Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsMessed up fetish

Messed up fetish

47 antwoorden
21 weergaven
18-5-2026
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#1
Zweibeiner zei:
Als er iets is waar ik zeker van was in mijn leven, dan is het wel dat ik mezelf moet zijn. Dus ook de gevoelens die andere als messep up ervaren.
Klik om te vergroten...
Had dit destijds gemist, beetje late reactie maar ach:

Hoe kun je vertrouwen dat alles wat je denkt of voelt jezelf is? Ben je jezelf door alle impulsen die je hebt uit te leven? Wat hebben die twee met elkaar te maken? Ik heb in blinde woede ook weleens de drang gehad om degene die voor me liep de trap af te schoppen. Kan ik het dan maar beter doen om trouw te zijn aan mijn impulsen? Nee natuurlijk niet. En ben ik een kwaadaardig iemand dat ik die gedachte had? Nee natuurlijk niet. Het zijn impulsen/gevoelens. Het heeft helemaal niets te maken met wie ik ben.

Als je weet dat je jezelf en/of anderen niet schaadt met wat je doet, dan is er in principe geen probleem. Maar hoe goed weten we dat eigenlijk, hoe goed denken we hier over na? Ik geloof dat toegeven aan lust altijd consequenties heeft. Je betaalt altijd de prijs. Maar vaak zijn we ons (nog) niet bewust van de keerzijde. Sure we doen het allemaal, ik ben ook niet heilig. Maar wat je denkt/voelt heeft nooit wat met jou te maken en het is dus nooit een vereiste om je impulsen/lusten uit te leven om jezelf te kunnen zijn.
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#2
Mindless zei:
Had dit destijds gemist, beetje late reactie maar ach:

Hoe kun je vertrouwen dat alles wat je denkt of voelt jezelf is? Ben je jezelf door alle impulsen die je hebt uit te leven? Wat hebben die twee met elkaar te maken? Ik heb in blinde woede ook weleens de drang gehad om degene die voor me liep de trap af te schoppen. Kan ik het dan maar beter doen om trouw te zijn aan mijn impulsen? Nee natuurlijk niet. En ben ik een kwaadaardig iemand dat ik die gedachte had? Nee natuurlijk niet. Het zijn impulsen/gevoelens. Het heeft helemaal niets te maken met wie ik ben.

Als je weet dat je jezelf en/of anderen niet schaadt met wat je doet, dan is er in principe geen probleem. Maar hoe goed weten we dat eigenlijk, hoe goed denken we hier over na? Ik geloof dat toegeven aan lust altijd consequenties heeft. Je betaalt altijd de prijs. Maar vaak zijn we ons (nog) niet bewust van de keerzijde. Sure we doen het allemaal, ik ben ook niet heilig. Maar wat je denkt/voelt heeft nooit wat met jou te maken en het is dus nooit een vereiste om je impulsen/lusten uit te leven om jezelf te kunnen zijn.
Klik om te vergroten...


Er gaat nog een moment komen vandaag dat ik ineens uitgeblust ben met diepe gedachtes en gesprekken, maar die is er nog niet dus ik ga mijn best doen voor een goed antwoord terug voor je.

Het lijkt soms wel of wij steeds terug vallen op hetzelfde gesprek. Wij zien de dingen net even anders en daarom blijft het interessant om elkaar weer wat beter te ondervragen :)

Hoe kun je vertrouwen hebben dat alles wat je denkt of voelt jezelf is?
Ik ga er even vanuit dat we niet meer over bdsm praten maar in het algemeen. (Als 8 jarig meisje bond ik mezelf al aan bed vast dus ben redelijk zeker dat ik dat wel tof vind en dat het een deel van mij is)
Ik denk dat een mogelijk probleem hier gaat worden tussen ons wat de interpretatie van jezelf zijn is. Ik ga antwoorden zoals ik het ervaar.
Als ik die vraag omdraai word hij best eng. Hoe kun je vertrouwen dat wat je denkt en voelt niet van jezelf is?
Ik denk dat je daar ook meteen mijn antwoord hebt. Aan jezelf twijfelen zorgt voor onzekerheid en voor depressies etc. Het komt er voor mij dan op neer alsof iemand mij bestuurt, zeggenschap heeft over mij. Dat is niet iets waar ik mee kan leven. De hormonen in mijn lichaam bepalen al voor een deel mijn gedrag, dus ik moet ook een deel hebben wat echt van mij is. Waar ik de controle over heb. Ik ken mezelf op goede en slechte dagen, op slechte dagen kan ik gedachtes hebben waar ik van schrik. Maar het blijven wel mijn gedachtes. Dat ik op een goede dag die gedachtes verafschuw wil niet zeggen dat ze niet van mij zijn. Iedereen heeft meerdere gemoedstoestanden en daar ook het type gedrag bij. Dat ik een ideaal beeld van mezelf heb (de ik op een goede dag) wil niet zeggen dat het mijn enige zelf is. Ik kan niet zeggen op een slechte dag: Oh, ik was niet mezelf hoor, normaal zeg/denk/doe ik die dingen niet. Dat klinkt mij als een slap excuus voor mijn gedrag. In de doofpot stoppen van mijn gedrag ipv dat ik erken dat ik inderdaad een bitch ben geweest. Ik wil niet weglopen voor mijn verantwoordelijkheid. Ik moet erkennen wat ik gedaan/gedacht/gezegd heb zodat ik zelf ook zie, voel en begrijp waarom dat gedrag niet oke is. Op die manier leer ik mezelf juist beter kennen en dat is ook een mooie gelegenheid om mezelf te leren over mezelf.
De impulsen vormen je blik op de wereld, dus ik ben zeker van mening dat het mee helpt om je zelf te vormen. Door de impulsen en ervaringen ben je gekneed. Je hebt er met bepaalde emotie op gereageerd en dat maakt dat je jezelf weer een beetje beter leert kennen, terwijl het je vormt.
Iedere dag verandert jezelf, hij word aangepast door nieuwe ervaringen. Mijn gedrag en mijn acties zijn van mij en ik ben als enige verantwoordelijk daarvoor, ik ga daar geen excuses voor verzinnen. Dat voelt als biechten in de kerk, zondes vergeven dus de buurman kan weer over de buurvrouw heen.

