#1
Valt stroom van zonnepaneel ook onder lage energie
De grenzen van ongebreideld kapitalisme
80 antwoorden
46 weergaven
18-5-2026
#2
Oplossing is een ware democratie, maar met actuele kapitalisme gaat dat niet gebeuren volgens mij.
En ik denk zelfs dat het een democratie moet worden op wereldniveau. Nou, dat gaat nog moeilijker zijn komende 10 jaar. Maar dan.., over kleine 20 jaar als AI in handen zit van een paar Topdogs, kan het die kant nog opgaan..
Democratie; als ieder mens op de wereld moet meedenken in de x belangrijkste focuspunten, nadat we toekomst van de mens verzekeren en de ruimtevaart echt begonnen is.
Maar eerst komen er nog wat Wereldoorlogen en totdat we een echte top hebben die dit even kan fixen..
Zoiets verwacht ik en hoop dat iedereen snel, minstens zijn best doet om wat groente en fruit te laten groeien, dan lijken me de oorlogsjaren wat makkelijker uit te houden.
En ik denk zelfs dat het een democratie moet worden op wereldniveau. Nou, dat gaat nog moeilijker zijn komende 10 jaar. Maar dan.., over kleine 20 jaar als AI in handen zit van een paar Topdogs, kan het die kant nog opgaan..
Democratie; als ieder mens op de wereld moet meedenken in de x belangrijkste focuspunten, nadat we toekomst van de mens verzekeren en de ruimtevaart echt begonnen is.
Maar eerst komen er nog wat Wereldoorlogen en totdat we een echte top hebben die dit even kan fixen..
Zoiets verwacht ik en hoop dat iedereen snel, minstens zijn best doet om wat groente en fruit te laten groeien, dan lijken me de oorlogsjaren wat makkelijker uit te houden.
#3
Nou, het gaat me er meer om of mens gelijkheid van kansen wil, of beschermen van eigendom, schoon water of mooie dingen, opleiding, rust, etc etc etc...
Hoe vervolgens dit uitgewerkt wordt is andere zaak. Maar nu weet niemand of we kapitalisme of socialisme na moeten streven, rust of veel werken, . moeten mensen 120 mogen worden of willen we overlevingskansen van de armen meer nastreven.
Maar zoals ik zeg er komt waarschijnlijk nog een Wereldoorlog voordat dit ook maar kans maakt al lijkt het WEF ook wel in die richting te gaan.. (maar zijn willen met een aantal besluiten voor de gehele samenleving)
Hoe vervolgens dit uitgewerkt wordt is andere zaak. Maar nu weet niemand of we kapitalisme of socialisme na moeten streven, rust of veel werken, . moeten mensen 120 mogen worden of willen we overlevingskansen van de armen meer nastreven.
Maar zoals ik zeg er komt waarschijnlijk nog een Wereldoorlog voordat dit ook maar kans maakt al lijkt het WEF ook wel in die richting te gaan.. (maar zijn willen met een aantal besluiten voor de gehele samenleving)
#4
Ja helder. Ik zou er op stemmen
#5
Meer dan stemmen, lijstje van prioriteiten maken. Wat willen we bereiken in het leven.Ja helder. Ik zou er op stemmen
Ik wil gezond eten in overvloed
Water dat lekker smaakt
Wiet voor de liefhebbers
En onderdak en lekker temperatuur voor menselijk lichaam.
De rest is luxe. 🙂
#6
Een gevangenis met een buffet en coffeeshop voldoet aan deze eisen. Of was dat toch niet helemaal wat je bedoelde. Zie je het probleem niet?Meer dan stemmen, lijstje van prioriteiten maken. Wat willen we bereiken in het leven.
Ik wil gezond eten in overvloed
Water dat lekker smaakt
Wiet voor de liefhebbers
En onderdak en lekker temperatuur voor menselijk lichaam.
