#1
Verstandig gebruik = geen gebruik.... -_-
Verstandig gebruiken: hoe?
34 antwoorden
13 weergaven
18-5-2026
#2
Ik heb de laatste tijd behoorlijk vaak hier in het forum gelezen om een goede inschatting te kunnen maken van de risico’s die kleven aan het gebruik van heroïne. Het is levensgevaarlijk spul als je het niet kunt hanteren. Het is in staat je eigen leven en dat van anderen grondig te verwoesten. Verslaving ontstaat haast sluipend en is als je hem eenmaal te pakken hebt moeilijk te overwinnen. Het lijkt wel roken ![:)]()
Het is hartverwarmend om te lezen dat sommigen deze hel hebben kunnen verlaten en een leven zonder drugs zijn gaan leiden. Bedankt voor al jullie reacties, zowel de vrolijke als de minder vrolijke, want ze hebben me allemaal geholpen!
Ik heb een goede en verantwoordelijke baan, spreek veel mensen en sta stevig in het leven. Ik sport en ik heb plezier. Ik ga gewoon mijn eigen weg en wijk ook wel eens van de gebaande paden. Dat is mijn karakter. Het is mijn leven en dat laat zich niet dicteren. Heb wel met van alles geëxperimenteerd, maar ben nergens verslaafd aan geraakt. Vind de meeste harddrugs meestal maar leuk voor één of een paar keer. Alleen roken en een beetje blowen doe ik momenteel nog. En ik drink graag een lekker glas wijn.
Wat doe ik dan hier op dit subforum Opiaten? Wel ik ben van plan om een keer heroïne te gaan gebruiken. Gewoon omdat dat al heel veel jaren bij periodes door mijn hoofd spookt (al sinds mijn jonge jeugd). De laatste dagen zelfs zodanig dat ik er behoorlijk onrustig van ben, omdat ik voel dat ik een grens aan het overstappen ben. En als je deze grens eenmaal over bent is het uitkijken geblazen! En veel zelfdiscipline hebben om je in de hand te houden. Voorkomen dat je er niet lichamelijk aan verslaafd raakt. Dat heb ik uit alle postings hier wel begrepen. Heroïne heeft een hele mooie kant, maar ook een die heel 'evil' is.
En sommigen van jullie zullen nu wel willen uitschreeuwen: DOE HET NIET!
Maar dat heb ik allemaal al gelezen en helpt mij niet verder. Ik wil het graag proberen omdat het mij een mooie ervaring lijkt om eens mee te maken. En als die heerlijke (?) roes mij kan betoveren, dan ken ik mijzelf goed genoeg om het niet bij één keer te laten. Zolang ik verder gewoon prima kan functioneren zie ik daar dan ook niet zo’n gevaar in.
En daarom wil ik toch jullie hulp inroepen. Jullie hebben de ervaring, ik niet.
Ik wil graag weten welke valkuilen je dan tegenkomt.
Hoe moet je “verstandig” heroïne gebruiken om te voorkomen dat je hooked wordt?
Is een aantal keren per jaar bijvoorbeeld al gevaarlijk?
Hangt het ook af van hoeveel je per keer gebruikt of kan ook een hele kleine dosis je al verslaafd maken?
Hoe vind ik een (goede, geen rotsooi !!) dealer, want ik kom nooit in dat milieu.
Ik heb veel gehad aan de bijdragen van Fuller. Ben benieuwd hoe het met hem gaat ook. Hij heeft alweer even niet gepost. Ik heb respect voor de strenge zelfdiscipline die hij heeft. Ook al neemt die drugs hem soms meer in beslag dan hij misschien wil, hij blijft streng voor zichzelf en gebruikt maar minimale hoeveelheden. Dat vind ik sterk! Maar óók in zijn verhaal lees ik de dagelijkse strijd die geleverd moet worden tegen de heroïne.
Ik hoop dat jullie mij bij al deze vragen een beetje op weg kunnen helpen. Ik ben benieuwd...
Het is hartverwarmend om te lezen dat sommigen deze hel hebben kunnen verlaten en een leven zonder drugs zijn gaan leiden. Bedankt voor al jullie reacties, zowel de vrolijke als de minder vrolijke, want ze hebben me allemaal geholpen!
Ik heb een goede en verantwoordelijke baan, spreek veel mensen en sta stevig in het leven. Ik sport en ik heb plezier. Ik ga gewoon mijn eigen weg en wijk ook wel eens van de gebaande paden. Dat is mijn karakter. Het is mijn leven en dat laat zich niet dicteren. Heb wel met van alles geëxperimenteerd, maar ben nergens verslaafd aan geraakt. Vind de meeste harddrugs meestal maar leuk voor één of een paar keer. Alleen roken en een beetje blowen doe ik momenteel nog. En ik drink graag een lekker glas wijn.
Wat doe ik dan hier op dit subforum Opiaten? Wel ik ben van plan om een keer heroïne te gaan gebruiken. Gewoon omdat dat al heel veel jaren bij periodes door mijn hoofd spookt (al sinds mijn jonge jeugd). De laatste dagen zelfs zodanig dat ik er behoorlijk onrustig van ben, omdat ik voel dat ik een grens aan het overstappen ben. En als je deze grens eenmaal over bent is het uitkijken geblazen! En veel zelfdiscipline hebben om je in de hand te houden. Voorkomen dat je er niet lichamelijk aan verslaafd raakt. Dat heb ik uit alle postings hier wel begrepen. Heroïne heeft een hele mooie kant, maar ook een die heel 'evil' is.
