Clean blijven!

Ik begin nu langzaam weer het gevoel van "R@-power" terug te krijgen. Alsof het leven en de kracht langzaamaan weer terugkomen, waaraan ik zo gewend was geraakt de laatste 5 maanden, jawel, want 3 oktober had ik 5 maanden clean geweest.

Ik heb mezelf voorgenomen (als soort extra motivatie ofzo) dat nu ik heb besloten dat het 1 trekje was en dat het daarbij blijft, ik voor mezelf door mag tellen met al die maanden.

Noem het gerust mezelf belazeren, dat is het niet hoor (anders had ik het toch ook niet gepost), maar die 5 maanden staan voor wat ik al kon en doordat ik weet wat ik al kon, kan ik ook meer geloven in wat ik nog kan gaan neerzetten.

Dus: daar gaat 'ie: ik ben nu 5 maanden en 1 dag clean (op 1 trekje na dan )

En dat ene trekje zal ik niet vergeten, zeker niet, want dat trekje moet ik volledig gaan begrijpen om ervoor te zorgen dat het niet meer gaat gebeuren.

Ik weet wel al dat ik al vaak opnieuw ben begonnen, te vaak denk ik wel eens, en dat ik dat af en toe zóóó vermoeiend vind. Heb al eens mijn prachtige baan in het Speciaal Onderwijs verloren doordat ex rechtbankstukken naar werkgever zond. Dat (in combinatie met moeder kanker en abortus) zorgde toen ook na een jaar voor een terugval. Of beter gezegd: niet die voorvallen waren de oorzaak, maar het feit dat ik er niet mee kon omgaan.

Ik weet dat ik niet meer dezelfde ben als toen, ik ben ouder, wijzer (hoop ik ) en 1 trekje mag niet een excuus zijn om dan maar gelijk te denken: zie je wel, ik kan het niet, krijg ook maar de fuck, ik ga weer aan die rotzooi.

Dat ga ik dus juist niet doen! Ik moet niet clean blijven, ik wil het! Zo!
En nu dat gevoel vasthouden, ik merk dat schrijven mij al erg helpt!

Op naar de volgende volledig-clean-blijven-maanden!

Helemaal mee eens!
blijf niet terugkijken naar dat ene moment dat je het even niet meer aan kon, en jezelf liet verleiden tot dat ene slippertje.
Kijk eerder terug op hoe sterk je bent geweest de laatste maanden.
Hoeveel je bent gegroeid en hoeveel je jezelf opnieuw hebt leren kennen.
Laat het gewoon een les geweest zijn, leer er van en ga verder waar je gebleven was.

Ik weet nu zelf ook dat het moeilijk is om clean te blijven wanneer de tegenslagen in het leven om de hoek komen kijken. Daar mee omgaan is iets waar zowel jij als ikzelf ( en velen met ons) mee om moeten leren gaan. makkelijk is het niet, maar onmogelijk zeker niet!

Ik heb er wel vertrouwen in, en Ik vind dat je nog steeds trots mag zijn op jezelf.
Niet opgeven meid, zorg goed voor jezelf!

Thanxx allemaal, doet me goed

En Nonna: om jouw vraag in je PM te beantwoorden: Nee, lekker was het niet. Ik was kotsmisselijk, heb ook veel overgegeven (was op een gegeven moment niets over, dus werd heel zuur, echt heel goor) en gewoon zó knetterstoned dat het niet eens in de buurt van lekker kwam.

Maar na die ergste klap heb ik toch heel diep geslapen en de volgende dag werd ik 's avonds pas ziek. Het gevoel overdag was, eerlijk is eerlijk, toch wel even fijn. Moeilijk om toe te geven, maar ja, toch wel even fijn. Ik stond wat verder van mezelf, van al mijn onrust en onzekerheid, wanhoop etc. af.

Dat was ik kennelijk toch vergeten dat DAT juist zo aantrekt in die troep. Als ik me goed voel, heb ik het niet nodig en als het even slechter gaat ook niet, dat heb ik wel bewezen.

Maar als alles wat ik heb opgebouwd met mijn hele gezin als een kaartenhuis in elkaar dreigt te zakken ("Ons huis! Onze hypotheek!") en die baan waar ik zó gelukkig was en waar eindelijk alles op z'n plek viel, ja, kennelijk was dat genoeg.

Wel griezelig, dat het toch zo broos was allemaal.

