van het begin, tot het stoppen...

Kansas Carry On My Wayward Son

Lieve Yoro,

Carry on my wayward son
There'll be peace when you are done
Lay your weary head to rest
Don't you cry no more

Once I rose above the noise and confusion
Just to get a glimpse beyond this illusion
I was soaring ever higher
But I flew too high

Though my eyes could see I still was a blind man
Though my mind could think I still was a mad man
I hear the voices when I'm dreaming
I can hear them say

Masquerading as a man with a reason
My charade is the event of the season
And if I claim to be a wise man, well
It surely means that I don't know

On a stormy sea of moving emotion
Tossed about I'm like a ship on the ocean
I set a course for winds of fortune
But I hear the voices say

Carry on, you will always remember
Carry on, nothing equals the splendor
The center lights around your vanity
But surely heaven waits for you

Carry on my wayward son
There'll be peace when you are done
Lay your weary head to rest
Don't you cry (don't you cry no more)

(En nu ben ik aan het huilen...)

[youtube]<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/pw6_VXPwm6U&hl=nl&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/pw6_VXPwm6U&hl=nl&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object>[/youtube]

oooowwww, t´is natuurlijk niet de bedoeling dat ik jóú aan het huilen maak

Wel een sterke tekst Ra, ik denk dat muziek idd wel helpt.
Ik heb het net twee keer achter elkaar afgespeeld en op bepaalde momenten, bij sommige stukken tekst krijg ik zwaar kippenvel en voel ik het opkomen.
Blijkbaar is muziek wel een goeie hoek waar ik het zoeken kan.
Heb ik soms ook als ik naar de radio luister, stom dat ik daar zelf niet aan gedacht heb.
Goeie tip Ra, thx!

r@r@77 zei:

Je doel van het huilen is niet het huilen op zich, toch? Het gaat er toch om, dat je je eindelijk eens kan laten gaan in je emoties. Dat je die steen in je maag kwijtraakt, toch?
.....
maar wat mij heel erg geholpen heeft is heel hard schreeuwen. Echt in de middle of nowhere gaan staan, denken aan alles wat zo kut is geweest in je leven en dan echt de longen uit je lijf schreeuwen.

Klik om te vergroten...

Klopt helemaal hoor Ra, het gaat niet eens zozeer om het huilen zelf. Gewoon het laten gaan van emoties op zich. huilen is daar volgens mij een goeie manier voor omdat ik dat juist eerder nooit deed, maar nu de laatste maanden steeds tegenaan zit. zou meer een opluchting zijn denk ik. Dat verwacht ik er tenminste van. misschien dat het maar van korte duur is en ik het gevoel blijf houden, maar toch wil ik het proberen.

Ik heb ook vaak genoeg dat ik opgekropte frustraties en woede veel te lang binnen houd. Had ik geloof ik ergens anders op het df al eens verteld. dat ik dan na een lange tijd een woedeuitbarsting kreeg. Die ging dan pas over wanneer alles rond me heen kapot was, en het bloed van m'n vuisten droop. Daarna had ik ook altijd zo'n gevoel van opluchting, van het is er uit, dan kon ik weer een hele tijd tegen.
Verdriet is dus niet de enige emotie waar ik moeite mee heb, ook woede is bij iets wat niet helemaal gaat zoals gebruikelijk. zelfs blijdschap. Ik kan nooit super enthousiast oprecht blij zijn. wel met woorden, maar niet met emotie, geen grote lach op mijn gezicht, tenzij geforceerd. Ook dat is al vanaf jonge leeftijd zo.
Gewoon emoties in het algemeen zeg maar.

Wat je zegt over het schreeuwen tot je longen haast uit je lijf klappen klinkt dan ook erg aanlokkelijk. een afgelegen plekje vinden hier tussen de weilanden moet ook geen probleem zijn. Ga ik zeker proberen!

Als ik ooit normaal met emoties om wil leren gaan zal ik moeten beginnen met ze te kunnen uiten. Ik heb m'n huiswerkopdracht genoteerd hoor juf Ra
nogmaals bedankt, je hulp wordt zeer gewwaardeerd

p.s. nog 4 dagen te gaan

Lieve Yo,

Ff nog iets wat door me heen schoot: je geeft zelf eigenlijk het antwoord al waarom je niet kan huilen; je houdt het nl. zélf tgen (omdat je bang bent voor opkroppen en bang bent daardoor een uitbarsting te krijgen).