En sommigen van jullie zullen nu wel willen uitschreeuwen: DOE HET NIET!
Maar dat heb ik allemaal al gelezen en helpt mij niet verder. Ik wil het graag proberen omdat het mij een mooie ervaring lijkt om eens mee te maken. En als die heerlijke (?) roes mij kan betoveren, dan ken ik mijzelf goed genoeg om het niet bij één keer te laten. Zolang ik verder gewoon prima kan functioneren zie ik daar dan ook niet zo’n gevaar in.
En daarom wil ik toch jullie hulp inroepen. Jullie hebben de ervaring, ik niet.
Ik wil graag weten welke valkuilen je dan tegenkomt.
Hoe moet je “verstandig” heroïne gebruiken om te voorkomen dat je hooked wordt?
Is een aantal keren per jaar bijvoorbeeld al gevaarlijk?
Hangt het ook af van hoeveel je per keer gebruikt of kan ook een hele kleine dosis je al verslaafd maken?
Hoe vind ik een (goede, geen rotsooi !!) dealer, want ik kom nooit in dat milieu.
Ik heb veel gehad aan de bijdragen van Fuller. Ben benieuwd hoe het met hem gaat ook. Hij heeft alweer even niet gepost. Ik heb respect voor de strenge zelfdiscipline die hij heeft. Ook al neemt die drugs hem soms meer in beslag dan hij misschien wil, hij blijft streng voor zichzelf en gebruikt maar minimale hoeveelheden. Dat vind ik sterk! Maar óók in zijn verhaal lees ik de dagelijkse strijd die geleverd moet worden tegen de heroïne.
Ik hoop dat jullie mij bij al deze vragen een beetje op weg kunnen helpen. Ik ben benieuwd...
#3
Denk niet in hoe vaak, zeg jezelf dat je het 1 keer doet en niet meer.
#4
Niet alleen omdat je me aanhaalt, maar ik voel me verwand met je verhaal. Je bent niet het archetype gebruiker, je loopt niet over van problemen.
Ik kan zeggen dat ik het 3 jaar aardig onder controle had. In het weekend niet, doordeweeks wel. hoeveelheid bleef stabiel, zo'n 0,30 gram per week. Dat is weinig.
Toch lukte het me na een poos niet om even niet te gebruiken: de lichte ontwenning (enorme slaap, lichte diarree, verkoudheid) braken me op.
Ik ben naar een andere stad verhuisd (buitenland) en -alhoewel het er ruim verkrijgbaar is- heb ik het er nog niet gekocht. Ik moet er toch vanaf omdat ik vind dat ik een drugsprobleem heb.
Goed, de hoeveelheden zijn nog altijd kinderspel maar het gebruik is niet meer recreatief te noemen.
Als ik jou was zou ik het twee keer proberen, in je eentje. TV en Radio uit. Het zou kunnen dat je er weinig aan vind, het tegen vind vallen. Dat is dan mooi. Probleem opgelost. Feit is dat je pas van verslaving spreekt als het al een tijdje aan de gang is. Deskundigen hanteren 'regelmaat in gebruik'. dat staat tegenover recreatief.
Als het aanslaat is het een eenvoudige greep om gelukkiger te worden. Daar schuilt het gevaar; waarom zou je nog aan jezelf werken als 0,3 gram per week het probleem doet verdampen?
Ik wens je sterkte, angst is een slechte raaadgever. Net als ik, hoor ik je zeggen dat je je hele leven wist dat het eens moest doen. Doe het dan maar. Ik hoop dat je niet te jong bent. Ik was 40 toen ik begon, en ben blij dat ik het niet eerder ontmoette.
Ik kan zeggen dat ik het 3 jaar aardig onder controle had. In het weekend niet, doordeweeks wel. hoeveelheid bleef stabiel, zo'n 0,30 gram per week. Dat is weinig.
Toch lukte het me na een poos niet om even niet te gebruiken: de lichte ontwenning (enorme slaap, lichte diarree, verkoudheid) braken me op.
Ik ben naar een andere stad verhuisd (buitenland) en -alhoewel het er ruim verkrijgbaar is- heb ik het er nog niet gekocht. Ik moet er toch vanaf omdat ik vind dat ik een drugsprobleem heb.
Goed, de hoeveelheden zijn nog altijd kinderspel maar het gebruik is niet meer recreatief te noemen.
Als ik jou was zou ik het twee keer proberen, in je eentje. TV en Radio uit. Het zou kunnen dat je er weinig aan vind, het tegen vind vallen. Dat is dan mooi. Probleem opgelost. Feit is dat je pas van verslaving spreekt als het al een tijdje aan de gang is. Deskundigen hanteren 'regelmaat in gebruik'. dat staat tegenover recreatief.
Als het aanslaat is het een eenvoudige greep om gelukkiger te worden. Daar schuilt het gevaar; waarom zou je nog aan jezelf werken als 0,3 gram per week het probleem doet verdampen?
Ik wens je sterkte, angst is een slechte raaadgever. Net als ik, hoor ik je zeggen dat je je hele leven wist dat het eens moest doen. Doe het dan maar. Ik hoop dat je niet te jong bent. Ik was 40 toen ik begon, en ben blij dat ik het niet eerder ontmoette.