Maar goed, blijkbaar was dit nodig om me alert te houden, ik kan het nu toch niet meer veranderen. En erover schrijven helpt mij enorm, merk ik weer.

Ik blijf clean ja (ik schrijf het lekker vaak op, voelt ook goed ), dat blijf ik.

Ik ga verder en ja, ik had vorige week (vóórdat mijn man zijn slechte bericht kreeg) al wat sollicitaties de deur uit gedaan.

Had weer een stapel dikke pillen (leesvoer, bedoel ik ) om me heen en lees veel, grote pot brandnetelthee erbij en ik ga weer verder.

"Even slikken en weer doorgaan", zong Marco Borsato. Dat doe ik nu ook.

Truste allemaal!

Goed dat je het nu wat positiever benaderd, want het feit blijft staan dat je 5 mnd. clean bent(op dat ene trekje na dan).
Onthou maar goed hoe niet lekker het was en hoe ziek je er van werd mocht je weer trek krijgen. Bij mij hielp dat altijd(en nog steeds) erg goed. Word zelfs al misselijk bij de gedachte aan die vieze smaak van dope. Weet niet hoe het nu is (ben er al 2 jaar uit) maar de dope van de laatste jaren is soms zo sterk en goor van smaak dat je letterlijk kotsziek wordt van een trekje als je al een tijdje clean bent. Misschien alleen maar goed voor ons om het dan maar vooral te laten. Of misschien word ik oud en kan ik er niet goed meer tegen!?

En ja, toch effe die rust in je kop is erg lekker. Dat is toch vooral blijkbaar waarom we verslaafd zijn geraakt en dat onrust en teleurstellingen in ons leven grote valkuilen zijn.

Ook weer heel herkenbaar ja: het kotsmisselijk worden als je aan de geur denkt.

Toen ik jaren geleden nog shotte gaf ik altijd over tijdens het klaarmaken van mijn shot. Beetje goor verhaal: maar tijdens het bereiden had ik dus naast de bank waar ik zat, een kotsbakje. Ik kon geen shot voorbereiden zonder over te geven.

Toen ik voorgoed stopte met shotten en overging op roken, ging het overgeven voorbij.

Maar elke keer als ik na een tijd clean zijn weer terugviel (vanaf enkele maanden, zeg maar) gaf ik de eerste keren weer heel erg over, tijdens het voorbereiden van het roken dus.

Vorige week ook weer. Ik snap dat nog steeds niet: is het louter en alleen aangeleerd gedrag (zo van: één keer kotsen; lichaam leert het als gewoonte, dus altijd kotsen) of heeft het te maken van een soort onbewust verzet van onze geest tegen die troep waardoor het lichaam dat vertaalt in misselijkheid/overgeven: als signaal van die troep dus letterlijk afstoten ofzo?

Welke van de 2 oorzaken? Ik weet het niet. Misschien beide?

Herkenbaar?

als ik er aan terug denk vraag ik me echt af hoe ik daar mee doorgegaan ben want ik heb het 1e jaar alleen maar gekotst en dat deed iedereen.zo misselijk werd ik ervan.maar die uitwerking daarna van rust.gek eigenlijk dat je weet dat je over je nek gaat maar toch iedere x doen.

goed dat je gewoon door gaat.ik glij ook wel eens uit maar wel gelijk weer opstaan en niet blijven liggen.voor mij ben je ook al 5 mnd clean.

Ja, bizar gewoon!
Ik had ook in het begin van gebruikerstijd konstant dat ik moest kotsen. Van 68 kilo naar 48 kilo in half jaar tijd. Vond het niet eens zo'n punt eigenlijk, was ik gelijk erg slank! Wat heet.....
nu denk ik: je was graatmager, bah!
Maar ja, je kreeg er ook wat voor terug. Je werd beloond door de heerlijke warme rush en de rust in je hoofd, daar ging het om.
Dus Ra, ik denk vooral het eerste omdat, als je eenmaal flink gekotst hebt na je eerst trekje ,je hersenen daar op blijven reageren.
De tweede misschien ook wel, alleen vroeger wilde ik gebruiken en toen had ik het ook.

Zal wel meevallen denk ik Eend, een ieder reageert er blijkbaar anders op.
Ook ik heb nog nooit gekotst voor, tijdens of na het chinesen, en ook niet tijdens de afkick.´
Wel een enkele keer van het basen, maar van bruin nog nooit.
Terwijl er anderen waren in die periode die keer op keer iedere keer moesten kotsen van het chinesen.

