#1
Allright, klinkt goed Ra.
Goed bezig,![:)]()
keep it up!
Goed bezig,
Clean blijven!
180 antwoorden
68 weergaven
18-5-2026
#2
Hai Rara,
Goed van je dat je het allemaal weer oppakt!
Het vertrouwen weer terugkrijgen van je vrienden, omdat ze de echte Ra weer terugzien.
Een baan aannemen om je studie te kunnen betalen voor wat je echt wilt.
Petje af, that's the spirit!
Alleen, geef jezelf niet teveel de schuld dat het allemaal door je verleden komt. Wat je zegt, je hebt ook heel veel wijsheid ontwikkeld wat je straks weer goed kan gebruiken in die baan.
Er zijn ook veel niet gebruikers die niet de studie hebben kunnen doen doordat hun leven anders verliep. Gelukkig heb je nu wel de keus, en de mogelijkheid, om dat te gaan doen wat je graag wilt.
Heeft ooit iemand gezegd dat het leven een makkie is......
groetjes, Nonna
Goed van je dat je het allemaal weer oppakt!
Het vertrouwen weer terugkrijgen van je vrienden, omdat ze de echte Ra weer terugzien.
Een baan aannemen om je studie te kunnen betalen voor wat je echt wilt.
Petje af, that's the spirit!
Alleen, geef jezelf niet teveel de schuld dat het allemaal door je verleden komt. Wat je zegt, je hebt ook heel veel wijsheid ontwikkeld wat je straks weer goed kan gebruiken in die baan.
Er zijn ook veel niet gebruikers die niet de studie hebben kunnen doen doordat hun leven anders verliep. Gelukkig heb je nu wel de keus, en de mogelijkheid, om dat te gaan doen wat je graag wilt.
Heeft ooit iemand gezegd dat het leven een makkie is......
groetjes, Nonna
#3
Do I feel guilty, about an imperfect life?
It's time for me to take what's mine,
I don't want to
live in the present
I make myself ill, at times I'm happy.
But your society makes me scared.
My past involves my future,
I have to manifest my destiny...
If I lose myself, I lose what's precious
And if there's not something wrong with me
I know there should be.
But your society makes me sad.
If invisibility could be achieved
life could be so nice,
I could walk around, be around
and nobody,
nobody wouldd know I was around
But your society makes me scared
- Johnny Thunders.
It's time for me to take what's mine,
I don't want to
live in the present
I make myself ill, at times I'm happy.
But your society makes me scared.
My past involves my future,
I have to manifest my destiny...
If I lose myself, I lose what's precious
And if there's not something wrong with me
I know there should be.
But your society makes me sad.
If invisibility could be achieved
life could be so nice,
I could walk around, be around
and nobody,
nobody wouldd know I was around
But your society makes me scared
- Johnny Thunders.
#4
Hey,
Ik heb vooral veel steun gehad met de posts van RARA, eend speedjunk fnea en kanarie!!
Voor mij is het niet zo zeer de craving, of zucht zoals jullie zeggen! Maar ergen zal da toch wel spelen! Na 4 dagen zonder heb ik toch wer 5mg meth. genomen ! Kna nie anders! Werken , kids etc. Heb nu ook wel xANAX maar toch , liever niet! Hoe raak ik van die 3 mg. mg. af zonder dat het m'n leven overhoop gooit! Tot 2mg. gaat het nog maar dan .... Heb vooral heel veel schrik voor fysiek, onrust enz.. Heb een job met verantw.? Twee kids etc... Craving, what hell nooo, alleen angst om ziek te worden en om mijn dagelijkse, niet altijd zo simmpele zaken normaal te kunnen afwerken!! Net zoals bij zoveel van jullie wet der hier niemand (quassi) over wat ik het heb!! Heb vorige week ziekteverloof wegens griep van mij en the kids gehad maar da kan nie elke week!!! Nu wil ik vooral van die 2,5 af zonder toestanden!!
Heb veel aan jullie forum gehad!!
Liefs, nina
Ik heb vooral veel steun gehad met de posts van RARA, eend speedjunk fnea en kanarie!!
Voor mij is het niet zo zeer de craving, of zucht zoals jullie zeggen! Maar ergen zal da toch wel spelen! Na 4 dagen zonder heb ik toch wer 5mg meth. genomen ! Kna nie anders! Werken , kids etc. Heb nu ook wel xANAX maar toch , liever niet! Hoe raak ik van die 3 mg. mg. af zonder dat het m'n leven overhoop gooit! Tot 2mg. gaat het nog maar dan .... Heb vooral heel veel schrik voor fysiek, onrust enz.. Heb een job met verantw.? Twee kids etc... Craving, what hell nooo, alleen angst om ziek te worden en om mijn dagelijkse, niet altijd zo simmpele zaken normaal te kunnen afwerken!! Net zoals bij zoveel van jullie wet der hier niemand (quassi) over wat ik het heb!! Heb vorige week ziekteverloof wegens griep van mij en the kids gehad maar da kan nie elke week!!! Nu wil ik vooral van die 2,5 af zonder toestanden!!
Heb veel aan jullie forum gehad!!
Liefs, nina
#5
Ninanina zei:Heb vooral heel veel schrik voor fysiek, onrust enz.. Heb een job met verantw.? Twee kids etc... Craving, what hell nooo, alleen angst om ziek te worden en om mijn dagelijkse, niet altijd zo simmpele zaken normaal te kunnen afwerken!! Net zoals bij zoveel van jullie wet der hier niemand (quassi) over wat ik het heb!! Heb vorige week ziekteverloof wegens griep van mij en the kids gehad maar da kan nie elke week!!! Nu wil ik vooral van die 2,5 af zonder toestanden!!
Hoi Nina,
Jawel hoor, ik weet precies hoe zwaar afkicken is met kleine kinderen en een zware baan
Knap dat je het toch zo goed volhoudt met al die ballen in de lucht houden. Kinderen vragen juist meer aandacht als je die als ouder net even minder kan geven; dan kom je in een vicieuze cirkel waar heel moeijk uit te komen is, I know...
Al eens aan een hele langzame afbouw m.b.v. Temgesic (= buprenorfine), net als de Eend, gedacht? Buprenorfine vermindert trek naar opiaten, wat toch iets meer rust geeft, en áls je zou gebruiken heeft het nauwelijks effect. Bovendien is de afkick veel minder heftig in vergelijking met bijv. Meet.
