruiken) een goed contact met haar moeder. Nog voordat ik aan haar moeder werd voorgesteld had ze al over mij verteld dat ik een niet gebruiker ben, en dat ze mij hartstikke leuk vindt etc etc.
Ook ik ontving deze signalen o.a. van haar dealers, vriendinnen etc.
Eind april heeft ze een grote fout gemaakt, door met een gestolen auto, onder invloed van wit en bruin, zonder in het bezit te zijn van een geldig rijbewijs een aanrijding te veroorzaken waarbij één zwaar gewonde is gevallen. Daarnaast is ze al een aantal keren opgepakt voor illegaal tippelen buiten de daartoe aangewezen zone, drugsgebruik op de openbare weg etc.
Ze wil dolgraag af van het spul, maar om de een of de andere manier heeft ze hiervoor de niet de kracht en energie om daadwerkelijk de stap te nemen.
Ik heb haar voorgesteld om bij mij in te trekken zodat ze niet in de buurt is van diegenen die haar telkens meesleuren in de witte en bruine wereld. Probleem is dat het vogeltje bijna iedere nacht gaat vliegen. Telkens komt ze wel weer met een ander verhaal dat of ze voelt zich niet lekker, "ziek" omdat ze (echt) geen bruin meer heeft. Of ze moet nog een boodschap doen etc etc. Met andere woorden van samen slapen komt niet veel terecht. Bellen heeft weinig zin, want ze neemt gewoonweg niet op. Maar 's middags om een uur of vier- vijf gaat de telefoon en komt ze weer terug of als ik haar bel kan ik haar in de stad ophalen.
Verder is ze heel zorgzaam voor mij, doet de was, kookt. en doen samen de dingen die anderen ook zouden doen. Gaat zelfs minder werken op de zone, hetgeen ik van harte toejuich. Ze heeft zelfs al tegen collega's op de zone verteld dat ze met mij gaat samenwonen. Alleen ik twijfel nu of de liefde wel echt is, of gewoon een goed toneelspel is. Donderdag gaat ze werken op de zone, maar omdat ze geen beltegoed meer heeft neemt ze mijn telefoon mee. Beloofd te bellen maar belt niet. Tegen zes uur in de ochtend besluit ik dan ook "preventief" de SIM-kaart te blokkeren. Tegen kwart voor vijf in de middag krijg ik een sms of ik haar even wil bellen. "Kun je me daar en daar even komen halen?" Ik ga haar halen en krijg te horen dat ze bang was om naar huis te komen omdat de telefoon in de auto van een klant had verloren, en deze spoorloos was.
Op zulke momenten kun je twee dingen denken:
1. Ze kan de telefoon inderdaad verloren zijn. Een mobiele telefoon is makkelijk te verliezen.
2. Ze heeft de telefoon gewoon verpatst om aan een grammetje wit of bruin te raken.
Omdat ik beide aannemelijk vind, en zielsveel van haar hou word ik niet boos, en troost haar met de woorden dat een telefoon te vervangen is, maar zij niet.
Maar het gevoel dat het vogeltje iedere nacht gaat vliegen, en pas in de middag terugkeert maakt mij angstig in mijn gevoel dat het haar alleen gaat om de centen die ik in spendeer in de vorm van eten, slapen etc, en dat er eigenlijk geen sprake is van echte liefde.
Ok, als ik meega naar de zone, parkeer ik de auto in de nabijheid, en komt ze regelmatig even bij me zitten, of rijden we eventjes naar de Burger King om iets te eten wat zij dan betaald. Of ze brengt regelmatig een bekertje water naar me als ik bij de zone sta te wachten totdat ze klaar is.
Alleen zodra ik begin over haar plan om af te kicken, wordt ze boos. Kapt ze het gesprek abrupt af en is er geen land meer mee te bezeilen. Ze wil stoppen, want regelmatig hoor ik haar vanuit de slaapkamer roepen "Gvd waarom gebruik ik deze troep". En vorige week zat ze op de grond met de basepijp, en zei ze "Als ik jou ooit een pijp zie roken, ram ik je die dwars door je strot". Bij haar moeder barste ze regelmatig in huilbuien uit en riep ze dat er mee wil stoppen. Maar sinds kort neemt ze ook geen contact meer op met haar moeder. Terwijl juist deze precies aanvoelt wat haar dochter voelt en denkt.
Sinds afgelopen zondagnacht is ze vertrokken en neemt ook voor mij de telefoon niet op. Verder neemt ze voor niemand de telefoon op, want vrienden en kennissen van haar bellen mij op met de vraag of ze bij mij is. Er komen zelfs mensen voor haar bij mij aan de deur. Ik heb haar geprobeert te bellen met een ander mobiel nummer ook zonder resultaat.
Gisteren stuurde ik haar een SMS-bericht wat ik moet doen met haar spullen. Kreeg een bericht terug om ze te bewaren en dat ze ze zou komen halen, hetgeen echter niet gebeurd is.
Ben zondagavond naar de tippelzone gereden, daar was ze niet, terwijl ze wel had aangegeven bij de portier wél te zullen komen. Zelfs de portier had ze niet gezien. Maandag getracht aangifte van vermissing bij de Politie te doen. Vragenformulier ingevuld kom terug op het bureau krijg ik te horen dat ze haar hadden gesproken en dat ze gezegd had mij nooit meer te zullen willen zien. Men had haar gebeld, terwijl ik en haar vrienden/vriendinnen haar niet te pakken krijgen omdat ze telkens op haar voicemail stuiten.
