*** Sorry lang verhaal, maar dit onderwerp
komt zo nu en dan terug, ontspoort dan nogal eens op een zeker moment, en ik ga er dus vast wat over zeggen als disclaimer.
![:)]()
Excuses indien teveel herhaling.
Ik denk wel te snappen wat Dunne hier in heel weinig woorden zegt. Het is 100 procent begrijpelijk dat iemand (ook ik) een pedofiel liever niet op zijn kinderen laat passen. Je neemt het zekere voor het onzekere als ouder, tuurlijk! Denk dat Dunne dat ook zeker begrijpt, maar wat ze zegt is dat het jammer is dat de geaardheid (want dat is het!) pedofilie niet wordt geaccepteerd. Het heeft geen zin om een geaardheid te ‘bestrijden’, want hij bestaat. Door dat in het geval van pedofilie te ontkennen - zeg niet dat iemand dat hier doet trouwens - creëer je volgens mij een situatie die veel onveiliger/gevaarlijker is dan door dat niet te doen. Pedofilie is aangeboren en niet iemands schuld. Wat wél iemands schuld en zwaar aan te rekenen is (en dat moet dan ook zeker gebeuren, begrijp mij niet verkeerd) is als hij/zij er vervolgens actief wat mee doet. Dus door kinderporno te downloaden en/of een kind te misbruiken/aan te randen. Het is duidelijk dat dit verwerpelijk gedrag is omdat een kind geen consent kan geven laat staan zich kan verweren, dus het staat buiten kijf dat dat dit streng aangepakt moet worden.
De angst, woede en weerzin die gevoeld wordt bij alleen nog maar het idee dat iemand het op ‘onze’ kinderen gemunt zou (kunnen) hebben, is extreem groot onder mensen. Maar wat men in de argumentatie vaak vergeet is dat pedofilie niet gelijk staat aan pedoseksualiteit. Het eerste is een geaardheid, het tweede is een misdrijf. In de praktijk komt dit er (helaas voor deze mensen, want je zult het maar hebben) op neer dat iemand die pedofiel is, de rest van zijn leven moet spenderen in volledige seksuele onthouding, dat wil zeggen, als hij/zij geen aantrekking tot mannen of vrouwen van passende leeftijd ervaart. Zo iemand kan behandeling krijgen die erop gericht is acceptatie te vinden in een ‘aseksueel’ bestaan. Moeilijk? Ja zeker.
Maar JUIST hierom is het zo belangrijk dat pedofilie bespreekbaar wordt, zodat iemand die deze voorkeur heeft dit bij zichzelf herkent en erkent, en, het meest belangrijk: professionele hulp zoekt bij het leren begrijpen van en leren omgaan met zijn/haar seksualiteit zonder toe te geven aan de ware voorkeur. Er zijn in tegenstelling tot wat velen denken ook genoeg pedofielen die dit doen. Die hulp zoeken, inzien dat seksuele bevrediging bij minderjarigen zoeken op alle vlakken niet wenselijk en toegestaan is, en met de tijd leren om hun leven te leiden zonder dat zij misschien wel ooit seksuele bevrediging gaan vinden.
Als het woord pedofiel valt staan mensen vaak gelijk op hun achterste poten, begrijpelijk, dit onderwerp roept enorm hevige emoties op. Maar het moet echt niet worden vergeten dat pedofilie niet hetzelfde is als pedoseksualiteit. Door het voor mensen die met het eerste worstelen (maar geen kinderen pijn of trauma aan willen doen) onbespreekbaar te maken en het stigma zo groot te maken dat deze het liever voor zichzelf houden, wordt niet alleen de persoon met de pedofiele geaardheid benadeeld maar ook eventuele slachtoffers. Ik denk dat een pedofiel die niet geholpen wordt en zwijgt omdat-ie anders in elkaar getimmerd wordt, riskanter wordt dan een pedofiel die gehoord en behandeld wordt.
Correct me if I’m wrong
@De Dunne als je dit helemaal niet bedoelde.
Open minded naar een geaardheid kijken die mogelijk gevaar oplevert voor weerloze slachtoffers heeft niets te maken met een ‘pedo-knuffelaar’ zijn (wordt hier absoluut niet gezegd maar ik heb zelf hier op het forum wel eens die verwensing gekregen) maar met het op de meest verstandige en minst schadelijke manier omgaan met iets waarvan we niet kunnen ontkennen dat het bestaat.
Veel pedofielen zijn willing om d.m.v. behandeling hun seksuele genot op te geven voor de rest van hun leven omdat ze een kind geen trauma willen geven. Deze mensen zijn geen monsters. Het worden pas monsters als ze handelen naar hun voorkeuren en dan wordt het een ander verhaal.