Mijn tip is, laat jezelf niet in een lagere energie trekken door van die artikelen/negativiteit. Vanuit die lagere energie kun je namelijk geen mogelijkheden voor jezelf creëren. Maar dat is mijn visie. Koop je je levensmiddelen nu lokaal bij kleine ondernemingen?
Ik denk dat er gelukkig wel een hoop dingen zijn die je anders kunt doen.
Persoonlijk zie ik het als een belangrijk doel om te streven naar een ander paradigma. Nu is dat paradigma nog dat van het antropoceen. We zien onszelf als geïsoleerde, autonome, en vrije individuen die zich onafhankelijk kunnen gedragen, en daardoor staan onze beslissingen ook in het teken van onszelf als individu. Maar ik denk zelf dat we helemaal niet zo onafhankelijk en autonoom zijn. We staan juist in constante uitwisseling met onze omgeving.
Zo'n gesprek had ik ook een keer met een huisgenoot terwijl hij een boterham met jam stond te eten. Met volle mond beweerde hij "ik heb niet zoveel met planten." Waarop ik hem vol ongeloof aankeek en zei: "gast, je bent jezelf letterlijk op dit moment aan het verenigen met planten."
Gelukkig kwam die opmerking wel aan.
Maar dat is dus wat ik denk wat in essentie het probleem is. Doordat we ons als zo losgekoppeld van de natuur zien, vinden we het ook niet erg dat die voor onze ogen wordt verwoest. Want hoe zou je kunnen toestaan dat een deel van jezelf, wat je liefhebt, door een ander wordt verwoest? Dat zou je niet toestaan.
Het is niet makkelijk om paradigma's te veranderen. Maar als je een duidelijk doel hebt: we willen toebewegen naar een meer ecocentrisch systeem in plaats van het huidige antopocentrische systeem. Dan heb je wel een eindpunt en een richting geformuleerd. En dan kan je vanuit dat eindpunt gaan nadenken van 'hoe kunnen we daar komen'.
Published in Ecosystems and People (Vol. 17, No. 1, 2021)
www.tandfonline.com