Je kan dit rapport bekijken, de info die hierin staat sluit goed aan bij hoe ik alles ervaren heb met de Bupe-afkick (meerdere keren):
http://www.vad.be/docs/dossiers/dossier_buprenorfine.pdf
Of toch maar even stabiel blijven op de Meet?
Suc6!
@ Nonna:
Thanx... je hebt helemaal gelijk; juist de negatieve ervaringen bepalen onze levenservaring en levenswijsheid... als je het om weet te buigen naar positieve energie, althans
Groetjes,
R@
#6
Hoi,
Eerst en vooral thanks voor de response!! Probeer nu iets te schrijven met ne zoon van 8 naast me die de hele tijd vraagt "mama, wa wil da zeggen? Mama waarom schrijf je dat?...En ene van drie die zegt mamaaaa, ik wil chocomelk, mamaaa ik wil een knuffel; mamaaa ik wil; ik wil en ik wil.... Daarbij babysit ik ook nog op een klein, ontzettend lief klein Japans meisje van 11 maanden die de hele tijd whee whee zegt! Mijn lief is naar de nederlandse les, Heb toch weeral mijn 2,5 genomen, anders nie te doen!! Temgesic? Mag ik der dan zeker van zijn dat ik ervan af kom? Want dat is uiteindelijk wat ik wil!!! Of toch maar gewoon doorbijten. Mezelf niet goed maar ook niet enorm slecht voelen voor nog een aantal maanden (Van 2,5 tot 0 elke twee weken 10%... lange tijd).
Wil der vanaf!!
Hoe oud zijn jou kids en hebben die zich ooit vragen gesteld? En wat voor antwoorden had je dan? Eerlijk zijn of een verhaaltje vertellen?
Liefs,
en om mijn zoon een plezier te doen (want dit is een mail naar een vriendin!) :rockband
(wou proberen 'rockband smiley)
Eerst en vooral thanks voor de response!! Probeer nu iets te schrijven met ne zoon van 8 naast me die de hele tijd vraagt "mama, wa wil da zeggen? Mama waarom schrijf je dat?...En ene van drie die zegt mamaaaa, ik wil chocomelk, mamaaa ik wil een knuffel; mamaaa ik wil; ik wil en ik wil.... Daarbij babysit ik ook nog op een klein, ontzettend lief klein Japans meisje van 11 maanden die de hele tijd whee whee zegt! Mijn lief is naar de nederlandse les, Heb toch weeral mijn 2,5 genomen, anders nie te doen!! Temgesic? Mag ik der dan zeker van zijn dat ik ervan af kom? Want dat is uiteindelijk wat ik wil!!! Of toch maar gewoon doorbijten. Mezelf niet goed maar ook niet enorm slecht voelen voor nog een aantal maanden (Van 2,5 tot 0 elke twee weken 10%... lange tijd).
Wil der vanaf!!
Hoe oud zijn jou kids en hebben die zich ooit vragen gesteld? En wat voor antwoorden had je dan? Eerlijk zijn of een verhaaltje vertellen?
Liefs,
en om mijn zoon een plezier te doen (want dit is een mail naar een vriendin!) :rockband
(wou proberen 'rockband smiley)#7
Ik zou echt de Temgesic proberen, het scheelt echt een hoop; het is veel minder zwaar afkicken. Je kan het héél langzaam afbouwen.Temgesic? Mag ik der dan zeker van zijn dat ik ervan af kom? Want dat is uiteindelijk wat ik wil!!! Of toch maar gewoon doorbijten.
Hoe oud zijn jou kids en hebben die zich ooit vragen gesteld? En wat voor antwoorden had je dan? Eerlijk zijn of een verhaaltje vertellen?
Mijn zoons zijn nu 2, 8 en 9 jaar. Ik heb longemfyseem en de eerste dagen van de afkick (laatste jaar 3x van Meet/Bupe) lag ik veel op bed en zei ik dat het daar van kwam. Ik kreeg ook altijd last van m'n longen, dus was het toch niet gelogen...
En verder: tijdens de afkick gaf ik mezelf veel rust. Dus: "Schat, om 4 uur doen we een spelletje, maar eerst wil mamma even rustig lezen/muziek luisteren etc."
Ik probeerde het altijd duidelijk voor de kinderen te houden en ze kort, maar krachtig aandacht te geven: even knuffelen, even een spelletje. Het gaat tenslotte om de kwaliteit en niet de kwantiteit. Maar in dat "even-moment" wel echt alle aandacht geven.
Ik heb nu sinds 3 jaar weer een partner; dat scheelt ook. En toen ik nog alleen met de oudste 2 kinderen was, waren zij maar de helft van de week en schoolvakanties bij mij (nu wonen we ruim een jaar fulltime met z'n 5-en). Ik ben altijd juf geweest (3-4 dgn. p.w.), dus dan plande ik de afkick altijd in de vakantie als zij bij hun vader waren.
En ik heb altijd vrienden, familie en bijv. ouders van vriendjes van de kinderen gehad bij wie ze ook konden spelen.
Ik moet wel zeggen dat het met de jongste het zwaarst was; die willen juist aandacht als jij het als moeder net even niet kan geven; dat voelen ze als de beste. Dus met hem: heel vaak korte momenten even spelen (een puzzel ofzo) en een megavette-knuffel, kiekeboe-spelen; dat soort dingen...
Verder: ik slikte Gabapentine tegen de spierpijn (dat was bij mij het ergste), misschien een tip voor jou?
Suc6!
#8
ik vind het knap om met kids om je heen af te kicken.dat lijk me niet makkelijk.
ik heb een hond 15 jaar gehad en dat vond ik al een verantwoording.
mag gezegd worden: PETJE AF.
ik heb een hond 15 jaar gehad en dat vond ik al een verantwoording.
mag gezegd worden: PETJE AF.
#9
ik heb bewondering voor mensen die na lange tijd clean worden en vooral blijven.
#10
Goed gedaan hoor, de verleidingstest met vlag en wimpel doorstaan ![:)]()
Dat zijn die verradelijke momenten die je kunnen maken of breken.
