Zwijgplicht arts.

Hallo allemaal.

Ik ga bij deze direct al niet ontkennen dat ik auto gereden heb onder invloed van benzo's en ook mijn werk uitgeoefend.

Nu begint m'n regie behandelaar bij de GGZ te dreigen met het doorbreken van haar zwijgplicht vanwege gevaar voor andere en mezelf.

Tuurlijk kan ik me er volledig in vinden. Onder invloed rijden is niet goed. Auto rijden heb ik de eerste paar weken volledig vermeden. Pas toen het hypnotische effect verdween durfde ik weer auto te rijden. Zonder problemen, geen ongelukken.

Maar waar het de regie behandelaar het vooral om gaat is dat ik heb gewerkt onder invloed van benzo's. Terwijl ik de afgelopen maanden (voor die hele ontwenning ellende) nog nooit zoveel positieve reacties heb gekregen over mijn inzet en betrokkenheid. Wordt dagelijks geappt of gebeld of ik weer wil komen werken. Ik werk als zelfstandige in de zorg. Ik werk voornamelijk in de thuiszorg waar de zorg erg simplistisch is. Daarnaast in verpleeghuizen of revalidatiecentrums. Ik werk absoluut nooit in situaties waar het gaat om leven of dood. Geen ziekenhuis of ic etc.

Moet ik me zorgen maken dat de GGZ melding gaat maken bij het CBR en melding gaat maken bij welke instantie dan ook omdat ik onder invloed van benzo's gewerkt heb. Is dat überhaupt verboden dan? Tuurlijk slikte ik meer dan voorschrift maar m'n tolerantie is ook sky high.
Ik heb er naar mijn idee echt niet minder door gepresteerd. Voelde me juist kalm waardoor ik het overzicht goed kon bewaren. Dat bevestigd eigenlijk ook wel 'n beetje dat ik van alle kanten aan me getrokken wordt of ik wil komen werken. Collega's en cliënten zien me graag. In mijn ogen wordt de situatie rondom het werken met benzo's op een beetje overdreven. Wat vinden jullie?

Auto rijden onder invloed van Diazepam dagelijks gebruik is verboden. Ik dacht oprecht verboden tot de versuffende bijwerkingen waren verdwenen. Dat blijkt dus niet zo te zijn. Gelukkig, echt gelukkig is er nooit wat gebeurd. Daar mag ik dankbaar voor zijn. Ik heb mezelf daarin wellicht overschat. Daarnaast had ik best even de moeite kunnen nemen om de regels hiervan op te zoeken ipv mijn aanname van je mag rijden als de versuffende bijwerkingen zijn verdwenen.

Naja ben benieuwd naar jullie reacties.. Moet ik me zorgen maken!?

Voorstel van de GGZ was dat ze een medische verklaring voor me willen maken en dat ik die dan naar mijn arbeidsongeschiktheidsverzekering kan sturen. Eigenlijk mag ik dus niet meer werken en auto rijden van m'n regiebehandelaar. Aangezien ik nu toch niet werk is er voor mij geen rede om auto te rijden. Dat ga ik nu ook vermijden voor er echt iets gebeurd. Maar mag een fiets wel?

Ik ben je niet aan het stalken. Vind jouw posts gewoon interessant

Het probleem met benzo's is dat je vaak niet door hebt hoe zeer je onder invloed bent. Delusions of sobriety in 't Engels.
Dat je de auto (of brommer, e-bike) moet laten staan lijkt me duidelijk en daar ben je ook wel van overtuigd. In principe is deel-
nemen aan het verkeer onder invloed niet toegestaan, maar er zal weinig tot niets gehandhaafd worden als je op de fiets bent. Je
kunt je ook eerlijk afvragen wat de mogelijke schade van een aanrijding op de fiets zijn. Maargoed, formeel gezien dus alleen lopen.

Je zou jezelf de vraag kunnen stellen of je met jouw leidinggevende kunt bespreken of je onder invloed jouw werk mag en kan doen. De
kans op vergeten wordt wel echt een heel stuk groter onder invloed van benzo's. Denk eens eerlijk over de gevolgen van een vergeten
dosis medicijnen of een handeling in een bepaald zorgproces bij één van je patiënten.

De beste weg vooruit is toch feedback vragen van mensen om je heen, zie delusions of sobriety hierboven.

Geen probleem dupont. Vind het alleen maar fijn hoor!