Dingen doen waar je niet volledig achter staat vind ik iets anders. Ja het klopt dat als ik boos ben ik sneller iets pijnlijks kan zeggen. Ik heb mensen om me heen ook pijn gedaan, maar ik wil die pijn voelen van schuld en afgunst naar mezelf. Zodat ik de volgende keer weet hoe het was en ik dus mijn hersenen een stapje voor kan zijn in wilskracht en die pijnlijke dingen niet zeg. Je hersenen onthouden pijn en negatieve emoties beter dan positief. Simpelweg omdat je brein niet weer in die situatie wil komen. (enge beer, giftig eten etc)


Hoezo denk je dat toegeven aan lust altijd consequenties heeft?

Jij hebt het denk ik over je pure zelf, zonder gedachtes, de geest achter de gedachtes zonder levenservaring en impulsen, het lege papier.
Ik blijf dat toch ergens moeilijk vinden om echt te begrijpen. IS iedereen niet hetzelfde als je puur kijkt naar je pure zelf?
Misschien is het een goede om jouw omschrijving als jezelf te zien en mijn omschrijving als je karakter?
B
BasvanHovenLid
01-01-2024, 00:00
#3
Mindless zei:
Had dit destijds gemist, beetje late reactie maar ach:

Hoe kun je vertrouwen dat alles wat je denkt of voelt jezelf is? Ben je jezelf door alle impulsen die je hebt uit te leven? Wat hebben die twee met elkaar te maken? Ik heb in blinde woede ook weleens de drang gehad om degene die voor me liep de trap af te schoppen. Kan ik het dan maar beter doen om trouw te zijn aan mijn impulsen? Nee natuurlijk niet. En ben ik een kwaadaardig iemand dat ik die gedachte had? Nee natuurlijk niet. Het zijn impulsen/gevoelens. Het heeft helemaal niets te maken met wie ik ben.

Als je weet dat je jezelf en/of anderen niet schaadt met wat je doet, dan is er in principe geen probleem. Maar hoe goed weten we dat eigenlijk? Ik geloof dat "extreme" dingen doen in de zin van plezier altijd een keerzijde heeft. Je betaalt altijd de prijs. Maar vaak zijn we ons (nog) niet bewust van de keerzijde.
Klik om te vergroten...

Hier kan ik weinig tegen inbrengen, maar ik denk dat het gaat over jezelf zijn wanneer je niet "onder invloed" bent van heftige emoties die het denken verstoren. Ik heb zelf ook zat vaak dingen gedaan in een opwelling die anderen heeft "geschaad", in zekere zin, maar die écht niet uit mezelf kwamen. Achteraf realiseerde ik me dan wat ik gedaan had, dan kwam er spijt en schaamte en kon ik er alsnog een les uit trekken. En soms doe je dingen die wel uit jezelf komen, maar ben je je er niet van bewust wat voor impact het op anderen heeft en doe je onbedoeld mensen pijn.

Je brein kan je volgens mij wel eens voor de gek houden. Of misschien niet voor de gek houden, maar puur uit overlevingsdrift handelen. Woede, agressie, angst, schrikken, honger, al deze dingen kunnen volgens mij bepaalde delen in je brein uitschakelen die minder relevant zijn voor overleving, maar waardoor je soms dingen kan doen waar je niet volledig achter staat.

Dat is hoe ik het bekijk. Weet niet of je eigenlijk op de reactie van ZweiBeiner zat te wachten, maar ik moest erop reageren.