Eigenlijk is het net als in een auto rijden: je geeft gas (je wil graag vooruit, want je wil je uiten door te huilen), maar tegelijkertijd trap je op de rem (uit angst voor een uitbarsting met nare gevolgen voor jezelf en/of de ander).

De oplossing zit dus in jou: laat het toe! En nu moet je dan iets zien te vinden dat alles a.h.w. kan triggeren (muziek, schreeuwen, etc.).

Slaap lekker!

Dikke knuffel,
R@

nou, het punt van afkickziek is nu goed bereikt hoor.
ik voelde het gisternavond al, en vannacht geen oog dicht gedaan, ik loop echt tegen de muren omhoog. Zoals je in het schema kunt zien was gisterenavond 23 uur de eerste keer dat ik maar één temgesic slikte, het leek wel of ik daar helamaal niets van voelde.
vanmorgen om 7 uur ook voor het eerst maar één temgesic.
Het is nu 10 uur en ik ben nog steeds superonrustig.
Ik ben dan dus ook aan de oxazepam voorraad begonnen.
gelukkig had ik aardig wat gehamsterd.
gisterennacht heb ik 3 pammetjes geslikt, maar hielp weinig.
Ik ga wat ik over heb maar verdelen tot aan de maandag wanneer ik naar de arts moet.
Dan schrijft hij maar nieuwe voor, zal ik hard nodig hebben.
vanmorgen naast dat ene pilletje temgesic ook 1 pammetje geslikt.
geen effect. Ik heb er zojuist nog 1 pammetje bijgeslikt...hopelijk gaat het zo beter.
Ik heb om 12 uur bij m'n broer afgesproken voor het verjaardagsfeestje van mijn neefje.
Die gaat met al zijn schoolvriendjes vanmiddag naar de bioscoop (megamindy kijken )
omdat het er zo veel zijn ga ik mee. dan rijden we met twee auto's.
Dan nog babysitten tijdens de film, en ze weer naar huis brengen.
Een hele dag met bijna 10 drukke kids van zo'n 6 jaar oud.
Dat wordt nog wat....
extra temgesic bijslikken is ook geen mogelijkheid.
Ik heb precies op de pil na genoeg meegekregen voor de kuur volgens schema.
Hier moet ik dan ook maar doorheen.

Tis zeker zo heftig als toen ik van 12,5 naar 10mg methadon afbouwde die eerste dagen.
Enige verschil is dat ik toen in de ochtend een uur na inname wél een paar uurtjes mezelf beter voelde. Nu is het al sinds gisterenavond non stop. ik lig nu op bed met laptop op schoot, maar kan amper de tekst lezen. m'n benen schudden spastisch op en neer en m'n scherm wiebelt alle kanten op. zucht...

Ik heb nu nog 14 pammetjes over.
Ik zal er vandaag extra nemen om de dag zo goed moegelijk door te komen.
Maar ik moet er nog over houden voor morgen en e.v. maandag.
Morgen is de verjaardag van m'n broer...ook dat nog.
We gaan ergens brunchen waar je ook kunt bowlen en midgetgolfen springkussen etc.
En dat met wéér een pilletje temgesic minder...
wat een f*cking waardeloze timing van die k*tverjaardagen zeg.

maar even van dag tot dag bekijken.
vandaag wil ik het met 6 pammetjes doen.
m'n tweede dosis bupe neem ik eerder, niet om 13 uur maar al om half 12.
in combi met 3 pammetjes moet dat me de eerste uren toch rustig houden, hoop ik.
dan heb ik nog 3 pammetjes achter de hand.
de dosis tem van 18 uur neem ik dan indien nodig ook gewoon eerder in. om 16 uur ofzo.
Als ik die dag met die kids maar doorkom.
Dan een helse avond volhouden, en de rest bewaren voor wanneer het 23 uur is.
dan pas het laatste pilletje bupe innemen en de overgebleven van de 6 pammetjes.

dan zie ik dan wel weer hoe ik het morgen ga doen bij de volgende verjaardag.
komende dagen worden echt een beproeving!
ultieme test, hoe capabel ben ik om met een ziek lijf door te zetten.
only one way to find out!

Ik ga nu even een flinke tijd onder de hete douche, aankleden, 1 pilletje tem nemen, 3 pammetjes nemen, en dan op hoop van zegen op naar het verjaardagsfeestje van m'n neefje!

wish me luck!

