heel veel in bed maar niet depressief

Heb jaren zo geleefd. In bed. Maar zat toen wel erg slecht in me vel.
En het liefste sliep ik overdag zodat ik kon leven als de wereld naar bed ging..

Vind dat nog steeds wel fijn omte doen Andersom leven. Maar merk dat het lijf en dus geest daar op langere termijn geen baat bij heeft en de dagen gevoelsmatig korter zijn en ik eigenlijk weinig tot niks kan doen. Ik ga b.v niet int donker naar het park ofzo om daar te chilleng met een boek en kleedje...

Maar ik snap je wel. Het lijkt alsof ik inde avond ook meer gemotiveerd ben en meer actief word... Wat dan weer logisch is sowieso als je overdag slaapt//in bed ligt.
En ik heb bestwel een lange tijd een hekel gehad aan alles en iedereen en aan licht en aan geluid en dat is er allemaal niet inde avond...

Maar...... Het lichaam vind dat denk ik niet perse fijn en is er ook niet goed voor. Omdat die daar niet voor gemaakt is.

En ja hoe gaat het echt met je Don?
Hoe voel je je.

Je voelt je niet depressief, maar voel je dan wel wanneer je wakker wordt: yes, ik ga vandaag dit en dat doen! Of is het zoals je zegt, ik vind het wel prima, in de zin van: ik lijd tenminste niet erg.

Dat kan (imo) alsnog een subtiele depressie zijn. Omdat het vergeleken met eerder heel erg meevalt, kun je er content mee zijn. Maar is dat alles wat je uit het leven wilt halen? Imo is het leven bedoeld om 's ochtends wakker te worden en zin te hebben aan dingen. Nieuwe dingen proberen, dingen leren, dingen maken.

Ik heb het zelf ook lang zo ervaren dat ik dacht oké te zijn, maar pas achteraf zag dat ik in een subtiele depressie zat. De wolk was niet pikzwart meer, maar meer lichtgrijs...

Mindless zei:

Je voelt je niet depressief, maar voel je dan wel wanneer je wakker wordt: yes, ik ga vandaag dit en dat doen! Of is het zoals je zegt, ik vind het wel prima, in de zin van: ik lijd tenminste niet erg.

Dat kan (imo) alsnog een subtiele depressie zijn. Omdat het vergeleken met eerder heel erg meevalt, kun je er content mee zijn. Maar is dat alles wat je uit het leven wilt halen? Imo is het leven bedoeld om 's ochtends wakker te worden en zin te hebben aan dingen. Nieuwe dingen proberen, dingen leren, dingen maken.

Ik heb het zelf ook lang zo ervaren dat ik dacht oké te zijn, maar pas achteraf zag dat ik in een subtiele depressie zat. De wolk was niet pikzwart meer, maar meer lichtgrijs...

Klik om te vergroten...

Ik vind het moeilijk om activiteiten die je zelf op kan pikken ten alle tijden ook te doen. Maar bijvoorbeeld dit weekend:

Ik ben een sportfanaat die het leuk vind om klokje rond te kijken wat er op TV is. Ik bloei op dit moment helemaal op dat er vrije training is met Formule 1 (terwijl ik het gerust kan skippen normaal!) en zo meteen is er weer voetbal. Lig nu niet in bed maar zit achter de computer. Dat vind ik prima om het gevoel te hebben dat ik wat heb gedaan.

Doordeweeks vind ik het wel moeilijker. Sommige dagen zijn er dingen waar er dingen te kijken of te doen valt. Maar afgelopen weken was het wat minder omdat de dingen die gepland waren minder leuk voor me zijn. Maar deze week wel paar keer wakker geworden met zin in de dag. Overdag wel op bed geweest en wanneer ik voelde dat ik het aankan dan deed ik de dingen die ik wou.

Het is ook niet dat ik helemaal niks doe. Ik neem af en toe een loopje naar de supermarkt en afgelopen zomer af en toe een terrasje lokaal gedaan. Afgelopen week met het zonnige maar koudere weer een ijsje gedaan en op het plein gegeten.

Werk gaat op dit moment wel moeilijker en ik heb een feestje waar ik nu eigenlijk naartoe zou gaan geskipt. Maar ik denk dat ik daaraan nu geen conclusies aan moet trekken. Ik denk dat ik in mijn fase zit dat ik mezelf zit te beschermen voor overprikkeling. Wel is dat nu mijn doel om werk te kunnen oppakken. De rest komt later wel.

Nee zo zit het niet voor mij. Denk dat je jezelf veel in het zinnetje zag dan dat er is.

Ik vind het voor mezelf belangrijk om dingen te doen. Wil ik het niet, doe ik het niet. Verplichtingen daargelaten.