#5
Wacky, jou opmerking zette me wel even aan het denken…
Het klopt: je kunt iets één keer doen als experiment en je heilig voornemen dat het daarbij blijft. Ik ben bang dat dit alleen bij mij niet zo werkt. Hoe harder ik mij vooraf ga begrenzen, hoe minder ik er in geloof. Het verhaal van de verboden vruchten zeg maar. Ik heb me eens voorgenomen om nooit aan de crystal meth te gaan. Die drug staat momenteel bekend als de meest verslavende die er is, dus nog erger dan heroïne. Ik weet óók waarom inmiddels![:wink:]()
Het was ongelooflijk lekker, maar je krijgt wel een megacrash na afloop als aandenken. Dat vond ik echt heavy: een hele werkweek moeten bijkomen (met af en toe hele korte black-outs) van één weekend! Maar na die week heb je wel een gulzige trek om het weer te doen.Veel later heb ik het nog eens herhaald toen de gelegenheid zich voordeed. Ik was op geen enkele manier bang dat ik nu verslaafd zou worden, hoe lekker het ook is/was. Ik zal het niet snel weer doen, maar: “zeg nooit nooit”.
Zo wil ik ook met heroïne kunnen omgaan, als het me al bevalt. Puur recreatief. Er is toch niets tegen om je eens te verdoven (of op te peppen), als je het maar bewust doet en het voor je plezier is. Hoe meer je je gebruik in een systeem giet, des te afhankelijker je ervan wordt, is mijn ervaring.
Ik ben blij, Fuller, dat je gereageerd hebt. Levend en in goede gezondheid! Ik denk dat wij inderdaad wel een aantal zaken gemeen hebben, dus die verwantschap voel ik ook. Ik vind het goed van je dat je tijdig hebt ingezien dat je gebruik problematisch begon te worden. Een verhuizing is dan een mooie aanleiding om het roer eens helemaal om te gooien. En ik vind het knap van je dat je niet meer hebt gekocht. Dat gaat misschien pas weer als je niet meer van jezelf vindt dat je een drugsprobleem hebt. Of heb jij je nu heilig voorgenomen om de heroïne nooit meer aan te raken?
Je laat mij toch wel heel scherp zien dat zelfs het gebruik van hele kleine hoeveelheden door de weeks na verloop van tijd al tot onprettige afkickverschijnselen leidt. Een teken dat de lichamelijk verslaving begint toe te slaan. Dat is dus een valkuil. Van die methamfetamine krijg je direct een crash, bij heroïne sluipt het heel stiekem en vrijwel ongemerkt door de achterdeur naar binnen.
Ik begrijp je opmerking dat het een eenvoudige greep is om gelukkiger te worden. Daar zie ik ook gevaar in ja. Als ik er over nadenk, vind ik werken aan mijzelf eigenlijk best wel leuk, ook al wil ik dat best wel eens aangenaam verdoven. Dat maakt het weer draaglijker allemaal. Maar het blijft een dilemma. Ik ben blij dat je me er nog eens op gewezen hebt. Maar denk jij dat je verslaafd kunt raken als je gewoon één avond in de maand gaat genieten? Ik heb me trouwens altijd afgevraagd of jouw collega’s nou nooit hebben gedacht: “wat heeft die Fuller toch een kleine pupillen”.
Ik ben ook van plan het alleen te gaan ervaren, tenzij ik misschien een lotgenoot ontmoet. Het lijkt mij toch een behoorlijk op jezelf gerichte drug. Je wordt er nou niet megasociaal van, of zie ik dat verkeerd? Klein nadeeltje is wel dat ik nog nooit gechineesd heb, anders dan in een restaurantje![:)]()
Ik ben de 40 alweer gepasseerd en ben blij dat ik mij tot dusverre in heb kunnen houden, want het intrigeert mij al zo lang. Zou ik nu eindelijk verstandig genoeg zijn?
Het klopt: je kunt iets één keer doen als experiment en je heilig voornemen dat het daarbij blijft. Ik ben bang dat dit alleen bij mij niet zo werkt. Hoe harder ik mij vooraf ga begrenzen, hoe minder ik er in geloof. Het verhaal van de verboden vruchten zeg maar. Ik heb me eens voorgenomen om nooit aan de crystal meth te gaan. Die drug staat momenteel bekend als de meest verslavende die er is, dus nog erger dan heroïne. Ik weet óók waarom inmiddels
Het was ongelooflijk lekker, maar je krijgt wel een megacrash na afloop als aandenken. Dat vond ik echt heavy: een hele werkweek moeten bijkomen (met af en toe hele korte black-outs) van één weekend! Maar na die week heb je wel een gulzige trek om het weer te doen.Veel later heb ik het nog eens herhaald toen de gelegenheid zich voordeed. Ik was op geen enkele manier bang dat ik nu verslaafd zou worden, hoe lekker het ook is/was. Ik zal het niet snel weer doen, maar: “zeg nooit nooit”.
Zo wil ik ook met heroïne kunnen omgaan, als het me al bevalt. Puur recreatief. Er is toch niets tegen om je eens te verdoven (of op te peppen), als je het maar bewust doet en het voor je plezier is. Hoe meer je je gebruik in een systeem giet, des te afhankelijker je ervan wordt, is mijn ervaring.