Dat is het ook denk ik. Ik heb mezelf overschat. Maar gelukkig, thankgod dat er niks gebeurd is in het verkeer. Ik ben zo geschrokken van het feit dat je niet mag rijden met benzo's gebruik als de versuffende bijwerkingen zijn verdwenen. Mijn auto en sleutels ga ik straks bij me ouders achter laten. Niet dat ik mezelf niet vertrouw maar gewoon een stok achter de deur.

Wat betreft benzodiazepine gebruik op werk. 1 van mijn laatste diensten heb ik met een verantwoordelijkheid verpleegkundige besproken dat ik momenteel uit een mindere periode aan het komen ben en dat ik daarbij Citalopram en Diazepam gebruik. Haar reactie daarop was; Ach weet je *mijn naam* als dit jou voor nu even helpt is dat toch goed. We zijn hartstikke tevreden over hoe je je werk doet. Alleen gebruikte ik natuurlijk meer benzo's dan zij wist. Maar ze keurde het gebruik van medicijnen alles behalve af op dat moment.

Soms voelt het inderdaad alsnog je nuchter bent. En heb ik mezelf hoger ingeschat de bedoeling zou mogen zijn. Ik dacht echt van ik merk amper wat van die benzo's meer. Precies wat jij beschrijft Dupont. Tuurlijk kan ik door benzo vergeetachtigheid dingen vergeten op mijn werk. Ik kan met 100% zekerheid zeggen dat ik mijn werk naar behoren heb uitgevoerd. Dit omdat ik ALTIJD werk met lijstjes van de taken die ik daarna afvink.

Maar bij deze ga ik mijn verantwoordelijkheid nemen en pas weer werken zodra ik het op een rijtje heb. Het is namelijk niet dat ik de GGZ hierin wil tegenspreken of andere hier op DF. Ik deel puur m'n ervaring en wat ik meemaak.

Enige waar ik bang voor ben is dat de GGZ melding gaat maken bij het CBR.... Ik heb echt geen idee of ze dat zomaar mogen of kunnen. Of dat het meer dreigementen om me te laten inzien dat het niet goed is wat ik doe. De GGZ heeft verder niets gezegd over het CBR.

We moeten het maar afwachten!

Rijden onder invloed is echt not done. Stel je rijdt iemand aan, met alle gevolgen van dien voor diegene. Maar je bent zelf ook goed de lul én niet verzekerd. Weet hoeveel je verdient maar je wil niet je halve leven blijven afbetalen lijkt me.

Sowieso knap hoe je omgaat met de situatie waar je in zit man. Het is gewoon klote maar jouw eigen veiligheid en die van anderen staan gewoon voorop. Ik zou zelf pislink zijn geworden als mijn psychiater CBR had geïnformeerd maar ik weet ook wel dat het alternatief misschien een ongeluk zou kunnen zijn waar ik de rest van mijn leven mee zou kunnen zitten.

In ieder geval fijn dat ze op 't werk tevreden over je zijn. Maakt terugkeren toch weer een stukje makkelijker straks.

Hou vol, leven zonder benzo's is echt top. Geen refill anxiety meer, alles weer mogen en kunnen doen zonder schuldgevoel, en geen nare geheimen meer met die leugen tegen die persoon en een andere leugen tegen een ander. Geeft een natuurlijke rust waar niets tegenop kan

FredKroket zei:

Rijden onder invloed is echt not done. Stel je rijdt iemand aan, met alle gevolgen van dien voor diegene. Maar je bent zelf ook goed de lul én niet verzekerd. Weet hoeveel je verdient maar je wil niet je halve leven blijven afbetalen lijkt me.

Klik om te vergroten...

Absoluut. Ik rij vanaf nu geen meter meer in mijn auto.

Zoals eerder uitgelegd dacht ik dat je er na de hypnotische bijwerkingen gewoon mee mocht rijden. Beetje naïef van me. Gelukkig niks gebeurd.

dupont zei:

Sowieso knap hoe je omgaat met de situatie waar je in zit man. Het is gewoon klote maar jouw eigen veiligheid en die van anderen staan gewoon voorop. Ik zou zelf pislink zijn geworden als mijn psychiater CBR had geïnformeerd maar ik weet ook wel dat het alternatief misschien een ongeluk zou kunnen zijn waar ik de rest van mijn leven mee zou kunnen zitten.

Klik om te vergroten...