De rest is luxe. 🙂
#7
Ik denk dat we als mens niet in staat zijn om op een fatsoenlijke manier te regeren. Iedereen denkt het maar bij het goede eind te hebben. Uit goede bedoeling wordt zoveel verkloot hier op aarde. Democratie is maar een relatief begrip, wat je vanuit heel veel perspectieven kunt vernietigen. We zijn allemaal klootzakken op onze eigen manier. Ik ben er ook 1 van. En het geldt ook voor mensen met al die leuke idealistische ideeën. Ze zijn geen haar beter dan de rest. Politiek is ook iets wat in een tijdsbestek uitgesmeerd over je hele leven niets oplevert. Was er maar een hogere macht die niet vanuit dualiteit en emoties denkt, die even een boekje schrijft over hoe wij de boel hier moeten fixen. Dan ben ik elke zondag op tijd om een houten reet te halen.Oplossing is een ware democratie, maar met actuele kapitalisme gaat dat niet gebeuren volgens mij.
En ik denk zelfs dat het een democratie moet worden op wereldniveau. Nou, dat gaat nog moeilijker zijn komende 10 jaar. Maar dan.., over kleine 20 jaar als AI in handen zit van een paar Topdogs, kan het die kant nog opgaan..
Democratie; als ieder mens op de wereld moet meedenken in de x belangrijkste focuspunten, nadat we toekomst van de mens verzekeren en de ruimtevaart echt begonnen is.
Maar eerst komen er nog wat Wereldoorlogen en totdat we een echte top hebben die dit even kan fixen..
Zoiets verwacht ik en hoop dat iedereen snel, minstens zijn best doet om wat groente en fruit te laten groeien, dan lijken me de oorlogsjaren wat makkelijker uit te houden.
#8
Het zou fijn zijn als er allerlei datastromen toegankelijk zijn. Met AI zou je prognoses kunnen maken van iedere datastroom. Daarna kunnen al deze datastromen met elkaar worden verbonden. Je kunt daarmee een voorspelling krijgen van wat bepaalde politieke keuzes voor gevolgen gaan hebben op meerdere gebieden over een bepaald tijdsbestek. En voor wie dit voordelig is en voor wie niet. Als deze voorspellingen laten zien dat we altijd of de 1 of de ander ongelukkig maken en nooit een balans zullen creëren d.m.v. politiek. Dan kunnen we er net zo goed mee kappen.Ja dat veranderd toch niks aan het probleem dat er dan 4.000.000.001 mensen mogen beslissen over zaken van die andere 399.999.999.999?
Dat kan je opbreken in landen, provincies, gemeenten, steden of wijken maar als de rest van jouw straat vindt dat afval bij jou in de tuin mag worden gedumpt is dat dan de beste oplossing omdat het democratisch besloten is?
#9
#10
Leuk joh, die 'Bruggenbouwers'!Erasmus Universiteit Rotterdam
Er lopen geweldige mensen rond op onze universiteiten die goede dingen doen... maar ook er is ook onbeschrijfelijke troep aan de hand.
Het is goed dat de UVA onderwijs hier in Amsterdam in het Engels aanbiedt, maar moeten al die namen van die faculteiten ook alleen maar in het Engels op de bordjes?
Wat voor mensen besturen onze universiteiten tegenwoordig?
#11
Geen idee, ik heb de studie afgerond en vertrokken en moet zeggen dat je een beetje misselijk overkomt, maar ik weet dat je niet de domste bent. Take it easy!Wat voor h o e r e n besturen onze universiteiten tegenwoordig?
#12
Geen idee, ik heb de studie afgerond en vertrokken en moet zeggen dat je een beetje misselijk overkomt, maar ik weet dat je niet de domste bent. Take it easy!
Waarschijnlijk hetzelfde soort als vroeger.
Maar kende jij de TUDelft van net na de millennium wisseling?