De gedachtengang in mijn hoofd neigt nu naar "je bent gebruikt" en "het is toch ware liefde geweest (en nog steeds, maar ze wordt geblokkeerd door een bepaalde groep mensen die haar dit beletten). Vooral haar moeder is hierdoor enorm teleurgesteld. Omdat ik de eerste jongen was die niet gebruikte en meedacht over plannen om haar ervanaf te krijgen. Vooral omdat haar dochter dit zo graag wil. Maar ook omdat ze over mij meer had verteld en echt een "gezonde" kleur in het gezicht kreeg als ze het over mij had. En haar moeder kent haar van haver tot gort. Als ze liegt, dan heeft moeders dat zo door.
Van een verslaafde is bekend dat deze terugkeert naar personen zodat of het geld op is, of men niet beschikt over voldoende spul. Zo zal ze denk ik vroeg of laat ook weer hier aan de deur verschijnen. Maar erachter komen of het echte liefde is/was of dat het een goed toneelspel van haar is geweest zal ik nooit te weten komen vrees ik.
Deze dame werkt als tippelprostituee, en ook hier kan ik mee leven. Liever dit werk om aan geld voor drugs te komen dan crimmineel gedrag vertonen.
Zij heeft als enig kind (van twee dochters en een zoon, welke allemaal gebruiken) een goed contact met haar moeder. Nog voordat ik aan haar moeder werd voorgesteld had ze al over mij verteld dat ik een niet gebruiker ben, en dat ze mij hartstikke leuk vindt etc etc.
Ook ik ontving deze signalen o.a. van haar dealers, vriendinnen etc.
Eind april heeft ze een grote fout gemaakt, door met een gestolen auto, onder invloed van wit en bruin, zonder in het bezit te zijn van een geldig rijbewijs een aanrijding te veroorzaken waarbij één zwaar gewonde is gevallen. Daarnaast is ze al een aantal keren opgepakt voor illegaal tippelen buiten de daartoe aangewezen zone, drugsgebruik op de openbare weg etc.
Ze wil dolgraag af van het spul, maar om de een of de andere manier heeft ze hiervoor de niet de kracht en energie om daadwerkelijk de stap te nemen.
Ik heb haar voorgesteld om bij mij in te trekken zodat ze niet in de buurt is van diegenen die haar telkens meesleuren in de witte en bruine wereld. Probleem is dat het vogeltje bijna iedere nacht gaat vliegen. Telkens komt ze wel weer met een ander verhaal dat of ze voelt zich niet lekker, "ziek" omdat ze (echt) geen bruin meer heeft. Of ze moet nog een boodschap doen etc etc. Met andere woorden van samen slapen komt niet veel terecht. Bellen heeft weinig zin, want ze neemt gewoonweg niet op. Maar 's middags om een uur of vier- vijf gaat de telefoon en komt ze weer terug of als ik haar bel kan ik haar in de stad ophalen.
Verder is ze heel zorgzaam voor mij, doet de was, kookt. en doen samen de dingen die anderen ook zouden doen. Gaat zelfs minder werken op de zone, hetgeen ik van harte toejuich. Ze heeft zelfs al tegen collega's op de zone verteld dat ze met mij gaat samenwonen. Alleen ik twijfel nu of de liefde wel echt is, of gewoon een goed toneelspel is. Donderdag gaat ze werken op de zone, maar omdat ze geen beltegoed meer heeft neemt ze mijn telefoon mee. Beloofd te bellen maar belt niet. Tegen zes uur in de ochtend besluit ik dan ook "preventief" de SIM-kaart te blokkeren. Tegen kwart voor vijf in de middag krijg ik een sms of ik haar even wil bellen. "Kun je me daar en daar even komen halen?" Ik ga haar halen en krijg te horen dat ze bang was om naar huis te komen omdat de telefoon in de auto van een klant had verloren, en deze spoorloos was.
Op zulke momenten kun je twee dingen denken:
1. Ze kan de telefoon inderdaad verloren zijn. Een mobiele telefoon is makkelijk te verliezen.
2. Ze heeft de telefoon gewoon verpatst om aan een grammetje wit of bruin te raken.
Omdat ik beide aannemelijk vind, en zielsveel van haar hou word ik niet boos, en troost haar met de woorden dat een telefoon te vervangen is, maar zij niet.
Maar het gevoel dat het vogeltje iedere nacht gaat vliegen, en pas in de middag terugkeert maakt mij angstig in mijn gevoel dat het haar alleen gaat om de centen die ik in spendeer in de vorm van eten, slapen etc, en dat er eigenlijk geen sprake is van echte liefde.
Ok, als ik meega naar de zone, parkeer ik de auto in de nabijheid, en komt ze regelmatig even bij me zitten, of rijden we eventjes naar de Burger King om iets te eten wat zij dan betaald. Of ze brengt regelmatig een bekertje water naar me als ik bij de zone sta te wachten totdat ze klaar is.
Alleen zodra ik begin over haar plan om af te kicken, wordt ze boos. Kapt ze het gesprek abrupt af en is er geen land meer mee te bezeilen. Ze wil stoppen, want regelmatig hoor ik haar vanuit de slaapkamer roepen "Gvd waarom gebruik ik deze troep". En vorige week zat ze op de grond met de basepijp, en zei ze "Als ik jou ooit een pijp zie roken, ram ik je die dwars door je strot". Bij haar moeder barste ze regelmatig in huilbuien uit en riep ze dat er mee wil stoppen. Maar sinds kort neemt ze ook geen contact meer op met haar moeder. Terwijl juist deze precies aanvoelt wat haar dochter voelt en denkt.