Het enigste wat je er van weerhoudt om op van die momenten tóch weer te gaan gebruiken, is je wilskracht. Wat zegt je gevoel op zo'n moment, hoe verloopt je gedachtengang...
Als je er nog niet klaar voor bent om écht nee te zeggen, zal die gedachtengang uiteindelijk leiden tot een goed excuus om het voor jezelf goed te praten, en toch weer te gebruiken.
Van: ohhh, het is zo lekker, 1 keertje maar, dan maakt het toch niet uit.
niemand hoeft het te weten, en van 1 keer raak je toch niet meteen weer verslaafd...
Of, ik ben al zo lang zo goed bezig, ik heb het eigenlijk gewoon verdiend.
Even 1 keertje relaxen, dat moet kunnen toch....
Als er op zulke momenten dit soort gedachtes door je heen gaan, is dat geen goed teken!
En dat kunnen het er hier veel met me eens zijn denk ik.
Wanneer dit soort dingen door je hoofd schieten, duurt het niet lang voor je terugvalt.
Pas wanneer je op van die verradelijke momenten niet alleen met woorden, maar echt met je gedachten overtuigd bent dat je het niet wilt, zul je pas slagen.
Als je op zulke momenten oprecht zoiets hebt van, tuurlijk is het gevoel bij het gebruiken even heerlijk, maar ik weet dondersgoed wat de gevolgen zijn. En dat wil ik NIET.
Dat is het gewoon echt niet waard. Zeker na alles wat ik heb moeten doorstaan om zo ver te komen... Dat alles weggooien voor dat korte lekkere gevoel waarvan je WEET dat je er ENORM spijt van gaat krijgen achteraf....NEE
Natuurlijk zal bij iedereen het allereerst even schrikken zijn... ineens zie je het al weer helemaal voor je hoe je aan het gebruiken bent, hoe lekker het is, en de twijfel.
Heel kort ga je er onbewust toch over nadenken... zal ik het doen?
Maar dan moet er echt binnen een paar minuten de omslag komen.
Het verstand moet dan overheersen, en heel snel de voor en nadelen afwegen.
De conclusie moet dan snel gemaakt worden: Het is het in de verre verste niet waard.
Ik doe het niet.
Als je dan toch nog uren of dagen blijft malen...blijft nadenken van, zal ik het doen...blijft smoesjes verzinnen om het voor jezelf goed te praten... dan is het Clean-Kwartje nog niet gevallen. Dan is de grote ommezwaai naar de échte wil om clean te blijven er gewoon niet, en ga je voor de bijl... zo ben je vorige keren teruggevallen.
Dat is het mooie wat ik ook bij jou lees R@R@, Die knop is bij jou deze keer ook om.
Deze keer ga je NIET terugvallen!
Je zegt het niet alleen met woorden, maar ook met je verstand en je gedachten!
Als het toch door je hoofd blijft spoken... lees nog even je eigen gemaakte lijstje met AL die redenen die je voor jezelf hebt opgeschreven waarom jij NIET gaat gebruiken.
Wat jouw redenen zijn om clean te BLIJVEN.
Die hele lange lijst, met enorm sterke argumenten, die weegt nou eenmaal in de verre verste niet op tegen dat ene keertje toch weer gebruiken met alle bekende gevolgen van dien.
Redenen genoeg om jezelf in een paar seconden te overtuigen dat je de juiste beslissing neemt.
Voor JEZELF! want JIJ hebt dat lijstje gemaakt met dingen die voor JOU belangrijk zijn.
Anyway, want ik zit weer te ratelen op mijn qwerty tot mijn vingertoppen er bloederig af vliegen![:wink:]()
Je mag trots zijn op jezelf dat je deze "test" doorstaan hebt meid.
Wederom een overwinning die je mag toevoegen aan je lijstje met overwinningen!
Want een overwinning dat is het!
Je eerste directe confrontatie sinds je clean bent, en je bent niet teruggevallen!
Dat geeft weer meer zelfvertrouwen dat je bij een eventuele volgende verleiding in de toekomst wederom de juiste beslissing zult maken.
Lekker clean blijven en genieten van het leven!![:)]()
Dat zijn die verradelijke momenten die je kunnen maken of breken.
Het enigste wat je er van weerhoudt om op van die momenten tóch weer te gaan gebruiken, is je wilskracht. Wat zegt je gevoel op zo'n moment, hoe verloopt je gedachtengang...
Als je er nog niet klaar voor bent om écht nee te zeggen, zal die gedachtengang uiteindelijk leiden tot een goed excuus om het voor jezelf goed te praten, en toch weer te gebruiken.
Van: ohhh, het is zo lekker, 1 keertje maar, dan maakt het toch niet uit.
niemand hoeft het te weten, en van 1 keer raak je toch niet meteen weer verslaafd...
Of, ik ben al zo lang zo goed bezig, ik heb het eigenlijk gewoon verdiend.
Even 1 keertje relaxen, dat moet kunnen toch....
Als er op zulke momenten dit soort gedachtes door je heen gaan, is dat geen goed teken!
En dat kunnen het er hier veel met me eens zijn denk ik.
Wanneer dit soort dingen door je hoofd schieten, duurt het niet lang voor je terugvalt.
Pas wanneer je op van die verradelijke momenten niet alleen met woorden, maar echt met je gedachten overtuigd bent dat je het niet wilt, zul je pas slagen.
Als je op zulke momenten oprecht zoiets hebt van, tuurlijk is het gevoel bij het gebruiken even heerlijk, maar ik weet dondersgoed wat de gevolgen zijn. En dat wil ik NIET.
Dat is het gewoon echt niet waard. Zeker na alles wat ik heb moeten doorstaan om zo ver te komen... Dat alles weggooien voor dat korte lekkere gevoel waarvan je WEET dat je er ENORM spijt van gaat krijgen achteraf....NEE
Natuurlijk zal bij iedereen het allereerst even schrikken zijn... ineens zie je het al weer helemaal voor je hoe je aan het gebruiken bent, hoe lekker het is, en de twijfel.
Heel kort ga je er onbewust toch over nadenken... zal ik het doen?
Maar dan moet er echt binnen een paar minuten de omslag komen.
Het verstand moet dan overheersen, en heel snel de voor en nadelen afwegen.
De conclusie moet dan snel gemaakt worden: Het is het in de verre verste niet waard.