Maar er zijn met groepen mensen altijd machtspelletjes aan de hand en bij de universiteiten is het allemaal zo duidelijk als je het maar wilt zien.
Diverse familieleden en hun vrienden werkten hun hele leven in het onderwijs en -hoewel ze nooit echt slecht behandeld zijn en ook het soort mensen zijn dat niet zomaar kwaad zouden spreken van hun werkgever- hebben ze toch bestuurlijke dingen meegemaakt waar de honden geen brood van lusten.
De bestuurlijke ruzies, de leugens, de dingen die ernstig ernstig fout zijn gegaan
Maar die Tarik Ramadan toestand mogen ze van mij uitleggen tot hun dood. Al gaat het topic hier niet over.
Take it easy!
Probeer het.
Misschien is het de penopauze?
#13
Ok,ja dat zijn bruggenbouwers TU Delft. Maar ik weet verder niets van de vriendjes politiek daar, maar op andere universiteiten bestaat het zeker en in Spanje hier bestaat er bijna niets anders.. maakt niet uit wat voor bedrijf 😊Diverse familieleden en hun vrienden werkten hun hele leven in het onderwijs
Waarschijnlijk hetzelfde soort als vroeger.
Maar kende jij de TUDelft van net na de millennium wisseling?
Maar er zijn met groepen mensen altijd machtspelletjes aan de hand en bij de universiteiten is het allemaal zo duidelijk als je het maar wilt zien.
Diverse familieleden en hun vrienden werkten hun hele leven in het onderwijs en -hoewel ze nooit echt slecht behandeld zijn en ook het soort mensen zijn dat niet zomaar kwaad zouden spreken van hun werkgever- hebben ze toch bestuurlijke dingen meegemaakt waar de honden geen brood van lusten.
De bestuurlijke ruzies, de leugens, de dingen die ernstig ernstig fout zijn gegaan
Maar die Tarik Ramadan toestand mogen ze van mij uitleggen tot hun dood. Al gaat het topic hier niet over.
Probeer het.
Misschien is het de penopauze?
Ja ja, het is met wat...
TU Delft zijn de wiskunde knobbels en bruggenbouwers ja. Maar ken ik niet. Ik was trouwens ook de laatste die zich verwant voelde met de studentenvereniging van het koor of corps ofzo. Maar dat van de vriendjespolitiek en mafia praktijk lijkend samenwerken is volgens mij wel een normale gang van zaken aan universiteiten, maar overal als ik me niet vergis.
Jammere boel ja, maar zo zit de mens in elkaar denk ik.
Over penopauze denk ik nog niet mee, maar waarschijnlijk is het dat ja.. Pilletje en gaan met die banaan!
#14
iedereen heeft zijn eigen mening over dit onderwerp
#15
Hallo allemaal,
Ik kwam vandaag een artikel tegen waar ik het zo hard mee eens ben dat ik het graag hier wil delen. Ik ben me bewust dat politiek getinte thema‘s soms gevoelig liggen. Ik hoop oprecht dat ik met deze post geen leden tegen de borst stuit. Verder wil ik nadrukkelijk aangeven dat ik deze post op persoonlijke titel deel. Het zegt dus niets over de mening van DF of haar mod-team, enkel iets over mijn persoonlijke opvattingen.
Met al deze disclaimers achter de rug; veel leesplezier!
Groetjes,
Eik
En voor wie deze Volkskrant-tekst niet kan lezen:
Dit is de realiteit: terwijl wij, gewone stervelingen, deze winter leerden om in drie minuten te douchen en warm te blijven in een huis van 17 graden, maakte Shell over 2022 een recordwinst van 37 miljard euro. Een andere olie- en gasgigant, BP: 26 miljard. ExxonMobil: 52 miljard.