Sinds afgelopen zondagnacht is ze vertrokken en neemt ook voor mij de telefoon niet op. Verder neemt ze voor niemand de telefoon op, want vrienden en kennissen van haar bellen mij op met de vraag of ze bij mij is. Er komen zelfs mensen voor haar bij mij aan de deur. Ik heb haar geprobeert te bellen met een ander mobiel nummer ook zonder resultaat.
Gisteren stuurde ik haar een SMS-bericht wat ik moet doen met haar spullen. Kreeg een bericht terug om ze te bewaren en dat ze ze zou komen halen, hetgeen echter niet gebeurd is.
Ben zondagavond naar de tippelzone gereden, daar was ze niet, terwijl ze wel had aangegeven bij de portier wél te zullen komen. Zelfs de portier had ze niet gezien. Maandag getracht aangifte van vermissing bij de Politie te doen. Vragenformulier ingevuld kom terug op het bureau krijg ik te horen dat ze haar hadden gesproken en dat ze gezegd had mij nooit meer te zullen willen zien. Men had haar gebeld, terwijl ik en haar vrienden/vriendinnen haar niet te pakken krijgen omdat ze telkens op haar voicemail stuiten.
De gedachtengang in mijn hoofd neigt nu naar "je bent gebruikt" en "het is toch ware liefde geweest (en nog steeds, maar ze wordt geblokkeerd door een bepaalde groep mensen die haar dit beletten). Vooral haar moeder is hierdoor enorm teleurgesteld. Omdat ik de eerste jongen was die niet gebruikte en meedacht over plannen om haar ervanaf te krijgen. Vooral omdat haar dochter dit zo graag wil. Maar ook omdat ze over mij meer had verteld en echt een "gezonde" kleur in het gezicht kreeg als ze het over mij had. En haar moeder kent haar van haver tot gort. Als ze liegt, dan heeft moeders dat zo door.
Van een verslaafde is bekend dat deze terugkeert naar personen zodat of het geld op is, of men niet beschikt over voldoende spul. Zo zal ze denk ik vroeg of laat ook weer hier aan de deur verschijnen. Maar erachter komen of het echte liefde is/was of dat het een goed toneelspel van haar is geweest zal ik nooit te weten komen vrees ik.
#10
Komt het nu omdat ik stoned ben offf?
Ga eens bij jezelf na, of je je in zo'n relatie/levensstijl wil storten..
En als ik het zo doorlees, en je geen gebruiker bent, komt het als behoorlijk heftige shit over man
Ga eens bij jezelf na, of je je in zo'n relatie/levensstijl wil storten..
En als ik het zo doorlees, en je geen gebruiker bent, komt het als behoorlijk heftige shit over man
#11
Heftig verhaal man.... Klasse dat je zoveel energie en tijd in haar stopt, dat laat wel zien dat het van jou kant duidelijk wel echte liefde is, er zijn maar weinig mensen die met een verslaafde kunnen/willen leven...
Toen ik je verhaal las zat ik steeds te denken: wat is eigenlijk echte liefde? In mijn ogen is het geen uitzondering dat mensen bij elkaar zijn, om de simpele reden dat het wel lekker makkelijk is. Of in ieder geval beter is met iemand, dan alleen. Triest inderdaad, maar ik zie het in mijn omgeving veel gebeuren.
Nu is het dus voor veel mensen sowieso al lastig om uit te maken of iets echte liefde is, in jouw geval lijkt het me nog een stuk moeilijker. Persoonlijk denk ik dat verslaafden zeker in staat zijn om van iemand te houden, maar als het er echt op aankomt staat het middel op nummer 1... Dat is erg pijnlijk, maar doet in principe niks af aan het niveau van liefde.
Toch raad ik je aan om wat afstand van haar te nemen, emotioneel gezien. Het is niet gezond voor jou om je teveel in haar wereld en problemen te storten. Je moet ervoor zorgen dat jij de hoofdrolspeler blijft in je eigen leven.
Pffff, lastig...... heel veel sterkte ermee........
Toen ik je verhaal las zat ik steeds te denken: wat is eigenlijk echte liefde? In mijn ogen is het geen uitzondering dat mensen bij elkaar zijn, om de simpele reden dat het wel lekker makkelijk is. Of in ieder geval beter is met iemand, dan alleen. Triest inderdaad, maar ik zie het in mijn omgeving veel gebeuren.
Nu is het dus voor veel mensen sowieso al lastig om uit te maken of iets echte liefde is, in jouw geval lijkt het me nog een stuk moeilijker. Persoonlijk denk ik dat verslaafden zeker in staat zijn om van iemand te houden, maar als het er echt op aankomt staat het middel op nummer 1... Dat is erg pijnlijk, maar doet in principe niks af aan het niveau van liefde.
Toch raad ik je aan om wat afstand van haar te nemen, emotioneel gezien. Het is niet gezond voor jou om je teveel in haar wereld en problemen te storten. Je moet ervoor zorgen dat jij de hoofdrolspeler blijft in je eigen leven.
Pffff, lastig...... heel veel sterkte ermee........