EDIT: Nog even over impulsen wat je omschrijft, deze impulsen gaan vanzelf en juist daardoor zijn ze wat ze zijn, impulsief, misschien niet de beste beslissing in een bepaalde situatie maar puur je lichaam die actie onderneemt tijdens stressvolle situaties. Soms kan dingen overdenken simpelweg niet handig zijn en moet er BOEM snel een beslissing worden gemaakt. Het speelt volgens mij ook mee hoe makkelijk iemand zich door emoties laat sturen. Ikzelf ben erg emotioneel en zou mezelf makkelijker laten meevoeren door emoties dan iemand die minder emotioneel is ingesteld.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#4
Bedankt voor je uitgebreide reply. Excuses dat het eigenlijk altijd op hetzelfde neer komt bij mij... Maar ik vind dit zeer interessant en het blijft imo relevant om verschillende zienswijzen naast elkaar te leggen. Ik reageer later even inhoudelijk aangezien ik op m'n werk zit nu.
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#5
Maakt niet uit joh, iedere keer vertel je het weer een beetje anders en vanaf een ander standpunt, dat helpt mij om je beter te begrijpen :)
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#6
Nee? Niemand zag daar de lol van in buiten mezelf? :tongueout:
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#7
Ik snapte 'm niet :sweatsmile:
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#8
Mindless zei:
Ik snapte 'm niet :sweatsmile:
Klik om te vergroten...

Buck dich van Rammstein gaat in principe over fetish en bdsm :wink:

De tweebener heeft zich gebukt
In een goed licht gezet
Ik zeg het wat het mag en niet
En daarbij gaat het huilen.

Even heel ruw vertaald vanuit het Duits.

Paste perfect hier! :grin:
Ik ben blij dat ik nog een lachje gekregen heb van je :tongueout:
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#9
:lolol:

(Niet sarcastisch hoor :wink:)

Valt me tegen van Rammstein. Dacht altijd dat dat zo'n nette band was...
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#10
Oh jee, wellicht zijn er dan meer bands waar je een hele andere verwachting bij hebt :astonished:
Your world just turned upside down..
Als je een knuffel nodig hebt hoor ik het wel!
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#11
Ik overleef het wel...

Maar mag ik mijn knuffel? :grimacing:
Z
ZERO-Lid
01-01-2024, 00:00
#12
Mindless zei:
Valt me tegen van Rammstein. Dacht altijd dat dat zo'n nette band was...
Klik om te vergroten...
Haha is dit geen grapje?! :sweatsmile:
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#13
Had ik toch een smiley moeten gebruiken...

Deze: :thinking:
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#14
Mindless zei:
Ik overleef het wel...

Maar mag ik mijn knuffel? :grimacing:
Klik om te vergroten...

Dikke knuffel!!!!
Zodra (als) we een keer een gesprek in reql life hebben over mindless/jezelf zijn dan krijg je een echte van me!
O
Oakland2Lid
01-01-2024, 00:00
#15
missWappie zei:
Hi Sally,

Lastig dat je ff in de knoop zit met je seksuele verlangens. Ik denk helemaal niet dat het erg is om een bepaalde voorkeur of fetish te hebben. Je geeft zelf ook al aan dat het gaat om handelingen met een volwassen partner die daar consent voor geeft (en dus waarschijnlijk zelf ook van geniet). Probeer je niet te schamen voor je eigen verlangens, die zijn er nu eenmaal. Ik geloof zeker dat er uiteindelijk een manier zal zijn waarop je kunt genieten van je brute lust (of dat nou is in je fantasie, porno of real life) en daarnaast ook een liefdevolle intieme band met iemand aan kunt gaan waarin je ook tedere momenten samen hebt. Die twee (liefde en lust) sluiten elkaar toch helemaal niet uit?

Dat het in je vorige relatie is misgegaan wil toch niet zeggen dat dit de volgende keer weer zal gebeuren? Jij hebt ervan geleerd, en misschien was die partner gewoon niet de juiste voor je. En dat je in je fantasie iemand objectiveert wil toch niet zeggen dat je een echt persoon uiteindelijk (buiten dat seksspel) niet meer als volwaardig zou zien? Als je geen geweten of gevoelens had gehad, dan had je dit issue überhaupt niet. Probeer wat meer vertrouwen te hebben in jezelf:blush:

Maar goed, jij zit nu met gedachten erover die obsessief beginnen te worden en waar je graag iets aan wilt doen. Nou om te beginnen schrijven, zoals je hier ook al doet, kan erg goed werken. Erover praten ook natuurlijk. Cognitieve gedragstherapie zou misschien kunnen helpen, alleen moet je dan maar net het geluk hebben dat je een beetje open minded hulpverlener treft die jou ook echt begrijpt, anders ben je nog verder van huis.

Ik weet dat er wel eens praatgroepen over fetishes georganiseerd worden. Ben je aangemeld bij fetlife? Hou dan die event-list in de gaten. Er zijn ook coaches/hulpverleners die gespecialiseerd zijn in dit onderwerp (in de meeste gevallen omdat ze zelf ook kinky-minded zijn). Ik kan je wel helpen zoeken naar een geschikte coach als je wilt?

Succes ermee!
Klik om te vergroten...

