heel veel in bed maar niet depressief

Ja ik woon (helaas) nog thuis ja

Ik spendeer sinds een paar maanden heel veel van mijn tijd in bed. Maar ik heb geen depressieve klachten.

Veel naar de radio luisteren en ergens in de avond word ik weer actief om wat te doen. Vervolgens slaap ik prima als ik mijn caffeine cravings in kan houden.

Als je gaat Googlen zeggen ze dat dit super slecht is en dat je hulp moet zoeken. Maar ik vind het wel prima, ook dat ik mezelf niet meer overprikkel omdat ik vroeger juist kostte wat kost juist buitenshuis wil zijn.

Wat vinden jullie?

Don Draper zei:

Ik spendeer sinds een paar maanden heel veel van mijn tijd in bed. Maar ik heb geen depressieve klachten.

Veel naar de radio luisteren en ergens in de avond word ik weer actief om wat te doen. Vervolgens slaap ik prima als ik mijn caffeine cravings in kan houden.

Als je gaat Googlen zeggen ze dat dit super slecht is en dat je hulp moet zoeken. Maar ik vind het wel prima, ook dat ik mezelf niet meer overprikkel omdat ik vroeger juist kostte wat kost juist buitenshuis wil zijn.

Wat vinden jullie?

Klik om te vergroten...

Ik doe precies hetzelfde. Breng mijn kids naar school, zorg dat ik voor 10 uur boodschappen heb gedaan, het huishouden heb gedaan en heb gekookt. Daarna duik ik mijn bed weer in. Als ik veel pijn heb dan gaan de kinderen na school naar oma en lig ik in bed tot etenstijd. In de avond ga ik om 19 uur mijn bed weer in. Zonder benzo’s slaap ik overdag niet. Ik luister wat potcasts of kijk tv. In de avond slaap ik wel slecht. Alleen met veel benzo’s maar dat probleem heb ik al 11 jaar lang inmiddels.

kleine toevoeging. Volgens de psycholoog ben ik wel depressief, zelf kan ik me daar niet in vinden. Ik vind het gewoon fijn in bed zonder prikkels om me heen en liggend heb ik het minste pijn aan mijn nek die ik 11 jaar geleden heb gebroken.

Was vroeger ook zo. En nog steeds, als ik niet hoef te werken. Maar gebruikte nauwelijks drugs.

Heb je er last van?

Denk dat het geen kwaad kan.

Heb jaren zo geleefd. In bed. Maar zat toen wel erg slecht in me vel.
En het liefste sliep ik overdag zodat ik kon leven als de wereld naar bed ging..

Vind dat nog steeds wel fijn omte doen Andersom leven. Maar merk dat het lijf en dus geest daar op langere termijn geen baat bij heeft en de dagen gevoelsmatig korter zijn en ik eigenlijk weinig tot niks kan doen. Ik ga b.v niet int donker naar het park ofzo om daar te chilleng met een boek en kleedje...

Maar ik snap je wel. Het lijkt alsof ik inde avond ook meer gemotiveerd ben en meer actief word... Wat dan weer logisch is sowieso als je overdag slaapt//in bed ligt.
En ik heb bestwel een lange tijd een hekel gehad aan alles en iedereen en aan licht en aan geluid en dat is er allemaal niet inde avond...

Maar...... Het lichaam vind dat denk ik niet perse fijn en is er ook niet goed voor. Omdat die daar niet voor gemaakt is.

En ja hoe gaat het echt met je Don?
Hoe voel je je.

Je voelt je niet depressief, maar voel je dan wel wanneer je wakker wordt: yes, ik ga vandaag dit en dat doen! Of is het zoals je zegt, ik vind het wel prima, in de zin van: ik lijd tenminste niet erg.

Dat kan (imo) alsnog een subtiele depressie zijn. Omdat het vergeleken met eerder heel erg meevalt, kun je er content mee zijn. Maar is dat alles wat je uit het leven wilt halen? Imo is het leven bedoeld om 's ochtends wakker te worden en zin te hebben aan dingen. Nieuwe dingen proberen, dingen leren, dingen maken.