#12
Respect Erik hoe jij met haar omgegaan bent en gaat.
Zoals Technora al aangeeft zullen er weinig jongens zijn die zoveel op energie in relatie gebied steken bij iemand die verslaafd is aan wit en bruin.
Ik ben ook van mening dat verslaafden mensen veel van iemand kunnen houden, maar ik ben inderdaad ook bang dat de coke of heroine altijd op nummer een zal blijven staan. Ze zijn en blijven immers verslaafd, ook als ze verliefd op iemand zijn.
Of ze op jou of op je geld / huisvestiging etc uit is is moeilijk te zeggen. Dat is een antwoord waar je naar moet gissen en daar kun je dus misschien beter niet over nadenken. Er is maar 1 iemand die dit echt weet, en of je dit antwoord momenteel zult krijgen blijft de grote vraag.
Als jullie echt voor elkaar bestemd zijn komt het wel goed denk ik in de toekomst, maar ik zou me er niet alleen maar op spitsen.
Zoals Technora al aangeeft zullen er weinig jongens zijn die zoveel op energie in relatie gebied steken bij iemand die verslaafd is aan wit en bruin.
Ik ben ook van mening dat verslaafden mensen veel van iemand kunnen houden, maar ik ben inderdaad ook bang dat de coke of heroine altijd op nummer een zal blijven staan. Ze zijn en blijven immers verslaafd, ook als ze verliefd op iemand zijn.
Of ze op jou of op je geld / huisvestiging etc uit is is moeilijk te zeggen. Dat is een antwoord waar je naar moet gissen en daar kun je dus misschien beter niet over nadenken. Er is maar 1 iemand die dit echt weet, en of je dit antwoord momenteel zult krijgen blijft de grote vraag.
Als jullie echt voor elkaar bestemd zijn komt het wel goed denk ik in de toekomst, maar ik zou me er niet alleen maar op spitsen.
#13
Bedankt voor je complimenten!Flameon zei:Respect Erik hoe jij met haar omgegaan bent en gaat.
Zoals Technora al aangeeft zullen er weinig jongens zijn die zoveel op energie in relatie gebied steken bij iemand die verslaafd is aan wit en bruin.
Ik ben ook van mening dat verslaafden mensen veel van iemand kunnen houden, maar ik ben inderdaad ook bang dat de coke of heroine altijd op nummer een zal blijven staan. Ze zijn en blijven immers verslaafd, ook als ze verliefd op iemand zijn.
Of ze op jou of op je geld / huisvestiging etc uit is is moeilijk te zeggen. Dat is een antwoord waar je naar moet gissen en daar kun je dus misschien beter niet over nadenken. Er is maar 1 iemand die dit echt weet, en of je dit antwoord momenteel zult krijgen blijft de grote vraag.
Als jullie echt voor elkaar bestemd zijn komt het wel goed denk ik in de toekomst, maar ik zou me er niet alleen maar op spitsen.
Intussen heeft ze zich weer gemeld. Ze had even behoefte om even op adem te komen en te wennen aan de nieuwe situatie. Deze ging voor haar toch eventjes iets te turbulent dan verwacht. Ze heeft ook weer een zak met kleren meegenomen, wat duidt op het feit dat ze het echt meent, en samen met mij een toekomst op wil bouwen. Om eerlijk te zijn stond ik gisteren echt te shaken als een klein kind dat zich lam geschrokken was toen ze belde. Eerlijk gezegd had ik de hoop al opgegeven dat ze mij überhaupt nog zou bellen, vooral omdat ze het hele weekend, en maandag de hele dag de telefoon had uitstaan. Nu is het enkel en alleen nog maar een kwestie van afwachten of ze het ook echt meent of niet. Hoewel ik van dat laatste eigenlijk geen angst hoef te hebben omdat ik van heel veel mensen om haar heen hoor dat ze echt verliefd is op mij.
#14
Het middel (spul) staat inderdaad op de eerste plaats, meer een gedeelde eerste plaats. Automatisch stort je je in een relatie met een "verslaafde" toch ook een beetje in haar wereldje en problemen. Nu is dat niet verkeerd, als je er maar mee kunt omgaan, en afstand neemt van haar beslissingen die haar in problemen kunnen brengen. Het enige wat je in zo'n geval kunt doen is haar steunen en samen zoeken naar een oplossing, waarbij het vaak om geld gaat. Geld dat je veelal na investering niet meer terugziet. Maar in het geval van een liefdesrelatie doe je zulke dingen. Ik blijf zeer zeker hoofdrolspeler in mijn eigen wereld. Als is het een wereld die je op gezette tijden moet delen met dat ene wereldje van je partner. Daarom zeg ik dan ook altijd: Maakt niet uit wat jij doet, het is jouw feestje.TechNora zei:Heftig verhaal man.... Klasse dat je zoveel energie en tijd in haar stopt, dat laat wel zien dat het van jou kant duidelijk wel echte liefde is, er zijn maar weinig mensen die met een verslaafde kunnen/willen leven...
Toen ik je verhaal las zat ik steeds te denken: wat is eigenlijk echte liefde? In mijn ogen is het geen uitzondering dat mensen bij elkaar zijn, om de simpele reden dat het wel lekker makkelijk is. Of in ieder geval beter is met iemand, dan alleen. Triest inderdaad, maar ik zie het in mijn omgeving veel gebeuren.