Zal een stukje tussen de oortjes zitten, maar voor een deel ook hoe je lichaam er op reageerd. Misschien komt het omdat ik die gore smaak van bruin juist erg lekker vond.
Hoe goorder hoe beter. Die smaak alsof je net een dode gier had gebeft, heerlijk...

Maar ik kan me voorstellen dat wanneer je die smaak juist heel vies vind dat je dan eerder moet kotsen.

Sarori zei:

De behoefte aan het 'verdwijnen uit de dagelijkse realiteit' is iets wat wij allemaal zonder uitzondering wel kennen. Het leven is soms ondraaglijk licht en heel vaak alles behalve rechtvaardig. Wie wil er niet eens ontsnappen aan die sleur van werk, af en toe vakantie en de nodige hoeveelheid shit die je in je leven over je heen gegooid krijgt. Soms lijkt het leven wel een grote baggerput! Wegvluchten heeft alleen geen zin, want als je weer nuchter bent zit je nog steeds in de bagger. De kunst is denk ik om ermee om te leren omgaan en in die bagger ook nog de mooie kanten van het leven te zien. Want die zijn er: altijd! Lieve mensen, grappige gebeurtenissenen, zingende vogeltjes...dat houdt nooit op.

Klik om te vergroten...

Sarori,

Hoe gaat het met je? Je hebt lang niet ingelogd, zie ik. Jouw teksten, zoals die hierboven, zijn altijd prachtig, met zoveel hoop en kracht; je beschrijft alles heel nauwgezet, bijna poëtisch. Ik mis jou en jouw prachtige, opbeurende woorden...

Knuffel,
R@

Hoi rara,

Ken dat! De sint komt ook maar een maal per jaar he!! Dus dat mag wel. Maar(ik weet niet of het in Nederland ook zo is ) komt Kerst, nieuwjaar (gelukkig vooral voor grootouders!!), dan weer het hele "paasboom" verhaal enz. enz.
Ik hoop dat je de job hebt!
Ik voel me nu voorlopig goed MAAR WIL DER VANAF VERDER, verdomme toch waarom is het nu zo moeilijk om die laatste 2 mg. te stoppen!!
Als ik al maar denk aan dat laatste beetje te stoppen word ik al ziek, terwijl ik me voor ik er aan dacht nog redelijk was!
Ik heb echt de laatste tijd vaak zin gehad om naar m'n arts te gaan en te zeggen, ok, ik ben hier te oud voor, 5 (of 2 of wat dan ook) levenslang!!
Maar hier gaan ze ervan uit dat 2mg. meet hetzelfde is als een apirientje!!
Ik heb voor het eerst het volledige forum eens gelezen!
Ik moet zeggen dat ik vooral veel heb gehad aan Yoro, kanariepiet en eend!! (en jij natuurlijk ,maar dat wist je al ).
Maar goed, we moeten verder, the kids, werken enz..
Dus ik hoop dat met jou alles ok is!!

Nina

dan is het wel een asperientje met flinke gevolgen en nadelen zeg maar

ik ben een tijdje weggeweest vant forum en heb dus eigenlijk nix gelezen over jou, maar begrijp ik goed dat je vast zit op 2 mg meet per dag en dat voor geen meter omlaag krijgt zonder ziek te worden?

hoe heb je geprobeerd omlaag te gaan? hoe krijg je eigenlijk die dosis van twee milligram per dag binnen? met drank ( die ik alleen ken van 2 mg/ml ) of pillen ( die ik eigenlijk ook alleen maar ken als 5 mg van symoron, al zijn er andere ) ..

wat ik bedoel is : is er geen mogelijkheid je dosis verder te verdunnen, zodat je kunt afbouwen met een kwart gram bijvoorbeeld, of misschien zelfs een tiende of een vijfde van een gram afhankelijk van hoe goed je dosis nu nog te verkleinen is ...

het kan best alleen maar in je hoofd zitten ninanina maar dat maakt het voor jou nou eenmaal niet minder echt verder afbouwen met hele kleine stapjes is misschien een idee om het voor jezelf acceptabel te krijgen zodat je verder kunt met die laatste zwaarst wegende loodjes