Ik heb met interesse je bericht gelezen, en zit persoonlijk met eenzelfde problemen in de knoop als de topic starter. Ik ben nieuw op dit forum, en dit is voor het eerst dat ik een reactie durf te plaatsen omdat ik het idee heb dat ik hier goed advies kan krijgen, zoals jij eerder gaf. Ik ben zelf 21 jaar oud, en heb ontzettend last van een fetish die mijn leven op een negatieve manier beïnvloed. Ik wil en zoek hulp, maar voel me eigenlijk te beschaamd om er met iemand over te praten. Mocht jij een coach weten, of bepaalde praatgroepen kennen, zou je mij dit alsjeblieft kunnen laten weten?
Zoals een andere reageerder ook aangaf, de fetish is niet het probleem, maar het is een persoonlijk probleem waar ik erg veel moeite mee heb en depressief van raak.
S
Sally TessioLid
01-01-2024, 00:00
#16
Oakland2 zei:
Ik heb met interesse je bericht gelezen, en zit persoonlijk met eenzelfde problemen in de knoop als de topic starter. Ik ben nieuw op dit forum, en dit is voor het eerst dat ik een reactie durf te plaatsen omdat ik het idee heb dat ik hier goed advies kan krijgen, zoals jij eerder gaf. Ik ben zelf 21 jaar oud, en heb ontzettend last van een fetish die mijn leven op een negatieve manier beïnvloed. Ik wil en zoek hulp, maar voel me eigenlijk te beschaamd om er met iemand over te praten. Mocht jij een coach weten, of bepaalde praatgroepen kennen, zou je mij dit alsjeblieft kunnen laten weten?
Zoals een andere reageerder ook aangaf, de fetish is niet het probleem, maar het is een persoonlijk probleem waar ik erg veel moeite mee heb en depressief van raak.
Klik om te vergroten...
Hi Oakland,

Ik heb me sinds ik dit topic ben gestart wat meer bezig gehouden met fetisjisme en ben zelf inmiddels in het reine gekomen met de voorkeuren die ik heb. Uit jouw bericht lijkt naar voren te komen dat hetgeen waar jij mee zit je leven een stuk meer beïnvloedt dan bij mij het geval was. Hopelijk begrijp je jezelf inmiddels ook wat meer, of heb je stappen gezet om uit te zoeken hoe er van oprechte seksuele problemen af te komen valt. Hoe dan ook, hopelijk helpt deze post ook nog een beetje. Je bericht was me ontgaan, en ik ben me ervan bewust dat dit een erg late reactie is.

Het belangrijkste onderscheid wat je moet maken is of hetgeen waar je je druk over maakt/hebt gemaakt een fetisj of een parafilie is.
Een fetisj is een seksuele voorkeur voor een voorwerp, een niet-genitaal lichaamsdeel of een ritueel. Dit kan bijvoorbeeld leren kleding zijn (voorwerp), voeten (niet-genitaal lichaamsdeel) of een verkrachtingsfantasie (ritueel) die je samen met je partner tot leven brengt.
Een parafilie is een seksuele voorkeur die wordt beschouwd als een seksuele afwijking, omdat er fysiek en/of mentaal leed wordt berokkend aan jezelf of aan een ander die geen toestemming heeft verleend voor de handeling. Een voorbeeld kan zijn dat je de dwang niet kunt weerstaan om je kruis tegen de leren broek van een vrouw in de metro aan te drukken; wanneer je enkel klaar kunt komen wanneer je je partner tijdens geslachtsgemeenschap slaat, terwijl je daar dagen later nog verdrietig over bent; wanneer je enkel opgewonden raakt van geslachtsgemeenschap met iemand die je daartoe gedwongen hebt, ofwel, wanneer je diegene verkracht.

Voordat je hulp zoekt is het goed om erover na te denken in hoeverre je fetisj je leven op een negatieve manier beïnvloedt. Twijfel je over je voorkeuren en laat dat je achter met negatieve gevoelens, zoals in mijn geval, of kun je aantonen dat de seksuele voorkeur de fysieke en/of mentale gezondheid van jou en/of een ander in het geding brengt, of je leven compleet domineert, terwijl dit niet de bedoeling is? Als je gevoelens van schuld ervaart, komen die dan vanuit de wetenschap dat je iets schadelijks doet, of vanuit de wetenschap dat anderen het mogelijk afkeuren? Ik denk dat dit vragen zijn die belangrijk zijn om jezelf te stellen, zodat je vast kunt stellen hoe serieus je moet nemen waar je mee kampt.

