#1
Ga je aan je zwijgrecht houdenHet is de kunst om met zo min mogelijk woorden zoveel mogelijk te zeggen,
En wordt in plaats van 'belezen gebruiker', 'wijs gebruiker'.
Welke positieve invloed hebben drugs op jou
127 antwoorden
28 weergaven
18-5-2026
En wordt in plaats van 'belezen gebruiker', 'wijs gebruiker'.
#2
Prachtig topic.
Ik heb geleerd dat goed enkel kan bestaan door kwaad en dat het 'kwaad' misschien ook 'goed' is, ik heb geleerd dat hard niet hard is en dat het nemen van de sprong en het tonen van durf door je dood in de ogen te kijken , je kan vrijzetten en losmaken van de ketens die je vasthouden in het systeem, in de blinde maatschappij, in het leven als een schaap in de kudde.
Langzaam aan bij elke bewust verwerkte ervaring groei je meer naar je kern en kom je los van het ego waarmee je je hele leven geïdentificeerd bent geweest.
Je leert te zien dat je je pad hoe dan ook zal bewandelen maar dat je steeds de keuze hebt tussen angst en liefde, kies voor liefde steeds opnieuw en je zult vrijkomen van ego en een kans vinden om het leven in de fysieke vorm die je als ziel gekregen hebt echt te mogen ervaren met intens en oprecht gelukkig zijn.
Dat en nog een tal van afgetakte positieve gedachten en ideeën zijn voortgekomen voor mij uit het nemen van LSA, Psylocobine (voornamelijk) en Ayahuasca.
Naar mijn ervaringen kan ik helaas geen positieve aspecten delen omtrent middelen als tabak, marihuana (zoals deze tegenwoordig verkocht wordt, over de natuurlijk groeiende in Italië bv heb ik een ander idee) of alcohol...
Ik heb geleerd dat goed enkel kan bestaan door kwaad en dat het 'kwaad' misschien ook 'goed' is, ik heb geleerd dat hard niet hard is en dat het nemen van de sprong en het tonen van durf door je dood in de ogen te kijken , je kan vrijzetten en losmaken van de ketens die je vasthouden in het systeem, in de blinde maatschappij, in het leven als een schaap in de kudde.
Langzaam aan bij elke bewust verwerkte ervaring groei je meer naar je kern en kom je los van het ego waarmee je je hele leven geïdentificeerd bent geweest.
Je leert te zien dat je je pad hoe dan ook zal bewandelen maar dat je steeds de keuze hebt tussen angst en liefde, kies voor liefde steeds opnieuw en je zult vrijkomen van ego en een kans vinden om het leven in de fysieke vorm die je als ziel gekregen hebt echt te mogen ervaren met intens en oprecht gelukkig zijn.
Dat en nog een tal van afgetakte positieve gedachten en ideeën zijn voortgekomen voor mij uit het nemen van LSA, Psylocobine (voornamelijk) en Ayahuasca.
Naar mijn ervaringen kan ik helaas geen positieve aspecten delen omtrent middelen als tabak, marihuana (zoals deze tegenwoordig verkocht wordt, over de natuurlijk groeiende in Italië bv heb ik een ander idee) of alcohol...
#3
Speed.
Als ik tijdens een depressie speed gebruik en daar vervolgens 2 nachten wakker van ben, helpt dat om uit de depressie te komen.
Het is niet de speed zelf, puur het slaapgebrek waardoor ik mezelf weer kan resetten.
Als ik tijdens een depressie speed gebruik en daar vervolgens 2 nachten wakker van ben, helpt dat om uit de depressie te komen.
Het is niet de speed zelf, puur het slaapgebrek waardoor ik mezelf weer kan resetten.
#4
Nee joh, dat is geen verslaving.Betaal ik daar een prijs voor? Vast wel.
Ik heb geen idee of de hoeveelheid die ik trip(4x per jaar) geld als een verslaving.
Natuurlijk kan het geestelijk altijd wat teweegbrengen of losmaken, maar van psilocybine is wel bekend dat het lichamelijk een erg veilig middel is. Het wordt al duizenden jaren gebruikt en de gekende geschiedenis ervan laat weten dat mensen er op de lange termijn in de meeste gevallen juist beter van worden.Zal ik het blijven doen? Ook hier, geen idee, ik kan me niet voorstellen wat shrooms doen op langer termijn, ik weet niet eens tot welke leeftijd je dit kan blijven gebruiken. Maak ik me daar zorgen over? Zeker, maar tot nu toe lijkt het het waard te zijn, alles lijkt beter dan nog eens 20 jaar met depressie rond te lopen.