Terwijl wij onze kinderen vertelden dat ze moesten kiezen tussen gitaarles en voetbal, want allebei kunnen we niet meer betalen nu de boodschappen zo duur zijn, harkte Unilever – het bedrijf achter onder meer Knorr, Unox en Dove – een jaarwinst binnen van bijna 10 miljard euro. Heineken: 4,5 miljard. Ahold Delhaize, van bijvoorbeeld bol.com en Albert Heijn: 2,5 miljard.
Dit is de realiteit: we worden genaaid waar we bijstaan. Ons is verteld dat we in een soort economische noodsituatie verkeerden, door de oorlog tegen Oekraïne, de pandemie, grondstoftekorten. Het zijn gewoon moeilijke tijden. Zet de tering naar de nering. ‘We moeten beseffen dat we collectief een stukje armer zullen worden’, zei onze minister van Financiën, Sigrid Kaag. Onzin, natuurlijk. We werden helemaal niet ‘collectief’ armer. Veel burgers, de kwetsbaarsten het eerst en het hardst, werden armer. Multinationals en aandeelhouders werden heel veel rijker.
Dit is de realiteit: het grootkapitaal schaamt zich nergens meer voor. Een Unilever-topman kondigde alvast aan dat de boodschappen dit jaar nog duurder zullen worden. De eindbaas van Shell liet weten dat zijn bedrijf het muizenhapje dat ze uitgeven aan duurzame energie – nog geen 3 procent van hun investeringen, becijferde Follow the Money – niet gaan verhogen. De prioriteit ligt bij ‘aantrekkelijke opbrengsten waarmee we onze shareholders kunnen belonen’. Bij geld voor mensen die al rijk zijn, dus. Niet bij mensen in de kou, niet bij onze planeet, niet bij iets waar gewone lieden wat aan hebben.
Niet iedereen snapt waarom deze realiteit mij zo dwars zit. Sommigen zeggen: ‘Shell maakt gewoon handig gebruik van de wetten van vraag en aanbod.’ Of: ‘Het staat je toch vrij de spullen van Unilever links te laten liggen? Dat is het mooie van kapitalisme: er is concurrentie en keus voor consumenten.’
Is dat het mooie? Ik vraag het me af. Een van de grootste politieke veranderingen van de afgelopen vijftig jaar is dat we onze problemen niet meer collectief adresseren, maar als individuen, schreef George Monbiot in The Guardian. Onder invloed van de marketing van het grootkapitaal zijn we veranderd van burgers in consumenten. ‘Het is niet moeilijk te zien waarom we deze kant opgestuurd zijn’, betoogt hij. ‘Als burgers die zich samen verenigen om politieke verandering te eisen, zijn we machtig. Als consumenten zijn we bijna machteloos.’
Dit is de realiteit: als een bedrijf een smerig hoge winst maakt in tijden van crisis, kunnen we inderdaad stemmen met de voeten, en onze benzine of soep-in-zak voortaan ergens anders halen. Als we vooral consumenten zijn, dan is dat de reikwijdte van onze macht. Misschien verandert er iets, misschien niet. Is dat nog acceptabel?
Is het nog acceptabel om een economisch systeem in stand te houden waarin gewone mensen kromliggen en de aarde verwoest wordt, terwijl ceo’s en aandeelhouders andermaal proosten op een job well done? Is het acceptabel dat onze regering en ons gekozen parlement niet kunnen voorkomen dat het volk genaaid wordt terwijl het grootkapitaal er met miljardenwinsten vandoor gaat? Leven we dan nog wel in echte democratie?
Dit is de realiteit: als het antwoord op die laatste vraag geen volmondig ‘ja’ is, dan is een ander merk pindakaas kopen niet genoeg. Dan moeten we absoluut en onmiddellijk in de eerste plaats burgers zijn. Want als burgers mogen we meer verlangen dan als consumenten. We mogen een economie verlangen die voor ons en voor de planeet werkt, in plaats van voor het grootkapitaal. We mogen van onze leiders verlangen dat ze met rechtvaardige oplossingen komen in plaats van met sussende kullebul over ‘collectief een stukje armer’. We mogen verlangen dat het leven altijd voorrang krijgt op het grote geld.