Ik ben blij, Fuller, dat je gereageerd hebt. Levend en in goede gezondheid! Ik denk dat wij inderdaad wel een aantal zaken gemeen hebben, dus die verwantschap voel ik ook. Ik vind het goed van je dat je tijdig hebt ingezien dat je gebruik problematisch begon te worden. Een verhuizing is dan een mooie aanleiding om het roer eens helemaal om te gooien. En ik vind het knap van je dat je niet meer hebt gekocht. Dat gaat misschien pas weer als je niet meer van jezelf vindt dat je een drugsprobleem hebt. Of heb jij je nu heilig voorgenomen om de heroïne nooit meer aan te raken?
Je laat mij toch wel heel scherp zien dat zelfs het gebruik van hele kleine hoeveelheden door de weeks na verloop van tijd al tot onprettige afkickverschijnselen leidt. Een teken dat de lichamelijk verslaving begint toe te slaan. Dat is dus een valkuil. Van die methamfetamine krijg je direct een crash, bij heroïne sluipt het heel stiekem en vrijwel ongemerkt door de achterdeur naar binnen.
Ik begrijp je opmerking dat het een eenvoudige greep is om gelukkiger te worden. Daar zie ik ook gevaar in ja. Als ik er over nadenk, vind ik werken aan mijzelf eigenlijk best wel leuk, ook al wil ik dat best wel eens aangenaam verdoven. Dat maakt het weer draaglijker allemaal. Maar het blijft een dilemma. Ik ben blij dat je me er nog eens op gewezen hebt. Maar denk jij dat je verslaafd kunt raken als je gewoon één avond in de maand gaat genieten? Ik heb me trouwens altijd afgevraagd of jouw collega’s nou nooit hebben gedacht: “wat heeft die Fuller toch een kleine pupillen”.
Ik ben ook van plan het alleen te gaan ervaren, tenzij ik misschien een lotgenoot ontmoet. Het lijkt mij toch een behoorlijk op jezelf gerichte drug. Je wordt er nou niet megasociaal van, of zie ik dat verkeerd? Klein nadeeltje is wel dat ik nog nooit gechineesd heb, anders dan in een restaurantje
Ik ben de 40 alweer gepasseerd en ben blij dat ik mij tot dusverre in heb kunnen houden, want het intrigeert mij al zo lang. Zou ik nu eindelijk verstandig genoeg zijn?
#6
...Levend en in goede gezondheid!..
De wondere wereld van het internet is zo levend en gezond als jij het schetst
Persoonlijk kon ik het snuiven van Hero tot de weekenden beperken. Toen de draak om de hoek kwam kijken, ging het allemaal vrij rap.
#7
speeseend zei:
De wondere wereld van het internet is zo levend en gezond als jij het schetst
Haha, ik had inderdaad mijn zonnige bril maar weer eens opgezet
In het tweede deel van je antwoord zeg je dat je het allemaal nog kon beperken 'totdat de draak om de hoek kwam kijken'.
Kun je mij uitleggen of er dan nog een weg terug is (als je er nu zelf op terugkijkt) of misschien beter: hoe kan ik voorkomen dat die draak zijn staart om mij heen slaat, terwijl ik toch incidenteel gebruik?
Ik weet uit alle postings hoe gevaarlijk deze drug is en wil dus voorkomen dat ik er afhankelijk van word.
#8
Sarori zei:speeseend zei:
De wondere wereld van het internet is zo levend en gezond als jij het schetst
Haha, ik had inderdaad mijn zonnige bril maar weer eens opgezet![:grin:]()
In het tweede deel van je antwoord zeg je dat je het allemaal nog kon beperken 'totdat de draak om de hoek kwam kijken'.
Kun je mij uitleggen of er dan nog een weg terug is (als je er nu zelf op terugkijkt) of misschien beter: hoe kan ik voorkomen dat die draak zijn staart om mij heen slaat, terwijl ik toch incidenteel gebruik?
Ik weet uit alle postings hoe gevaarlijk deze drug is en wil dus voorkomen dat ik er afhankelijk van word.
Hij bedoelt chinezen, namelijk, de engelse term daarvoor is "Chasing the Dragon."
#9
Angramar Temenos zei:Hij bedoelt chinezen, namelijk, de engelse term daarvoor is "Chasing the Dragon."
En ik maar denken dat Speeseend het overdrachtelijk bedoelde…
Wil je daarmee trouwens aangeven dat snuiven in jouw beleving minder riskant is dan chinezen, of is het meer een toevallige overgang geweest?
#10
Ik had hetzelfde als jij, ik wou het ook een keertje meemaken. Maar na het 1 keer gedaan te hebben denk ik dat het niks toevoegt. Omdat het zo'n ontspannen gevoel gaf zie ik nu op tegen alle dingen die ik moet doen. Ik wil geen verplichtingen enzo.
Het blijft best vaak in mijn hoofd spoken wat vervelend is.
Ik raad het je af. Mocht je het toch proberen; zorg echt dat je jezelf grenzen stelt en die absoluut niet overschrijdt. Een paar keer per jaar is goed streven als je je daar aan vast houdt.
En een lichamelijke afkick treedt niet meteen op. Het is niet eens extreem lekker zoals veel mensen denken, het valt eigenlijk reuze mee. Het lijkt onschuldig vergeleken met jouw meth-ervaring, maar trap daar absoluut niet in.