#5
Mooi topic,
Ik gebruik 4 keer per jaar shrooms, soms in combinatie met wiet, de laatste keer met salvia en lachgas.
De laatste 20 jaar voor mijn eerste trip ben ik kwijt.
20 jaar met bagage, depressie, emotionele en fysieke pijn, haatte mezelf maar hield ternauwernood vast aan het leven.
20 jaar de zelfde standaard zinnen, standaard acties, ik leefde op automatische piloot.
De eerste trip was niet bijzonder, een doosje verse truffels, 15 gram, geen vissuals, geen gekkigheden, ik heb gelachen, voor het eerst in jaren.
Wel kwam er 1 set met veranderingen achteraf, ik ervaarde muziek anders, begreep gesprekken (autistisch), kleuren waren helderder, prikkels die me normaal gesproken van de buitenwereld en sociale contacten houden waren verdwenen.
Het gaf me hoop, hoop dat de komende jaren niet in isolement hoefde doorgebracht te worden, hoop dat ik mischien plezier in het leven zou kunnen hebben.
Over de tijd ben ik zwaardere dosis gaan gebruiken, ik heb eindelijk de befaamde visuals gezien (en de ademende muren).
Ik heb een zwaardere dosis nodigd de meeste mensen (ben ook wat groter dan gemiddeld ), daarom durf ik nog niet op chemicalien die in micro grammen worden verkocht te trippen, alhoewel mdma en lsd op mijn "bucketlist" staan durf ik nog niet het risico van een te hoge dosis aan te gaan. Ooit eens.....
De veranderingen die uit mijn drugs "ervaringen kwamen leidde me tot een rijker sociaal leven, beter contact met familie, betere voeding en beweging, verwerking van oud zeer en een rijker, voller leven dan dat ik in de decenia hiervoor had.
Ik ben nu zelfs voorbereidingen aan het maken voor halloween![:)]()
Een feestje in huis met veel gasten(&kids), al die druikte had nooit gekund 3 jaar terug.
Betaal ik daar een prijs voor? Vast wel.
Ik heb geen idee of de hoeveelheid die ik trip(4x per jaar) geld als een verslaving.
Zal ik het blijven doen? Ook hier, geen idee, ik kan me niet voorstellen wat shrooms doen op langer termijn, ik weet niet eens tot welke leeftijd je dit kan blijven gebruiken. Maak ik me daar zorgen over? Zeker, maar tot nu toe lijkt het het waard te zijn, alles lijkt beter dan nog eens 20 jaar met depressie rond te lopen.
Ondanks de positieve ervaring weet ik inmiddels dat het geen wondermiddel is. Wat het voor mij doet zal anders zijn dan voor ander mensen.
Ik gebruik 4 keer per jaar shrooms, soms in combinatie met wiet, de laatste keer met salvia en lachgas.
De laatste 20 jaar voor mijn eerste trip ben ik kwijt.
20 jaar met bagage, depressie, emotionele en fysieke pijn, haatte mezelf maar hield ternauwernood vast aan het leven.
20 jaar de zelfde standaard zinnen, standaard acties, ik leefde op automatische piloot.
De eerste trip was niet bijzonder, een doosje verse truffels, 15 gram, geen vissuals, geen gekkigheden, ik heb gelachen, voor het eerst in jaren.
Wel kwam er 1 set met veranderingen achteraf, ik ervaarde muziek anders, begreep gesprekken (autistisch), kleuren waren helderder, prikkels die me normaal gesproken van de buitenwereld en sociale contacten houden waren verdwenen.
Het gaf me hoop, hoop dat de komende jaren niet in isolement hoefde doorgebracht te worden, hoop dat ik mischien plezier in het leven zou kunnen hebben.
Over de tijd ben ik zwaardere dosis gaan gebruiken, ik heb eindelijk de befaamde visuals gezien (en de ademende muren).
Ik heb een zwaardere dosis nodigd de meeste mensen (ben ook wat groter dan gemiddeld ), daarom durf ik nog niet op chemicalien die in micro grammen worden verkocht te trippen, alhoewel mdma en lsd op mijn "bucketlist" staan durf ik nog niet het risico van een te hoge dosis aan te gaan. Ooit eens.....