En zolang dit geen realiteit is, moeten we ons verzetten. Samen, met alle macht die we hebben.
Ik kwam vandaag een artikel tegen waar ik het zo hard mee eens ben dat ik het graag hier wil delen. Ik ben me bewust dat politiek getinte thema‘s soms gevoelig liggen. Ik hoop oprecht dat ik met deze post geen leden tegen de borst stuit. Verder wil ik nadrukkelijk aangeven dat ik deze post op persoonlijke titel deel. Het zegt dus niets over de mening van DF of haar mod-team, enkel iets over mijn persoonlijke opvattingen.
Met al deze disclaimers achter de rug; veel leesplezier!
Groetjes,
Eik
En voor wie deze Volkskrant-tekst niet kan lezen:
Dit is de realiteit: terwijl wij, gewone stervelingen, deze winter leerden om in drie minuten te douchen en warm te blijven in een huis van 17 graden, maakte Shell over 2022 een recordwinst van 37 miljard euro. Een andere olie- en gasgigant, BP: 26 miljard. ExxonMobil: 52 miljard.
Terwijl wij onze kinderen vertelden dat ze moesten kiezen tussen gitaarles en voetbal, want allebei kunnen we niet meer betalen nu de boodschappen zo duur zijn, harkte Unilever – het bedrijf achter onder meer Knorr, Unox en Dove – een jaarwinst binnen van bijna 10 miljard euro. Heineken: 4,5 miljard. Ahold Delhaize, van bijvoorbeeld bol.com en Albert Heijn: 2,5 miljard.
Dit is de realiteit: we worden genaaid waar we bijstaan. Ons is verteld dat we in een soort economische noodsituatie verkeerden, door de oorlog tegen Oekraïne, de pandemie, grondstoftekorten. Het zijn gewoon moeilijke tijden. Zet de tering naar de nering. ‘We moeten beseffen dat we collectief een stukje armer zullen worden’, zei onze minister van Financiën, Sigrid Kaag. Onzin, natuurlijk. We werden helemaal niet ‘collectief’ armer. Veel burgers, de kwetsbaarsten het eerst en het hardst, werden armer. Multinationals en aandeelhouders werden heel veel rijker.
Dit is de realiteit: het grootkapitaal schaamt zich nergens meer voor. Een Unilever-topman kondigde alvast aan dat de boodschappen dit jaar nog duurder zullen worden. De eindbaas van Shell liet weten dat zijn bedrijf het muizenhapje dat ze uitgeven aan duurzame energie – nog geen 3 procent van hun investeringen, becijferde Follow the Money – niet gaan verhogen. De prioriteit ligt bij ‘aantrekkelijke opbrengsten waarmee we onze shareholders kunnen belonen’. Bij geld voor mensen die al rijk zijn, dus. Niet bij mensen in de kou, niet bij onze planeet, niet bij iets waar gewone lieden wat aan hebben.
Niet iedereen snapt waarom deze realiteit mij zo dwars zit. Sommigen zeggen: ‘Shell maakt gewoon handig gebruik van de wetten van vraag en aanbod.’ Of: ‘Het staat je toch vrij de spullen van Unilever links te laten liggen? Dat is het mooie van kapitalisme: er is concurrentie en keus voor consumenten.’
Is dat het mooie? Ik vraag het me af. Een van de grootste politieke veranderingen van de afgelopen vijftig jaar is dat we onze problemen niet meer collectief adresseren, maar als individuen, schreef George Monbiot in The Guardian. Onder invloed van de marketing van het grootkapitaal zijn we veranderd van burgers in consumenten. ‘Het is niet moeilijk te zien waarom we deze kant opgestuurd zijn’, betoogt hij. ‘Als burgers die zich samen verenigen om politieke verandering te eisen, zijn we machtig. Als consumenten zijn we bijna machteloos.’
