Dit is heel herkenbaar. Masturberen heeft natuurlijk op meerdere manieren invloed op je mentale en fysieke situatie. Het beïnvloedt je hormoonhuishouding, maar ook koppelt het terug op je zelfbeeld.
Iemand die masturbatie als self-love of me time ziet zal iets heel anders uit de ervaring halen als iemand die het als een slap aftreksel van intimiteit ziet, of iemand die ethische of morele problemen ermee heeft. Naast je bewuste invulling van je seksualiteit heb je ook nog eens te maken met geïnternaliseerde oordelen uit je omgeving en jeugd - een strenge katholiek heeft niet dezelfde opvoeding gehad als een kind van New Age-hippies. En dat merk je volgens mij wel.
Het kan aan meerdere dingen liggen ja.
Bij mij is het niet zozeer een ethische kwestie denk ik, al zal dat misschien ook altijd wel deels meespelen. Maar het is eerder dat ik nu heb gezien hoe belangrijk seksuele energie in praktisch alles is. De seksuele energie ís onze energie, onze life force. Er zijn niet 2 verschillende energieën. Vaak noemen we het pas seksuele energie wanneer onze energie tot lustgevoelens is verworden, maar het is altijd nog steeds dezelfde energie. Ik kies ervoor om deze energie (voor minstens een periode) niet kwijt te raken aan seksueel plezier, maar te utiliseren voor genezing.
Grappig trouwens hè, hoe als je over dit onderwerp praat je als vanzelf van die mooie metaforen bedenkt.
Zelf merk ik al na een paar dagen fapvrij een verbeterde gemoedstoestand en meer energie. Subtiel, maar aanwezig. Langer dan een week of twee, drie hou ik het echter nooit vol. Wanneer ik niet kan slapen, wat nogal eens voorkomt, is masturbatie één van de meest
voor de hand liggende activiteiten om verveling tegen te gaan.
Hoe lang hou jij het nu al vol,
@Mindless?
Ik ben actief voor ongeveer een halfjaar bezig met (proberen te) stoppen, met mijn langste 'streak' de laatste die nu een maand bezig is.
Eerder kwam ik meestal niet verder dan 1 week. Maar misschien wel 1 van de belangrijkste lessen die ik geleerd heb in deze periode, is dat falen bij het proces hoort. De eerste periode was uitzonderlijk moeilijk omdat ik na een week of twee steeds extreem horny werd.
![:tonguewink:]()
Ik zocht steeds manieren om stiekem toch enige bevrediging te verkrijgen. Nu is het heel anders. Ik ben nu sinds een aantal weken even zeer streng op absoluut geen 'cheaten' en dat heeft er toe geleid dat ik nu eigenlijk helemaal geen moeite heb om er niet aan te hoeven denken. Heel soms zijn er echter momenten waarbij ik even heel onrustig en geil wordt. Dat zijn de momenten waarbij je extreem alert moet zijn. Er zijn allerlei methodes te vinden/bedenken om daar doorheen te komen. Gaat die onrust liggen, dan voelt het alsof je een soort checkpoint hebt bereikt. Ik voel hoe mijn lichaam/geest erdoor veranderd.
Je zou zeggen dat masturbatie bij niet kunnen slapen voor de hand ligt (
![:sweatsmile:]()
), maar bedenk eens waar je mee bezig bent: je geeft door dit te doen je lichaam/geest het signaal/de bevestiging dat het pas tot rust kan komen na een orgasme, elke keer opnieuw. Sure, een orgasme ontspant ook op een fysieke manier, maar hoofdzakelijk is het (geloof ik) een mentaal iets. Je hebt absoluut geen orgasme nodig om te kunnen slapen, dat zit echt tussen je oren. Je kunt je op de een of andere manier door die onrust heen werken en jezelf herprogrammeren je energie anders te besteden. Door te laten vloeien (haha), zodat het zich niet ophoopt in de lagere regionen waar het niet weg kan (los van een orgasme) en dus voor onrust zorgt. Ook masturbatie naar aanleiding van verveling is niet zo onschuldig als het misschien lijkt imo. In plaats van de werkelijke oorzaak van verveling te onderzoeken, verbloem je die gevoelens met een laagje oppervlakkige ontspanning. Het is niets anders dan een drugverslaving (voor de mensen die het op die manier gebruiken, that is).
Die had ik door, mijn excuses als ik me zo verwoord heb dat het niet duidelijk was.
Ah joh komt niet zo precies.
Klopt het dan als ik het begrijp dat je de baas wil zijn over je gedachtes en dat het de reden is voor onthouding?
Ja dat is het hoofdzakelijk ja. Geen slaaf van mijn gedachten/gevoelens zijn. En alles wat ik eerder noemde.
Fijn dat je deze realisatie hebt mogen ervaren. Wat kan het toch mooi zijn als je dingen ontdekt en merkt dat je jezelf voor de gek gehouden hebt. Dat is een mooi inzicht en het maakt je vast ook sterker, dat het je laat zien dat je wilskracht het prima kan winnen van je gedachtes.
Wat mooi om te lezen wat voor positieve effecten het op je heeft
![:)]()
. Ik moet eerlijk zeggen dat ik die niet zag aankomen. Misschien praat ik hier nu wel vanuit vooroordelen maar ik dacht juist dat mannen een lozing nodig hadden, dat ze zonder juist effect gaan merken op hun humeur. Maar bij jou is het dus eigenlijk andersom. Wat ontzettend interessant om te lezen.
Ja dat wordt vaak gezegd ja, dat mannen geregeld een zaadlozing nodig hebben. Maar hebben mannen dit daadwerkelijk zelf onderzocht of praten we elkaar allemaal na? Het zal initieel waarschijnlijk een effect hebben op het humeur, maar daar kan toch niet de conclusie uit getrokken (lol) worden dat voor een goed humeur per definitie een geregelde zaadlozing benodigd is?
![:sweatsmile:]()
Mooie logica zou dat zijn. Bovendien is het lichaam zeer intelligent. Als iets het lichaam moet verlaten, zal het lichaam daar echt wel voor zorgen (natte droom). En bij onthouding zal het lichaam ook gewoon minder aanmaken.
Porno kan een mooie tool zijn maar ook destructief. Hoe voelde je dat het je veel kwaad heeft gedaan als ik vragen mag. Had je het idee dat je verslaafd was eraan? Of niet verslaafd maar dat je zonder geen goede lozing meer kon krijgen, dat je er afhankelijk van was. Of zat het meer in je hoofd en gedachte?
Ik had eerst niet door dat ik verslaafd was. Ik heb gewoon altijd veel mentale problemen gehad, maar had nooit door dat porno/masturbatie daar zo'n enorme rol in speelden.
Ja, op zich als je het vanuit een ander perspectief bekijkt kan het daar ook wel op neer komen inderdaad. Maar ipv dat diegene tegen wie je het zegt het als taboe oppakt beslis jij voor diegene al dat hij het als taboe oppakt. Wat op zichzelf dus taboe toekennen is.
Ja zo bedoel je. Daar zit wel waarheid in denk ik.