De veranderingen die uit mijn drugs "ervaringen kwamen leidde me tot een rijker sociaal leven, beter contact met familie, betere voeding en beweging, verwerking van oud zeer en een rijker, voller leven dan dat ik in de decenia hiervoor had.
Ik ben nu zelfs voorbereidingen aan het maken voor halloween
Een feestje in huis met veel gasten(&kids), al die druikte had nooit gekund 3 jaar terug.
Betaal ik daar een prijs voor? Vast wel.
Ik heb geen idee of de hoeveelheid die ik trip(4x per jaar) geld als een verslaving.
Zal ik het blijven doen? Ook hier, geen idee, ik kan me niet voorstellen wat shrooms doen op langer termijn, ik weet niet eens tot welke leeftijd je dit kan blijven gebruiken. Maak ik me daar zorgen over? Zeker, maar tot nu toe lijkt het het waard te zijn, alles lijkt beter dan nog eens 20 jaar met depressie rond te lopen.
Ondanks de positieve ervaring weet ik inmiddels dat het geen wondermiddel is. Wat het voor mij doet zal anders zijn dan voor ander mensen.
#6
Nee joh, dat is geen verslaving.
Natuurlijk kan het geestelijk altijd wat teweegbrengen of losmaken, maar van psilocybine is wel bekend dat het lichamelijk een erg veilig middel is. Het wordt al duizenden jaren gebruikt en de gekende geschiedenis ervan laat weten dat mensen er op de lange termijn in de meeste gevallen juist beter van worden.
Tja, i denk dat het wezenlijke verschil is dat ik het niet gebruik als een middel om plezier te hebben, ik heb er ook geen zucht naar, geen mentale of lichamelijke hang om het weer te gebruiken.
Het is meer alsof de ruis&d drukte in mijn hoofd terugkeert na een maand of 3-4, dan neem ik een weekje / lang weekend vrij, waarbij ik me voorbereid op een tripje.
Blij om te horen, ik blijf het moeilijk vinden gedegen onderzoek te vinden op langdurig paddo gebruik.
Het meest behulpzame stukje tekst stond op wiki, psilocybine werkt op je serotinine receptoren, een serotinine tekort word in verband gebracht met depressies en word gemeten bij bepaalde vormen van autisme...1+1=2, mijn kwartje viel....20 jaar te laat XD
Ik denk dat het leren loslaten van groot belang was, iets wat ik hoop te blijven doen tot de dag dat ik dood neerval.
#7
@Robbert40
Als ik het goed begrepen heb dan lijdt je fysiek niks onder langdurig paddogebruik. Mentaal wel, maar het kan 2 kanten op. Je kan door inzichten en die in praktijk brengen de kwaliteit van je leven verbeteren, angsten overboord gooien, het verleden loslaten (zoals je al gemerkt hebt) en dergelijke, maar bij sommigen kan het juist angsten versterken en voor psychische problemen zorgen.
Das een heel mooi inzicht en top dat je dat inzicht ook nog in praktijk hebt kunnen brengen!Ik denk dat het leren loslaten van groot belang was, iets wat ik hoop te blijven doen tot de dag dat ik dood neerval.
Als ik het goed begrepen heb dan lijdt je fysiek niks onder langdurig paddogebruik. Mentaal wel, maar het kan 2 kanten op. Je kan door inzichten en die in praktijk brengen de kwaliteit van je leven verbeteren, angsten overboord gooien, het verleden loslaten (zoals je al gemerkt hebt) en dergelijke, maar bij sommigen kan het juist angsten versterken en voor psychische problemen zorgen.
#9
@Robbert40
Psilocine werkt op de serotonine receptoren ja, het verbruikt echter niet (de lichaamseigen) serotonine, zoals bijvoorbeeld MDMA wel doet. Daar hoef je dus al niet over in te zitten.![:)]()
Ik heb trouwens ook het loslaten van psilocybine geleerd.![:)]()
Dat loslaten kun je overigens ook prima doen zonder psychedelica, maar het is soms wel heel erg prettig dat het je daar wat in kan helpen. Al geloof ik wel dat het een must is om het ook nuchter te leren doen.
Psilocine werkt op de serotonine receptoren ja, het verbruikt echter niet (de lichaamseigen) serotonine, zoals bijvoorbeeld MDMA wel doet. Daar hoef je dus al niet over in te zitten.