AkA

Hoi AKA,

Ik krijg een grote fles mee bij de apotheek, voor een maand. De laatste was 4mg. op 10 ml.Dus tot 1 mg is dat nog te doseren met dat maatbekertje.
De apother maakt een mix met een of ander gesuikerde substantie en ik weet niet of dat met water te verdunnen is
Maar zoals ik al elders gelezen heb, heb jij ook een beetje "met de natte vinger" gewerkt op het einde. Daarom geen 24h. maar op het gevoel.
Dus ik ga dat maar eens proberen. Ter info, ik gebruik al 8 jaar meet waarvan 4 jaar zonder bijgebruik (buiten alcohol en sigaretten, waar ik trouwens ook van af wil!). Heb nooit meer dan 40 mg/ daags gebruikt maar ik denk dat ook de lengte meespeelt! Had ik het maar geweten, maar dat zegt iedereen!
En idd. het zal vast ook wel psychologisch zijn maar ik zit der wel mee!
Buikkrampen, niezen enz. wil ik er nog wel bijnemen maar die rusteloosheid, die benen, dat niet slapen
Dus, naargelang humeur, vrouwelijke hormonen, kids die zeuren... denk ik soms "ok, heel m'n leven op 2 mg. OF "in een keer stoppen en een aantal weken ziek zijn" OF "langzaam afbouwen"!
En het laatste is misschien nog het beste! Maar moet ik me dan met elke 0,10 mg. dat ik eraf haal me weer een week slecht voelen om dan de volgende week weer te ongeduldig te zijn om verder te gaan
Wat een rotzooi die meet!!!!!!
Liefs,
Nina

ik denk dat uiteindelijk je gevoel van de dag het beste kan bepalen wat je neemt, maarrrrrrr dan moet je wel zeker weten wat je neemt. en vooral hoeveel je neemt in de hoeveelheid die je neemt kan absoluut geen natte vingerwerk bestaan..
hoe kun je tenslotte afbouwen als je niet zeker weet wat je eerder op hebt ik speel met het tijdstip van inname en ik probeer zo hard mogelijk omlaag te gaan, maar dat kan alleen als je precies weet wat je inneemt want dan weet ik ook als ik teveel omlaag ben gegaan wat ik moet nemen om op mn vorige dosis te zitten en dus om niet ziek te zijn, zonder meer te nemen dan wat nodig is


dat rusteloze en dat van die benen herken ik trouwens helemaal ... sterker nog dat klote gevoel in je benen ( en bij mij soms ook in mn armen ) hield ik dus ook zo heel af en toe nadat ik jaren clean was. Ken wel meer mensen die daar last van hebben gehouden ook al zijn ze inmiddels tien jaar clean ...
grappig is wel dat toen ik clean was en ik dat klote gekriebel aan de binnenkant van mn benen kreeg steeds, nam ik wel eens een beetje meet om dat op te laten houden. had het toch nog liggen van mn laatste 'val' majah dat kon alleen maar werken omdat het zelden gebeurde en ik alweer een tijdje clean was. ( blijkbaar toch niet lang genoeg grinnik )

maar na wat ik hiero zo lees nu van je.
ik zou langzaam afbouwen .. je zit nu inmiddels al zo lang aan de meet, dan maakt dat weekje maandje of kwartaaltje extra ook niet uit lijkt me. heb je een keer een 'slechte' week bouw je toch niet af, heb je een goeie week, misschien wel wat extra of geniet gewoon van die week

het probleem is dat ik me tijdens het afbouwen nooit echt superslecht voelde, ik zat altijd op dat randje van net niet ziek zijn en toch bouwde ik af met milligrammen op het eind, in het begin zelfs met tientallen milligrammen, in feite gaat het allemaal om verhoudingen, in welk percentage verminder ik mn dagelijkse dosis... en 10 mg van 50 (een vijfde, 20 % ) is nu eenmaal veel makkelijker dan 1 mg van 3 ( een derde, 33.3% ) .. nu heb ik ook niet zo lang als jij meet gebruikt, dus misschien is dat wel een mazzeltje. ik weet niet wat ik zou doen als ik zou moeten lijden bij elke milligram die ik af zou bouwen... of ik het dan wel zou kunnen ..

