Precies dit.
Het zou best kunnen, maar dan is deze quote heel belangrijk ... en ik denk dat dat op de lange termijn moeilijk is.
Zeker als de één wel een relatie heeft en de ander niet. Dan is bij de ander toch altijd meer gevoel vrees/denk ik.
Ik merk het nu bij mij thuis.
Sinds ik ziek ben ben ik natuurlijk een heel andere partner. Ik vind dat heel erg voor mijn vrouw en mijn kinderen.
En doe iedere dag heel hard mijn best om er thuis wel wat van te maken. Maar goed, een man van steen is kl*te.
Dat snap ik ook wel. Maar zij wilt er ook voor knokken om die steenpartij wat meer klei achtig te maken.
Waar ik dan enorm van baal, en soms ook wel erg boos op wordt, is die zogenaamde collega c.q. vriend van haar.
Die is dus vrijgezel en die lijkt niet alleen te denken met zijn hersenen.
Als je dan als mij best wel ziek bent of veranderd bent tov je gezin dan ben je een makkelijke prooi, en iemand als die collega maakt daar soms misbruik van.
En dan is iedere vrouw ook om te praten op den duur denk ik.
Ik ben een tijd geleden heel boos geworden op mijn vrouw toen ik bovenstaande in de gaten kreeg en nu is de rem er wel weer op vanuit hem.
Maar toch zal ik hem nooit vertrouwen. Mijn vrouw opzich wel, maar ook niet meer voor de volle 100 procent.
Bij haar kan ik echter in acht nemen dat ze in een moeilijke fase zit door mij en daarom mag ze wat labiel van mij zijn. Die ander is gewoon een messenslijper.
Sinds bovenstaande denk ik dat vriendschap tussen man en vrouw eigenlijk niet meer kan.
Eerst dacht ik dat van wel.
Maar wie ben of ik om te zeggen dat je niet een vriendschap mag hebben met het ander geslacht?
Je moet mensen ook de keuze vrijheid laten vind ik. Mensen vast snoeren is ook nooit een oplossing.
Daarom gevoelig onderwerp.
En toch wel fijn dat ik het even van mij af heb kunnen schrijven
![:)]()