#1
Laat ik beginnen te zeggen dat jij heel goed weet wat de in's en out's zijn en ik nooit junk in m'n bloed heb gehad. ![:wink:]()
Maar ik ben het er niet mee eens dat voor iedereen de risico's hetzelfde zijn. De ene persoon is eerlijker met zichzelf dan de ander (met name in het begin stadium maakt dit een groot verschil). Bovendien heeft de ene persoon een totaal ander vangnet dan de andere. Zowel van zichzelf dat bijtijds knopen kan doorhakken alsmede van de mensen om zich heen.
Extreem voorbeeld, als je ziet hoe Amy Winehouse met haar crack, coke en H gebruik nog steeds optredens geeft en door de Hollywood suiker en plamuur op haar gezicht er nog steeds decent uit kan zien met behoud van al haar levens voorzieningen en luxe; weet je dat zij, indien ze piet met een bijstandsuitkering was geweest zonder kennissen of vrienden al jaren eerder 3 x was omgekomen in de goot. Uiteraard zijn er zat voorbeelden die hier tussenin zitten.
Het vangnet en eerlijkheid tegenover jezelf maakt ook het verschil tussen bijvoorbeeld een eend die ogenschijnlijk nog een internet aansluiting heeft, eten, onderdak en kleding en een muskus rat die ergens met HIV, met kapotte sokken en loopvoeten op straat ligt.![:wink:]()
Verstandig gebruik betekend goud eerlijk met jezelf zijn, en om de zoveel weken eenmaal en dan unaniem de knip erop. En op dat moment heeft die ene roes bijster weinig te bieden qua leerzaamheid en inspiratie ten opzichte van andere middelen. Dus daarom vroeg ik me af waarom iemand voor deze bijna lege roes kiest?
De enige reden die ik kan bedenken is om te weten met je bewustzijn hoe H voelt, daarin zou ik zelf ook geinteresseerd zijn. Maar om te 'testen' of je sterk genoeg bent vind ik te risicovol want als het echt weloverwogen is, weet je van te voren al dat je dat bent.
Bovendien begrijp je toch niet na 1 x keer gebruiken wat verslaafden nou zo drijft, want door de werking van de eerste keer is nog nooit iemand gevangen gezet. Want zo mooi of lekker is de eerste keer helemaal niet, en de keren daarna eigenlijk ook niet. Het is niet de roes waardoor men verrast wordt in de zin van 'Wow, Wow, Wow'. Het is geen weerstand bieden aan acute obsessieve verliefdheid, dus als men denkt daarmee geconfronteert te worden en dat te kunnen negeren want hen vervolgens sterk zou moeten maken, think again.
Van 1 sigaret begrijp niet je met je duizelige hoofd ook niet waarom mensen het herhaaldelijk blijven kopen. Maar als je een week lang er elke avond 3 rookt krijg je dit begrip wel. Het gaat nooit zo zeer om lekker of fantastisch met geestvernauwende drugs. Juist omdat je niet echt weet waarom je getrokken wordt sta je al heel gauw machteloos. De vishaakjes in je hersenen en het molentje van het draad draait langzaam de vis binnen. Als die trekkracht en weerhaakjes in je hoofd maar verdwijnen, daar doe je het voor.
Als je als 13 jarige op straat zwalkt in de avond uren, met 10 vrienden en jullie als menigte besluiten om in de binnenstad rotzooi te trappen. Met z'n allen handenwrijvend, in een zalige bui joelend om wat komen gaat. Ben je dan in staat om te zeggen jongens ik ga naar huis terwijl je zelf exact dezelfde sfeer proeft als de anderen op dat moment?
Maar ik ben het er niet mee eens dat voor iedereen de risico's hetzelfde zijn. De ene persoon is eerlijker met zichzelf dan de ander (met name in het begin stadium maakt dit een groot verschil). Bovendien heeft de ene persoon een totaal ander vangnet dan de andere. Zowel van zichzelf dat bijtijds knopen kan doorhakken alsmede van de mensen om zich heen.
Extreem voorbeeld, als je ziet hoe Amy Winehouse met haar crack, coke en H gebruik nog steeds optredens geeft en door de Hollywood suiker en plamuur op haar gezicht er nog steeds decent uit kan zien met behoud van al haar levens voorzieningen en luxe; weet je dat zij, indien ze piet met een bijstandsuitkering was geweest zonder kennissen of vrienden al jaren eerder 3 x was omgekomen in de goot. Uiteraard zijn er zat voorbeelden die hier tussenin zitten.
Het vangnet en eerlijkheid tegenover jezelf maakt ook het verschil tussen bijvoorbeeld een eend die ogenschijnlijk nog een internet aansluiting heeft, eten, onderdak en kleding en een muskus rat die ergens met HIV, met kapotte sokken en loopvoeten op straat ligt.
Verstandig gebruik betekend goud eerlijk met jezelf zijn, en om de zoveel weken eenmaal en dan unaniem de knip erop. En op dat moment heeft die ene roes bijster weinig te bieden qua leerzaamheid en inspiratie ten opzichte van andere middelen. Dus daarom vroeg ik me af waarom iemand voor deze bijna lege roes kiest?
De enige reden die ik kan bedenken is om te weten met je bewustzijn hoe H voelt, daarin zou ik zelf ook geinteresseerd zijn. Maar om te 'testen' of je sterk genoeg bent vind ik te risicovol want als het echt weloverwogen is, weet je van te voren al dat je dat bent.
Bovendien begrijp je toch niet na 1 x keer gebruiken wat verslaafden nou zo drijft, want door de werking van de eerste keer is nog nooit iemand gevangen gezet. Want zo mooi of lekker is de eerste keer helemaal niet, en de keren daarna eigenlijk ook niet. Het is niet de roes waardoor men verrast wordt in de zin van 'Wow, Wow, Wow'. Het is geen weerstand bieden aan acute obsessieve verliefdheid, dus als men denkt daarmee geconfronteert te worden en dat te kunnen negeren want hen vervolgens sterk zou moeten maken, think again.
Van 1 sigaret begrijp niet je met je duizelige hoofd ook niet waarom mensen het herhaaldelijk blijven kopen. Maar als je een week lang er elke avond 3 rookt krijg je dit begrip wel. Het gaat nooit zo zeer om lekker of fantastisch met geestvernauwende drugs. Juist omdat je niet echt weet waarom je getrokken wordt sta je al heel gauw machteloos. De vishaakjes in je hersenen en het molentje van het draad draait langzaam de vis binnen. Als die trekkracht en weerhaakjes in je hoofd maar verdwijnen, daar doe je het voor.
Als je als 13 jarige op straat zwalkt in de avond uren, met 10 vrienden en jullie als menigte besluiten om in de binnenstad rotzooi te trappen. Met z'n allen handenwrijvend, in een zalige bui joelend om wat komen gaat. Ben je dan in staat om te zeggen jongens ik ga naar huis terwijl je zelf exact dezelfde sfeer proeft als de anderen op dat moment?