#1
Ja ik woon (helaas) nog thuis ja
heel veel in bed maar niet depressief
40 antwoorden
20 weergaven
18-5-2026
#2
Je hoeft toch niet elke dag dankbaar te zijn voor de dag maar je kan toch ook uitkijken naar bijvoorbeeld het weekend of een andere dag in de toekomst waar je heel erg naar uitkijkt?
Ik ben in mijn nopjes dat ik in het weekend vol op sport kan kijken. Doordeweeks is dat soms al lastiger. Je hoeft niet elke dag alles eruit te plukken.
Ik ben in mijn nopjes dat ik in het weekend vol op sport kan kijken. Doordeweeks is dat soms al lastiger. Je hoeft niet elke dag alles eruit te plukken.
#3
Doet me denken aan deze, laatst gepost in de Mediadump:Maar ik ga nooit dood/ben nooit geboren. Ik ben voor altijd hier.
Soms voelt daardoor echt alles soort van nutteloos.
#4
Aww dan ben ik toch wel de rooie🥰
#5
Sinds ik dit heb gepost zit het wel te malen in mijn kop. Bijna besloten de sport abo's op te zeggen op tv. Te stoppen met vapen. Weer bios abo nemen en andere buitenshuis abo's.
Het voelt ineens niet meer goed dat ik dit doe. Maar het is een soort uitbarsting van impulsiviteit terwijl ik het nu goed heb. En ook weinig klachten heb hoe het nu is.
Dus ik moet helemaal niks veranderen. Maar m'n hoofd doet gewoon weer eens gek. Alsof ik nog steeds fout bezig ben in mijn leven.
Het voelt ineens niet meer goed dat ik dit doe. Maar het is een soort uitbarsting van impulsiviteit terwijl ik het nu goed heb. En ook weinig klachten heb hoe het nu is.
Dus ik moet helemaal niks veranderen. Maar m'n hoofd doet gewoon weer eens gek. Alsof ik nog steeds fout bezig ben in mijn leven.
#6
Er is ook een gezonde middenweg mogelijk hè.Sinds ik dit heb gepost zit het wel te malen in mijn kop. Bijna besloten de sport abo's op te zeggen op tv. Te stoppen met vapen. Weer bios abo nemen en andere buitenshuis abo's.
Het voelt ineens niet meer goed dat ik dit doe. Maar het is een soort uitbarsting van impulsiviteit terwijl ik het nu goed heb. En ook weinig klachten heb hoe het nu is.
Dus ik moet helemaal niks veranderen. Maar m'n hoofd doet gewoon weer eens gek. Alsof ik nog steeds fout bezig ben in mijn leven.
Anders krijg je zo'n jo-jo effect, dat je er hélemaal voor gaat, daar dan zat van wordt en dan weer helemaal stopt met je goede voornemens. En opnieuw en opnieuw...
#7
Ik heb niet al te ver door gelezen maar ik vind dit best herkenbaar. Zelf heb ik ook periodes gehad dat ik minder actief was en vaker in bed lag.
Ik geloof dat als je er zelf geen last van hebt dat het geen kwaad kan. Wat mij veel heeft geholpen is een springtouw, als ik me te onproductief voelde dan pakte ik het touw en ging een half uur springen (of meer ofc).
Ik geloof dat als je er zelf geen last van hebt dat het geen kwaad kan. Wat mij veel heeft geholpen is een springtouw, als ik me te onproductief voelde dan pakte ik het touw en ging een half uur springen (of meer ofc).
#8
Dat is zo'n beetje mijn leven in een nutshell 😂
Balanceren is iets wat ik nooit heb gekund.
Balanceren is iets wat ik nooit heb gekund.
#9
Kleine, haalbare, korte termijn doelen stellen. Echt zo makkelijk mogelijk beginnen. Lukt dat, dan heb je al een natuurlijke dopamine shot en voelt een volgende stap minder hoog/moeilijk. Niet teveel naar het einddoel kijken.Dat is zo'n beetje mijn leven in een nutshell 😂
Balanceren is iets wat ik nooit heb gekund.