En schadelijk is heroine-gebruik zelf niet. Het heeft geen gevolgen voor je gezondheid mits je schone heroine hebt. De leefwijze die bij een verslaafde hoort etc. des te meer.
Het blijft best vaak in mijn hoofd spoken wat vervelend is.
Ik raad het je af. Mocht je het toch proberen; zorg echt dat je jezelf grenzen stelt en die absoluut niet overschrijdt. Een paar keer per jaar is goed streven als je je daar aan vast houdt.
En een lichamelijke afkick treedt niet meteen op. Het is niet eens extreem lekker zoals veel mensen denken, het valt eigenlijk reuze mee. Het lijkt onschuldig vergeleken met jouw meth-ervaring, maar trap daar absoluut niet in.
En schadelijk is heroine-gebruik zelf niet. Het heeft geen gevolgen voor je gezondheid mits je schone heroine hebt. De leefwijze die bij een verslaafde hoort etc. des te meer.
#11
mooie thread
kudos![:)]()
kudos
#12
Roken zou ik achteraf gezien als een onnodig risico zien, om gevaarlijk van heel gevaarlijk te onderscheiden (levensgevaarlijk buiten beschouwing gelaten).
Dus Sarori, laat die draak in de pijp zitten. Dat is mijn advies.
Groet,
Eend
Dus Sarori, laat die draak in de pijp zitten. Dat is mijn advies.
Groet,
Eend
#13
tomz0r zei:Het blijft best vaak in mijn hoofd spoken wat vervelend is.
Is het al lang geleden dat je een keer heroïne geprobeerd hebt? Dat lijkt mij wel nuttig om te weten in dit verband.
Kennelijk heeft die – in jouw ogen in ieder geval niet eens zo extreem lekkere - ervaring wel wat met je gedaan als je sindsdien meer moeite hebt met verplichtingen. Dat kan inderdaad behoorlijk lastig zijn. Maar misschien heb je door die ervaring ook wel een mooie/wijze levensles geleerd? Als je teveel verplichtingen hebt wordt je tenslotte ook maar geleefd. Daar heb ik al vanaf mijn geboorte moeite mee gehad en veel erger kan het niet worden.........hoop ik :P
Iedere drug brengt ervaringen en inzichten mee die je nuchter niet zo snel zal opdoen. Juist door de ontsnapping aan de werkelijkheid krijgt deze een ander gezicht. Dat kan verrijken, maar helaas ook verarmen (vernauwen) als je erdoor beheerst gaat worden.
tomz0r zei:Het lijkt onschuldig vergeleken met jouw meth-ervaring, maar trap daar absoluut niet in.
Het feit dat ik hier op dit forum zit met tal van vragen zegt denk ik al genoeg. Heroïne is een uiterst gevaarlijk goedje. Het draakje oogt lief en onschuldig en strooit je zand in de ogen en als je even niet oplet slaat het zijn giftige staart om je heen en ben je gevangen. Het kan, als je er niet goed mee uitkijkt, je hele leven op een negatieve manier op zijn kop zetten. Sommigen van jullie noemen dit “de hel”. Ik heb er zelf vrienden aan verloren en lang geleden al eens een nichtje, dus ik ken het van nabij…
Met goede kwaliteit en met een gezonde levensstijl kun je er wel 100 mee worden, heb ik al vaker gelezen. Maar hoe weet ik of de heroïne schoon is - dus van goede kwaliteit - als ik nog groen achter de oren ben?
En hoe vind ik een dealer die kwaliteit verkoopt en niet bijvoorbeeld zijn eigen overbodige pillen of andere rommel door mijn heroïne mengt? Adressen hoef ik niet (ook in strijd met de forumregels) maar ik hoor graag hoe ik een goede dealer herken. Dus waar moet ik op letten?.
#14
Ik vermoed eigenlijk dat het vinden van een goede dealer gewoon geluk is. Koop gewoon van verschillende dealers wat in en laat het dan testen bij een testcentrum. Het poedertje wat het beste uit de test komt kan je dan gebruiken, de rest kan je eventueel aan verslaafden geven?
Lang zoeken is het antwoord denk ik...
Lang zoeken is het antwoord denk ik...
#15
speeseend zei:
Roken zou ik achteraf gezien als een onnodig risico zien, om gevaarlijk van heel gevaarlijk te onderscheiden (levensgevaarlijk buiten beschouwing gelaten).
Bedankt voor je advies Eend! Jouw postings neem ik altijd zeer serieus.
Toch zit ik nog met wat vragen en onduidelijkheden.
Is het nou echt allemaal zo persoonlijk of zie ik nog iets over het hoofd?
In het topic 'Heroine snuiven?' schrijft needlefreak:
needlefreak zei:blackminded zei:Geeft dat hetzelfde effect als chinezen?
snuiven komt harder aan dan chinezen. als je het chineest komt het effect langzamer. bij snuiven komt het ineens op.
In datzelfde topic schrijft Janneman:
Janneman zei:... Snuiven is in mijn ervaring zelfs heftiger dan roken: het geeft een roes die eerder te vergelijken is met shotten dan met oken. Niet proberen dus.
Ik heb ook eens gelezen dat snuiven een veel grotere kans geeft op een overdosis. Bovendien zou je er eerder van gaan braken, omdat je de dosering ineens naar binnen krijgt?