Mocht er echt iets aan de hand zijn wat je als schadelijk acht, dan kun je wel echt het beste naar hulp gaan zoeken, hoe oncomfortabel dat ook lijkt. Je bent begin twintig en mijn ervaring is dat je dan nog heel erg zoekende bent naar je identiteit en naar wat normaal en abnormaal is. Ik was zelf op die leeftijd veel meer bezig met wat anderen wel niet van me moesten denken en veel minder open dan ik nu ben, ook tegenover psychische hulpverlening waar ik rond die periode enkele maanden gebruik van heb gemaakt. Achteraf heeft dat me toen helemaal niet geholpen, omdat ik hetgeen waar ik me het meest voor schaamde niet durfde te delen met de hulpverlener. Dit, terwijl die aspecten waar je je voor schaamt juist een grote bron van het probleem kunnen zijn. De waarheid is dat een ervaren hulpverlener alles al heeft gehoord, echt nergens meer van opkijkt en alleen maar dankbaar zal zijn dat je zoveel mogelijk informatie durft te bieden om naar een oplossing te zoeken. Daarnaast maken hulpverlengers geen deel uit van je leven en zie je ze zodra de behandeling stopt nooit meer. Alles wat je met de hulpverlener deelt blijft geheim, dat is de hulpverlener verplicht. Het kan een hoop inzicht geven waarom je hiermee kampt, of er kan een behandelplan worden opgezet om je te helpen van een parafilie af te komen. Jezelf kwetsbaar opstellen schaadt je ego, maar helpt je uiteindelijk om een betere versie van jezelf te worden. Hoe beter die versie wordt, hoe makkelijker je weer om kunt gaan met bedreigingen voor je ego. Het is op de korte termijn misschien pijnlijk, maar zal je op de lange termijn dus zeker helpen.

Om je wat perspectief te geven wil ik wel aangeven op welke fetisj ik met dit topic precies doelde, ondanks dat ook ik dit wat ongemakkelijk vind.
Ik heb een seksuele voorkeur voor zeer dominant seksueel gedrag, wat zich voornamelijk uit in verkrachtingsfantasieën en wurgseks. In mijn geval is dit een fetisj in plaats van een parafilie, aangezien ik de drang niet ervaar om zonder toestemming naar deze voorkeuren te handelen en dit in het verleden ook enkel met instemmende (seks)partners heb gedaan. Dit kan bijvoorbeeld door een rollenspel te verzinnen waarbij het lijkt alsof één van de twee partijen de ander dwingt om seks te hebben. Daarnaast zou het mijn seksleven ook niet per definitie verstoren als ik iemand zou daten die hier niet voor openstaat; geslachtsgemeenschap waarbij ik deze seksuele voorkeuren niet uit kan oefenen vind ik opwindend genoeg.

Inmiddels heb ik via lectures en talks van seksuologen een wat duidelijker beeld gekregen waar dit vandaan zou kunnen komen. Het grootste deel van het wetenschappelijk veld lijkt het erover eens te zijn dat deze voorkeuren grotendeels een natuurlijke oorzaak kennen en een minder sterke sociaal aangeleerde oorzaak. Over het algemeen kun je er vanuit gaan dat de seksuele voorkeuren waar je je gewaar van wordt zullen blijven tijdens je volwassenheid. Seksuologen bevelen over het algemeen aan dat je het beste gewoon op zoek kunt gaan naar een partner met dezelfde voorkeuren, omdat je dus niet kunt verwachten dat de seksuele voorkeuren die je hebt veranderen. Wellicht moet je eerst afwachten totdat je hersenen helemaal volgroeid zijn voordat je echt kunt stellen dat er sprake is van stabiele seksuele voorkeuren, maar dit is puur speculeren van mijn kant.

De reden dat ik inmiddels goed met mijn seksuele voorkeuren kan leven is dat ik vermoed dat ze een sterke biologische oorzaak kennen. Toen ik geslachtsrijp werd en voor het eerst opgewonden raakte was er ergens binnen dat eerste jaar al een moment in mijn leven dat ik opgewonden raakte van de fetisjen die ik heb genoemd. Ik keek naar een documentaire over een serie-verkrachter, die zijn slachtoffers vast bond en wurgde, en maakte voor het eerst kennis met de associatie die tussen seks en lust voor dwang en wurging kan bestaan. Het was erg choquerend voor me op die leeftijd om te leren dat er mensen zijn die tot zoiets vreselijks in staat zijn, maar gelijktijdig merkte ik onmiddellijk fysiek en psychisch dat ik het concept opwindend vond. Dat concept is me altijd bijgebleven, heb ik altijd zo ervaren en is nooit tot een parafilie/seksuele afwijking ontwikkelt, zoals bij die serie-verkrachter. Ik raakte in mijn puberteit überhaupt erg geïnteresseerd in seriemoordenaars en heb bij diverse seksuele afwijkingen van seriemoordenaars die ik bestudeerd heb nooit gevoelens van lust ervaren. Dit wijst er voor mij op dat mijn genetische opmaak niet simpelweg volledig blanco was en mijn seksuele voorkeuren vervolgens gecorrumpeerd werden door iets wat ik niet had moeten zien, maar dat deze voorkeur al grotendeels aanwezig was en ik me er bewust van werd toen ik voor het eerst ermee geconfronteerd werd. De seksuologen die ik over de oorsprong van seksuele voorkeuren en de ontwikkeling van parafilieën heb aangehoord zouden dit beamen.