Het is een beetje een delicaat iets, die balans vinden. Je gaat hem ook vanzelf wel vinden, maar het is aan jezelf of het een smooth ride wordt daar naartoe, of over zwerfkeien heen knallen, crashen en weer verder.
Zie het nu voor de zoveelste keer weer bij mijn eigen vader gebeuren: een periode super gemotiveerd om af te vallen: overal op letten qua eten en toen dus ook enorm afgevallen. En daar op het laatst zo zat van dat al het gewicht er inmiddels weer aan zit... En dat is niet de eerste keer.
Motivatie gaat je hier niet helpen, alleen discipline... Rustig door blijven gaan met kleine doelen stellen, behalen en consistent blijven.
#10
Op m'n een naast slechtste periode (gevoelsmatig dan, ik had exponentieel veel zwaarder moeten ondergaan op jonge leeftijd maar mentaal was het neit zo pijnlijk als iets "vrij" recent, relatief bekeken volgens leeftijd. Normaal als ik niets doe verveel ik me rot.... ik doe huishouden, lees boeken, bekijk debatten op youtube, probeer zoveel mogelijk bij te studeren enz....
Toch, na een vrij traumatiserende gebeurtenis (opnieuw, eigenlijk niets met waar ik als kind mee moest omgaan maar pijn en perceptie zijn relatief he) en ik lag 2 maanden in m'n zetel... te kijken naar de vloer. Geen tv aangezet (heb geen abbo maar wel netflix en disneyplus en elke generatie gameconsole) maar niets leek zin te hebben en ik had geen zin in iets en ook geen "geen" zin in iets... ik was precies een leeg omhulsel, kon amper drinken of eten, stappen lukte ook niet echt.... in het ziekenhuis leek m'n bloed helemaal in orde, enkel een spoor van nierfalen (bezig of in het verleden? hebben ze me niet verteld) konden ze vaststellen... Ik vermagerde dan ook 15 kilo in 2 weken of zo. Kreeg plotse koorts aanvallen en hevige oncontroleerbare rillingen/trillingen door m'n lijf waar ik geen controle op had.
Dokter kwam elke dag langs om te zien of ik niet dood lag... Waarom niet in het ziekenhuis, hoor ik je vragen? Ik was initieel opgenomen nadat ik in elkaar viel, maar ze vonden niets dus na wat observatie mocht ik naar huis.
Later bij een 2 wekelijkse check vonden ze een litteken op m'n hart. Takotsubo syndrome heetten ze het, ook wel gekend als broken heart syndrome of stress cardiomyopathy. Je komt oog in oog met een situatie en het is je wat teveel;.. na ontelbare dingen die ik gewoon had genegeerd and just moved on bleek m'n lichaam te protesteren and said "not this time", en precies of alles wat ik dacht voorbijgelopen te hebben kwam met terugwerkende kracht terug. Het voelde als een burnout maar dan heel pijnlijk in m'n borst, je hart krimpt en de hevige reactie kan je organen meenemen waardoor die ook schade kunnen oplopen. Zo zat ik na jaren opnieuw in een rolstoel (of in m'n zetel weer naar de vloer te staren).
Als het puur om te rusten is, allemaal goed en wel, al duurt het dagen, het is je gegund, maar zoiets of een zware depressie met verlammende gevolgen wens ik niemand toe;.. Ik voelde me totaal ook niet depressief, ik voelde me geen persoon meer, geen karakter, precies of Fenrir was weg... Ik was me gewoon bewust van een bijzonder pijnlijk lichaam.
Gelukkig ben ik aan de beterhand en mag ik hopelijk snel terug aan het werk, voorlopig zien ze dat nog als een risico maar fysisch en mentaal ga ik erop vooruit (zeker geen gebruiksissue want ik gebruik eigenlijk bijzonder weinig). Hope you all stay healthy and in harmony with yourselves and loved ones. My wishes for you this year and every year to come! The body and mind can handle unspeakable things, just don't get cocky, there are limites to everything.
