poll: ben je neurodivers of neurotypisch of...? adhd, bipolair, autisme, dyslexie etc

Rivalrie zei:

Mijn vriendin is "bewezen" hoogbegaafd en zij heeft wel degelijk behoefte aan "soortgenoten". Niet om te pronken met intelligentie of lid zijn van een "elite club"z maar eerder om normaal te kunnen communiceren. Zij ervaart dat ze vaak verkeerd begrepen wordt of dat zij niet zichzelf kan zijn.

*Edit
Je ziet het ook op dit forum terug, dat er vooral negatief gedacht wordt over hoogbegaafdheid/hoogbegaafden.

Klik om te vergroten...

Ik ben er niet negatief over. Een heleboel anderen wel.. en dit was mijn manier van beschermen ervoor.
Heb mijn eigen -lotgenoten gevonden.nouja had..

Maar ik heb ook kritiek.op.de iq test..hij lijkt afgestemd op de welvarende westerse wereld.

Want uru uit Afrika in armoede kan net zo intelligent zijn.of die mogelijkheid tot leren en onthouden maar puur omdat hij geen onderwijs geniet zal hij hier niet als hoogbegaafd naar voren komen.
.ik vind dat.de test.gericht moet zijn op hoe en hoe snel iemand leert, de typische kenmerken.
Want vragen aan dat jongetje uit Afrika als wat betekent dit woord.. vragen over newton etc..hoe oneerlijk is dat.

Lieske zei:

Maar wat mis je dan in hun aanvoelingsvermogen?
Vind het raar om dit te zeggen over mezelf maar
ik ga binnenkort ook aan een PhD beginnen. Ik heb zelf ook het label hoogbegaafd (idd vanwege m’n IQ) maar ik heb juist het idee dat het bij mij omhoog komt vanwege mijn aanvoelingsvermogen. Natuurlijk kan ik goed ‘leren’, maar ik merk het juist ik in mijn daadwerkelijke leven in niet zozeer in mijn (wetenschappelijke) opleidingen of studies..

Het is inderdaad een interessante discussie want ik ondanks dat ik goed kan leren heb ik juist het idee dat mijn hoogbegaafdheid mij het leven moeilijker maakt. Ben ook niet iemand dat er mee te koop loopt (DF is een fijn platform om het erover te hebben zonder vooroordelen). Het feit dat ik goed kan studeren betekent juist niet dat ik beter ben dan iemand..

Dus.. een hoog IQ staat niet altijd gelijk aan een hoog praktisch IQ. Ik struggle enorm met het ‘leven’ en ben weer in behandeling voor recidiverende depressie.. lastig onderwerp dit. Desalniettemin vind ik discussies hierover wel leuk en interessant.

Klik om te vergroten...

Hee, nice, een mede-PhD’er (in spe) op het forum! Eerste die ik hier tegen kom in mijn forumtijd geloof ik. ^^ Stiekem wel benieuwd wat je doet, of wil gaan doen? Ik ben zelf bijna klaar met m’n PhD, laatste maanden. Ik heb een lastig en nogal apart doctoraatstraject gehad, maar als je een keer vragen hebt erover ofzo, altijd welkom. Ben na die jaren redelijk bekend met het academische wereldje, helaas ook vooral de combinatie met mental health issues.

Ik ben gediagnosticeerd met depressie, gebruik ook al ruim anderhalf jaar medicatie daarvoor (kwakkel er nog wat mee eigenlijk momenteel) en ben daardoor ook een jaar helemaal moeten stoppen met mijn werk. Kut dat jij ook struggles ervaart… Depressie is echt zo ruk gewoon.

Over het aanvoelingsvermogen: lastig uit te leggen wat ik mis bij hen. Een bepaalde gevoelsantenne. Mis is trouwens een groot woord want ik vind het unieke aan hun manier van de dingen bekijken ook wel verfrissend. Maar hey, nogmaals hè, gaat hier om slechts twee personen, N = 2. Ik las ergens wat meer naar voren in dit topic (en heb zelf ook wel eens vaker iets daarover gelezen) dat tegenwoordig intelligentie ook steeds meer gelinkt wordt aan een sterk(er) meelevend vermogen. Wat ik me ook wel weer voor kan stellen, zeker als de EQ-factor meegenomen wordt. Dat vind ik nu juist dus het hele vage eraan: op de ene plek staat dit, en op de andere plek staat dat. Kortom: we weten eigenlijk gewoon niet wat hoogbegaafdheid precies omvat. Het wordt op die manier een behoorlijk wazig concept en zo herkent iedereen zich op een bepaald moment wel ergens in. ‘t Is dat ik er nu echt geen tijd voor heb omdat het werk enorm veel tijd kost op het moment anders leek het me wel interessant om de state of the art hierover eens op te zoeken in recente artikelen.