Ik heb trouwens ook het loslaten van psilocybine geleerd.
#10
@Robbert40
Psilocine werkt op de serotonine receptoren ja, het verbruikt echter niet (de lichaamseigen) serotonine, zoals bijvoorbeeld MDMA wel doet. Daar hoef je dus al niet over in te zitten.
Ik heb trouwens ook het loslaten van psilocybine geleerd.Dat loslaten kun je overigens ook prima doen zonder psychedelica, maar het is soms wel heel erg prettig dat het je daar wat in kan helpen. Al geloof ik wel dat het een must is om het ook nuchter te leren doen.
@Robbert40
Das een heel mooi inzicht en top dat je dat inzicht ook nog in praktijk hebt kunnen brengen!
Als ik het goed begrepen heb dan lijdt je fysiek niks onder langdurig paddogebruik. Mentaal wel, maar het kan 2 kanten op. Je kan door inzichten en die in praktijk brengen de kwaliteit van je leven verbeteren, angsten overboord gooien, het verleden loslaten (zoals je al gemerkt hebt) en dergelijke, maar bij sommigen kan het juist angsten versterken en voor psychische problemen zorgen.
Waar ik last van heb zijn dingen die normaal gesproken toegeschreven worden aan autisten, stimuleren (door te tikken/ op en neer te knikken, etc), mijn interne klok slaat soms op hol, waardoor mijn perceptie van tijd anders word, alles lijkt daardoor trager te gaan, werkt geweldig in nood situaties&martial arts wedstrijden, rampzalig gedurende sociale conflicten, ik zie iemands boze gezicht niet 1keer maar honderden keren per minuut, wat heel erg bedreigend overkomt.
Het zorgt er ook voor dat ik me enorm verveel tijdens een normale sociale interactie.
Ik heb enorm last van prikkels, als ik mijn hersenen vergelijk met een computer dan heb ik een duizend tabbladen tegelijk openstaan. Als ik een auto zou besturen dan opent er een nieuw tab blad voor elk geluidje, elk voorwerp dat ik zie. (Ik reed daarom geen auto)
Als ik mijn tab bladen weet te sluiten dan word ik een gevaar voor mezelf en mijn omgeving. Er zijn momenten waarbij dat gebeurt, op mijn werk, waar ik mijn eigen ruimte en werk schema heb, maak ik gebruik van muziek om de processen in mijn hoofd te stroomlijnen.
Als collegas (die dit weten) me niet af en toe wakker schudden, zou ik een paar dagen achter elkaar door kunnen gaan zonder te stoppen.
In deze modus verzet ik meer werk op hoog kwalitatief nivo dan wanneer ik zou werken in een grotere ruimte met andere mensen.
Dit kan leuk maar soms ook vervelend zijn voor mijn partner die meestal na een paar uur wel genoeg aandacht heeft gehad.
Ik werk met een team maar niet in constant contact in het team.
Gedurende noodsituaties (bij rijder van auto ongelukken) heb ik een 100% aandacht, er zijn dan geen afleidingen in mijn hoofd.
Wanneer ik train of dans ga ik in een trance en schakelen de tab bladen zich uit.
Door de jaren heen heb ik allerlei truukjes geleerd om normaal over te komen:
Van ritmisch geluid gebruik maken om te focussen,
Langs mensen heen kijken ipv aan te kijken,
Prikkels te verminderen,
Pauzes gebruiken om af te zonderen/te focussen gedurende werk uren,
Meditatie om de schakelaar te vinden, ik kan het niet af zetten maar kan het wel oproepen, door mijn ademhaling en hartslag aan te passen, waardoor de tijd vertragende eigenschappen in mijn hoofd op de voor grond komt, meestal doe ik dit voor wedstrijden.
Na apen van sociaal contact, ik zeg de woorden maar er zat geen emotie achter,
Etc.
Al deze problemen verdwenen door de trip. Vooral bij een "ego death"
Doordat al die tab bladen dan uit staan kan ik (wanneer ik uit getript ben), eindelijk dingen verwerken, geheel nuchter.
Het probleem is dat die problemen op gegeven moment terug komen.
Wat betreft angsten, die heb ik niet veel meer, meer zorgen/ bezorgdheid maar sinds ik zoveel ben ga loslaten.