Dankjewel daarvoor!

Tot nu toe is het woord CBR nooit gevallen. En anders kan ik het altijd gooien op dat ik niet ben voorgelicht door mijn psychiater. Oprecht heeft hij het nooit gehad over of ik auto reed of dat ik er niet mee mocht rijden.

Ik heb even niet alle posts in detail gelezen, maar:

1. Zo'n dreigement is heftig. Je zou kunnen overwegen om eens te kijken naar juridische hulp. Volgens mij is het beroepsgeheim behoorlijk heilig, of je moet expliciet plannen hebben om iemand iets aan te doen ofzo. Autorijden onder invloed is niet concreet genoeg (denk ik dan, maar ik ben geen rechter). Daarnaast mag elke flapdrol aan de benzos op recept na een maand of drie ook gewoon autorijden.
2. Wat betreft je werk is het vrij simpel. Je kan ontslagen worden op staande voet als je ongewenst gedrag vertoont onder invloed. Anders niet. Je bent immers ziek, dus moet een werkgever de ziektewet volgen. Al moet het tot een rechtzaak komen, die win je dan waarschijnlijk toch wel.

Als zelfstandige ligt dit natuurlijk anders, maar als ze tevreden met je zijn... Wie denkt jou regiebehandelaar dat ie is dat ie voor jouw leidinggevende gaat bepalen of je waardeloos bent in je werk?

Dan heb je echt een god complex hoor 😂

En bij cbr... Tja, moeten ze je dan niet op heterdaad betrappen? Geen idee...
Maar dan alsnog zal het cbr zelf ook onderzoek moeten doen denk ik. En zolang je dan in veilige afbouw zit, dan moet de psychiater wel beter weten.

misschien weet @Mevrouw Pløp hier meer over die was als ik me goed herinneren juridisch aangelegd oid ?

rijden onder invloed is immers een misdrijf en je bent verplicht om sommige dingen te melden, of door beroepsgeheim niet gebeurt heb ik geen weet vaN

Raver zei:

Nu begint m'n regie behandelaar bij de GGZ te dreigen met het doorbreken van haar zwijgplicht vanwege gevaar voor andere en mezelf.

Klik om te vergroten...

Heb ook even mijn juridische best gedaan. Maar een behandelaar mag inderdaad die zwijgplicht doorbreken. Wel onder voorwaarden. Maar in dit geval kan een arts het doen in het kader van gewetensbezwaar. Als bonus voldoet het ook nog aan een andere voorwaarde: het niet doorbreken van de zwijgplicht kan de client of omstanders schade toe doen (wat als je wel zou verongelukken inderdaad kan gebeuren). Het moet wel vrijwel zeker zijn dat doorbreken van de zwijgplicht kan helpen om schade te voorkomen. Dit laatste is een wat bredere opvatting waar rechters misschien anders over kunnen denken. Maar ik ben bang van niet...

Hoe ik denk over het doorbreken van zwijgplicht? Hmmm... best een lastige eigenlijk. Enerzijds begrijp ik het waarom er regels zijn om van de plicht te kunnen afwijken onder bepaalde omstandigheden. Maar tegelijkertijd vind ik het ook wel heel ver gaan. Heb er wat dat betreft nog niet echt een standvastige mening over.

Ik hoop in ieder geval dat het allemaal goed komt. Je hebt je lesje wel geleerd dacht ik zo.. Sterkte!

n8wachT zei:

Hoe ik denk over het doorbreken van zwijgplicht? Hmmm... best een lastige eigenlijk. Enerzijds begrijp ik het waarom er regels zijn om van de plicht te kunnen afwijken onder bepaalde omstandigheden. Maar tegelijkertijd vind ik het ook wel heel ver gaan. Heb er wat dat betreft nog niet echt een standvastige mening over.

Klik om te vergroten...

Da's ook echt een beetje het ding met drugs, iedere drug is voor iedereen anders en het inschatten van de risico's bij een drugsmisbruik situatie is, als een psycholoog/psychiater maar geen ervaringsdeskundige, al gauw erg lastig.
Kan echt gigantisch uit een lopen. En toch, als begeleider zijnde wordt je geforceerd min of meer om een kant te kiezen.
Net wat je zegt, zwijgplicht niet of juist wel doorbreken kan beide verkeerd uitpakken en maar zo je carrière ruïneren. Denk dat het ook echt afhangt van de patiënt, in hoeverre deze eerlijk is over het gebruik icm (in dit geval) deelnemen aan het verkeer.