Lang op bed liggen omdat ik veel gedaan heb en moe ben vind ik anders dan in bed liggen om het leven te ontwijken. Want het leven ontwijken is zeker niet mijn bedoeling.

klinkt als een goed leven voor een wereld die gevuld is met stress, spanning en onduidelijkheid, geniet er van, het leven presenteerd je vanzelf wel iets nieuws, wat dat ook mag zijn.

Lekker heel de dag niks doen is heerlijk 😇

Niks lekker niks. Wat ben je aan doen. Nikssssss
En niksssss moet!!!! 🤫 Of je moet niks 🤣

Wou ik gewoon ff kwijt.

Don Draper zei:

Nee zo zit het niet voor mij. Denk dat je jezelf veel in het zinnetje zag dan dat er is.

Ik vind het voor mezelf belangrijk om dingen te doen. Wil ik het niet, doe ik het niet. Verplichtingen daargelaten.

Lang op bed liggen omdat ik veel gedaan heb en moe ben vind ik anders dan in bed liggen om het leven te ontwijken. Want het leven ontwijken is zeker niet mijn bedoeling.

Klik om te vergroten...

Dat kan natuurlijk! Soms is het makkelijk om jezelf te projecten op iemand.

Ja, zeker eens ook met dat daar verschil tussen zit.

N3K0 zei:

Lekker heel de dag niks doen is heerlijk 😇

Niks lekker niks. Wat ben je aan doen. Nikssssss
En niksssss moet!!!! 🤫 Of je moet niks 🤣

Wou ik gewoon ff kwijt.

Klik om te vergroten...

Misschien moet ik het maar meer zo zien.

Ik moet trouwens ook erbij zeggen dat ik het mezelf ook heel makkelijk maak. Zoals jullie weten ben ik een nicotine junk en binnen mag ik niet roken maar wel in mijn kamer vapen. Dus ik vape erop los. Daardoor krijg ik gedurende de maanden ook minder zin om erop uit te gaan omdat ik continu aan de nicotine infuus wil zitten.

Begin van dit jaar had ik een stoppoging met nicotine en was ik er flink op uit. Ben vanwege Stoptober wel aan het stoppen met tabak. Misschien dat een nieuwe stoppoging inclusief vapen weer wat wonderen doet.

Maar dat doe ik wel als ik er aan toe ben.

Mindless zei:

Dat kan (imo) alsnog een subtiele depressie zijn. Omdat het vergeleken met eerder heel erg meevalt, kun je er content mee zijn. Maar is dat alles wat je uit het leven wilt halen? Imo is het leven bedoeld om 's ochtends wakker te worden en zin te hebben aan dingen. Nieuwe dingen proberen, dingen leren, dingen maken.

Klik om te vergroten...

Ik vermoed dat de psycholoog bij mij daarom denkt dat ik depressief ben. Soms twijfel ik er zelf ook over. Heb geen doel, nergens zin in, wil gewoon alleen zijn, en heb nergens echt plezier aan. Ik ben alleen de beste in een masker opzetten als ik wel mensen tegen kom of zie, ook bij artsen, dus het valt niemand eigenlijk op normaal gesproken.

Sterretje1984 zei:

Ik vermoed dat de psycholoog bij mij daarom denkt dat ik depressief ben. Soms twijfel ik er zelf ook over. Heb geen doel, nergens zin in, wil gewoon alleen zijn, en heb nergens echt plezier aan. Ik ben alleen de beste in een masker opzetten als ik wel mensen tegen kom of zie, ook bij artsen, dus het valt niemand eigenlijk op normaal gesproken.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat heel veel mensen zo rondlopen hoor. Ik weet het wel zeker als ik veel gezichten van mensen op straat zie... En ik herken het ook, want ik heb het zelf zo lang gedaan.

Eigenlijk waren het drugs en dan met name psychedelica die mij lieten zien dat er ook een echt soort geluk bestaat. Niet slechts "oké voelen, vergeleken bij eerder écht slecht voelen". Eigenlijk weer die kinderlijke luchtigheid vanuit mijn jeugd. Alleen heb ik zo jarenlang drugs gebruikt om eigenlijk een "hit" van dat gevoel te krijgen. En zo rantsoeneerde ik het eigenlijk voor mezelf. "Dan en dan kan ik weer trippen/spacen en kan ik dat weer even tijdelijk ervaren."

Maar voor mij in ieder geval lag (en ligt, het is een continu proces) de echte oplossing erin om die dingen/gevoelens in mezelf te gaan voelen die ik het minst graag wil voelen. Want daaronder ligt die onbezorgde luchtigheid.

Ik ben een persoon die energie krijgt van dingen ondernemen en de juiste mensen om mij heen maar mijn belastbaarheid met prikkels is een uitdaging.

