#1
Ik ben het eens met wat @ Below the Flow zegt.
Ik ben ook juridisch onderlegd, en ik kan zeggen dat het doorbreken van de zwijgplicht een heel zware zaak is, wat beslist niet zomaar even kan.
In deze casus, nl het onder invloed gaan werken en rijden, zoals de kaarten nu op tafel liggen denk ik niet, dat de zwijgplicht doorbroken mag worden.
Ik denk dat er heeeeeel veel mensen onder invloed van medicijnen rijden, waarvan iig de huisarts van op de hoogte is, ik heb nog nooit gehoord dat in deze gevallen de zwijgplicht doorbroken is.
Gelukkig maar dan. Dit geeft me vertrouwen.
Is het ook niet de arts zijn verplichting om mij voor te lichten dat het besturen van machines verboden is? Zelfs bij de apotheek is dit me NIET verteld. Mijn aanname was dus echt zo slecht nog niet.
Ik snap dat rijden onder invloed van benzo's gevaarlijk kan zijn als je het gebruikt. Sowieso keur ik mijn gedrag niet goed en zal daar nu mijn lessen uit halen. Maar er is niets gebeurd, geen enkel moment dat ik iets niet zag of te laat remde voor iets. Voor alles anticipeert ik zoals het hoorde. Maar er bestaat ook zoiets als de "delusion of sobriety". Dus ik mag gewoon dankbaar zijn voor mezelf en mogelijke andere die betrokken hadden kunnen raken bij een ongeval. Al voelde het alsof ik altijd 100% de controle had over de auto.
Wat betreft t stukje werk. Dat heb ik los gelaten. Ik heb genoeg gespaard om even een maandje eruit te gaan. Maar als ik lager in dosering zit ga in met mijn werkgevers overleggen of ze er een probleem mee hebben. Ik weet nu al dat ze dat géén probleem vinden. Dus wie is de GGZ überhaupt om dat voor mij te gaan bepalen. Ik neem de medische verklaring mee van de GGZ maar weet niet of ik die ga gebruiken. Ik praat niet graag over geld op DF. Maar 2 maanden ziektewet en eigen risico voor ik mijn ziekte uitkering krijg gaat me €10,000,- kosten. Ik neem nu mijn verantwoordelijkheid om in de duurste maand van het jaar niet te gaan werken. Dat vind ik al een hele stap van mezelf. Maar de GGZ moet niet gaan overdrijven. Er is NIKS mis gegaan. Er waren GEEN klachten. Dus als ik gewoon aangeef dat ik stop met werken zelf zie ik echt 0 rede voor hun om stappen te ondernemen. Er moet echt geen twijfel zijn of degene zelf of een ander in gevaar dreigt te raken voor dat beroepsgeheim verbroken mag worden.
Dat was wel zo. Maar nu op dit moment niet meer. Dus denk dat we er zo wel uit zijn. Maandag zie ik m'n psychiater, waar ik echt enorm tegenopzie. Ben zo woedend. Maar dat is voor t andere topic.
Dinsdag zie ik m'n regiebehandelaar. Dan weet ik meer over deze kwestie.
Bedankt voor het reageren mensen!