Ik wil het graag zo veilig mogelijk gebruiken, want het is al gevaarlijk genoeg. Ik zoek een relaxte roes en niet één die mij compleet van de wereld afschiet. Graag hoor ik nog eens goed de voors en tegens van snuiven en roken.
Bedankt vast.
#16
Sport, baan, zelfverzekerd, stevig op de grond, bla bla bla bla
Als dat zo zou zijn waarom ben je dan zo OP ZOEK??? Illusies najagen is wat je doet, en de kern van illusie is dat je denkt dat het geluk buiten jezelf ligt...
Verstandig gebruik van heroine, alleen de vraag is al heel naief.....vooral doen wat je niet laten kunt, hoop iig dan van harte dat t een eenmalige kotszieke ervaring is....
Als dat zo zou zijn waarom ben je dan zo OP ZOEK??? Illusies najagen is wat je doet, en de kern van illusie is dat je denkt dat het geluk buiten jezelf ligt...
Verstandig gebruik van heroine, alleen de vraag is al heel naief.....vooral doen wat je niet laten kunt, hoop iig dan van harte dat t een eenmalige kotszieke ervaring is....
#17
Tja, het is altijd persoonlijk, een persoonlijke ervaring ![:wink:]()
Bij het snuiven gebruikte ik max. één tot anderhalve streep per avond. Met het roken zat ik al vrij snel op drie strepen...
Het snuiven bezorgde, voor mij in ieder geval, een natuurlijke barrière. Op een gegeven moment kreeg ik het gevoel dat er niet meer in kon, door mijn neus. En natuurlijk was ik ook stoned genoeg, meer dan genoeg. Al die ''negatieve'' eigenschappen als jeuk, honger e.d. zag ik juist als iets verschrikkelijk lekkers.
wat zo'n o.d. betreft, tja, dat heeft eigenlijk één ieder in eigen handen. Zo denk ik er tenminste over. Het voelt een beetje als pulp-fiction scene zonder het nader onderzocht te hebben waarom de beste mevrouw een shot adrenaline nodig had.
Gewoon niet al te dikke lijnen, rustig aan doen en alles moet goed komen, lijkt mij.
Edit:
voor alle duidelijkheid: roken dan spuiten worden over het algemeen als de toedieningsvormen met de grootste verslaving-potentie gezien.
Bij het snuiven gebruikte ik max. één tot anderhalve streep per avond. Met het roken zat ik al vrij snel op drie strepen...
Het snuiven bezorgde, voor mij in ieder geval, een natuurlijke barrière. Op een gegeven moment kreeg ik het gevoel dat er niet meer in kon, door mijn neus. En natuurlijk was ik ook stoned genoeg, meer dan genoeg. Al die ''negatieve'' eigenschappen als jeuk, honger e.d. zag ik juist als iets verschrikkelijk lekkers.
wat zo'n o.d. betreft, tja, dat heeft eigenlijk één ieder in eigen handen. Zo denk ik er tenminste over. Het voelt een beetje als pulp-fiction scene zonder het nader onderzocht te hebben waarom de beste mevrouw een shot adrenaline nodig had.
Gewoon niet al te dikke lijnen, rustig aan doen en alles moet goed komen, lijkt mij.
Edit:
voor alle duidelijkheid: roken dan spuiten worden over het algemeen als de toedieningsvormen met de grootste verslaving-potentie gezien.
#18
^ Hoe rapper de warmte stijgt hoe gehoorzamer je zwijgt.
Waarom eigenlijk heroine Sarori? Persoonlijk zou ik het zelf enkel en alleen doen om te kunnen zeggen dat ik 't tenminste 1 maal gebruikt heb. Als een levenstoevoeging om te kunnen laten vallen, als de echte mannenpraat weer eens om de hoek komt kijken. Je weet wel, als iedereen wat biertjes opheeft en volop interessante verhalen gaat vertellen over hun heldenacties. Wat lijkt het mij dan heerlijk om m'n mouwen zichtbaar te kunnen opstropen en te vertellen dat ik weleens bruin heb gerookt. Op zo'n moment wenst je alleen nog de aanwezigheid van een militair orkest.
Die 4 uur met een zwaar lichaam rondlopen zijn het dus dubbel en dwars waard.
Waarom eigenlijk heroine Sarori? Persoonlijk zou ik het zelf enkel en alleen doen om te kunnen zeggen dat ik 't tenminste 1 maal gebruikt heb. Als een levenstoevoeging om te kunnen laten vallen, als de echte mannenpraat weer eens om de hoek komt kijken. Je weet wel, als iedereen wat biertjes opheeft en volop interessante verhalen gaat vertellen over hun heldenacties. Wat lijkt het mij dan heerlijk om m'n mouwen zichtbaar te kunnen opstropen en te vertellen dat ik weleens bruin heb gerookt. Op zo'n moment wenst je alleen nog de aanwezigheid van een militair orkest.
Die 4 uur met een zwaar lichaam rondlopen zijn het dus dubbel en dwars waard.
#19
splifftail zei:Sport, baan, zelfverzekerd, stevig op de grond, bla bla bla bla
Als dat zo zou zijn waarom ben je dan zo OP ZOEK??? Illusies najagen is wat je doet....
Atropa zei:Waarom eigenlijk heroine Sarori?
Waarom doen mensen de dingen die ze doen?
Waarom wil de één aan een elastieken koord van een hoge brug afspringen en springt een ander liever met één of ander zeil op zijn rug van een hoge berg? Waarom rijd ik zelf liever op 2 wielen dan op 4, ook als het sneller gaat en het aantal bochten toeneemt?