Nu is het dus voor veel mensen sowieso al lastig om uit te maken of iets echte liefde is, in jouw geval lijkt het me nog een stuk moeilijker. Persoonlijk denk ik dat verslaafden zeker in staat zijn om van iemand te houden, maar als het er echt op aankomt staat het middel op nummer 1... Dat is erg pijnlijk, maar doet in principe niks af aan het niveau van liefde.
Toch raad ik je aan om wat afstand van haar te nemen, emotioneel gezien. Het is niet gezond voor jou om je teveel in haar wereld en problemen te storten. Je moet ervoor zorgen dat jij de hoofdrolspeler blijft in je eigen leven.
Pffff, lastig...... heel veel sterkte ermee........
#15
Beste Eric,
Ik bewonder je dat je de moed en kracht hebt om dat meisje te willen helpen en steunen. Je moet haar echt wel graag zien. Want een relatie aangaan met iemand die verslaafd is aan wit en bruin is niet zo evident. Zo'n verslaafde kan zeker van iemand houden maar ik vrees dat de dope voor haar toch nog belangrijker is op dit moment.
Ik vraag me af hoelang jij dit zult volhouden als ze enkel zegt van te willen stoppen, maar geen pogingen onderneemt. Het is gemakkelijk om te zeggen "ik wil ervanaf", maar om echt te stoppen, dat is een ander verhaal.
Ik zeg dit omdat toen ik zelf bruin en wit gebruikte, ik ook veel zei dat ik ermee wou stoppen. Maar stoppogingen kwamen er niet snel. Je wilt het diep vanbinnen wel maar het lukt je gewoon niet.
Volgens mij kan ze het niet alleen en heeft ze hulp van buitenaf nodig. Drughulpverleners kunnen haar helpen, jij kan haar steunen en op andere manieren helpen, maar zij moet gemotiveerd zijn en het echt willen.
Heel veel sterkte toegewenst!
ps: Op het opiatenforum zitten mensen (mannen zoals ariekanarie en speeseend) die hier zeker zinnige dingen over kunnen zeggen. Ik hoop dat ze de weg naar het liefdesforum vinden.![:grin:]()
Ik bewonder je dat je de moed en kracht hebt om dat meisje te willen helpen en steunen. Je moet haar echt wel graag zien. Want een relatie aangaan met iemand die verslaafd is aan wit en bruin is niet zo evident. Zo'n verslaafde kan zeker van iemand houden maar ik vrees dat de dope voor haar toch nog belangrijker is op dit moment.
Ik vraag me af hoelang jij dit zult volhouden als ze enkel zegt van te willen stoppen, maar geen pogingen onderneemt. Het is gemakkelijk om te zeggen "ik wil ervanaf", maar om echt te stoppen, dat is een ander verhaal.
Ik zeg dit omdat toen ik zelf bruin en wit gebruikte, ik ook veel zei dat ik ermee wou stoppen. Maar stoppogingen kwamen er niet snel. Je wilt het diep vanbinnen wel maar het lukt je gewoon niet.
Volgens mij kan ze het niet alleen en heeft ze hulp van buitenaf nodig. Drughulpverleners kunnen haar helpen, jij kan haar steunen en op andere manieren helpen, maar zij moet gemotiveerd zijn en het echt willen.
Heel veel sterkte toegewenst!
ps: Op het opiatenforum zitten mensen (mannen zoals ariekanarie en speeseend) die hier zeker zinnige dingen over kunnen zeggen. Ik hoop dat ze de weg naar het liefdesforum vinden.
#16
Respect! Veel succes ermee en ik hoop dat jullie er samen positief uitkomen!
#17
Gast...
Maar ergens heeft het wel iets..
Maar ergens heeft het wel iets..
#18
Dank je wel voor je reactie. Inderdaad, ik hou ontzettend zielsveel van haar, en dat is voor mij dan ook de motor om haar een steuntje in de rug te geven. Ik merk inderdaad dat het "spul" voorrang op alles heeft. Iets op tijd afspreken is heel lastig, en ze gaat meestal 's nachts lekker fladderen naar de groep waar naar hartelust gebruikt wordt.needlefreak zei:Beste Eric,
Ik bewonder je dat je de moed en kracht hebt om dat meisje te willen helpen en steunen. Je moet haar echt wel graag zien. Want een relatie aangaan met iemand die verslaafd is aan wit en bruin is niet zo evident. Zo'n verslaafde kan zeker van iemand houden maar ik vrees dat de dope voor haar toch nog belangrijker is op dit moment.
Ik vraag me af hoelang jij dit zult volhouden als ze enkel zegt van te willen stoppen, maar geen pogingen onderneemt. Het is gemakkelijk om te zeggen "ik wil ervanaf", maar om echt te stoppen, dat is een ander verhaal.
Ik zeg dit omdat toen ik zelf bruin en wit gebruikte, ik ook veel zei dat ik ermee wou stoppen. Maar stoppogingen kwamen er niet snel. Je wilt het diep vanbinnen wel maar het lukt je gewoon niet.
Volgens mij kan ze het niet alleen en heeft ze hulp van buitenaf nodig. Drughulpverleners kunnen haar helpen, jij kan haar steunen en op andere manieren helpen, maar zij moet gemotiveerd zijn en het echt willen.
