@Robbert40
Psilocine werkt op de serotonine receptoren ja, het verbruikt echter niet (de lichaamseigen) serotonine, zoals bijvoorbeeld MDMA wel doet. Daar hoef je dus al niet over in te zitten.
![:)]()
Ik heb trouwens ook het loslaten van psilocybine geleerd.
![:)]()
Dat loslaten kun je overigens ook prima doen zonder psychedelica, maar het is soms wel heel erg prettig dat het je daar wat in kan helpen. Al geloof ik wel dat het een must is om het ook nuchter te leren doen.
@Robbert40
Das een heel mooi inzicht en top dat je dat inzicht ook nog in praktijk hebt kunnen brengen!
Als ik het goed begrepen heb dan lijdt je fysiek niks onder langdurig paddogebruik. Mentaal wel, maar het kan 2 kanten op. Je kan door inzichten en die in praktijk brengen de kwaliteit van je leven verbeteren, angsten overboord gooien, het verleden loslaten (zoals je al gemerkt hebt) en dergelijke, maar bij sommigen kan het juist angsten versterken en voor psychische problemen zorgen.
Waar ik last van heb zijn dingen die normaal gesproken toegeschreven worden aan autisten, stimuleren (door te tikken/ op en neer te knikken, etc), mijn interne klok slaat soms op hol, waardoor mijn perceptie van tijd anders word, alles lijkt daardoor trager te gaan, werkt geweldig in nood situaties&martial arts wedstrijden, rampzalig gedurende sociale conflicten, ik zie iemands boze gezicht niet 1keer maar honderden keren per minuut, wat heel erg bedreigend overkomt.
Het zorgt er ook voor dat ik me enorm verveel tijdens een normale sociale interactie.
Ik heb enorm last van prikkels, als ik mijn hersenen vergelijk met een computer dan heb ik een duizend tabbladen tegelijk openstaan. Als ik een auto zou besturen dan opent er een nieuw tab blad voor elk geluidje, elk voorwerp dat ik zie. (Ik reed daarom geen auto)
Als ik mijn tab bladen weet te sluiten dan word ik een gevaar voor mezelf en mijn omgeving. Er zijn momenten waarbij dat gebeurt, op mijn werk, waar ik mijn eigen ruimte en werk schema heb, maak ik gebruik van muziek om de processen in mijn hoofd te stroomlijnen.
Als collegas (die dit weten) me niet af en toe wakker schudden, zou ik een paar dagen achter elkaar door kunnen gaan zonder te stoppen.
In deze modus verzet ik meer werk op hoog kwalitatief nivo dan wanneer ik zou werken in een grotere ruimte met andere mensen.
Dit kan leuk maar soms ook vervelend zijn voor mijn partner die meestal na een paar uur wel genoeg aandacht heeft gehad.
Ik werk met een team maar niet in constant contact in het team.
Gedurende noodsituaties (bij rijder van auto ongelukken) heb ik een 100% aandacht, er zijn dan geen afleidingen in mijn hoofd.
Wanneer ik train of dans ga ik in een trance en schakelen de tab bladen zich uit.
Door de jaren heen heb ik allerlei truukjes geleerd om normaal over te komen:
Van ritmisch geluid gebruik maken om te focussen,
Langs mensen heen kijken ipv aan te kijken,
Prikkels te verminderen,
Pauzes gebruiken om af te zonderen/te focussen gedurende werk uren,
Meditatie om de schakelaar te vinden, ik kan het niet af zetten maar kan het wel oproepen, door mijn ademhaling en hartslag aan te passen, waardoor de tijd vertragende eigenschappen in mijn hoofd op de voor grond komt, meestal doe ik dit voor wedstrijden.
Na apen van sociaal contact, ik zeg de woorden maar er zat geen emotie achter,
Etc.
Al deze problemen verdwenen door de trip. Vooral bij een "ego death"
Doordat al die tab bladen dan uit staan kan ik (wanneer ik uit getript ben), eindelijk dingen verwerken, geheel nuchter.
Het probleem is dat die problemen op gegeven moment terug komen.
Wat betreft angsten, die heb ik niet veel meer, meer zorgen/ bezorgdheid maar sinds ik zoveel ben ga loslaten.
Wel lees ik dingen en hoor verhalen over angstige situaties gedurende een trip, mensen die een entiteit/de duivel/aliens/etc zien, zelf heb ik dit nooit gezien, ondanks de zware trips. Niet dat ik daar naar opzoek ben XD . Maar ik vermoed dat het komt door dat mensen zelf hun trip "inkleuren", ik ben wat dat aangaat zo "leeg" mogelijk, zo min mogelijk bagage.
Wat ik me wel afvraag is, omdat ik op deze manier reageer en deze effecten na de trip heb, is dit een standaard reactie?
Zijn er meer autisten die dit ervaren? Hoe ervaren "normale mensen" dit?