Ik hoop dat dit je perspectief biedt en je het kunt spiegelen aan waar jij precies mee kampt. Misschien is het een soortgelijke vertwijfeling die ik ervoer, of misschien is het iets wat meer serieus is. Hoe dan ook, ik hoop dat dit correct geïnterpreteerd wordt en niemand de stuipen op het lijf jaagt, dat is niet de bedoeling. Beschouw het als een eerlijke uiteenzetting van de seksuele belevingswereld van een man van bijna 28, die op het oog afschrikwekkend en ongezond lijkt, maar klinisch niet als ongezond wordt gezien.
z
zephyrLid
01-01-2024, 00:00
#17
Goedenavond, ik zag dit topic en wil graag vertellen wat ik gelezen heb en een paar tips geven.
Er is een psychologe/onderzoekster geweest die bij zichzelf ging uittesten hoe een pornoverslaving zich ontwikkelt. Ze ging elke dag porno kijken en masturberen. Soms wel 9 keer achter elkaar. Na enige tijd merkte ze dat ze steeds grovere en hardere porno nodig had om nog opgewonden te raken, en ook dingen opwindend begon te vinden waar ze voorheen niet naar taalde. Haar conclusie was dat het het veelvuldig kijken naar porno bewerkstelligt dat je er immuun voor wordt en steeds meer prikkels nodig hebt om een staat van opwinding te kunnen bereiken. Dit had ze niet verwacht, want het ging om het onderzoeken van de verslaving. Die bleek dus als bijverschijnsel het nodig zijn van hardere beelden te hebben. Op zich wel passend bij een verslaving, want het criterium is toch dat je er steeds meer van nodig hebt om hetzelfde effect te bereiken, nou dan kun je hardere beelden (want de porno is visueel) hieronder scharen. Of zou een langere benodigde kijktijd naar 'normale' beelden tot opwinding volgt ook voorkomen? (dit is een zijspoortje).

Ik ben zelf veel met jongere mensen naar bed geweest en 25% behandeld mij als object en de meesten hadden wensen die ik bij mensen van gelijke leeftijd of ouder niet/nauwelijks ben tegengekomen. Ook de bepaald soort fysieke objectbehandeling in bed ontbreekt bij de laatste groep.
Wat is het verschil? De jongere generatie van nu is geyoupornt. De andere niet.
Dus kun je zeggen dat het er invloed op heeft? Ik zeg ja :confused:mile:. (over de wetenschappelijkheid hiervan valt nog te twisten, maar dit is wat ik gemerkt heb).

Dan nu over het onderwerp fetish.
Ik zelf ben vaak boos, en als ik heel boos ben geweest voor een langere tijd, ben ik bang dat ik met een bedpartner ga vechten en agressief ga doen. En dan wil ik dat het ook omgekeerd gebeurd. Ik wil dan ook zelf bijvoorbeeld mijn arm op mijn rug gedraaid hebben. Maar, ik word er niet opgewonden van als ik dit zie in porno filmpjes, integendeel.
Bij mij komen deze wensen naar voren als het slecht met me gaat. Het is dus niet een voortdurend aanwezig iets.
Ik heb een vriend gehad die van extreme dingen hield en er voortdurend aan dacht. Hij ervaarde dit als vervelend maar ging er steeds verder in en hierdoor is het ook uitgegaan.
Alleen, mijn 'kennis' is dus; ja het kan door porno kijken komen, je hebt het bekende principe van harder-better-faster-stronger, ontstaan door immunisatie, en de achterliggende drijfveren die mensen ergens toe aanzet in bed.

In jouw geval, je vind iets waar je veel aan denkt vervelend. Je wilt ervanaf en vraagt om tips.
Ik heb de volgende voor je bedacht, sommigen hebben ik en mijn exvriend getest en hadden effect.

1. Tegen jezelf zeggen; denk er niet aan en jezelf dwingen om aan andere dingen te denken en jezelf te trainen om hier opgewonden van te worden. De computer moet je even weglaten. HTK dingen, denk maar aan de beste beelden en fantaseer erop los. Als de fetish terugkeert in je gedachten, moet je ophouden met masturberen. En weer aan de gewone dingen denken, of terugdenken aan geweldige ervaringen die niet met de fetish te maken hebben. Dan weer doorgaan. Ook al duurt het uren :)
2. het omgekeerde; jezelf dwingen om er zoveel mogelijk aan te denken en te masturberen, en tegelijkertijd denken aan giraffen, kunstgebitten, de vuilnisvak of een hamburger. Een plaatje ervan ophangen kan ook. (wel ernaar kijken dan)
Hierdoor ga je de fetish koppelen aan iets onbenulligs wat er niets mee te maken heeft.
En hopelijk de fetish wat stommer vinden. (ik zeg niet dat dit moet maar je vroeg hoe je ervanaf komt).

3. Toch iemand zoeken waarmee je graag naar bed gaat en andersom, en dan met die persoon naar bed gaan als mens. Het moet iemand zijn waar je echt de goede kriebels van krijgt, maar je hoeft geen relatie ermee te hebben perse.
Het is een training. En, dan moet je de fetish helemaal achterwege laten en geen 1 keer uitproberen samen. Als je eraan denkt tijdens de seks, denk dan weer aan de giraffen of vuilnisbak en richt je op de andere persoon en de connectie.