Ik doe het niet.
Als je dan toch nog uren of dagen blijft malen...blijft nadenken van, zal ik het doen...blijft smoesjes verzinnen om het voor jezelf goed te praten... dan is het Clean-Kwartje nog niet gevallen. Dan is de grote ommezwaai naar de échte wil om clean te blijven er gewoon niet, en ga je voor de bijl... zo ben je vorige keren teruggevallen.
Dat is het mooie wat ik ook bij jou lees R@R@, Die knop is bij jou deze keer ook om.
Deze keer ga je NIET terugvallen!
Je zegt het niet alleen met woorden, maar ook met je verstand en je gedachten!
Als het toch door je hoofd blijft spoken... lees nog even je eigen gemaakte lijstje met AL die redenen die je voor jezelf hebt opgeschreven waarom jij NIET gaat gebruiken.
Wat jouw redenen zijn om clean te BLIJVEN.
Die hele lange lijst, met enorm sterke argumenten, die weegt nou eenmaal in de verre verste niet op tegen dat ene keertje toch weer gebruiken met alle bekende gevolgen van dien.
Redenen genoeg om jezelf in een paar seconden te overtuigen dat je de juiste beslissing neemt.
Voor JEZELF! want JIJ hebt dat lijstje gemaakt met dingen die voor JOU belangrijk zijn.
Anyway, want ik zit weer te ratelen op mijn qwerty tot mijn vingertoppen er bloederig af vliegen
Je mag trots zijn op jezelf dat je deze "test" doorstaan hebt meid.
Wederom een overwinning die je mag toevoegen aan je lijstje met overwinningen!
Want een overwinning dat is het!
Je eerste directe confrontatie sinds je clean bent, en je bent niet teruggevallen!
Dat geeft weer meer zelfvertrouwen dat je bij een eventuele volgende verleiding in de toekomst wederom de juiste beslissing zult maken.
Lekker clean blijven en genieten van het leven!
#11
Moet ik het met de Eend eens zijn Rara,
Verander op zijn minst van telefoonnummer.
Zodat jij in ieder geval niet gebeld kunt worden!!
Dat lijkt me een stuk gemakkelijker.
Als je niet gebeld word, hoef je ook geen nee te zeggen.
Ik heb ook een ander nummer genomen, en alle nummers van dealers er uit geflikkert.
Dat maakt de drempel al een heel stuk hoger om bij een dipje terug te vallen hoor!
Natuurlijk, als je écht wilt dan vind je alsnog wel weer een contact om te scoren.
Daar zijn we met zijn allen erg creatief en volhoudend in als het daar om gaat.
Maar het wordt je dan wel een stuk moeilijker gemaakt.
En tegen de tijd dat je dan eindelijk pas kunt scoren heb je toch meer tijd gehad om je nog te bedenken...
Baat het niet dan schaad het niet toch!
Grtz Yorrie (![:grin:]()
)
Verander op zijn minst van telefoonnummer.
Zodat jij in ieder geval niet gebeld kunt worden!!
Dat lijkt me een stuk gemakkelijker.
Als je niet gebeld word, hoef je ook geen nee te zeggen.
Ik heb ook een ander nummer genomen, en alle nummers van dealers er uit geflikkert.
Dat maakt de drempel al een heel stuk hoger om bij een dipje terug te vallen hoor!
Natuurlijk, als je écht wilt dan vind je alsnog wel weer een contact om te scoren.
Daar zijn we met zijn allen erg creatief en volhoudend in als het daar om gaat.
Maar het wordt je dan wel een stuk moeilijker gemaakt.
En tegen de tijd dat je dan eindelijk pas kunt scoren heb je toch meer tijd gehad om je nog te bedenken...
Baat het niet dan schaad het niet toch!
Grtz Yorrie (
#12
speeseend zei:En leer met de overgebleven onvoorziene situaties dealen.
Zal dat maar niet letterlijk nemen, Duck!
(Was toch op een fiasco uitgedraaid. Als ik met een dealertje had afgesproken, was ik zo zenuwachtig dat ik 9 en de 10 keer mn bolletje van de zenuwen liet vallen en als ik politie zag wist ik zeker: Zij zien dat ik bruin aan het kopen ben! Ik word gepakt! Ik kom vast te zitten!
En als ik met een verslaafde was, was ik altijd bang om beroofd te worden, daarom ging ik nooit met ze om, ben echt een schijterd wat dat betreft, wat maar goed is ook, sommige angsten moet je niet willen overwinnen
En om bij het topic te blijven: ik ben vandaag jarig (HIEP HIEP HOER@R@!) en ik heb vaak gehad dat ik op 31 december (afgelopen keer nog
). Dat ging bij mij echt een paar keer per jaar zo: oudjaarsnacht, dag vóór verjaardag, elke eerste van de maand, etc.
Maar nu dus niet, ik ben mijn nieuwe levensjaar ingegaan zonder die gebruikelijke onrust, fijn is dat.
Ja, nog steeds lyrisch over mijn eigen clean zijn, sorry boys, wordt vast beetje irri, maar dat weerhoudt mij lekker niet om het van de daken te blijven schreeuwen!
Wie weet hebben de afbouwers onder ons er wat aan (Yoro?) i.p.v. dat het irri is?
Hoihoi!
#13
Is voor mij zeer zeker alles behalve irri hoor rara!!!
Het laat me alleen maar zien hoe het kan zijn straks wanneer ik ook eindelijk zo ver ben.
And i like what I see![:)]()
Owja, enne.....
ER IS ER ÉÉN JARIG HOE-R@R@, HOE-R@R@,
DAT KUN JE WEL ZIEN DAT BEN JIJ!!!
HIEPPERDEPIEP, HOE-R@R@ HIEPPERDEPIEP, HOE-R@R@ HIEPPERDEPIEP, HOE-R@R@
Zo, heb ik toch even virtueel voor je gezongen![:grin:]()
Proficiat meid, dat er nog vele cleane en gelukkige jaren mogen volgen![:)]()
Het laat me alleen maar zien hoe het kan zijn straks wanneer ik ook eindelijk zo ver ben.
And i like what I see
Owja, enne.....
ER IS ER ÉÉN JARIG HOE-R@R@, HOE-R@R@, DAT KUN JE WEL ZIEN DAT BEN JIJ!!!