Weet namelijk wel dat ik het brommer rijden onder invloed zeer heb gedownplayed bij de hulpverleners waar ik door geholpen werd.
Het is namelijk in het verleden best vaak voorgekomen dat ik gewoon ineens wakker werd in een weiland of stuk berm terwijl ik op de grond lag een meter of 5 van de brommer verwijderd. Is altijd nog goedgekomen maar ik denk dat als ik had gedeeld dat dit zowat maandelijks wel een keer voorkwam, het me mn rijbewijs had gekost. Dat kon ik toen absoluut niet hebben.
Moeilijke kwestie denk ik zo.

Interessant onderwerp. Dit heeft niets met de beginpost te maken, maar ben benieuwd of iemand hier een antwoord op heeft: als iemand tegen een hulpverlener met beroepsgeheim uitspreekt dat diegene iemand zou willen vermoorden, wanneer is het dan adequaat om dit neer te leggen bij iemand anders een daarmee het beroepsgeheim te verbreken? Waar wordt doorgaans de grens getrokken als hierbij bijvoorbeeld sprake is van iemand die geen strafblad heeft en er ook geen andere overduidelijke indicaties (bekend) zijn om aan te nemen dat er daadwerkelijk een groot risico is dat diegene iemand anders' leven in gevaar zal brengen, maar deze wel gewoon heel consistent blijft aangeven dat diegene iemand wil vermoorden, er een duidelijk motief is om dit te doen en ook aangeeft hier plannen voor te hebben of te willen maken?

Dit lijkt me echt een moeilijk dilemma, want als er sprake is van dat diegene sowieso iemand zal gaan vermoorden, ongeacht of je je beroepsgeheim verbreekt of niet en je besluit het niet te doen, dan ga je de rest van je leven moeten dealen met het feit dat je dit wel degelijk had kunnen voorkomen. Als diegene niet geheel zeker is, dit toch ergens gemeld wordt en je je beroepsgeheim wel verbreekt, dan wordt zo'n cliënt heel onvoorspelbaar, want diens vertrouwen in de hulpverlening is dan gewoon permanent geschaad en diegenr zal dan gewoon in stilte opereren als het inderdaad geen loze dreigementen waren. Alle hoogte die je van die persoon had kunnen krijgen is voor altijd weg. Ik heb het idee dat het enige scenario waarin je beroepsgeheim verbreken daadwerkelijk goed zal uitpakken is als het er inderdaad voor zal zorgen dat serieuze moordplannen niet tot stand komen en je dus echt iemands leven redt, maar hoe kan je dit zeker weten als er niet genoeg aanwijzingen zijn? Het is anders als iemand bijvoorbeeld hele zware agressie problemen heeft en/of duidelijk veel karaktereigenschappen heeft die bij veel mensen die met voorbedachte rade terug te zien zijn.

Maar het type persoon dat ik beschrijf in mijn dilemma is denk ik maar heel weinig terug te zien in de praktijk. Als mensen uitspreken dat ze iemand willen vermoorden, dan is het meestal zo dat mensen dat puur zeggen uit emotie en het niet daadwerkelijk van plan zijn of er zijn veel tekenen om aan te nemen dat er inderdaad sprake is van een groot risico dat uitgesproken dreigementen en moordplannen daadwerkelijk uitgevoerd worden. Volgens mij gebeurt het echt zeer zelden dat mensen, waarbij er zo goed als geen indicaties zijn om te denken dat diegene écht iemand zal doden, buiten het uitspreken van moordplannen om, deze plannen vervolgens daadwerkelijk uit gaan voeren, of ik onderschat de prevalentie hiervan echt heel zwaar.

Zweevteev zei:

Interessant onderwerp. Dit heeft niets met de beginpost te maken, maar ben benieuwd of iemand hier een antwoord op heeft: als iemand tegen een hulpverlener met beroepsgeheim uitspreekt dat diegene iemand zou willen vermoorden, wanneer is het dan adequaat om dit neer te leggen bij iemand anders een daarmee het beroepsgeheim te verbreken? Waar wordt doorgaans de grens getrokken als hierbij bijvoorbeeld sprake is van iemand die geen strafblad heeft en er ook geen andere overduidelijke indicaties (bekend) zijn om aan te nemen dat er daadwerkelijk een groot risico is dat diegene iemand anders' leven in gevaar zal brengen, maar deze wel gewoon heel consistent blijft aangeven dat diegene iemand wil vermoorden, er een duidelijk motief is om dit te doen en ook aangeeft hier plannen voor te hebben of te willen maken?