4. Je kunt ook iemand zoeken die de fetish andersom bij jou gaat uitvoeren. Dus omgekeerd. Dus wat jij altijd wilt doen of gedaan wil hebben (ik weet niet wat het is natuurlijk en of dit mogelijk is), dat diegene dat dan bij jou doet of jij juist bij de andere persoon. Je moet het een paar keer doen, ook als je er geen zin in hebt. Het is een training. Waarschijnlijk vind je het inhoudelijk niet leuk, nu jij de ander bent zeg maar. En dat is ook precies de bedoeling, want daardoor ga je je verplaatsen in de andere persoon (die jij dus tijdelijk bent geweest) en gaat het je tegenstaan, want als jij de volgende keer jouw eigen fetish weer terug voelt komen, moet je denken aan hoe stom jij het vond en krijg je een soort weerzin ertegen. Ik heb dit uitgeprobeerd en dit werkte, in ieder geval tijdelijk, bij mijn exvriend.
(mocht je de omgekeerde wereld wel leuk vinden en nu 2 liefhebberijen hebben, schrijf dan maar weer en dan gaan we over naar de Maple Town methode, maar hopelijk komt het zover niet want daar krijg je erg veel last van met pasen).

5. zet tijdens het masturberen of de seks afschuwelijke muziek op die je echt niet om aan te horen vind of waar je heel hard om moet lachen. Een schreeuwende kinderserie of carnavalskrakers zijn ook goed. Maar, maak af waar je aan bent begonnen. MET de ongewenste gedachten/activiteiten. Dit kan resulteren in 2 dingen; of je bent zo blij dat je het weer kunt doen/denken dat je wel went aan 'Er staat een paard in de gang' op de achtergrond, of je leert je hersens; oh nee, als ik dit doe/denk, dan moet ik dat ene weer aanhoren, nee dankjewel. (en dat de lust voor het ene daardoor minder wordt en je het wel uit je hoofd laat).

Als je het niet met seks activiteiten wil aanpakken, of er last van hebt tijdens gewone bezigheden, dan kun je het volgende proberen:
- maak een lijst met dingen die je kunt doen die 'actief' zijn, dus die enige lichamelijke of hersencapaciteit vergen.
Het moet niet iets zijn wat op de computer of je telefoon is.
(zoals sport, naar een cafe gaan, puzzelen, een computerspel op een playstation kan wel, schoonmaken, of een leuke hobby die je hebt, misschien schilderen of schrijven). Leuke en nuttige dingen die niet zo leuk zijn.
En een lijst met dingen die NIET actief zijn, zoals tv kijken, op bed liggen en muziek luisteren, lezen kan misschien, allerlei vrij passieve dingen, een oplossing voor een ander probleem bedenken, piekeren of juist mediteren; allemaal niet met de computer of telefoon.
Als je denkt aan de fetish, kies je, afhankelijk van de mogelijkheden en je bui, iets uit lijst 1 of 2. Niet elke keer hetzelfde, en je moet ook dingen erop zetten die je echt leuk vind want het is geen straf lijst.

Nou, er kunnen 3 dingen gebeuren; of er staat iets bij wat helpt, of het helpt niet, of het wordt erger/anders.
Indien dit laatste, dan mijn welgemeende excuses, maar het was goed bedoeld :confused:mile:.
Kijk misschien krijg je het nooit helemaal weg, maar misschien lukt het wel om het in te dammen tot een door jou gewenst niveau.
S
Sally TessioLid
01-01-2024, 00:00
#18
Ciao,

Vroeg me af hoe jullie tegen het volgende aankijken en of jullie zinnig advies kunnen bieden:

Door het jarenlang bekijken van porno vanaf jonge leeftijd (de typische zoektocht naar steeds extremere handelingen) en door mijn eigen seksuele ervaringen ben ik nogal een nare fetish gaan ontwikkelen. Ik vind het niet zo relevant om te benoemen wat het is, en daarbij is dit account voor bekenden van mij bekend. Niet dat ik me schaam of iets dergelijks, maar ik zie de meerwaarde er niet van in om het te delen op een publiek forum. Het is in principe een handeling waarmee een man zeer veel dominantie over een vrouw uit kan oefenen. Het is geen handeling die ik afkeur, zeker omdat ik het altijd met consent gedaan heb en niet als iets ongezonds zie. Het enige wat ik naar vind is dat ik de balans helemaal kwijt lijk te zijn tussen verschillende manieren van seks. Ik heb op het moment geen sekspartner en heb ook even wat anders aan mijn hoofd waardoor ik niet op zoek ben. Ik kijk geen porno en masturbeer ook niet zo veel. De momenten dat ik dit wel doe, dwalen mijn gedachten altijd af naar extreme manieren van seks. Met name die ene fetish, maar ook andere dominante shit. Omdat ik het niet daadwerkelijk doe met iemand, vind ik het erg objectificerend en gevoelloos. Dit ben ik ook in de fantasieen die ik erover heb. Ook voor het einde van mijn laatste relatie vond ik dat ik (of we, eigenlijk) de balans verloren tussen liefdevolle, 'casual' seks en geveinsde dwang, die fetish en andere dominante shit.
Het neigt een beetje obsessief te worden, en daar heb ik totaal geen trek in. Weet iemand hoe je je cognities op dit vlak succesvol aan kan passen? Ik heb hier zelf natuurlijk wel een idee bij en weet in ieder geval wat ik niet moet doen, maar ben toch benieuwd of er members zijn die hier kennis van hebben of een soortgelijke ervaring hebben opgedaan.