HIEPPERDEPIEP, HOE-R@R@ HIEPPERDEPIEP, HOE-R@R@ HIEPPERDEPIEP, HOE-R@R@
Zo, heb ik toch even virtueel voor je gezongen
Proficiat meid, dat er nog vele cleane en gelukkige jaren mogen volgen
#14
Hoi Sarori,
Dank je! Ik heb eens zitten snuffelen in jouw posts (zijn er érg veel) omdat ik nieuwsgierig ben naar wie jij bent.
Weet je wat; ik vraag gewoon en ik zie wel of en zo ja; in hoeverre jij antwoord kunt/wilt geven.
Komt 'ie:
- Ben jij ook verslaafd? Waaraan?
- Heb jij ook een gezin etc.?
Ik ben erg benieuwd omdat ik merk dat je je zinnen heel nauwgezet weergeeft, je verstand van zaken hebt (professioneel of door eigen ervaring) en heel betrokken bent bij iedereen. En dat maakt me juist nog nieuwsgieriger...
Ik hoor het wel (of niet![:wink:]()
).
@ Yoro, thanxx voor die prachtige solo, zou Michael jaloers op kunnen zijn. Kan volgend jaar wel iets meer in de maat (draait allemaal om de juiste timing, jongen!) , maar verder prima gezongen, Yorrie-boy!![:wink:]()
Groetjes, R@r@ (die nog van de laatste 26 minuten jarig-zijn gaat genieten) (By the way, ook jarig zijn voelt clean veel leuker).
Dank je! Ik heb eens zitten snuffelen in jouw posts (zijn er érg veel) omdat ik nieuwsgierig ben naar wie jij bent.
Weet je wat; ik vraag gewoon en ik zie wel of en zo ja; in hoeverre jij antwoord kunt/wilt geven.
Komt 'ie:
- Ben jij ook verslaafd? Waaraan?
- Heb jij ook een gezin etc.?
Ik ben erg benieuwd omdat ik merk dat je je zinnen heel nauwgezet weergeeft, je verstand van zaken hebt (professioneel of door eigen ervaring) en heel betrokken bent bij iedereen. En dat maakt me juist nog nieuwsgieriger...
Ik hoor het wel (of niet
@ Yoro, thanxx voor die prachtige solo, zou Michael jaloers op kunnen zijn. Kan volgend jaar wel iets meer in de maat (draait allemaal om de juiste timing, jongen!) , maar verder prima gezongen, Yorrie-boy!
Groetjes, R@r@ (die nog van de laatste 26 minuten jarig-zijn gaat genieten) (By the way, ook jarig zijn voelt clean veel leuker).
#15
Hoi R@R@,
Op de valreep lees ik nog dat je vandaag jarig bent. Ik zal je het liedje maar besparen, want ik ben vandaag niet zo goed bij stem. Maar toch Proficiat en ik wens je nog heel veel geluk, wijsheid en cleane jaren toe!! Pluk de dag en maak er wat van.
Dat telefoonnummer zou ik ook al lang weggegooid hebben. Geen zin in gezeik en gestress van lieden die het toch maar blijven proberen....
Maar als jij dat allemaal moeiteloos kunt weerstaan, wie ben ik dan...
Geniet nog even lekker van je verjaardag. Ik drink er eentje op!
Op de valreep lees ik nog dat je vandaag jarig bent. Ik zal je het liedje maar besparen, want ik ben vandaag niet zo goed bij stem. Maar toch Proficiat en ik wens je nog heel veel geluk, wijsheid en cleane jaren toe!! Pluk de dag en maak er wat van.
Dat telefoonnummer zou ik ook al lang weggegooid hebben. Geen zin in gezeik en gestress van lieden die het toch maar blijven proberen....
Maar als jij dat allemaal moeiteloos kunt weerstaan, wie ben ik dan...
Geniet nog even lekker van je verjaardag. Ik drink er eentje op!
#16
Hoi Sarori,
Ik lees net over je HIV en ik denk dat het misschien daarom komt dat je je zo genuanceerd uitdrukt en zo betrokken bent, of was je dat altijd al?
Ik snap jouw reactie ook wel, jij wordt denk ik vaak met vooroordelen geconfronteerd, dus zal je daarom zelf genuanceerder zijn.
Ik ben van nature ook best genuanceerd, behalve over verslaafden (die echt in de scene zitten), maar dat zegt idd misschien nog wel meer over mij dan over hen.
Ik hoop dat je je, ondanks je ziekte, toch relatief goed voelt; als ik jouw posts zo lees zit dat geloof ik wel snor.
Groetjes, R@r@
Ik lees net over je HIV en ik denk dat het misschien daarom komt dat je je zo genuanceerd uitdrukt en zo betrokken bent, of was je dat altijd al?
Ik snap jouw reactie ook wel, jij wordt denk ik vaak met vooroordelen geconfronteerd, dus zal je daarom zelf genuanceerder zijn.
Ik ben van nature ook best genuanceerd, behalve over verslaafden (die echt in de scene zitten), maar dat zegt idd misschien nog wel meer over mij dan over hen.
Ik hoop dat je je, ondanks je ziekte, toch relatief goed voelt; als ik jouw posts zo lees zit dat geloof ik wel snor.
Groetjes, R@r@
#17
en als je weer eens een keer uitglijd is ook nog geen ramp als je maar niet blijf hangen en jezelf weer oppak.ik zie het zo:als ik het moeilijk heb ga ik geen eindeloze strijd met mezelf meer aan. zonde van mijn energie.ik neem wat ik denk nodig te hebben om door te kennen gaan.als ik pijn heb neem ik een pijnstiller etc.net als eten,als ik trek in iets heb neem ik dat.je leef maar 1x
#18
Nou R@R@, daar komt ie:
Ik ben getrouwd geweest en heb twee puberende zonen. Bij de jongste gaat het allemaal smooth en die zit hier dan ook zo'n 3-4 avonden per week mijn pc in beslag te nemen![:)]()
Hij is net weg nu, nadat we nog even (illegaal) dwars door het bos over stoffige bospaden met de auto een soort wilde rallyrit hebben gereden.