Ik heb het zelf ook lang zo ervaren dat ik dacht oké te zijn, maar pas achteraf zag dat ik in een subtiele depressie zat. De wolk was niet pikzwart meer, maar meer lichtgrijs...

Mindless zei:

Je voelt je niet depressief, maar voel je dan wel wanneer je wakker wordt: yes, ik ga vandaag dit en dat doen! Of is het zoals je zegt, ik vind het wel prima, in de zin van: ik lijd tenminste niet erg.

Dat kan (imo) alsnog een subtiele depressie zijn. Omdat het vergeleken met eerder heel erg meevalt, kun je er content mee zijn. Maar is dat alles wat je uit het leven wilt halen? Imo is het leven bedoeld om 's ochtends wakker te worden en zin te hebben aan dingen. Nieuwe dingen proberen, dingen leren, dingen maken.

Ik heb het zelf ook lang zo ervaren dat ik dacht oké te zijn, maar pas achteraf zag dat ik in een subtiele depressie zat. De wolk was niet pikzwart meer, maar meer lichtgrijs...

Klik om te vergroten...

Ik vind het moeilijk om activiteiten die je zelf op kan pikken ten alle tijden ook te doen. Maar bijvoorbeeld dit weekend:

Ik ben een sportfanaat die het leuk vind om klokje rond te kijken wat er op TV is. Ik bloei op dit moment helemaal op dat er vrije training is met Formule 1 (terwijl ik het gerust kan skippen normaal!) en zo meteen is er weer voetbal. Lig nu niet in bed maar zit achter de computer. Dat vind ik prima om het gevoel te hebben dat ik wat heb gedaan.

Doordeweeks vind ik het wel moeilijker. Sommige dagen zijn er dingen waar er dingen te kijken of te doen valt. Maar afgelopen weken was het wat minder omdat de dingen die gepland waren minder leuk voor me zijn. Maar deze week wel paar keer wakker geworden met zin in de dag. Overdag wel op bed geweest en wanneer ik voelde dat ik het aankan dan deed ik de dingen die ik wou.

Het is ook niet dat ik helemaal niks doe. Ik neem af en toe een loopje naar de supermarkt en afgelopen zomer af en toe een terrasje lokaal gedaan. Afgelopen week met het zonnige maar koudere weer een ijsje gedaan en op het plein gegeten.

Werk gaat op dit moment wel moeilijker en ik heb een feestje waar ik nu eigenlijk naartoe zou gaan geskipt. Maar ik denk dat ik daaraan nu geen conclusies aan moet trekken. Ik denk dat ik in mijn fase zit dat ik mezelf zit te beschermen voor overprikkeling. Wel is dat nu mijn doel om werk te kunnen oppakken. De rest komt later wel.

Nee zo zit het niet voor mij. Denk dat je jezelf veel in het zinnetje zag dan dat er is.

Ik vind het voor mezelf belangrijk om dingen te doen. Wil ik het niet, doe ik het niet. Verplichtingen daargelaten.

Lang op bed liggen omdat ik veel gedaan heb en moe ben vind ik anders dan in bed liggen om het leven te ontwijken. Want het leven ontwijken is zeker niet mijn bedoeling.

klinkt als een goed leven voor een wereld die gevuld is met stress, spanning en onduidelijkheid, geniet er van, het leven presenteerd je vanzelf wel iets nieuws, wat dat ook mag zijn.

Lekker heel de dag niks doen is heerlijk 😇

Niks lekker niks. Wat ben je aan doen. Nikssssss
En niksssss moet!!!! 🤫 Of je moet niks 🤣

Wou ik gewoon ff kwijt.

Don Draper zei:

Nee zo zit het niet voor mij. Denk dat je jezelf veel in het zinnetje zag dan dat er is.

Ik vind het voor mezelf belangrijk om dingen te doen. Wil ik het niet, doe ik het niet. Verplichtingen daargelaten.

Lang op bed liggen omdat ik veel gedaan heb en moe ben vind ik anders dan in bed liggen om het leven te ontwijken. Want het leven ontwijken is zeker niet mijn bedoeling.

Klik om te vergroten...

Dat kan natuurlijk! Soms is het makkelijk om jezelf te projecten op iemand.

Ja, zeker eens ook met dat daar verschil tussen zit.