maar dan bedenk ik me ook weer dat het toch wel erg fijn is om me niet bezig te hoeven houden met mn dagelijkse dosis .. of vooral het ziek worden bij het niet hebben van die dosis

gewoon door blijven zetten, na een tijdje komt het vanzelf

Thxs A chan( da's japans voor lieve AKA),

Ok? IK ga dan maar es proberen met kleine hoeveelheden per aantal dagen.
Ook al duurt dit voor mij enorm lang (ik ben nu eenmaal ongeduldig van aard ),Ik ga maandag zo'n injectiespuit (voor puppy's of baby's) halen en dan maar met microgrammen als het moet!!Maar ik moet, wil en zal er van af!!!
Maar met 2mg. moet dat toch lukken op een paar weken???
En daarna, target 0, Nog steeds die benen enzo? Maar doenbaar ofwat? Rusteloosheid?
Qua sport, want dat helpt natuurlijk, ik heb mijn paardjes??? Of is dat niet genoeg en zou ik beter gaan joggen of de gym? En heb ik daar genoeg energie voor??
Idd, ik moet ook weer niet gaan overdrijven met dat "natte vinger werk",maar hoe anders???
Sorry voor het gezeur he! Jullie zijn der vanaf! Wil ik ook (zonder teveel pijn natuurlijk!)!!
Wat stel jij voor A chan, hoeveel % per hoeveel en op hoeveel weken? Liefst zo kort mogelijk (10% in acht houdende??).Zonder dat ik me ellendig hoef te voelen!!
Of bestaat dat niet en moet ik me der bij neerleggen dat het sowieso vervelend is (denk ik wel he ).
Liefs, N

Hoi Nina,

Je zoekt nog steeds naar de oplossing om binnen een paar weken van die 2 mg. af te zijn.
Zonder al teveel nare afkickverschijnselen.
Blijkbaar reageer je heftig op 1 mg. minder. En ja zoals Ari al zei, van 3 mg naar 2 mg is inderdaad 33% minder, best veel dus.
Zorg eerst dat je je goed voelt op die 2 mg. en ga dan weer een klein beetje zakken.
Gun jezelf die tijd. Anders ben je de hele dag bezig met je afkick en geeft dat weer veel frustraties. Zoals Eend ook zegt; stel jezelf niet zoveel vragen, het geeft zoveel onrust.
Je moet, je moet, je moet....je bent al zo ver! Maak jezelf niet gek . Je kunt altijd nog buprenorfine gaan halen voor een tijdje. Of als je echt problemen krijgt met de meet op 0 is er ook nog clonidine.
Weer heel cliche...maar geef het tijd en laat los dat je binnen een paar weken zonder al te veel problemen verlost bent van de meet, en je dan ook nog eens goed voelt.
Het moet zeker gaan lukken, die 2 mg. Probeer al tevreden te zijn dat je zover bent gekomen, want dat is al heel wat! En laat die frustratie los, dat het je irriteert dat je maar niet makkelijk af kan bouwen.
Ik snap het ongeduld ook heel goed en blijkbaar hebben, vooral heroineverslaafden, een hekel aan die meet waar ze aan blijven hangen. Daar willen we dan ook zo snel mogelijk van af.
Had ik ook altijd, alleen na 30 jaar ben ik daar toch anders in gaan staan. Eerst me goed voelen, stabieler, en dan ga ik weer afbouwen. Zit nu op 17,5 mg en ga binnenkort naar 15. Daarna zie ik het wel weer en misschien duurt het nog een paar jaar. Het is nog steeds wel mijn doel. Maar goed, ik wil maar zeggen ....take it easy. Waarom mogen die paar weken geen paar maanden duren? Blijkbaar is een paar weken te heftig voor je. Bovendien zie ik het nog steeds als een proces wat je niet in een paar weken doet. Als je op 0 staat heb je nog een hele weg te gaan, denk niet dat je er dan al bent. Accepteer dat het een lange weg is, maar niet onmogelijk!
Ik weet dat je dit niet wilde horen en dat je op zoek bent naar de wonder-remedie. Helaas, die is er op dit moment nog niet. Wel mogelijkheden die het misschien wat milder kunnen maken zoals, bupeprenorfine, clonidine, voedingssupplementen zoals multivit. extra vit. C en zink, magnesium en melatonine en sporten. Maar dat is allemaal al langs gekomen, dus dat weet je al.
In ieder geval wens ik je heel veel sterkte!!

P.S.

Wat is die puppy/babyspuit???Vit. B12?