Een hoge intelligentie gaat zeker niet altijd samen met een hoge praktische intelligentie, honderd procent waar! Je hebt dan ook nog performaal en verbaal IQ, en discrepanties daarin. Grote discrepanties kunnen ook weer specifieke problemen opleveren.

Verder absoluut met je eens dat iemand niet meer is dan een ander omdat hij slim of hoog opgeleid is. Slim zijn of van nature goed kunnen studeren is opzich namelijk geen prestatie. Daarom begrijp ik dus ook niet waarom (verdacht) veel mensen toch heel graag en hard roepen dat ze hoogbegaafd zijn. (Heb het nu niet over het forum hoor, maar over RL.) Dan wordt het dus een egoding wat hierboven al in de discussie passeerde.

Sorry, ik lul misschien een beetje chaotisch en wazig want heb een biertje gedronken met een clonazolammetje - zo slapen want morgenvroeg nog wat werken. Goede nacht slimme DF-drugskikkertjes! 🤓🐸

Nasch zei:

Ik ben hoogsensitief en ik ben momenteel aan het onderzoeken of het hand in hand gaat met hoogbegaafdheid.

Een aantal gebeurtenissen op de basisschool lijken erop te hinten en ik kan me vinden in wat bijbehorende valkuilen.

Waar ik vooral last aan ondervind, is de kloof tussen mijn cognitieve en verbale vermogen, die ook naar voren kwam uit een IQ-test. De laatstgenoemde is minder sterk ontwikkeld, waardoor ik het vaak lastig vind mezelf te verwoorden. Het is dan of er een stuk kennis ontbreekt en ik geen woorden kan vastknopen aan het beeld en/of gevoelens die zich vanbinnen afspelen, wat voor een vertraagde verwerkingstijd zorgt. Op dat soort momenten voel ik ontzettend dom.

Verder ben ik voorzichtig met labelen. Het is tenslotte het belangrijkste ernaar toe te werken dat het proces waarop ik informatie verwerk uiteindelijk natuurlijk aanvoelt

Klik om te vergroten...

Ja dat. Ik stipte net verbaal en performaal IQ al aan in m’n reactie en jij legt dit dus beter uit. Discrepanties tussen die twee kunnen tot bepaalde problemen leiden en het onderzoeken van die mogelijke discrepanties kan dan ook zeer interessant zijn, ook bij diagnosticeren van andere eventuele problemen of stoornissen.

Dat zegt mij dus al veel meer dan een algemene IQ-score.

Label of geen label, we zijn allemaal onszelf en dat is oké.

Rivalrie zei:

Volgens mij was het dat hoogbegaafden snel kunnen begrijpen wat de essentie van informatie is, en zich goed kunnen inleven in mensen.

Ik zou het haar opnieuw moeten vragen, maar dit was volgens mij in het kort waar het om draait

Zelf dat ik niet dat ik hoogbegaafd ben. Ik voel emotie namelijk niet intens en heb ook niet heel veel energie zoals van hoogbegaafden bekend is. Ik scoor wel hoog op IQ (rond de 130). Mijn psycholoog denkt dat ik wellicht joogbegaafd ben.

Klik om te vergroten...

Ik dacht zelf altijd dat hoogbegaafd vooral stond voor het snel kunnen oplossen van (logische) problemen en het leggen van verbanden/herkennen van patronen.

StraatPiraat zei:

Ik dacht zelf altijd dat hoogbegaafd vooral stond voor het snel kunnen oplossen van (logische) problemen en het leggen van verbanden/herkennen van patronen.

Klik om te vergroten...

Dat hoort erbij, onderdeel van IQ, maar dat is wel heel breed… Dat kan iemand die gewoon (heel) slim is ook.

Ik heb de diagnose PDD-NOS op 14 e gekregen dat betekent enkele kenmerken van ASS (autisme) maar niet zoveel dat diagnose autisme gesteld kan worden. Mijn moeder heeft ASS en haar vader had het waarschijnlijk ook.
Mijn zus heeft ADD

Mijn tante(zus moeder ) is hoogbegaafd

Ik ben HSP er ( hoogsensitief ) en mijn vader ook.
Ook heb ik diagnose genderdysforie 😊

Iedereen die hier een optie aanduid of herkent...
Is dit gediagnosticeerd?

Een diagnose krijgen kan erg bevrijdend en verhelderend zijn. Het geeft je handvatten en zorg wordt vergoed. Ik en mijn vader hebben ook verkeerde diagnoses gehad vroeger. Het blijft moeilijk, en je mag het zelf zeggen: ben ik het ermee eens? Krijg je hulp en ontwikkel je jezelf dan kan het veranderen of blijkt het niet te kloppen. Heb ik wat aan diagnose? Of redt ik me wel in t leven zonder Tegelijk vind ik ook : ik ben gewoon zoals ik ben, bepaalde dingen hebben een naam en dat is t.