Wel lees ik dingen en hoor verhalen over angstige situaties gedurende een trip, mensen die een entiteit/de duivel/aliens/etc zien, zelf heb ik dit nooit gezien, ondanks de zware trips. Niet dat ik daar naar opzoek ben XD . Maar ik vermoed dat het komt door dat mensen zelf hun trip "inkleuren", ik ben wat dat aangaat zo "leeg" mogelijk, zo min mogelijk bagage.
Wat ik me wel afvraag is, omdat ik op deze manier reageer en deze effecten na de trip heb, is dit een standaard reactie?
Zijn er meer autisten die dit ervaren? Hoe ervaren "normale mensen" dit?
#11
Wist het niet van de serotonine. Uit de periode dat ik regelmatig veel psilo's at (soms tot 100 stuks per keer, kaalkopjes zelf geplukt) heb ik mij nog nooit vermoeid gevoeld. Het voelde integendeel, heel natuurlijk. Bij andere drugs voel ik wel een soort come down (vooral alcohol) maar om eerlijk te zijn, kan me geen extreme dip na gebruik herinneren bij andere drugs (dan alcohol). Misschien heb ik er minder last van, zou kunnen. Wel meer prikkelbaarheid. Maar zoals gezegd, niet bij psilo's.@Robbert40
Psilocine werkt op de serotonine receptoren ja, het verbruikt echter niet (de lichaamseigen) serotonine, zoals bijvoorbeeld MDMA wel doet. Daar hoef je dus al niet over in te zitten.
#12
Ik heb geen autisme, maar het is denk ik wel een normaal ding dat je met psilocybine minder in je hoofd (de tabbladen) gaat zitten en meer in het nu (de wereld van de zintuiglijke waarneming) bent.Wat ik me wel afvraag is, omdat ik op deze manier reageer en deze effecten na de trip heb, is dit een standaard reactie?
Zijn er meer autisten die dit ervaren? Hoe ervaren "normale mensen" dit?
Het is waarom ik zo van psilocybine hou. Het voelt zo natuurlijk dat het vaak helemaal niet voelt als een 'drug-ervaring'. En je hebt dus naderhand niet het idee dat je nu moet betalen voor het plezier dat je ermee hebt gehad, zoals met zoveel drugs het geval is. Ik voel me zelfs bijna altijd als herboren in de periode na een psilo trip.Wist het niet van de serotonine. Uit de periode dat ik regelmatig veel psilo's at (soms tot 100 stuks per keer, kaalkopjes zelf geplukt) heb ik mij nog nooit vermoeid gevoeld. Het voelde integendeel, heel natuurlijk. Bij andere drugs voel ik wel een soort come down (vooral alcohol) maar om eerlijk te zijn, kan me geen extreme dip na gebruik herinneren bij andere drugs (dan alcohol). Misschien heb ik er minder last van, zou kunnen. Wel meer prikkelbaarheid. Maar zoals gezegd, niet bij psilo's.
Eens met je dat je zeker dieper gaat als je op 1 plek blijft en inactief bent. Zo heb ik ook altijd getript op psilo. Maar in de laatste jaren heb ik ook ontdekt dat het geweldig is om met LSD (en derivaten daarvan) de wereld in te gaan. Dit doe ik dan op de fiets. Deze trips zijn dan minder visueel, omdat er meer stimulatie van buitenaf is, maar ze zijn ook avontuurlijker omdat je echt ergens heen gaat en mensen tegenkomt. Imo leent het meer stimulerende LSD zich hier ook prima voor. Fijn om die energie daar in kwijt te kunnen.Wanneer ik tripreports lees op DF, ondernemen ze vaak allerlei dingen. Ik zelf doe helemaal niets en laat alles 'gebeuren'. Ik zit op één plek en observeer. Daardoor ga je volgens mij ook dieper dan wanneer je activiteiten onderneemt (ik verbind er geen waarde oordeel aan trouwens, voor iemand anders werken dingen weer heel anders!)
#13
@Mindless
Het is inderdaad afhankelijk welke soort beleving, ervaring je op het moment verkiest. Ik heb enkele van mijn trips op Psylocobine gedaan in de bossen van Duitsland en in de Ardennen, tentje in het wild opgezet, omgeving verkend en gezorgd dat er in de wijde omtrek geen volk te zien was en dan gaan trippen. Mijn eerste trip ooit was bijvoorbeeld in de bossen van Duitsland. Onvergetelijke ervaring wanneer je omgeving in een sprookjeswereld verandert.