Is dat omdat wij zo de illusie hebben dat wij kunnen vliegen? Of misschien óók wel, omdat wij door die intense en (potentieel) gevaarlijke ervaringen ons er nóg bewuster van zijn dat we leven, dat we zíjn? Op precies dezelfde manier kijk ik tegen drugs aan. Het geeft je nieuwe ervaringen in je leven. Ervaringen die je weer meeneemt in de rest van je leven. Dat laatste kan overigens - zoals met alles - zowel ten goede als ten kwade.
Zo zullen haast alle rokers van een stickie kunnen beamen dat ze het leven – ook als ze daarna weer helemaal nuchter zijn - van een meer relaxte kant zijn gaan bezien. Iemand die psychedelische ervaringen heeft opgedaan staat soms ook anders in het leven. En anders is niet altijd slechter!
Probleem ontstaat naar mijn idee pas als een genotmiddel de overhand gaat krijgen en je uit je leven (met al zijn ups en downs) gaat halen als een nieuwe staat van zijn. Dan vlucht je min of meer permanent voor de werkelijkheid weg. Maar tot die grens is er niets aan de hand.
Mensen zijn hypocriet. Ze zijn doodsbang voor drugs, maar over de hele wereld zijn ze niet aan te slepen. Ik ken geen één cultuur waarin drugs niet op een of andere manier een plaats heeft. De Indianen rookten al vredig hun vredespijp. Hier wemelt het van de kroegen en de alcohol staat vrijelijk in het schap. We maken er zelfs reclame voor!
En daarom dus heroïne. Ik heb die ervaring nog niet en ik wil hem meemaken omdat ik denk dat deze mij kan verrijken. Misschien doet het dat niet eens en dan ben ik gauw klaar. Het is wel een ervaring die mij ten gronde kan richten als ik niet oppas. Datzelfde kan trouwens gebeuren als ik niet oplet en met mijn motor te hard op een bocht afstuif.
Vandaar ook dat ik blij ben met dit forum en dit topic startte. Dat heeft niets met het najagen van illusies te maken, noch met het vertellen van stoere verhalen in de kroeg. Heroïne wordt als een 'loserdrug' gezien, dus zoveel eer valt daar nou niet mee te behalen. Wel kunnen diegenen mét ervaring mij helpen in te zien waar de valkuilen liggen en hoe je het middel zo kunt gebruiken dat je niet voor de bijl gaat. Daar heb ik veel aan! Ik ga toch ook niet in de cockpit van een Boeing 747 plaatsnemen zonder instructeur naast mij die mij de fijne kneepjes van de vliegkunst leert?
En verder zal ik het zelf moeten doen. Gelukkig heb ik een vertrouwenspersoon gevonden die van mijn plannen afweet en die een beetje op mij kan passen. Want dat geheime gedoe (Fuller heeft er weleens over geschreven dat het een gevaar is als je alles stiekum moet doen en het niet kunt delen; een valkuil dus) ligt mij zowiezo niet. Ik vind het al erg genoeg, dat ik als ik heroïne gebruik door de overheid meteen als een soort crimineel wordt gezien.
speeseend zei:Het snuiven bezorgde, voor mij in ieder geval, een natuurlijke barrière. Op een gegeven moment kreeg ik het gevoel dat er niet meer in kon, door mijn neus. En natuurlijk was ik ook stoned genoeg, meer dan genoeg.
Dat is helder Eend! De grens ligt dus in de grootte van het gat
Iedereen alvast een mooie jaarwisseling en een goed 2009! Ik hoop van harte dat al jullie mooie voornemens mogen uitkomen.
Sarori
#20
Laat ik beginnen te zeggen dat jij heel goed weet wat de in's en out's zijn en ik nooit junk in m'n bloed heb gehad. ![:wink:]()
Maar ik ben het er niet mee eens dat voor iedereen de risico's hetzelfde zijn. De ene persoon is eerlijker met zichzelf dan de ander (met name in het begin stadium maakt dit een groot verschil). Bovendien heeft de ene persoon een totaal ander vangnet dan de andere. Zowel van zichzelf dat bijtijds knopen kan doorhakken alsmede van de mensen om zich heen.
Extreem voorbeeld, als je ziet hoe Amy Winehouse met haar crack, coke en H gebruik nog steeds optredens geeft en door de Hollywood suiker en plamuur op haar gezicht er nog steeds decent uit kan zien met behoud van al haar levens voorzieningen en luxe; weet je dat zij, indien ze piet met een bijstandsuitkering was geweest zonder kennissen of vrienden al jaren eerder 3 x was omgekomen in de goot. Uiteraard zijn er zat voorbeelden die hier tussenin zitten.
Het vangnet en eerlijkheid tegenover jezelf maakt ook het verschil tussen bijvoorbeeld een eend die ogenschijnlijk nog een internet aansluiting heeft, eten, onderdak en kleding en een muskus rat die ergens met HIV, met kapotte sokken en loopvoeten op straat ligt.![:wink:]()
Verstandig gebruik betekend goud eerlijk met jezelf zijn, en om de zoveel weken eenmaal en dan unaniem de knip erop. En op dat moment heeft die ene roes bijster weinig te bieden qua leerzaamheid en inspiratie ten opzichte van andere middelen. Dus daarom vroeg ik me af waarom iemand voor deze bijna lege roes kiest?