Hé Yoro,

Ik zit de hele tijd online en check af en toe DF om te kijken hoe het met je gaat.

Wat kut zeg dat je zo slecht hebt geslapen!
Ik weet nog dat ik, toen ik een een jaar geleden (augustus) een paar dagen op nul stond van Meet afkick (zonder Tem) zó kapot was van slaaptekort, dat ik 10 Oxazepam van 10 mg. tegelijk heb ingenomen.
Mijn man zorde voor de kinderen en ik lag "met griep" in bed.

Niet dat ik het je wil aanraden, maar mij hielp het wel.
Ik heb toen geloof ik iets van 5 uur achter elkaar kunnen slapen na 3 dagen zonder slaap. Dat was erg veel voor mij toen. Ernstig slaaptekort tijdens afkicken maakte mij bij Meet (na nullijn) bijna suïcidaal, dus dan was de keuze snel gemaakt.

Uiteindelijk heb ik het toen ook niet volgehouden, hoor.
De vervangend arts (eigen verslavingsarts was op vakantie) weigerde Tem en daarna Nal voor te schrijven, terwijl het wél zo was afgesproken met mijn eigen arts van de Brijder.
Het stond zelfs in de computer/mijn dossier maar hij zei: "Ik ga niet iets voorschrijven als ik er niet in geloof; jij bent al zó lang aan het klungelen met afbouwen, jij kan beter voor de rest van je leven stabiel blijven, nee, echt niet. Dat moet je maar met dokter de Bruijn bespreken." (For the record, die lul heette Leijsingh, hij zou me nu eens moeten zien! :P :P :P ).

Ik was toen 3 weken helemaal clean, zie mijn posts van aug. 2008 (behalve nog steeds Oxazepam), kwam net van vakantie en was gelijk heel ziek toen we op Schiphol aankwamen. Gelijke dus afspraak gemaakt om Tem en daarna Nal te vragen. En toen zei hij dat!

Wat een lul was dat zeg! Een paar dagen later viel ik dus terug (stom hè, om uit boosheid dan terug te gaan vallen, hoezo zwak ), waarna ik in oktober onder narcose weer ben afgekickt. De rest weet je (van februari tot 3 mei weer zitten kloten met opiaten).

Maar ik dwaal af, sorry...

Even wat tips voor jou:
- heet bad/douchen
- veel water drinken
- keiharde muziek
- films kijken (tip: serie Supernatural)
- veel zout (cup-a-soup)
- veel energie (chocola//melk/dik belegde boterhammen/junkfood/erwtensoep)
- thee met veel suiker

Mijn man moest dan altijd een vette hap bij de snackbar halen en dan voelde ik me een half uurtje iets beter.

Suc6! Enne... ik blijf ingelogd, dus als er iets is:
bel of post!!!

Ik weet wat een eenzame bezigheid afkicken is (zeker als verder niemand anders het weet, heb ik in het verleden ook vaak gedaan, in mijn studentenkamertje ), dus als ik kan helpen, graag!

Zeg thuis dat je griep hebt en laat je lekker verwennen met lekker eten, drinken etc.

Dikke knuffel,
R@

De laatste loodjes Yoro, ze zijn zwaar, zeer zwaar als ik het zo lees. Maar met jouw wilskracht moet het zeker gaan lukken. De eerste meters van een berg lijken altijd zo makkelijk...maar de laatste meters net voor de top, als de wind door je heen snijdt en de kou en de vermoeidheid steeds voelbaarder wordt, díe hakken erin. De beloning van de overwinning als je toch op de top staat doen je gelukkig de ellende van de reis erheen weer snel vergeten. Zet hem op en klim je laatste metertjes, want veel zijn het er niet meer!

Als je je echt te ziek voelt, denk dan gewoon eens aan jezelf en niet aan al die verjaardagen. Jij bent nu het belangrijkste en volgend jaar zijn ze allemaal weer jarig toch?

Heel veel sterkte en succes!

Beste Yoro,

Je schrijft dat je als kind je zelf al hebt "aangeleerd" om je diepe emoties te blokkeren. Ook wel logisch want je hebt dingen meegemaakt die andere kinderen niet eens hebben ervaren in hun zorgeloze kinderjaren. Als je dan niet de juiste steun hebt uit je omgeving om je verhaal te doen, dan is het niet meer dan logisch dat je jouw gevoelens gaat verstoppen of afvlakken. Je wilt tenslotte overleven en niet ten onder gaan in je eigen verdriet, waavoor je geen uitweg ziet.