Klik om te vergroten...

In dit geval mag/moet de psychiater/ psycholoog die persoon inlichten. En mogelijk de politie indien het ernstig aka hij of zij er reden genoeg heeft te denken dat je iemand aanvalt. Of bedreiging zal hier ook onder vallen die staat immers niet boven de wet.

Net als je iets zegt over dat je zelfmoord wil plegen dat kan. Zolang je niet bloot geeft dat je weet hoe wanneer en zelfs zegt afscheidsbrief geschreven te hebben EN wanneer.. Dan heb je zo een RM aan je broek. Maar dan moet je dus wel veel vertellen de methode , dat je het hebt waarmee je het doet in bezit hebt en een datum is voldoende.


Over moord tja doe dat gewoon niet dan zit je fout hier op het forum..

Heb dit van een expert laat ik maar zeggen gehoord.(Advocaat die een extra opleiding had gevolgd om mensen te helpen met een RM)
Mocht je depressieve gevoelens hebben, probeer eerst alles om er wat aan te doen.


www.113online.nl

Sterkte!

Raver zei:

Kan dit topic naar de prullenbak? Lijkt me wel dat er genoeg besproken is. Uitleg over verdere stappen etcetera in mijn andere topic over benzo verslaving.

Klik om te vergroten...

Nee, ik wil nog piepklein stukje afdwalen (heel even maar..)

LucidLucy zei:

Ik hoorde laatst dus dat hier een spel van is. Ik ben weleens benieuwd wat dit spel inhoudt haha

Klik om te vergroten...

Nou inderdaad! Als ik een gokje mag wagen?

Misschien staan er dingen omschreven op het kaartje en moet je vervolgens raden of het wel of niet echt was en/of op feesboek hep gestaan. Soort pictionary maar dan zonder gebaren, en tekenen .. hmmm.

Ik ben wel weer in voor een spelletje weerwolven....

Zweevteev zei:

als iemand tegen een hulpverlener met beroepsgeheim uitspreekt dat diegene iemand zou willen vermoorden, wanneer is het dan adequaat om dit neer te leggen bij iemand anders een daarmee het beroepsgeheim te verbreken? Waar wordt doorgaans de grens getrokken als hierbij bijvoorbeeld sprake is van iemand die geen strafblad heeft en er ook geen andere overduidelijke indicaties (bekend) zijn om aan te nemen dat er daadwerkelijk een groot risico is dat diegene iemand anders' leven in gevaar zal brengen, maar deze wel gewoon heel consistent blijft aangeven dat diegene iemand wil vermoorden, er een duidelijk motief is om dit te doen en ook aangeeft hier plannen voor te hebben of te willen maken?

Klik om te vergroten...

Hangt ervan af. Indien degene die het uitspreekt, effectief patiënt is van de persoon met beroepsgeheim… ja MAAR…. Dit wordt meestal multidisciplinair overlegd dan. Ethische commissie en dergelijke…

als verpleegkundige meegemaakt (geen moord, wel intrafamiliaal geweld/suïcide pogingen/…) dit werd dan eerst met overste overlegd, meestal dan doorgegeven aan juridische dienst…

nooit rechtsteeks politie of dergelijke … altijd in overleg…

denk als arts… ook overleg.. bestaan daar protocollen voor…

@Raver , op basis van wat je schrijft denk ik dat de kans dat melding gemaakt wordt bij het CBR heel klein is.

Je schrijft immers dat het jouw behandelaar vooral gaat om werken onder invloed en dat het woord CBR niet gevallen is.
Verder heeft GGZ voorgesteld voor jou een medische verklaring aan de orbeidsongeschiktheidsverzekeraar te maken. Dat wijst ook weer op en focus op het werk onder invloed en op het voor jou financieel mogelijk maken tijdelijk niet te werken. Zo’n brief is voor jou nuttig omdat het de kans op gezeik over de uitkering vermindert. Lijkt mij dus een prettig voorstel. Misschien helpt de behandelaar beter dan je vreest.