Dit is de realiteit: als een bedrijf een smerig hoge winst maakt in tijden van crisis, kunnen we inderdaad stemmen met de voeten, en onze benzine of soep-in-zak voortaan ergens anders halen. Als we vooral consumenten zijn, dan is dat de reikwijdte van onze macht. Misschien verandert er iets, misschien niet. Is dat nog acceptabel?
Is het nog acceptabel om een economisch systeem in stand te houden waarin gewone mensen kromliggen en de aarde verwoest wordt, terwijl ceo’s en aandeelhouders andermaal proosten op een job well done? Is het acceptabel dat onze regering en ons gekozen parlement niet kunnen voorkomen dat het volk genaaid wordt terwijl het grootkapitaal er met miljardenwinsten vandoor gaat? Leven we dan nog wel in echte democratie?
Dit is de realiteit: als het antwoord op die laatste vraag geen volmondig ‘ja’ is, dan is een ander merk pindakaas kopen niet genoeg. Dan moeten we absoluut en onmiddellijk in de eerste plaats burgers zijn. Want als burgers mogen we meer verlangen dan als consumenten. We mogen een economie verlangen die voor ons en voor de planeet werkt, in plaats van voor het grootkapitaal. We mogen van onze leiders verlangen dat ze met rechtvaardige oplossingen komen in plaats van met sussende kullebul over ‘collectief een stukje armer’. We mogen verlangen dat het leven altijd voorrang krijgt op het grote geld.
En zolang dit geen realiteit is, moeten we ons verzetten. Samen, met alle macht die we hebben.
#16
Goede punten! Vooral wat Shell doet is echt shocking. Heel erg sterk staaltje greenwashing.Hallo allemaal,
Ik kwam vandaag een artikel tegen waar ik het zo hard mee eens ben dat ik het graag hier wil delen. Ik ben me bewust dat politiek getinte thema‘s soms gevoelig liggen. Ik hoop oprecht dat ik met deze post geen leden tegen de borst stuit. Verder wil ik nadrukkelijk aangeven dat ik deze post op persoonlijke titel deel. Het zegt dus niets over de mening van DF of haar mod-team, enkel iets over mijn persoonlijke opvattingen.
Met al deze disclaimers achter de rug; veel leesplezier!
Groetjes,
Eik
En voor wie deze Volkskrant-tekst niet kan lezen:
Dit is de realiteit: terwijl wij, gewone stervelingen, deze winter leerden om in drie minuten te douchen en warm te blijven in een huis van 17 graden, maakte Shell over 2022 een recordwinst van 37 miljard euro. Een andere olie- en gasgigant, BP: 26 miljard. ExxonMobil: 52 miljard.
Terwijl wij onze kinderen vertelden dat ze moesten kiezen tussen gitaarles en voetbal, want allebei kunnen we niet meer betalen nu de boodschappen zo duur zijn, harkte Unilever – het bedrijf achter onder meer Knorr, Unox en Dove – een jaarwinst binnen van bijna 10 miljard euro. Heineken: 4,5 miljard. Ahold Delhaize, van bijvoorbeeld bol.com en Albert Heijn: 2,5 miljard.
Dit is de realiteit: we worden genaaid waar we bijstaan. Ons is verteld dat we in een soort economische noodsituatie verkeerden, door de oorlog tegen Oekraïne, de pandemie, grondstoftekorten. Het zijn gewoon moeilijke tijden. Zet de tering naar de nering. ‘We moeten beseffen dat we collectief een stukje armer zullen worden’, zei onze minister van Financiën, Sigrid Kaag. Onzin, natuurlijk. We werden helemaal niet ‘collectief’ armer. Veel burgers, de kwetsbaarsten het eerst en het hardst, werden armer. Multinationals en aandeelhouders werden heel veel rijker.