Toch, na een vrij traumatiserende gebeurtenis (opnieuw, eigenlijk niets met waar ik als kind mee moest omgaan maar pijn en perceptie zijn relatief he) en ik lag 2 maanden in m'n zetel... te kijken naar de vloer. Geen tv aangezet (heb geen abbo maar wel netflix en disneyplus en elke generatie gameconsole) maar niets leek zin te hebben en ik had geen zin in iets en ook geen "geen" zin in iets... ik was precies een leeg omhulsel, kon amper drinken of eten, stappen lukte ook niet echt.... in het ziekenhuis leek m'n bloed helemaal in orde, enkel een spoor van nierfalen (bezig of in het verleden? hebben ze me niet verteld) konden ze vaststellen... Ik vermagerde dan ook 15 kilo in 2 weken of zo. Kreeg plotse koorts aanvallen en hevige oncontroleerbare rillingen/trillingen door m'n lijf waar ik geen controle op had.
Dokter kwam elke dag langs om te zien of ik niet dood lag... Waarom niet in het ziekenhuis, hoor ik je vragen? Ik was initieel opgenomen nadat ik in elkaar viel, maar ze vonden niets dus na wat observatie mocht ik naar huis.
Later bij een 2 wekelijkse check vonden ze een litteken op m'n hart. Takotsubo syndrome heetten ze het, ook wel gekend als broken heart syndrome of stress cardiomyopathy. Je komt oog in oog met een situatie en het is je wat teveel;.. na ontelbare dingen die ik gewoon had genegeerd and just moved on bleek m'n lichaam te protesteren and said "not this time", en precies of alles wat ik dacht voorbijgelopen te hebben kwam met terugwerkende kracht terug. Het voelde als een burnout maar dan heel pijnlijk in m'n borst, je hart krimpt en de hevige reactie kan je organen meenemen waardoor die ook schade kunnen oplopen. Zo zat ik na jaren opnieuw in een rolstoel (of in m'n zetel weer naar de vloer te staren).
Als het puur om te rusten is, allemaal goed en wel, al duurt het dagen, het is je gegund, maar zoiets of een zware depressie met verlammende gevolgen wens ik niemand toe;.. Ik voelde me totaal ook niet depressief, ik voelde me geen persoon meer, geen karakter, precies of Fenrir was weg... Ik was me gewoon bewust van een bijzonder pijnlijk lichaam.
Gelukkig ben ik aan de beterhand en mag ik hopelijk snel terug aan het werk, voorlopig zien ze dat nog als een risico maar fysisch en mentaal ga ik erop vooruit (zeker geen gebruiksissue want ik gebruik eigenlijk bijzonder weinig). Hope you all stay healthy and in harmony with yourselves and loved ones. My wishes for you this year and every year to come! The body and mind can handle unspeakable things, just don't get cocky, there are limites to everything.
#11
Lig zelf de laatste tijd ook meer op bed...
Maar dat is ook niet gek na een periode van lange dagen, weinig slaap, veel gebruik.
Over een weekje of 2 weer beginnen met werken en dan hoop ik ook dat ik mij weer lekker uitgerust voel!
Maar dat is ook niet gek na een periode van lange dagen, weinig slaap, veel gebruik.
Over een weekje of 2 weer beginnen met werken en dan hoop ik ook dat ik mij weer lekker uitgerust voel!
#12
Grappig dat dit topic gekickt wordt.
Heb nog gegoogled en het blijkt dat vapen het effect heeft dat het je laat bank/bed plakken. Ben weer teruggevallen in het vapen en hetzelfde overkomt me nu.
Heb nog gegoogled en het blijkt dat vapen het effect heeft dat het je laat bank/bed plakken. Ben weer teruggevallen in het vapen en hetzelfde overkomt me nu.
#13
Heb niet alles helemaal doorgelezen maar ik herken wel wat je zegt.
Ik dacht vroeger altijd dat je pas een depressie hebt als je je ook daadwerkelijk kut en somber voelt en alles negatief ziet. Maar ben er dus in 2022 achter gekomen dat er ook sprake kan zijn van depressie zonder dat je je "depressed" voelt emotioneel. Een langere periode passief zijn en een gebrek aan motivatie om dingen te ondernemen valt ook onder een depressie.