De oplossing was eigenlijk vrij simpel bij mij. Ik heb nu een baan waar ik eerst 2 uur in de ochtend starte, nu een hele ochtend. Dan kruip ik max 1 uur mijn bed in met een diazepam en daarna begint mijn 2e dag. Het leukste gedeelte.

Maar ook; ik had eerst een woning met een rotbank zo'n harde leren en mijn woonkamer had een heel klein raam. Mijn bed was lekker zacht en knus.
Nu heb ik in dit huis een heerlijke bank gekocht voor een groot raam waar veel zon op staat. Dat is echt mijn hoekje met geluidsboxen en mijn laptop. Heerlijk om daar te zitten. In de avond mag ik van mijzelf vanaf 18/19 naar bed. Maar ik hou wel van een echt nette kamer. Als mijn opgemaakte bed dan klaarstaat en ik leg leuke dingen klaar boeken ofzo met een dampende kop koffie dan geniet ik daar van.

Is je bed de enige lekkere chillplek of beter gezegd kan je geen 2e plek creëren wat echt jouw plekje word om ook op te laden en te ontprikkelen?

Ik heb dan wel depressieve klachten, maar ook al had ik deze klachten niet zou ik nog steeds veel op bed/bank liggen denk ik. Ik ben extreem prikkelgevoelig, maar de supermarkt gaan is al zwaar voor mij. Als je er vrede mee hebt lijkt me het geen issue. Word er juist depressief en angstig van als ik veel buiten huis ben.

Kijk alleen wel uit dat je je niet compleet isoleert van de wereld, dat heb ik namelijk wel gedaan, en daardoor zijn mijn depressieve klachten terug gekomen/erger geworden. Het is wel goed om íets te doen hebben buiten dit. Ik zit al jaren thuis en voel me zo nutteloos en het is erg moeilijk weer aan iets te beginnen. Want je raakt juist méér overprikkeld als je buitenhuis gaat en het niet meer gewend bent..

Laboratoriumrat zei:

Ik heb dan wel depressieve klachten, maar ook al had ik deze klachten niet zou ik nog steeds veel op bed/bank liggen denk ik. Ik ben extreem prikkelgevoelig, maar de supermarkt gaan is al zwaar voor mij. Als je er vrede mee hebt lijkt me het geen issue. Word er juist depressief en angstig van als ik veel buiten huis ben.

Kijk alleen wel uit dat je je niet compleet isoleert van de wereld, dat heb ik namelijk wel gedaan, en daardoor zijn mijn depressieve klachten terug gekomen/erger geworden. Het is wel goed om íets te doen hebben buiten dit. Ik zit al jaren thuis en voel me zo nutteloos en het is erg moeilijk weer aan iets te beginnen. Want je raakt juist méér overprikkeld als je buitenhuis gaat en het niet meer gewend bent..

Klik om te vergroten...

Het klinkt zo logisch maar tussen het weten en het voelen en doen zit zo een wereld van verschil. Dat is precies hetzelfde met telkens weer medicatie / drugs / drank nemen. Je weet dat je het niet moet doen maar je gevoel schreeuwt bijna neem me neem me!!!

Laboratoriumrat zei:

Ik heb dan wel depressieve klachten, maar ook al had ik deze klachten niet zou ik nog steeds veel op bed/bank liggen denk ik. Ik ben extreem prikkelgevoelig, maar de supermarkt gaan is al zwaar voor mij. Als je er vrede mee hebt lijkt me het geen issue. Word er juist depressief en angstig van als ik veel buiten huis ben.

Kijk alleen wel uit dat je je niet compleet isoleert van de wereld, dat heb ik namelijk wel gedaan, en daardoor zijn mijn depressieve klachten terug gekomen/erger geworden. Het is wel goed om íets te doen hebben buiten dit. Ik zit al jaren thuis en voel me zo nutteloos en het is erg moeilijk weer aan iets te beginnen. Want je raakt juist méér overprikkeld als je buitenhuis gaat en het niet meer gewend bent..

Klik om te vergroten...

Ik ben vaak naar bijvoorbeeld de supermarkt geweest met eigenlijk bijna een soort doodsangst... Compleet irrationeel die angst, maar het gevoel alsof iedereen me aan zit te staren en dingen over me denkt.

Aan de ene kant is het goed om wel dingen te blijven doen, daarom ging ik dan toch maar. Maar ik heb me wel beseft dat het antwoord in mezelf ligt. Die angst was gek genoeg niet voor alles daar buiten, maar voor mezelf. De angst was om weer dat gevoel van extreme zelfbewustheid en daardoor onzekerheid te krijgen. Angst voor angst dus eigenlijk.

Sterretje1984 zei:

Het klinkt zo logisch maar tussen het weten en het voelen en doen zit zo een wereld van verschil. Dat is precies hetzelfde met telkens weer medicatie / drugs / drank nemen. Je weet dat je het niet moet doen maar je gevoel schreeuwt bijna neem me neem me!!!