Nogmaals: heel kleine kans op CBR melding. Dat wordt anders als de behandelaar goede grond heeft om te verwachten dat je weer de auto gaat gebruiken onder invloed. Die goede grond kan er alleen zijn als :
(i) dat rijden onder invloed expliciet en met nadruk als zwaar onderwerp aan de orde geweest is (dat zou je dan wel in jouw post genoemd hebben) , en
(ii) jij daarbij de indruk zou hebben gegeven toch weer achter het stuur te kruipen (kijkend naar wat je schrijft zal je die indruk niet gegeven hebben).
Pas dan komt de vraag aan de orde of die melding in de gegeven omstandigheden als uitzondering op de zwijgplicht toegestaan is.

Ik ben het eens met wat @ Below the Flow zegt.
Ik ben ook juridisch onderlegd, en ik kan zeggen dat het doorbreken van de zwijgplicht een heel zware zaak is, wat beslist niet zomaar even kan.
In deze casus, nl het onder invloed gaan werken en rijden, zoals de kaarten nu op tafel liggen denk ik niet, dat de zwijgplicht doorbroken mag worden.
Ik denk dat er heeeeeel veel mensen onder invloed van medicijnen rijden, waarvan iig de huisarts van op de hoogte is, ik heb nog nooit gehoord dat in deze gevallen de zwijgplicht doorbroken is.

De Zandman zei:

Ik ben het eens met wat @ Below the Flow zegt.
Ik ben ook juridisch onderlegd, en ik kan zeggen dat het doorbreken van de zwijgplicht een heel zware zaak is, wat beslist niet zomaar even kan.
In deze casus, nl het onder invloed gaan werken en rijden, zoals de kaarten nu op tafel liggen denk ik niet, dat de zwijgplicht doorbroken mag worden.
Ik denk dat er heeeeeel veel mensen onder invloed van medicijnen rijden, waarvan iig de huisarts van op de hoogte is, ik heb nog nooit gehoord dat in deze gevallen de zwijgplicht doorbroken is.

Klik om te vergroten...

Gelukkig maar dan. Dit geeft me vertrouwen.

Is het ook niet de arts zijn verplichting om mij voor te lichten dat het besturen van machines verboden is? Zelfs bij de apotheek is dit me NIET verteld. Mijn aanname was dus echt zo slecht nog niet.

Ik snap dat rijden onder invloed van benzo's gevaarlijk kan zijn als je het gebruikt. Sowieso keur ik mijn gedrag niet goed en zal daar nu mijn lessen uit halen. Maar er is niets gebeurd, geen enkel moment dat ik iets niet zag of te laat remde voor iets. Voor alles anticipeert ik zoals het hoorde. Maar er bestaat ook zoiets als de "delusion of sobriety". Dus ik mag gewoon dankbaar zijn voor mezelf en mogelijke andere die betrokken hadden kunnen raken bij een ongeval. Al voelde het alsof ik altijd 100% de controle had over de auto.

Wat betreft t stukje werk. Dat heb ik los gelaten. Ik heb genoeg gespaard om even een maandje eruit te gaan. Maar als ik lager in dosering zit ga in met mijn werkgevers overleggen of ze er een probleem mee hebben. Ik weet nu al dat ze dat géén probleem vinden. Dus wie is de GGZ überhaupt om dat voor mij te gaan bepalen. Ik neem de medische verklaring mee van de GGZ maar weet niet of ik die ga gebruiken. Ik praat niet graag over geld op DF. Maar 2 maanden ziektewet en eigen risico voor ik mijn ziekte uitkering krijg gaat me €10,000,- kosten. Ik neem nu mijn verantwoordelijkheid om in de duurste maand van het jaar niet te gaan werken. Dat vind ik al een hele stap van mezelf. Maar de GGZ moet niet gaan overdrijven. Er is NIKS mis gegaan. Er waren GEEN klachten. Dus als ik gewoon aangeef dat ik stop met werken zelf zie ik echt 0 rede voor hun om stappen te ondernemen. Er moet echt geen twijfel zijn of degene zelf of een ander in gevaar dreigt te raken voor dat beroepsgeheim verbroken mag worden.

Dat was wel zo. Maar nu op dit moment niet meer. Dus denk dat we er zo wel uit zijn. Maandag zie ik m'n psychiater, waar ik echt enorm tegenopzie. Ben zo woedend. Maar dat is voor t andere topic.

Dinsdag zie ik m'n regiebehandelaar. Dan weet ik meer over deze kwestie.

Bedankt voor het reageren mensen!