Ik dacht vroeger altijd dat je pas een depressie hebt als je je ook daadwerkelijk kut en somber voelt en alles negatief ziet. Maar ben er dus in 2022 achter gekomen dat er ook sprake kan zijn van depressie zonder dat je je "depressed" voelt emotioneel. Een langere periode passief zijn en een gebrek aan motivatie om dingen te ondernemen valt ook onder een depressie.
#14
Ik vind slapen heerlijk heb dan even geen 'bewuste' pijn. Is mijn escape from reality. Heb vorige jaren altijd een winterslaap gehouden. Dit jaar / winter valt dat mee. Maar wie weet komt dat door S (vriendin die goede invloed heeft)
Normaal ben ik verslaafd aan slaap , lukt zo 16-18uur met wat flurazepam als voorbeeld.
Maar zelf nooit met depressieve gevoelens geassocieerd 💤 😴
Normaal ben ik verslaafd aan slaap , lukt zo 16-18uur met wat flurazepam als voorbeeld.
Maar zelf nooit met depressieve gevoelens geassocieerd 💤 😴
#15
Was vroeger ook zo. En nog steeds, als ik niet hoef te werken. Maar gebruikte nauwelijks drugs.
Heb je er last van?
Denk dat het geen kwaad kan.
Heb je er last van?
Denk dat het geen kwaad kan.
#16
Heb jaren zo geleefd. In bed. Maar zat toen wel erg slecht in me vel.
En het liefste sliep ik overdag zodat ik kon leven als de wereld naar bed ging..
Vind dat nog steeds wel fijn omte doen Andersom leven. Maar merk dat het lijf en dus geest daar op langere termijn geen baat bij heeft en de dagen gevoelsmatig korter zijn en ik eigenlijk weinig tot niks kan doen. Ik ga b.v niet int donker naar het park ofzo om daar te chilleng met een boek en kleedje...
Maar ik snap je wel. Het lijkt alsof ik inde avond ook meer gemotiveerd ben en meer actief word... Wat dan weer logisch is sowieso als je overdag slaapt//in bed ligt.
En ik heb bestwel een lange tijd een hekel gehad aan alles en iedereen en aan licht en aan geluid en dat is er allemaal niet inde avond...
Maar...... Het lichaam vind dat denk ik niet perse fijn en is er ook niet goed voor. Omdat die daar niet voor gemaakt is.
En ja hoe gaat het echt met je Don?
Hoe voel je je.
En het liefste sliep ik overdag zodat ik kon leven als de wereld naar bed ging..
Vind dat nog steeds wel fijn omte doen Andersom leven. Maar merk dat het lijf en dus geest daar op langere termijn geen baat bij heeft en de dagen gevoelsmatig korter zijn en ik eigenlijk weinig tot niks kan doen. Ik ga b.v niet int donker naar het park ofzo om daar te chilleng met een boek en kleedje...
Maar ik snap je wel. Het lijkt alsof ik inde avond ook meer gemotiveerd ben en meer actief word... Wat dan weer logisch is sowieso als je overdag slaapt//in bed ligt.
En ik heb bestwel een lange tijd een hekel gehad aan alles en iedereen en aan licht en aan geluid en dat is er allemaal niet inde avond...
Maar...... Het lichaam vind dat denk ik niet perse fijn en is er ook niet goed voor. Omdat die daar niet voor gemaakt is.
En ja hoe gaat het echt met je Don?
Hoe voel je je.
#17
Je voelt je niet depressief, maar voel je dan wel wanneer je wakker wordt: yes, ik ga vandaag dit en dat doen! Of is het zoals je zegt, ik vind het wel prima, in de zin van: ik lijd tenminste niet erg.
Dat kan (imo) alsnog een subtiele depressie zijn. Omdat het vergeleken met eerder heel erg meevalt, kun je er content mee zijn. Maar is dat alles wat je uit het leven wilt halen? Imo is het leven bedoeld om 's ochtends wakker te worden en zin te hebben aan dingen. Nieuwe dingen proberen, dingen leren, dingen maken.
Ik heb het zelf ook lang zo ervaren dat ik dacht oké te zijn, maar pas achteraf zag dat ik in een subtiele depressie zat. De wolk was niet pikzwart meer, maar meer lichtgrijs...