N3K0 zei:

Lekker heel de dag niks doen is heerlijk 😇

Niks lekker niks. Wat ben je aan doen. Nikssssss
En niksssss moet!!!! 🤫 Of je moet niks 🤣

Wou ik gewoon ff kwijt.

Klik om te vergroten...

Misschien moet ik het maar meer zo zien.

Je hoeft toch niet elke dag dankbaar te zijn voor de dag maar je kan toch ook uitkijken naar bijvoorbeeld het weekend of een andere dag in de toekomst waar je heel erg naar uitkijkt?

Ik ben in mijn nopjes dat ik in het weekend vol op sport kan kijken. Doordeweeks is dat soms al lastiger. Je hoeft niet elke dag alles eruit te plukken.

Don Draper zei:

Ik vind het moeilijk om activiteiten die je zelf op kan pikken ten alle tijden ook te doen. Maar bijvoorbeeld dit weekend:

Ik ben een sportfanaat die het leuk vind om klokje rond te kijken wat er op TV is. Ik bloei op dit moment helemaal op dat er vrije training is met Formule 1 (terwijl ik het gerust kan skippen normaal!) en zo meteen is er weer voetbal. Lig nu niet in bed maar zit achter de computer. Dat vind ik prima om het gevoel te hebben dat ik wat heb gedaan.

Doordeweeks vind ik het wel moeilijker. Sommige dagen zijn er dingen waar er dingen te kijken of te doen valt. Maar afgelopen weken was het wat minder omdat de dingen die gepland waren minder leuk voor me zijn. Maar deze week wel paar keer wakker geworden met zin in de dag. Overdag wel op bed geweest en wanneer ik voelde dat ik het aankan dan deed ik de dingen die ik wou.

Het is ook niet dat ik helemaal niks doe. Ik neem af en toe een loopje naar de supermarkt en afgelopen zomer af en toe een terrasje lokaal gedaan. Afgelopen week met het zonnige maar koudere weer een ijsje gedaan en op het plein gegeten.

Werk gaat op dit moment wel moeilijker en ik heb een feestje waar ik nu eigenlijk naartoe zou gaan geskipt. Maar ik denk dat ik daaraan nu geen conclusies aan moet trekken. Ik denk dat ik in mijn fase zit dat ik mezelf zit te beschermen voor overprikkeling. Wel is dat nu mijn doel om werk te kunnen oppakken. De rest komt later wel.

Klik om te vergroten...

Dat zinnetje in het bijzonder valt me op. Om even mijn ervaring hiermee te geven:


Mijn ouders (vooral mijn vader) zijn beide heel erg van het "de dag moet wel goed besteedt zijn en ik mag me goed over mezelf voelen als dit en dit en dat en dat zijn gedaan".

Dit heeft een bepaald negatief effect op mij (en ook mijn zusje) gehad. Namelijk, dat er een soort schuldgevoel naar mezelf was, wanneer ik niet productief genoeg was op een bepaalde dag. En dan was dat gevoel eigenlijk het uitgangspunt, waarna ik dingen (van mezelf) moest doen om dat kwijt te raken en wat jij zegt: het gevoel te hebben dat ik wat heb gedaan.

Maar tegenwoordig kijk ik hier anders tegenaan. In mijn ogen is dat de dingen van de "verkeerde" (dat woord heeft misschien een te negatieve lading, vandaar de aanhalingstekens) kant bekijken. Want dan begin je dus al in de min en moet je jezelf daar eerst uit werken voordat je jezelf toestemming geeft om je echt goed/voldaan te voelen.

Nu zijn mijn ouders in het geheel gezien hartstikke goede mensen met goede intenties, maar achteraf zie ik wel dat dit kleine dingetje mij op een hele moeilijke manier heeft doen laten kijken naar het leven, voor het grootste gedeelte van mijn leven. Ik denk nu namelijk dat je beter al in de plus aan je dag kunt beginnen en denken: ik heb allemaal kansen om dingen te doen die ik wil doen vandaag. Dat is een heel ander perspectief dan "beginnen in de min" zeg maar, als je begrijpt wat ik bedoel?

Misschien dat je dit ook herkent? Of misschien wel helemaal niet en denk je er anders over hoor.