De oudste kost zijn moeder en mij soms nogal wat hoofdbrekens. Hij is wel eens in aanraking geweest met de politie, blowend op school betrapt, spijbelde veel en meer van dat soort dingen. In de slechtste periode kon je geen land meer met hem bezeilen, want hij deed precies waar hij zelf zin in had en kwam ook alleen thuis (bij zijn moeder) als hij daar zin in had. Ik zag hem maar amper. Dat was vooral omdat hij wist dat ik aan hem kon zien als ie weer eens onder invloed verkeerde en aangezien dat op een gegeven moment vrijwel de gehele dag continu het geval was, mijdde hij mij als de pest. Dat deed zeer natuurlijk. Zijn moeder is wat naïever in die dingen, had het allemaal niet zo door en was dus ook veel makkelijker te manipuleren.
Ik heb het idee dat het ergste achter de rug is nu en dat hij tot inkeer aan het komen is. Dat is maar goed ook, want wij hebben ons vreselijke zorgen gemaakt dat hij misschien weleens aan de hardere drugs zou gaan. Zo zag ik een beetje wat voor soort vrienden hij had en dat stemde mij nou niet echt hoopvol. Het bijpasssende junkengedrag van stelen, liegen en bedriegen, had hij in ieder geval al behoorlijk goed ontwikkeld. De laatste weken zoekt hij gelukkig weer contact en dat doet mijn vaderhart goed.
Ik heb dus geen echt gezin meer, want ik woon momenteel alleen, maar wel op steenworp afstand van de kids, die samen met hun moeder en haar nieuwe man wonen. Ik heb er bewust voor gekozen dichtbij mijn kinderen te wonen, zeker in de moeilijke puberjaren. Dat werd mogelijk toen een latere relatie (met een man) op de klippen liep. Ieder nadeel heb zo zijn voordeel![:)]()
Mijn twee boys hebben dus een heuse homovader. Gelukkig is dat geen probleem voor ze en ze weten haast ook niet beter omdat ik uit de kast kwam toen ze nog heel klein waren.
Ik ben verslaafd aan roken, maar dan heb je het wel gehad. Ik hou van een blowtje, maar heb dat nu alweer een paar maanden niet gedaan.Heb met van alles geëxperimenteerd in mijn leven, maar op de een of andere manier is het nooit verder gekomen dan wat recreatief gedoe. Misschien komt dat ook wel omdat ik de nadelige gevolgen zo van dichtbij heb meegemaakt. In een ander topic heb ik dacht ik al eens beschreven dat mijn jeugd behoorlijk is verzuurd door een aan alcohol verslaafde moeder en in weer een ander topic heb ik al eens geschreven dat ik een nichtje, die vroeger nog bij ons in huis had gewoond, aan de hero heb verloren. In mijn latere leven kom ik voortdurend weer in aanraking met mensen die op de een of andere manier niet met drugs kunnen omgaan. In de homoscene wordt behoorlijk veel gebruikt (ik vermoed weleens tegen de eenzaamheid en omdat het er in bepaalde kringen nou eenmaal bijhoort) en ook daar heb ik sommigen er volledig aan onderdoor zien gaan. Soms dusdanig dat ze er niet meer zijn. Triest. Wat ooit als een geintje begon...
Ik ben eigenlijk altijd al een mensen-mens geweest en betrokken bij de wereld om mij heen. Mijn homo-zijn (is toch een minderheidsgroep), mijn al jonge ervaringen met de duistere kanten van verslaving (zie ik toch altijd als een soort vlucht voor iets dat leven heet) en mijn latere hivuitslag hebben dat alleen nog maar versterkt.
Ik ben na mijn school rechten gaan studeren en werk sindsdien veel met mensen. Niet als hulpverlener, maar door mijn werk kom ik wel veel in aanraking met de duistere kanten van het bestaan: armoede, ellende, oneerlijkheid, lage emoties, de gevolgen van ontslag enz enz....ik sta er mee op en ik ga er mee naar bed (haast).
Ik vind het zelf soms wonderbaarlijk hoe ik bij dat alles toch zo positief kan blijven, maar ik ben geboren als ras-optimist en hoop dat ook nog even te kunnen blijven. Maar ook ik heb er soms zwaar de schurft in en ken wel degelijk sombere buien. Maar als het weer te heftig dreigt te worden is het net of een onzichtbare hand mij daar weer uit tilt en gaat mijn overlevingsinstinct en optimisme het weer winnen. Zo gaat dat tenminste nog steeds. Even afkloppen![:)]()
Als kind was ik al eigenwijs (maak liever zelf dingen mee dan dat ik anderen geloof en stippel graag mijn eigen pad uit) en ben al door behoorlijk wat sloten gewandeld/gebaggerd. Maar iedere sloot heeft gelukkig ook altijd weer een kant waar je kunt opklimmen. En nog nadruipend van de blubber kan ik dan trots uitroepen: ze hebben wel gelijk gehad, maar nu weet ik het tenminste uit eigen ervaring![:grin:]()
En daarom ben ik dus ook op dit forum gekomen. Nieuwsgierigheid is goed, maar soms kan het ook mijn valkuil zijn. Daarom liever goed beslagen ten ijs, dan glibberend ten onder. En als er iemand is die mij daarbij kan helpen, dan zijn jullie het wel! En ik mag wel zeggen dat jullie daar - ieder op zijn of haar eigen manier - heel erg goed in slagen.
Bedankt daarvoor!
Ik ben getrouwd geweest en heb twee puberende zonen. Bij de jongste gaat het allemaal smooth en die zit hier dan ook zo'n 3-4 avonden per week mijn pc in beslag te nemen
De oudste kost zijn moeder en mij soms nogal wat hoofdbrekens. Hij is wel eens in aanraking geweest met de politie, blowend op school betrapt, spijbelde veel en meer van dat soort dingen. In de slechtste periode kon je geen land meer met hem bezeilen, want hij deed precies waar hij zelf zin in had en kwam ook alleen thuis (bij zijn moeder) als hij daar zin in had. Ik zag hem maar amper. Dat was vooral omdat hij wist dat ik aan hem kon zien als ie weer eens onder invloed verkeerde en aangezien dat op een gegeven moment vrijwel de gehele dag continu het geval was, mijdde hij mij als de pest. Dat deed zeer natuurlijk. Zijn moeder is wat naïever in die dingen, had het allemaal niet zo door en was dus ook veel makkelijker te manipuleren.