De enige reden die ik kan bedenken is om te weten met je bewustzijn hoe H voelt, daarin zou ik zelf ook geinteresseerd zijn. Maar om te 'testen' of je sterk genoeg bent vind ik te risicovol want als het echt weloverwogen is, weet je van te voren al dat je dat bent.
Bovendien begrijp je toch niet na 1 x keer gebruiken wat verslaafden nou zo drijft, want door de werking van de eerste keer is nog nooit iemand gevangen gezet. Want zo mooi of lekker is de eerste keer helemaal niet, en de keren daarna eigenlijk ook niet. Het is niet de roes waardoor men verrast wordt in de zin van 'Wow, Wow, Wow'. Het is geen weerstand bieden aan acute obsessieve verliefdheid, dus als men denkt daarmee geconfronteert te worden en dat te kunnen negeren want hen vervolgens sterk zou moeten maken, think again.
Van 1 sigaret begrijp niet je met je duizelige hoofd ook niet waarom mensen het herhaaldelijk blijven kopen. Maar als je een week lang er elke avond 3 rookt krijg je dit begrip wel. Het gaat nooit zo zeer om lekker of fantastisch met geestvernauwende drugs. Juist omdat je niet echt weet waarom je getrokken wordt sta je al heel gauw machteloos. De vishaakjes in je hersenen en het molentje van het draad draait langzaam de vis binnen. Als die trekkracht en weerhaakjes in je hoofd maar verdwijnen, daar doe je het voor.
Als je als 13 jarige op straat zwalkt in de avond uren, met 10 vrienden en jullie als menigte besluiten om in de binnenstad rotzooi te trappen. Met z'n allen handenwrijvend, in een zalige bui joelend om wat komen gaat. Ben je dan in staat om te zeggen jongens ik ga naar huis terwijl je zelf exact dezelfde sfeer proeft als de anderen op dat moment?
Maar ik ben het er niet mee eens dat voor iedereen de risico's hetzelfde zijn. De ene persoon is eerlijker met zichzelf dan de ander (met name in het begin stadium maakt dit een groot verschil). Bovendien heeft de ene persoon een totaal ander vangnet dan de andere. Zowel van zichzelf dat bijtijds knopen kan doorhakken alsmede van de mensen om zich heen.
Extreem voorbeeld, als je ziet hoe Amy Winehouse met haar crack, coke en H gebruik nog steeds optredens geeft en door de Hollywood suiker en plamuur op haar gezicht er nog steeds decent uit kan zien met behoud van al haar levens voorzieningen en luxe; weet je dat zij, indien ze piet met een bijstandsuitkering was geweest zonder kennissen of vrienden al jaren eerder 3 x was omgekomen in de goot. Uiteraard zijn er zat voorbeelden die hier tussenin zitten.
Het vangnet en eerlijkheid tegenover jezelf maakt ook het verschil tussen bijvoorbeeld een eend die ogenschijnlijk nog een internet aansluiting heeft, eten, onderdak en kleding en een muskus rat die ergens met HIV, met kapotte sokken en loopvoeten op straat ligt.
Verstandig gebruik betekend goud eerlijk met jezelf zijn, en om de zoveel weken eenmaal en dan unaniem de knip erop. En op dat moment heeft die ene roes bijster weinig te bieden qua leerzaamheid en inspiratie ten opzichte van andere middelen. Dus daarom vroeg ik me af waarom iemand voor deze bijna lege roes kiest?
De enige reden die ik kan bedenken is om te weten met je bewustzijn hoe H voelt, daarin zou ik zelf ook geinteresseerd zijn. Maar om te 'testen' of je sterk genoeg bent vind ik te risicovol want als het echt weloverwogen is, weet je van te voren al dat je dat bent.
Bovendien begrijp je toch niet na 1 x keer gebruiken wat verslaafden nou zo drijft, want door de werking van de eerste keer is nog nooit iemand gevangen gezet. Want zo mooi of lekker is de eerste keer helemaal niet, en de keren daarna eigenlijk ook niet. Het is niet de roes waardoor men verrast wordt in de zin van 'Wow, Wow, Wow'. Het is geen weerstand bieden aan acute obsessieve verliefdheid, dus als men denkt daarmee geconfronteert te worden en dat te kunnen negeren want hen vervolgens sterk zou moeten maken, think again.
Van 1 sigaret begrijp niet je met je duizelige hoofd ook niet waarom mensen het herhaaldelijk blijven kopen. Maar als je een week lang er elke avond 3 rookt krijg je dit begrip wel. Het gaat nooit zo zeer om lekker of fantastisch met geestvernauwende drugs. Juist omdat je niet echt weet waarom je getrokken wordt sta je al heel gauw machteloos. De vishaakjes in je hersenen en het molentje van het draad draait langzaam de vis binnen. Als die trekkracht en weerhaakjes in je hoofd maar verdwijnen, daar doe je het voor.
Als je als 13 jarige op straat zwalkt in de avond uren, met 10 vrienden en jullie als menigte besluiten om in de binnenstad rotzooi te trappen. Met z'n allen handenwrijvend, in een zalige bui joelend om wat komen gaat. Ben je dan in staat om te zeggen jongens ik ga naar huis terwijl je zelf exact dezelfde sfeer proeft als de anderen op dat moment?