Heel veel sterkte toegewenst!
ps: Op het opiatenforum zitten mensen (mannen zoals ariekanarie en speeseend) die hier zeker zinnige dingen over kunnen zeggen. Ik hoop dat ze de weg naar het liefdesforum vinden.![:grin:]()
Volgens haar komt dat doordat ik soms te dominant opstel, en haar in haar macht wil krijgen. Voor mij is dat een beetje dubbel. Aan de ene kant wil je dolgraag dat het mooiste meisje van de stad naast je ligt (en ook naast je wakker wordt), maar aan de andere kant probeer je het ook met haar te hebben over haar "laatste zomer" als gebruiker. En dit laatste wil ze pertiminent ontwijken. Volgens haar moeder, die haar dochter door- en door kent wil ze wel, maar weet ze zich om de een of andere reden niet los te maken van de scène.
Het is me overigens opgevallen dat ze vandaag beduidend minder crack en bruin heeft gerookt dan andere dagen. Wellicht is dit een vaag teken aan de wand.
Sinds een week is ze bij mij ingetrokken, en zijn al haar kleren langzaam maar zeker van de diverse slaapgelegenheden waar ze overnachtte naar mij gekomen. Ik heb me voor mezelf voorgenomen dat ik het absoluut met haar wil proberen. De eigenschap die ik heb is dat ik niet gauw loslaat zodra ik beet heb. Hiermee wil ik zeggen dat ik haar verslaving accepteer (wel tot bepaalde hoogte, want er moeten ook afspraken te maken zijn), en ik deze een plekje in mijn leven gegeven. Zolang ze normaal functioneert, de krant bij wijze van spreken niet ondersteboven leest, of laveloos op de bank zit/hangt vind ik het best.
In mijn vorige relatie had ik een relatie met een borderliner, en in (sommige)drugsgebruikers herken ik dingen die ook bij borderliners voorkomen, zoals zwart/wit denken, heeft impulsief, verlatingsangst etc etc. Doordat ik destijds enorm veel heb gelezen over borderliners kan ik me vrij makkelijk in het leven van een gemiddelde gebruiker verplaatsen. Nu lees ik enorm veel over heroine en cocaine. Niet omdat ik het ook wil proberen, maar om mezelf goed te informeren over de werking en de nasleep van het "spul".
Onlangs heb ik een gesprek gehad met een groepje heroine gebruikers. Allemaal stonden ze versteld dat ik zoveel interesse toonde in hun "wereldje", en nog fantastischer vonden ze dat ik helemaal niets gebruik, geen alcohol, geen sigaretten en al helemaal geen drugs. Door interesse te tonen en openlijk over het gebruik te praten, gaan gebruikers niet gebruikers ook beter begrijpen en omgekeerd. Wellicht dat dit laaste ook de kracht is van onze wederzijdse liefde (wie weet?)
#19
Ik heb niet echt iets zinnigs te zeggen hierover. Maar wilde je toch even zeggen dat ik echt heel veel respect heb voor de manier waarop jij hier in staat. Ik hoop echt dat het goed afloopt allemaal. Heel veel sterkte en liefde toegewenst.
#20
Intussen ben ik 100% van gedachten veranderd....
Gisteren gaat ze weg om 22.00 uur om naar de tippelzone te gaan waar ze werkt om aan haar verslaving te voorzien. Rond middernacht wil ik naar bed gaan en hoor ik opeens de voordeur opengaan. Komt mevrouw binnen met twee personen. We gaan met z'n allen aan tafel zitten en er verschijnt een grote zak "wit" op tafel.
Ga jij maar naar voren toe, want ik wil niet dat je hierbij bent is haar reactie, zij gaan zo en dan kom ik lekker naast je liggen. Ik besluit om nog heel eventjes te blijven zitten, temeer omdat een van de aanwezige heren haar erop attent maakte dat ik de gastheer ben. Maar omdat ik vrij moe ben, besluit ik toch om naar de slaapkamer te gaan om daar nog wat op te ruimen en naar bed te gaan.
Na een kwartiertje komt ze naar me toe en zegt "We brengen even R. naar huis en dan kom ik. Ik neem de sleutels mee". Ik krijg nog een zoen en weg is het vogeltje.
Ik loop vervolgens naar de woonkamer, en zie op tafel de sleutels liggen. Bel haar op, en vraag of ze de sleutels mee heeft genomen. "Ja, die heb ik in mijn tas" is haar antwoord. Waarop ik zeg dat ik ze gewoon in mijn handen heb. Zo stom als ik ben, heb ik haar nog een nieuwe pre-paid telefoonkaart gegeven die ik op de slaapkamer had gevonden. Dit omdat een aantal van haar zogenaamde vriendjes nog geld van haar te goed hebben voor spul dat ze op de pof heeft gekregen, en daarom een nieuw telefoonnummer wilde. "Oh, schat. Ik sms je zo ook nog mijn nieuwe nummer". En uitgerekend op die sms moet ik nu nog steeds wachten.
Ze zal zich vroeg of laat toch nog moeten melden hier, want haar kleren liggen hier. Hoewel, ze officieel dakloos is, zullen overal en nergens wel kleren van haar rondzwerven, zodat ze deze kleren niet zal missen.