Ik heb het idee dat het ergste achter de rug is nu en dat hij tot inkeer aan het komen is. Dat is maar goed ook, want wij hebben ons vreselijke zorgen gemaakt dat hij misschien weleens aan de hardere drugs zou gaan. Zo zag ik een beetje wat voor soort vrienden hij had en dat stemde mij nou niet echt hoopvol. Het bijpasssende junkengedrag van stelen, liegen en bedriegen, had hij in ieder geval al behoorlijk goed ontwikkeld. De laatste weken zoekt hij gelukkig weer contact en dat doet mijn vaderhart goed.
Ik heb dus geen echt gezin meer, want ik woon momenteel alleen, maar wel op steenworp afstand van de kids, die samen met hun moeder en haar nieuwe man wonen. Ik heb er bewust voor gekozen dichtbij mijn kinderen te wonen, zeker in de moeilijke puberjaren. Dat werd mogelijk toen een latere relatie (met een man) op de klippen liep. Ieder nadeel heb zo zijn voordeel
Mijn twee boys hebben dus een heuse homovader. Gelukkig is dat geen probleem voor ze en ze weten haast ook niet beter omdat ik uit de kast kwam toen ze nog heel klein waren.
Ik ben verslaafd aan roken, maar dan heb je het wel gehad. Ik hou van een blowtje, maar heb dat nu alweer een paar maanden niet gedaan.Heb met van alles geëxperimenteerd in mijn leven, maar op de een of andere manier is het nooit verder gekomen dan wat recreatief gedoe. Misschien komt dat ook wel omdat ik de nadelige gevolgen zo van dichtbij heb meegemaakt. In een ander topic heb ik dacht ik al eens beschreven dat mijn jeugd behoorlijk is verzuurd door een aan alcohol verslaafde moeder en in weer een ander topic heb ik al eens geschreven dat ik een nichtje, die vroeger nog bij ons in huis had gewoond, aan de hero heb verloren. In mijn latere leven kom ik voortdurend weer in aanraking met mensen die op de een of andere manier niet met drugs kunnen omgaan. In de homoscene wordt behoorlijk veel gebruikt (ik vermoed weleens tegen de eenzaamheid en omdat het er in bepaalde kringen nou eenmaal bijhoort) en ook daar heb ik sommigen er volledig aan onderdoor zien gaan. Soms dusdanig dat ze er niet meer zijn. Triest. Wat ooit als een geintje begon...
Ik ben eigenlijk altijd al een mensen-mens geweest en betrokken bij de wereld om mij heen. Mijn homo-zijn (is toch een minderheidsgroep), mijn al jonge ervaringen met de duistere kanten van verslaving (zie ik toch altijd als een soort vlucht voor iets dat leven heet) en mijn latere hivuitslag hebben dat alleen nog maar versterkt.
Ik ben na mijn school rechten gaan studeren en werk sindsdien veel met mensen. Niet als hulpverlener, maar door mijn werk kom ik wel veel in aanraking met de duistere kanten van het bestaan: armoede, ellende, oneerlijkheid, lage emoties, de gevolgen van ontslag enz enz....ik sta er mee op en ik ga er mee naar bed (haast).
Ik vind het zelf soms wonderbaarlijk hoe ik bij dat alles toch zo positief kan blijven, maar ik ben geboren als ras-optimist en hoop dat ook nog even te kunnen blijven. Maar ook ik heb er soms zwaar de schurft in en ken wel degelijk sombere buien. Maar als het weer te heftig dreigt te worden is het net of een onzichtbare hand mij daar weer uit tilt en gaat mijn overlevingsinstinct en optimisme het weer winnen. Zo gaat dat tenminste nog steeds. Even afkloppen
Als kind was ik al eigenwijs (maak liever zelf dingen mee dan dat ik anderen geloof en stippel graag mijn eigen pad uit) en ben al door behoorlijk wat sloten gewandeld/gebaggerd. Maar iedere sloot heeft gelukkig ook altijd weer een kant waar je kunt opklimmen. En nog nadruipend van de blubber kan ik dan trots uitroepen: ze hebben wel gelijk gehad, maar nu weet ik het tenminste uit eigen ervaring
En daarom ben ik dus ook op dit forum gekomen. Nieuwsgierigheid is goed, maar soms kan het ook mijn valkuil zijn. Daarom liever goed beslagen ten ijs, dan glibberend ten onder. En als er iemand is die mij daarbij kan helpen, dan zijn jullie het wel! En ik mag wel zeggen dat jullie daar - ieder op zijn of haar eigen manier - heel erg goed in slagen.
Bedankt daarvoor!
#19
Hoi Sarori,
Thanx voor de openhartige en uitgebreide reactie; had ik dus toch gelijk![:wink:]()
: je bent zo genuanceerd van nature, maar ook door wat jij hebt meegemaakt.
Ik kan me erg kwaad maken om hoe veel mensen over homoseksualiteit denken; of nog erger: het zogenaamd accepteren, maar als het hun eigen kind is, kan het ineens niet!
Ik ben dus bi en ik heb mijn kinderen verteld dat mamma verliefd wordt op de persoon en dat het niet uitmaakt of het een man of een vrouw is. Mijn ervaring met kinderen is dat als je zelf écht erachter staat dat wat jij zegt voor jou ook waar is, dat het voor kinderen ook geen probleem en dus normaal is.
Wat fijn voor je dat je vlakbij je kinderen woont, dan kan je niet alleen biologisch, maar ook in de dagelijkse realiteit pappa zijn.
Zo is het voor mij ook!
Ik ben ook van nature erg positief, houd ook erg van goede humor, maar soms kunnen onrecht, eenzaamheid en kwetsende opmerkingen me echt pakken, heel ineens en onverwacht.
Ik heb altijd al het gevoel van een beschermengel (of entiteit, hoe je het noemen wilt) ervaren, maar sinds dit voorjaar voel ik hem (het is een man) bijna lijfelijk, wat sterker is geworden sinds 3 mei (volledig clean).
Het heeft zeker iets te maken met mijn besluit nooit meer opiaten te zullen gebruiken (nooit-meer-cocaïnebesluit was al jaren eerder genomen).