Klik om te vergroten...

Ja precies. Je kunt het echt zo helder voor ogen zien en dan tóch gaan voor die snelle weg uit dat gevoel. Het is ook heel begrijpelijk, want het voelt eigenlijk instinctief om dat gevoel snel weg te moeten krijgen.

buddha31 zei:

Is je bed de enige lekkere chillplek of beter gezegd kan je geen 2e plek creëren wat echt jouw plekje word om ook op te laden en te ontprikkelen?

Klik om te vergroten...

In mijn kamer is het echt mijn bed waar ik me fijn voel. Voor de rest is het alleen mijn computer waar ik achter kan zitten en een tweede klaptafel that's it.

De woonkamer is heel vaak bezet dus daar zit ik alleen snachts en als ik uit gevaped ben in mijn kamer.

Je woont nog thuis of bedoel je je eigen gezin?
Als je nog thuis woont is het bed wel echt jouw plek ja tenminste zo was het bij mij wel. Pas toen ik een woning had waar ik echt enthousiast van werd kon ik overal mijn plek van maken. Als je alleen woont tenminste.
Ik las dat je zelf geen probleem vond zoveel in bed of wil je dit alleen tijdelijk? Je wereld kan wel klein worden maar dat is die balans van overal prikkels hebben. Ik zelf vind een korte periode isolatie fijn maar als het te lang duurt word de drempel steeds hoger om het te doorbreken. Ik moest vroeger nog uitzoeken wanneer ik prikkels moest vermijden of waarneer ik een klein beetje moest blijven opzoeken. Een soort semi immuniteit creëren. Voor zover mogelijk dan.

Ik heb ook wel eens maanden waar ik vaak in mijn bed ben. het is gewoon een vorm van comfort, ik ben zelf een best sociaal persoon dus heb na veel sociale activiteiten ook even mijn rust nodig. verder zie ik ook dat mij gebruik er veel invloed op heeft weet je, als ik een spacecake opfreet lig ik een week in bed omdat ik snel overprikkeld raak. dus mis heeft het te maken met wat je gebruikt? en niet luisteren naar google, het is altijd zo vaag en ze lullen meestal gew wat bij elkaar.

Zweef zei:

klinkt als een goed leven voor een wereld die gevuld is met stress, spanning en onduidelijkheid, geniet er van, het leven presenteerd je vanzelf wel iets nieuws, wat dat ook mag zijn.

Klik om te vergroten...

Ik blijf dit een mooie post vinden. Heeft me doen inzien dat het leventje wat ik hiervoor was niet goed was en dat ik een decennia heb proberen te vluchten voor juist het leventje wat ik nu heb en grote moeite eerst had dat ik niet meer had dan dit.

Nu besluit ik weer om zo te leven en besloten dat mijn saaie leventje wat ik eerst had helemaal niet zo erg is. Ik had alleen keihard moeten vallen om dat in te zien.

Mindless zei:

Je voelt je niet depressief, maar voel je dan wel wanneer je wakker wordt: yes, ik ga vandaag dit en dat doen!

Klik om te vergroten...

Zijn er serieus mensen die daadwerkelijk zo optimistisch wakker worden?! Dat heb ik misschien een paar keer per jaar, als ik iets héél leuks ga doen.
De overige dagen denk ik niet heel veel meer dan: fuck. Waarom bestaan ochtenden? Ik haat wekkers. Ik wil voor eeuwig slapen. Fuck fuck fuck. Ik sta niet op. Ja okeee, godver, ik sta wel weer op, want er moet shit gefixt worden. Fuuuuuck. Het is te koud. Ik wil terug naar bed. FML. Ik moet nu koffie.

En ik ben (nu) niet depressief, gewoon echt geen ochtendmens. :')

@Don Draper: je bed is een warme, comfy, chille plek. Het is je eigen veilige bubbeltje. Ik snap best dat je er - ook zonder serieuze depressieve klachten - veel tijd wil doorbrengen als je snel overprikkeld raakt door de buitenwereld. Let er gewoon op dat je genoeg beweging krijgt en daglicht ziet, en zorg ervoor dat je niet in een sociaal isolement terecht komt. Het is hierboven al gezegd maar hoe meer je je afzondert, hoe groter de drempel ook wordt om weer even uit je comfortzone te komen. Het is niet voor niets dat mensen die wel een depressie of burn-out hebben worden gepusht door artsen om toch iedere dag op (proberen te) staan, sociale interactie aan te gaan, te bewegen, zonlicht 'op te nemen', drie maaltijden per dag te eten, een routine/ritme te behouden voor zover mogelijk. Ook al hebben mensen hier doorgaans dan totaal geen energie voor. Het is nodig om je geest en lichaam te helpen gezond(er) te worden/blijven.