Daartegenover heb ik ook al diverse trips alleen op mijn kamer in het donker gedaan , waar ik dan weer heel diep ging in mijn onbewuste.
Met de fiets klinkt als een heel avontuur, kan me dit op LSA ook wel inbeelden![:grinning:]()
ook eens overwegen misschien <^^>
PS als je gaat trippen in de bossen, trek lange kleren aan... Na mijn eerste trip welke deels bestond uit rondrollen van plezier was het resultaat 30 teken :'), zou het mits die aanpassing zo overdoen![:joycat:]()
Het is inderdaad afhankelijk welke soort beleving, ervaring je op het moment verkiest. Ik heb enkele van mijn trips op Psylocobine gedaan in de bossen van Duitsland en in de Ardennen, tentje in het wild opgezet, omgeving verkend en gezorgd dat er in de wijde omtrek geen volk te zien was en dan gaan trippen. Mijn eerste trip ooit was bijvoorbeeld in de bossen van Duitsland. Onvergetelijke ervaring wanneer je omgeving in een sprookjeswereld verandert.
Daartegenover heb ik ook al diverse trips alleen op mijn kamer in het donker gedaan , waar ik dan weer heel diep ging in mijn onbewuste.
Met de fiets klinkt als een heel avontuur, kan me dit op LSA ook wel inbeelden
PS als je gaat trippen in de bossen, trek lange kleren aan... Na mijn eerste trip welke deels bestond uit rondrollen van plezier was het resultaat 30 teken :'), zou het mits die aanpassing zo overdoen
#14
Dat van die LSD en buitenervaringen is een prima tip. Ga ik eens proberenIk heb geen autisme, maar het is denk ik wel een normaal ding dat je met psilocybine minder in je hoofd (de tabbladen) gaat zitten en meer in het nu (de wereld van de zintuiglijke waarneming) bent.
Het is waarom ik zo van psilocybine hou. Het voelt zo natuurlijk dat het vaak helemaal niet voelt als een 'drug-ervaring'. En je hebt dus naderhand niet het idee dat je nu moet betalen voor het plezier dat je ermee hebt gehad, zoals met zoveel drugs het geval is. Ik voel me zelfs bijna altijd als herboren in de periode na een psilo trip.
Eens met je dat je zeker dieper gaat als je op 1 plek blijft en inactief bent. Zo heb ik ook altijd getript op psilo. Maar in de laatste jaren heb ik ook ontdekt dat het geweldig is om met LSD (en derivaten daarvan) de wereld in te gaan. Dit doe ik dan op de fiets. Deze trips zijn dan minder visueel, omdat er meer stimulatie van buitenaf is, maar ze zijn ook avontuurlijker omdat je echt ergens heen gaat en mensen tegenkomt. Imo leent het meer stimulerende LSD zich hier ook prima voor. Fijn om die energie daar in kwijt te kunnen.
#15
Klinkt geweldig om te trippen in een echt groot mooi bos waar je niet steeds mensen tegenkomt (dit is onmogelijk waar ik woon). Psilo gaat natuurlijk geweldig goed samen met natuur, al heb ik dat eigenlijk alleen nog maar meegemaakt in de achtertuin van een vriend en met wat ik zie uit mijn raam en vanaf mijn balkon hier.@Mindless
Het is inderdaad afhankelijk welke soort beleving, ervaring je op het moment verkiest. Ik heb enkele van mijn trips op Psylocobine gedaan in de bossen van Duitsland en in de Ardennen, tentje in het wild opgezet, omgeving verkend en gezorgd dat er in de wijde omtrek geen volk te zien was en dan gaan trippen. Mijn eerste trip ooit was bijvoorbeeld in de bossen van Duitsland. Onvergetelijke ervaring wanneer je omgeving in een sprookjeswereld verandert.
Het is awesome, ik raad het je echt aan! Als je je deur uitstapt terwijl je tript op LSD, voelt het echt alsof je op een soort queeste gaat. De grote wereld wacht op jou om verkend te worden.Met de fiets klinkt als een heel avontuur, kan me dit op LSA ook wel inbeeldenook eens overwegen misschien <^^>
Van LSA echter kan ik me niet voorstellen dat het leuk is om de wereld in te trekken. De twee keren dat ik überhaupt LSA had gedaan was ik nog veel lomer dan op psilo en wou ik alleen maar op de bank liggen...