Ik had het vanavond weer. Ik voelde die onrust weer (een andere dealer belde me weer, ik weet niet hoe hij mijn nummer heeft gekregen, ik kende hem jaren geleden) en ik ging snel naar huis (hij belde tijdens boodschappen doen) en op de fiets voelde ik het ineens, iets van een warme hand/druk op mijn schouder.
Daar wil ik normaal nooit aangeraakt worden, maar nu was het ok.
En ik mompelde: "Hé, ben je er weer?"
Het was niet eng, maar fijn, een beetje alsof ik hem wel had verwacht ofzo.
En ik dacht: "Nee, ik laat me hierdoor niet uit het veld slaan, niet door 1 telefoontje, door niks. "
Ik voelde me erna zó, ja, hoe zal ik het zeggen, verlicht ofzo.
En toen werd ik weer heel blij, heb de hele avond op Youtube cabaret-sketches zitten kijken en gelachen tot ik écht zat te huilen van het lachen.
Ik doe het allemaal alleen, ik kan het ook alleen, maar deze beschermengel geeft mij letterlijk en figuurlijk schouderklopjes, die iedereen gewoon op z'n tijd nodig heeft.
En de rest van alle steun komt van mijn kinderen, mijn man, familie, vrienden én van jullie. Wat ben ik toch gezegend, ik hoef niet in een God te geloven die almachtig is, ik geloof dat het "goddelijke" in al haar/zijn vormen al in en om mij heen zit.
Slaap lekker allemaal!
R@r@
Thanx voor de openhartige en uitgebreide reactie; had ik dus toch gelijk
Ik kan me erg kwaad maken om hoe veel mensen over homoseksualiteit denken; of nog erger: het zogenaamd accepteren, maar als het hun eigen kind is, kan het ineens niet!
Ik ben dus bi en ik heb mijn kinderen verteld dat mamma verliefd wordt op de persoon en dat het niet uitmaakt of het een man of een vrouw is. Mijn ervaring met kinderen is dat als je zelf écht erachter staat dat wat jij zegt voor jou ook waar is, dat het voor kinderen ook geen probleem en dus normaal is.
Wat fijn voor je dat je vlakbij je kinderen woont, dan kan je niet alleen biologisch, maar ook in de dagelijkse realiteit pappa zijn.
Sarori zei:Ik vind het zelf soms wonderbaarlijk hoe ik bij dat alles toch zo positief kan blijven, maar ik ben geboren als ras-optimist en hoop dat ook nog even te kunnen blijven. Maar ook ik heb er soms zwaar de schurft in en ken wel degelijk sombere buien. Maar als het weer te heftig dreigt te worden is het net of een onzichtbare hand mij daar weer uit tilt en gaat mijn overlevingsinstinct en optimisme het weer winnen. Zo gaat dat tenminste nog steeds. Even afkloppen![:)]()
Zo is het voor mij ook!
Ik ben ook van nature erg positief, houd ook erg van goede humor, maar soms kunnen onrecht, eenzaamheid en kwetsende opmerkingen me echt pakken, heel ineens en onverwacht.
Ik heb altijd al het gevoel van een beschermengel (of entiteit, hoe je het noemen wilt) ervaren, maar sinds dit voorjaar voel ik hem (het is een man) bijna lijfelijk, wat sterker is geworden sinds 3 mei (volledig clean).
Het heeft zeker iets te maken met mijn besluit nooit meer opiaten te zullen gebruiken (nooit-meer-cocaïnebesluit was al jaren eerder genomen).
Ik had het vanavond weer. Ik voelde die onrust weer (een andere dealer belde me weer, ik weet niet hoe hij mijn nummer heeft gekregen, ik kende hem jaren geleden) en ik ging snel naar huis (hij belde tijdens boodschappen doen) en op de fiets voelde ik het ineens, iets van een warme hand/druk op mijn schouder.
Daar wil ik normaal nooit aangeraakt worden, maar nu was het ok.
En ik mompelde: "Hé, ben je er weer?"
Het was niet eng, maar fijn, een beetje alsof ik hem wel had verwacht ofzo.
En ik dacht: "Nee, ik laat me hierdoor niet uit het veld slaan, niet door 1 telefoontje, door niks. "
Ik voelde me erna zó, ja, hoe zal ik het zeggen, verlicht ofzo.
En toen werd ik weer heel blij, heb de hele avond op Youtube cabaret-sketches zitten kijken en gelachen tot ik écht zat te huilen van het lachen.
Ik doe het allemaal alleen, ik kan het ook alleen, maar deze beschermengel geeft mij letterlijk en figuurlijk schouderklopjes, die iedereen gewoon op z'n tijd nodig heeft.
En de rest van alle steun komt van mijn kinderen, mijn man, familie, vrienden én van jullie. Wat ben ik toch gezegend, ik hoef niet in een God te geloven die almachtig is, ik geloof dat het "goddelijke" in al haar/zijn vormen al in en om mij heen zit.
Slaap lekker allemaal!
R@r@
#20
Sarori zei:Dat telefoonnummer zou ik ook al lang weggegooid hebben. Geen zin in gezeik en gestress van lieden die het toch maar blijven proberen....
Maar als jij dat allemaal moeiteloos kunt weerstaan, wie ben ik dan...
Het heeft niet echt zin want ik ken de 2 nummers uit m'n hoofd. Ik ben in het dagelijks leven erg vergeetachtig (ben bijv. vaak sleutels kwijt, doe boodschappen en vergeet juist dat ene te kopen waarvoor ik erheen ging etc.), maar met (telefoon)nummers en data en ingwikkelde woorden heb ik een erg goed geheugen.
Als ik het één keer hoor, blijft het als een soort ritme in mijn hoofd.
Die ene dealer (zie eerdere post) heeft in een paar jaar tijd nog nooit zijn nummer veranderd, ik was er dus altijd aan gewend dat de keuze om niet te gaan gebruiken in mij moest zitten, onafhankelijk van of hij mij wel/niet belde.
Maar dat geeft niet.
Zoals ik al schreef: mijn grootste bescherming is dat ik nooit meer ga gebruiken en mocht er écht iets erg gebeuren, waardoor ik mijn keuze om niet te gebruiken vergeet of wil vergeten, dan weet ik zeker dat die hand op mijn schouder mij weer doet herinneren waarom ik ook al weer die keuze had gemaakt...
Truste!