Grappig dat dit topic gekickt wordt.

Heb nog gegoogled en het blijkt dat vapen het effect heeft dat het je laat bank/bed plakken. Ben weer teruggevallen in het vapen en hetzelfde overkomt me nu.

Heb niet alles helemaal doorgelezen maar ik herken wel wat je zegt.
Ik dacht vroeger altijd dat je pas een depressie hebt als je je ook daadwerkelijk kut en somber voelt en alles negatief ziet. Maar ben er dus in 2022 achter gekomen dat er ook sprake kan zijn van depressie zonder dat je je "depressed" voelt emotioneel. Een langere periode passief zijn en een gebrek aan motivatie om dingen te ondernemen valt ook onder een depressie.

Ik vind slapen heerlijk heb dan even geen 'bewuste' pijn. Is mijn escape from reality. Heb vorige jaren altijd een winterslaap gehouden. Dit jaar / winter valt dat mee. Maar wie weet komt dat door S (vriendin die goede invloed heeft)
Normaal ben ik verslaafd aan slaap , lukt zo 16-18uur met wat flurazepam als voorbeeld.

Maar zelf nooit met depressieve gevoelens geassocieerd 💤 😴

Ik moet trouwens ook erbij zeggen dat ik het mezelf ook heel makkelijk maak. Zoals jullie weten ben ik een nicotine junk en binnen mag ik niet roken maar wel in mijn kamer vapen. Dus ik vape erop los. Daardoor krijg ik gedurende de maanden ook minder zin om erop uit te gaan omdat ik continu aan de nicotine infuus wil zitten.

Begin van dit jaar had ik een stoppoging met nicotine en was ik er flink op uit. Ben vanwege Stoptober wel aan het stoppen met tabak. Misschien dat een nieuwe stoppoging inclusief vapen weer wat wonderen doet.

Maar dat doe ik wel als ik er aan toe ben.

Mindless zei:

Dat kan (imo) alsnog een subtiele depressie zijn. Omdat het vergeleken met eerder heel erg meevalt, kun je er content mee zijn. Maar is dat alles wat je uit het leven wilt halen? Imo is het leven bedoeld om 's ochtends wakker te worden en zin te hebben aan dingen. Nieuwe dingen proberen, dingen leren, dingen maken.

Klik om te vergroten...

Ik vermoed dat de psycholoog bij mij daarom denkt dat ik depressief ben. Soms twijfel ik er zelf ook over. Heb geen doel, nergens zin in, wil gewoon alleen zijn, en heb nergens echt plezier aan. Ik ben alleen de beste in een masker opzetten als ik wel mensen tegen kom of zie, ook bij artsen, dus het valt niemand eigenlijk op normaal gesproken.

Sterretje1984 zei:

Ik vermoed dat de psycholoog bij mij daarom denkt dat ik depressief ben. Soms twijfel ik er zelf ook over. Heb geen doel, nergens zin in, wil gewoon alleen zijn, en heb nergens echt plezier aan. Ik ben alleen de beste in een masker opzetten als ik wel mensen tegen kom of zie, ook bij artsen, dus het valt niemand eigenlijk op normaal gesproken.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat heel veel mensen zo rondlopen hoor. Ik weet het wel zeker als ik veel gezichten van mensen op straat zie... En ik herken het ook, want ik heb het zelf zo lang gedaan.

Eigenlijk waren het drugs en dan met name psychedelica die mij lieten zien dat er ook een echt soort geluk bestaat. Niet slechts "oké voelen, vergeleken bij eerder écht slecht voelen". Eigenlijk weer die kinderlijke luchtigheid vanuit mijn jeugd. Alleen heb ik zo jarenlang drugs gebruikt om eigenlijk een "hit" van dat gevoel te krijgen. En zo rantsoeneerde ik het eigenlijk voor mezelf. "Dan en dan kan ik weer trippen/spacen en kan ik dat weer even tijdelijk ervaren."

Maar voor mij in ieder geval lag (en ligt, het is een continu proces) de echte oplossing erin om die dingen/gevoelens in mezelf te gaan voelen die ik het minst graag wil voelen. Want daaronder ligt die onbezorgde luchtigheid.