De diagnose genderdysforie die ik kreeg heeft mijn leven ten goede veranderd, ik overleef nu niet alleen maar ben ook echt gaan leven ! 😊

Knuffelpanda zei:

Een diagnose krijgen kan erg bevrijdend en verhelderend zijn. Het geeft je handvatten en zorg wordt vergoed. Ik en mijn vader hebben ook verkeerde diagnoses gehad vroeger. Het blijft moeilijk, en je mag het zelf zeggen: ben ik het ermee eens? Krijg je hulp en ontwikkel je jezelf dan kan het veranderen of blijkt het niet te kloppen. Heb ik wat aan diagnose? Of redt ik me wel in t leven zonder Tegelijk vind ik ook : ik ben gewoon zoals ik ben, bepaalde dingen hebben een naam en dat is t.

De diagnose genderdysforie die ik kreeg heeft mijn leven ten goede veranderd, ik overleef nu niet alleen maar ben ook echt gaan leven ! 😊

Klik om te vergroten...

Dat lijkt me zo ingewikkeld.... hoe ga je daar mee om dan?

Casaan zei:

Dat lijkt me zo ingewikkeld.... hoe ga je daar mee om dan?

Klik om te vergroten...

Met de genderdysforie ?

Knuffelpanda zei:

Met de genderdysforie ?

Klik om te vergroten...

En dan weet ik niet eens of ik daar ja of nee op moet antwoorden.
Jij voelt je zo, dus dat maakt wie jij bent (denk ik). Tegelijk staat dat ver af van hoe de meeste mensen zich voelen
Lijkt mij een hel.

En dan heb je een diagnose die je altijd uit moet leggen lijkt mij?
Mijn brein gaat in overdrive om dat alleen maar te proberen te begrijpen.

Casaan zei:

En dan weet ik niet eens of ik daar ja of nee op moet antwoorden.
Jij voelt je zo, dus dat maakt wie jij bent (denk ik). Tegelijk staat dat ver af van hoe de meeste mensen zich voelen
Lijkt mij een hel.

En dan heb je een diagnose die je altijd uit moet leggen lijkt mij?
Mijn brein gaat in overdrive om dat alleen maar te proberen te begrijpen.

Klik om te vergroten...

Ik moet niks uitleggen , de belangrijke mensen in mijn leven weten het en verder tja. Tis ook niet echt te begrijpen als je het zelf niet hebt. En dat begrijp ik dan weer dat men het niet snapt en vaak per ongeluk kwetsende dingen tegen me zegt. Elke dag vang ik weer de klappen op en probeer t naast me neer te leggen. Onwetendheid is geen zonde tenslotte. Meeste mensen zijn van goede wil.

Diagnosen:
Bipolair type I, ADHD onoplettende subtype (ADD), persoonlijkheidsstoornis NOS (niet anders omschreven).

Geen officiële diagnose, wel merkte een huisarts het een keer op: waarschijnlijk complex trauma (C-PTSS). Dit is naar mijn mening de bron van alle andere ellende.

Verder geloof ik niet zo in sec IQ. Ik geloof in de theorie van meervoudige intelligentie van Howard Gardner.

Adhd, autisme, depressie, ptss, paniekaanvallen, spd. Ik neem dex, speed op recept is altijd een plus

mimi-san zei:

Adhd, autisme, depressie, ptss, paniekaanvallen, spd. Ik neem dex, speed op recept is altijd een plus

Klik om te vergroten...

Ik werd van ritalin en dextroamfetamine altijd moe. Alleen m’n hartslag werkte wat sneller en als ik wat meer dan voorgeschreven nam werd ik lichtelijk para.
Ik heb 1x methylamfetamine gerookt, dat leek hét medicijn voor m’n adhd. Eindelijk rust in m’n hoofd, normaal zelfvertrouwen (niet opgeblazen, gewoon mezelf) en viel ervan in slaap.
Helaas is meth te schadelijk en te verslavend dus liet ik het bij die ene keer. Maar bijzonder was het wel.

Hm ritalin ja daar kom ik niet van vooruit, alsof ik stoned bent zonder stoned te zijn, dex zorgt ervoor dat ik me wel kan focussen op dingen en wel eens iets af krijg. Moe ben ik altijd. Er worden ook nog wel een antidepressiva gebruikt, en lang of kortdurend kan ook nog wel eens schelen. Ik kreeg heel laat de diagnose(vorig jaar), dus ineens focus was best wel geweldig.

Iedereen mankeert wel iets.
Dit staat vast..

De Zandman zei:

Iedereen mankeert wel iets.
Dit staat vast..

Klik om te vergroten...

Het gaat erom of je om die reden vastloopt in je leven of je er zoveel hinder van hebt dat je niet normaal kunt functioneren, dan spreekt men van een stoornis.
voor de rest heeft idd iedere gek zijn eigen gebrek.