Dat kan (imo) alsnog een subtiele depressie zijn. Omdat het vergeleken met eerder heel erg meevalt, kun je er content mee zijn. Maar is dat alles wat je uit het leven wilt halen? Imo is het leven bedoeld om 's ochtends wakker te worden en zin te hebben aan dingen. Nieuwe dingen proberen, dingen leren, dingen maken.
Ik heb het zelf ook lang zo ervaren dat ik dacht oké te zijn, maar pas achteraf zag dat ik in een subtiele depressie zat. De wolk was niet pikzwart meer, maar meer lichtgrijs...
#18
Ik vind het moeilijk om activiteiten die je zelf op kan pikken ten alle tijden ook te doen. Maar bijvoorbeeld dit weekend:Je voelt je niet depressief, maar voel je dan wel wanneer je wakker wordt: yes, ik ga vandaag dit en dat doen! Of is het zoals je zegt, ik vind het wel prima, in de zin van: ik lijd tenminste niet erg.
Dat kan (imo) alsnog een subtiele depressie zijn. Omdat het vergeleken met eerder heel erg meevalt, kun je er content mee zijn. Maar is dat alles wat je uit het leven wilt halen? Imo is het leven bedoeld om 's ochtends wakker te worden en zin te hebben aan dingen. Nieuwe dingen proberen, dingen leren, dingen maken.
Ik heb het zelf ook lang zo ervaren dat ik dacht oké te zijn, maar pas achteraf zag dat ik in een subtiele depressie zat. De wolk was niet pikzwart meer, maar meer lichtgrijs...
Ik ben een sportfanaat die het leuk vind om klokje rond te kijken wat er op TV is. Ik bloei op dit moment helemaal op dat er vrije training is met Formule 1 (terwijl ik het gerust kan skippen normaal!) en zo meteen is er weer voetbal. Lig nu niet in bed maar zit achter de computer. Dat vind ik prima om het gevoel te hebben dat ik wat heb gedaan.
Doordeweeks vind ik het wel moeilijker. Sommige dagen zijn er dingen waar er dingen te kijken of te doen valt. Maar afgelopen weken was het wat minder omdat de dingen die gepland waren minder leuk voor me zijn. Maar deze week wel paar keer wakker geworden met zin in de dag. Overdag wel op bed geweest en wanneer ik voelde dat ik het aankan dan deed ik de dingen die ik wou.
Het is ook niet dat ik helemaal niks doe. Ik neem af en toe een loopje naar de supermarkt en afgelopen zomer af en toe een terrasje lokaal gedaan. Afgelopen week met het zonnige maar koudere weer een ijsje gedaan en op het plein gegeten.
Werk gaat op dit moment wel moeilijker en ik heb een feestje waar ik nu eigenlijk naartoe zou gaan geskipt. Maar ik denk dat ik daaraan nu geen conclusies aan moet trekken. Ik denk dat ik in mijn fase zit dat ik mezelf zit te beschermen voor overprikkeling. Wel is dat nu mijn doel om werk te kunnen oppakken. De rest komt later wel.
#19
Nee zo zit het niet voor mij. ![:tongueout:]()
Denk dat je jezelf veel in het zinnetje zag dan dat er is.
Ik vind het voor mezelf belangrijk om dingen te doen. Wil ik het niet, doe ik het niet. Verplichtingen daargelaten.
Lang op bed liggen omdat ik veel gedaan heb en moe ben vind ik anders dan in bed liggen om het leven te ontwijken. Want het leven ontwijken is zeker niet mijn bedoeling.
Ik vind het voor mezelf belangrijk om dingen te doen. Wil ik het niet, doe ik het niet. Verplichtingen daargelaten.
Lang op bed liggen omdat ik veel gedaan heb en moe ben vind ik anders dan in bed liggen om het leven te ontwijken. Want het leven ontwijken is zeker niet mijn bedoeling.
#20
klinkt als een goed leven voor een wereld die gevuld is met stress, spanning en onduidelijkheid, geniet er van, het leven presenteerd je vanzelf wel iets nieuws, wat dat ook mag zijn.