Jij ook zeker eens doen!Dat van die LSD en buitenervaringen is een prima tip. Ga ik eens proberen![:)]()
Ik hoor dan graag hoe dat gegaan is.
#16
Klinkt geweldig om te trippen in een echt groot mooi bos waar je niet steeds mensen tegenkomt (dit is onmogelijk waar ik woon). Psilo gaat natuurlijk geweldig goed samen met natuur, al heb ik dat eigenlijk alleen nog maar meegemaakt in de achtertuin van een vriend en met wat ik zie uit mijn raam en vanaf mijn balkon hier.(al heb ik wel een mooi uitzicht met veel bomen en water).
Het is awesome, ik raad het je echt aan! Als je je deur uitstapt terwijl je tript op LSD, voelt het echt alsof je op een soort queeste gaat. De grote wereld wacht op jou om verkend te worden.Het is nog extra spannend om overal mensen tegen te komen, die in mijn geval ook nog eerder contact met mij zoeken omdat LSD me meer open maakt haha. Wel een zonnebril op doen!
Van LSA echter kan ik me niet voorstellen dat het leuk is om de wereld in te trekken. De twee keren dat ik überhaupt LSA had gedaan was ik nog veel lomer dan op psilo en wou ik alleen maar op de bank liggen...
Ja , na de velen verhalen hier en al wat gespeculeer op mezelf staat LSD zeker op mijn to do - lijst.
De aantal keren dat ik LSA heb gedaan was ik voornamelijk in diepgaande inzichtvolle zeer drukke gesprekken... Dus kan me inbeelden dat ik misschien niet vergeraak als ik de fiets zou nemen vermits ik dan bij de eerste beste persoon stop en uren begin te zeveren, aangezien ik zo al genoeg praat.
#17
Mooien dat het nemen van de sprong en het tonen van durf door je dood in de ogen te kijken , je kan vrijzetten en losmaken van de ketens die je vasthouden in het systeem
#18
Als je nog geen LSD hebt gedaan, dan staat je nog wat te wachten.Ja , na de velen verhalen hier en al wat gespeculeer op mezelf staat LSD zeker op mijn to do - lijst.
De aantal keren dat ik LSA heb gedaan was ik voornamelijk in diepgaande inzichtvolle zeer drukke gesprekken... Dus kan me inbeelden dat ik misschien niet vergeraak als ik de fiets zou nemen vermits ik dan bij de eerste beste persoon stop en uren begin te zeveren, vermits ik zo al genoeg praat.![:joycat:]()
Het was voor mij de eerste keer een verrassing dat LSD zo anders is dan de psychedelica die ik al had gedaan. Heel veel energie en alertheid, die het geschikt maken om actief te zijn. Je moet wel een beetje rustig aan doen met de dosering imo, omdat je toch gaat deelnemen aan het verkeer als je gaat fietsen, maar op een lage tot normale dosering (max op de fiets tot nu toe is 100 ug voor mij, al was dat ALD-52 om precies te zijn) is het imo prima te doen, mits je niet in een al te druk gebied bent.
#19
Als je nog geen LSD hebt gedaan, dan staat je nog wat te wachten.
Het was voor mij de eerste keer een verrassing dat LSD zo anders is dan de psychedelica die ik al had gedaan. Heel veel energie en alertheid, die het geschikt maken om actief te zijn. Je moet wel een beetje rustig aan doen met de dosering imo, omdat je toch gaat deelnemen aan het verkeer als je gaat fietsen, maar op een lage tot normale dosering (max op de fiets tot nu toe is 100 ug voor mij, al was dat ALD-52 om precies te zijn) is het imo prima te doen, mits je niet in een al te druk gebied bent.
Haha,ik zocht wat bij informatie op en kwam dit tegen.
Duidelijk moet je fietsen op LSD , zo dus ook voor Albert Hoffman x)
https://allthatsinteresting.com/bicycle-day-albert-hofmann
Denk wel dat ik me bij jouw advies qua dosis ga houden als ik het zo lees.
(Dit was even een zijsprong van het topic )
#20
Heroïne.
Door heroïne kan ik normaal functioneren in het leven.
Nu bezig met afkicken+methadon.
De verslavingsarts zei vandaag dat heroïne/methadon mischien juist wel mijn " medicijn" is...
Door heroïne kan ik normaal functioneren in het leven.
Nu bezig met afkicken+methadon.
De verslavingsarts zei vandaag dat heroïne/methadon mischien juist wel mijn " medicijn" is...