Ik hoor het graag. Have a good one!

EDIT: Ik vind de titel wat overdreven, maar kan 'm inmiddels volgens mij niet meer veranderen. Sorry, een beetje clickbaiterig (als dat al een ding is op een forum).
P
PiraatPandaLid
01-01-2024, 00:00
#19
Hi Sally,

Lastig dat je ff in de knoop zit met je seksuele verlangens. Ik denk helemaal niet dat het erg is om een bepaalde voorkeur of fetish te hebben. Je geeft zelf ook al aan dat het gaat om handelingen met een volwassen partner die daar consent voor geeft (en dus waarschijnlijk zelf ook van geniet). Probeer je niet te schamen voor je eigen verlangens, die zijn er nu eenmaal. Ik geloof zeker dat er uiteindelijk een manier zal zijn waarop je kunt genieten van je brute lust (of dat nou is in je fantasie, porno of real life) en daarnaast ook een liefdevolle intieme band met iemand aan kunt gaan waarin je ook tedere momenten samen hebt. Die twee (liefde en lust) sluiten elkaar toch helemaal niet uit?

Dat het in je vorige relatie is misgegaan wil toch niet zeggen dat dit de volgende keer weer zal gebeuren? Jij hebt ervan geleerd, en misschien was die partner gewoon niet de juiste voor je. En dat je in je fantasie iemand objectiveert wil toch niet zeggen dat je een echt persoon uiteindelijk (buiten dat seksspel) niet meer als volwaardig zou zien? Als je geen geweten of gevoelens had gehad, dan had je dit issue überhaupt niet. Probeer wat meer vertrouwen te hebben in jezelf:blush:

Maar goed, jij zit nu met gedachten erover die obsessief beginnen te worden en waar je graag iets aan wilt doen. Nou om te beginnen schrijven, zoals je hier ook al doet, kan erg goed werken. Erover praten ook natuurlijk. Cognitieve gedragstherapie zou misschien kunnen helpen, alleen moet je dan maar net het geluk hebben dat je een beetje open minded hulpverlener treft die jou ook echt begrijpt, anders ben je nog verder van huis.

Ik weet dat er wel eens praatgroepen over fetishes georganiseerd worden. Ben je aangemeld bij fetlife? Hou dan die event-list in de gaten. Er zijn ook coaches/hulpverleners die gespecialiseerd zijn in dit onderwerp (in de meeste gevallen omdat ze zelf ook kinky-minded zijn). Ik kan je wel helpen zoeken naar een geschikte coach als je wilt?

Succes ermee!
T
TrinityLid
01-01-2024, 00:00
#20
missWappie zei:
(...) Maar goed, jij zit nu met gedachten erover die obsessief beginnen te worden en waar je graag iets aan wilt doen. Nou om te beginnen schrijven, zoals je hier ook al doet, kan erg goed werken. Erover praten ook natuurlijk. Cognitieve gedragstherapie zou misschien kunnen helpen, alleen moet je dan maar net het geluk hebben dat je een beetje open minded hulpverlener treft die jou ook echt begrijpt, anders ben je nog verder van huis.(...)
Klik om te vergroten...

Ik sluit me aan bij missWappie; als aanvulling daarop (en noot: ik ben zelf Cognitief GedragsTherapeut...): het hebben van een fetish is geen probleem, net zozeer als dat het hebben van een obsessie geen issue is/hoeft te zijn. Het wordt pas vervelend (en zo klinkt je mail wel) als JIJ ZELF ER EEN PROBLEEM MEE KRIJGT, dwz als er LIJDENSDRUK aanwezig is VOOR JOU (of evt. anderen in je omgeving...). Maw; als jij er zelf last van hebt en jij wilt er iets aan doen, dan zou ik zeggen, zoek een goede CGT therapeut. Check idd goed of deze persoon comfortabel is met dergelijke onderwerpen en daar neutraal mee om kan gaan (verbazend mss, maar veel collega's zijn helemaal niet zo tolerant als we van psychologen zouden mogen erachten...). Als eea dan 'goed voelt', ga je zeker geholpen worden ermee! By the way; CGT is grotendeels de enig goed onderbouwd psychologische interventie die echt werkt. Dus niet met een psycho-analyticus gaan praten :tonguewink: Succes!

Trinity

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
123
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."