In de periode dat we elkaar kennen heeft ze misschien 3 tot 4 keer bij me geslapen, alle andere keren is het vogeltje gaan fladderen. Hier heb ik geen problemen mee, want zoiets calculeer je gewoon in. Haar moeder schreeuwt om een levensteken van haar dochter, de enigste waar ze goed contact mee heeft, en is hier behoorlijk ziek van aan het worden. Zij wil op haar beurt voorlopig geen contact opnemen, en ik mag van haar niet naar haar moeder gaan omwille van haar privacy. Alleen trek ik me van dat laatste bar weinig aan, want ik merk dat moeder schreeuwt om een levensteken van haar dochter, en ben ik de aangewezen persoon om haar te vertellen dat het goed gaat met haar en dat we samen zijn ingetrokken. Bovendien belt moeder mij regelmatig om te vragen hoe het met haar dochter gaat. Afgelopen week stuurde ze me notabene nog naar haar moeder om daar haar kleren op te halen.
Alleen is de waarheid momenteel heel anders. Zij heeft weer "oude" vriendjes getroffen die haar volledig naar hun hand weten te zetten, en is weer gaan dealen. Gisteren was een van haar vriendjes de hele middag en avond hier in huis, en hebben we eigenlijk geen moment voor ons samen gehad. Ik merkte dat ik genegeerd werd, want toen we mijn auto moesten omruilen bij mijn ouders stapte ze in zijn auto. Vanaf dat moment begon ik langzaam bij te draaien en kreeg ik een vreemd voorgevoel dat ze een spelletje aan het spelen is.
Ze weet dat ze in haar nadagen zit van absolute vrijheid. Want op 26 april heeft ze onder invloed van coke en heroine met een gestolen auto, zonder rijbewijs, een zware aanrijding veroorzaakt, waarbij een zwaar gewonde is gevallen. Tel hierbij haar aanhoudingen voor illegaal tippelen, drugsgebruik ik het openbaar, dealen etc op en de rechter zal haar bepaald niet in voordeel ten gunste zijn.
Ze wil stoppen, dat zegt ze zelf en ook haar moeder, die haar dochter van haver tot gort kent. Alleen ze weet niet hoe, en iets blokkeert haar om de hulp te zoeken die ze nodig heeft.
Haar moeder en ik hebben nu zo'n vermoedden dat ze inderdaad verliefd op mij is (geweest), omdat ik niet gebruik, en toch opensta voor gebruikers en op die manier een steun in de rug kan zijn. Maar nu ze haar oude "maatjes" weer heeft teruggevonden mij als een soort dekmantel heeft gebruikt om haar "handeltje" op te starten, en zodra dit begon te lopen mij te wippen. Alleen heeft ze hierbij een groot probleem....
Zij kan namelijk niets voor zichzelf houden, en deelt gretig spul uit aan anderen, waaronder haar "vrienden". Deze zullen haar voorlopig even blijven voorzien van "spul", maar zodra de koek op is, en zij alles heeft uitgedeeld, en de rest verkocht heeft zal ze wel weer met hangende pootjes hier aankloppen. Haar problemen stapelen zich daarom alleen maar op en op. Zover totdat ze op een bepaald ogenblik alleen nog maar op de vlucht is voor zichzelf. Nu kan ik wel naar de politie gaan om daar uit de doeken te doen met waar ze nu bezig is, om haar op die manier een regeltje op haar strafblad toe te voegen, maar zover wil ik ook niet gaan, omdat ik niet weet of ze echt van me houdt of gewoon toneel aan het spelen is.
Haar moeder heeft drie kinderen die allemaal drugsverslaafde zijn. In de loop der jaren heeft zij zich dermate verhard dat het ze eigenlijk niets meer doet, maar diep in haar hart gaat ze eraan kapot. Zo erg dat ze geen kracht meer heeft om via een CAD hulp in te schakelen. Zij is het engiste kind waar ze nog contact mee heeft/had en dit dreigt nu weer weg te vallen.
Zelf ben ik nu ook op het punt gekomen om haar te laten vallen als een baksteen, maar mijn gevoel zegt dat ik mijn missie om haar clean te krijgen niet moet staken, omdat ze het zelf ook graag wil, maar niet de spirit heeft om het te doen. Aan de andere kant ben ik iemand die moeilijk kan loslaten. Nu roep ik dat ze boeltje kan inpakken en kan opzouten, terwijl dat als ze voor me staat ik haar zou knuffelen. Dat is meteen ook mijn grootste nadeel: Ik kan niet kwaad blijven.
Gisteren gaat ze weg om 22.00 uur om naar de tippelzone te gaan waar ze werkt om aan haar verslaving te voorzien. Rond middernacht wil ik naar bed gaan en hoor ik opeens de voordeur opengaan. Komt mevrouw binnen met twee personen. We gaan met z'n allen aan tafel zitten en er verschijnt een grote zak "wit" op tafel.
Ga jij maar naar voren toe, want ik wil niet dat je hierbij bent is haar reactie, zij gaan zo en dan kom ik lekker naast je liggen. Ik besluit om nog heel eventjes te blijven zitten, temeer omdat een van de aanwezige heren haar erop attent maakte dat ik de gastheer ben. Maar omdat ik vrij moe ben, besluit ik toch om naar de slaapkamer te gaan om daar nog wat op te ruimen en naar bed te gaan.
Na een kwartiertje komt ze naar me toe en zegt "We brengen even R. naar huis en dan kom ik. Ik neem de sleutels mee". Ik krijg nog een zoen en weg is het vogeltje.