Dit is de realiteit: het grootkapitaal schaamt zich nergens meer voor. Een Unilever-topman kondigde alvast aan dat de boodschappen dit jaar nog duurder zullen worden. De eindbaas van Shell liet weten dat zijn bedrijf het muizenhapje dat ze uitgeven aan duurzame energie – nog geen 3 procent van hun investeringen, becijferde Follow the Money – niet gaan verhogen. De prioriteit ligt bij ‘aantrekkelijke opbrengsten waarmee we onze shareholders kunnen belonen’. Bij geld voor mensen die al rijk zijn, dus. Niet bij mensen in de kou, niet bij onze planeet, niet bij iets waar gewone lieden wat aan hebben.
Niet iedereen snapt waarom deze realiteit mij zo dwars zit. Sommigen zeggen: ‘Shell maakt gewoon handig gebruik van de wetten van vraag en aanbod.’ Of: ‘Het staat je toch vrij de spullen van Unilever links te laten liggen? Dat is het mooie van kapitalisme: er is concurrentie en keus voor consumenten.’
Is dat het mooie? Ik vraag het me af. Een van de grootste politieke veranderingen van de afgelopen vijftig jaar is dat we onze problemen niet meer collectief adresseren, maar als individuen, schreef George Monbiot in The Guardian. Onder invloed van de marketing van het grootkapitaal zijn we veranderd van burgers in consumenten. ‘Het is niet moeilijk te zien waarom we deze kant opgestuurd zijn’, betoogt hij. ‘Als burgers die zich samen verenigen om politieke verandering te eisen, zijn we machtig. Als consumenten zijn we bijna machteloos.’
Dit is de realiteit: als een bedrijf een smerig hoge winst maakt in tijden van crisis, kunnen we inderdaad stemmen met de voeten, en onze benzine of soep-in-zak voortaan ergens anders halen. Als we vooral consumenten zijn, dan is dat de reikwijdte van onze macht. Misschien verandert er iets, misschien niet. Is dat nog acceptabel?
Is het nog acceptabel om een economisch systeem in stand te houden waarin gewone mensen kromliggen en de aarde verwoest wordt, terwijl ceo’s en aandeelhouders andermaal proosten op een job well done? Is het acceptabel dat onze regering en ons gekozen parlement niet kunnen voorkomen dat het volk genaaid wordt terwijl het grootkapitaal er met miljardenwinsten vandoor gaat? Leven we dan nog wel in echte democratie?
Dit is de realiteit: als het antwoord op die laatste vraag geen volmondig ‘ja’ is, dan is een ander merk pindakaas kopen niet genoeg. Dan moeten we absoluut en onmiddellijk in de eerste plaats burgers zijn. Want als burgers mogen we meer verlangen dan als consumenten. We mogen een economie verlangen die voor ons en voor de planeet werkt, in plaats van voor het grootkapitaal. We mogen van onze leiders verlangen dat ze met rechtvaardige oplossingen komen in plaats van met sussende kullebul over ‘collectief een stukje armer’. We mogen verlangen dat het leven altijd voorrang krijgt op het grote geld.
En zolang dit geen realiteit is, moeten we ons verzetten. Samen, met alle macht die we hebben.
#17
Ach man(?)!
Vroeger hadden mensen nog niet eens een douche en ze wasten zich één keer in de week. Met water uit de pomp.
Vroeger hadden mensen nog niet eens een douche en ze wasten zich één keer in de week. Met water uit de pomp.
#18
Goede punten! Vooral wat Shell doet is echt shocking. Heel erg sterk staaltje greenwashing.
Is dit nieuw voor ons?
#19
Nee maar elke keer dat het onder de aandacht wordt gebracht is een kleine win.Is dit nieuw voor ons?
#20
Nee maar elke keer dat het onder de aandacht wordt gebracht is een kleine win.
Waar waren die linkse partijen toen het economisch zo slecht ging? Behalve misschien de SP?