Ik loop vervolgens naar de woonkamer, en zie op tafel de sleutels liggen. Bel haar op, en vraag of ze de sleutels mee heeft genomen. "Ja, die heb ik in mijn tas" is haar antwoord. Waarop ik zeg dat ik ze gewoon in mijn handen heb. Zo stom als ik ben, heb ik haar nog een nieuwe pre-paid telefoonkaart gegeven die ik op de slaapkamer had gevonden. Dit omdat een aantal van haar zogenaamde vriendjes nog geld van haar te goed hebben voor spul dat ze op de pof heeft gekregen, en daarom een nieuw telefoonnummer wilde. "Oh, schat. Ik sms je zo ook nog mijn nieuwe nummer". En uitgerekend op die sms moet ik nu nog steeds wachten.
Ze zal zich vroeg of laat toch nog moeten melden hier, want haar kleren liggen hier. Hoewel, ze officieel dakloos is, zullen overal en nergens wel kleren van haar rondzwerven, zodat ze deze kleren niet zal missen.
In de periode dat we elkaar kennen heeft ze misschien 3 tot 4 keer bij me geslapen, alle andere keren is het vogeltje gaan fladderen. Hier heb ik geen problemen mee, want zoiets calculeer je gewoon in. Haar moeder schreeuwt om een levensteken van haar dochter, de enigste waar ze goed contact mee heeft, en is hier behoorlijk ziek van aan het worden. Zij wil op haar beurt voorlopig geen contact opnemen, en ik mag van haar niet naar haar moeder gaan omwille van haar privacy. Alleen trek ik me van dat laatste bar weinig aan, want ik merk dat moeder schreeuwt om een levensteken van haar dochter, en ben ik de aangewezen persoon om haar te vertellen dat het goed gaat met haar en dat we samen zijn ingetrokken. Bovendien belt moeder mij regelmatig om te vragen hoe het met haar dochter gaat. Afgelopen week stuurde ze me notabene nog naar haar moeder om daar haar kleren op te halen.
Alleen is de waarheid momenteel heel anders. Zij heeft weer "oude" vriendjes getroffen die haar volledig naar hun hand weten te zetten, en is weer gaan dealen. Gisteren was een van haar vriendjes de hele middag en avond hier in huis, en hebben we eigenlijk geen moment voor ons samen gehad. Ik merkte dat ik genegeerd werd, want toen we mijn auto moesten omruilen bij mijn ouders stapte ze in zijn auto. Vanaf dat moment begon ik langzaam bij te draaien en kreeg ik een vreemd voorgevoel dat ze een spelletje aan het spelen is.
Ze weet dat ze in haar nadagen zit van absolute vrijheid. Want op 26 april heeft ze onder invloed van coke en heroine met een gestolen auto, zonder rijbewijs, een zware aanrijding veroorzaakt, waarbij een zwaar gewonde is gevallen. Tel hierbij haar aanhoudingen voor illegaal tippelen, drugsgebruik ik het openbaar, dealen etc op en de rechter zal haar bepaald niet in voordeel ten gunste zijn.
Ze wil stoppen, dat zegt ze zelf en ook haar moeder, die haar dochter van haver tot gort kent. Alleen ze weet niet hoe, en iets blokkeert haar om de hulp te zoeken die ze nodig heeft.
Haar moeder en ik hebben nu zo'n vermoedden dat ze inderdaad verliefd op mij is (geweest), omdat ik niet gebruik, en toch opensta voor gebruikers en op die manier een steun in de rug kan zijn. Maar nu ze haar oude "maatjes" weer heeft teruggevonden mij als een soort dekmantel heeft gebruikt om haar "handeltje" op te starten, en zodra dit begon te lopen mij te wippen. Alleen heeft ze hierbij een groot probleem....
Zij kan namelijk niets voor zichzelf houden, en deelt gretig spul uit aan anderen, waaronder haar "vrienden". Deze zullen haar voorlopig even blijven voorzien van "spul", maar zodra de koek op is, en zij alles heeft uitgedeeld, en de rest verkocht heeft zal ze wel weer met hangende pootjes hier aankloppen. Haar problemen stapelen zich daarom alleen maar op en op. Zover totdat ze op een bepaald ogenblik alleen nog maar op de vlucht is voor zichzelf. Nu kan ik wel naar de politie gaan om daar uit de doeken te doen met waar ze nu bezig is, om haar op die manier een regeltje op haar strafblad toe te voegen, maar zover wil ik ook niet gaan, omdat ik niet weet of ze echt van me houdt of gewoon toneel aan het spelen is.
Haar moeder heeft drie kinderen die allemaal drugsverslaafde zijn. In de loop der jaren heeft zij zich dermate verhard dat het ze eigenlijk niets meer doet, maar diep in haar hart gaat ze eraan kapot. Zo erg dat ze geen kracht meer heeft om via een CAD hulp in te schakelen. Zij is het engiste kind waar ze nog contact mee heeft/had en dit dreigt nu weer weg te vallen.
Zelf ben ik nu ook op het punt gekomen om haar te laten vallen als een baksteen, maar mijn gevoel zegt dat ik mijn missie om haar clean te krijgen niet moet staken, omdat ze het zelf ook graag wil, maar niet de spirit heeft om het te doen. Aan de andere kant ben ik iemand die moeilijk kan loslaten. Nu roep ik dat ze boeltje kan inpakken en kan opzouten, terwijl dat als ze voor me staat ik haar zou knuffelen. Dat is meteen ook mijn grootste nadeel: Ik kan niet kwaad blijven.