Misschien dat je latere verslaving aan opiaten daar wel mee te maken heeft gehad? Opiaten dempen toch ook al je emoties en dat is nou ook het lekkere ervan: geen pijn meer ervaren, maar alleen die gelukzalige roes. Al kom je er op een gegeven moment achter dat die ook maar weer tijdelijk is. Dan slaan de nadelen van opiaatgebruik je weer om de oren. Die kan je dan gaan verdoven door weer te gaan gebruiken, of je kunt besluiten dat het roer om moet. Dat laatste heb jij gedaan Yoro. Daarmee heb je aangegeven dat je jouw emoties niet meer wilt dempen, maar wilt toelaten en dat is een hele grote overwinning!

Huilen kan inderdaad behoorlijk opluchten. Je kunt dat alleen niet afdwingen. Ik sta niet bekend als een huilebalk, maar laat best wel eens een traantje of meer over mijn wangen biggelen. Als ik verdrietig ben, als het me allemaal zwaar tegenzit of als ik me genaaid voel, figuurlijk dan wel . Maar soms ook als ik mij heel gelukkig voel en er eigenlijk geen aanleiding voor is. Sommige muziek kan het ook triggeren: ik krijg vanaf de eerste seconde kippenvel of ik voel de tranen opkomen.

Een keer per jaar luister ik thuis naar de Mattheus Passion. Ramen en deuren dicht en de telefoon van de haak. Vanaf de eerste klanken begint het al en dan kan ik zo een half uur onbedaarlijk huilen. Met een mengeling van verdriet en blijdschap, want die vloeien vaak door elkaar heen. Begrijp je meteen waarom het zo lang heeft geduurd voor ik live naar een uitvoering toe durfde te gaan Bij de eerste keer ging het ook meteen mis, en ik dacht toen alleen maar: what the fuck wat anderen ervan denken. het zijn mijn emoties en als ik wil snotteren dan doe ik dat.

ik denk dat je al veel opgeschoten bent als je zegt dat je aandrang voelt om te huilen. Dat is toch prima? Die emotie heb je al heel lang niet meer gehad. Laat het gewoon toe en geniet ervan, want ook dat is emotie. Niemand zegt dat je verplicht moet huilen en hoe harder je het probeert, hoe moeilijker het wordt. Just let it be. Het is goed zoals het is!

Het belangrijkste is dat je iets doet met de emoties die in je opborrelen. Je kunt er met iemand een goed gesprek over hebben. Of je gaat er lekker om huilen. Of je registreert de aandrang om te huilen, zonder dat het tot huilen komt. Maar je kunt ook "de handel" er lekker uitschreeuwen of heerlijk tegen een boom aanstampen. Als je ze maar niet opkropt en ze op een of andere manier een weg geeft om ze af te laten vloeien. De methode daarvoor is niet zo belangrijk en voor ieder mens verschillend.

Geniet er maar gewoon van dat je beseft dat de emoties weer opborrelen. Want dat is volgens mij al weer lang geleden dat je dat bij jezelf hebt toegelaten. Heerlijk toch? Het maakt je weer mens. Houden zo.

Nou, ik heb het kinderfeestje overleefd hoor, was een hele opgave maar toch blij dat ik het gedaan heb. na de hete douche voor het vertrek ging het al wat beter, toen die ene tem genomen en een pammetje. uiteindelijk in de loop van de dag maar 2 pammetjes bijgeslikt.
tot aan de film ging het best redelijk, maar na 10 minuten in die stoel te zitten kreeg ik het wel moelijk, om de 10 seconden van positie van veranderen omdat ik maar niet lekker zat, ik kreeg spierpijn in mijn benen en in mijn rug, het zweet brak me uit en toen kwam het kippenvel ook nog op zetten. wat was ik blij toen halverwege de pauze kwam. meteen een pammetje ingenomen op het toilet, wat rond gelopen daar, want stilzitten is voor mij op het moment echt een straf en toen was het weer houdbaar. de tweede helft van de film was ook niet echt aangenaam. m'n nichtje van 3 jaar wou per sé bij mij op schoot. normaal vind ik dat juist fijn, maar was nu een extra moilijkheidsgraad. gelukkig was ze superlief en lag ze gewoon languit op mij stilletjes naar de film te kijken. na de fil meteen het tweede pammetje genomen, waarna we friet gingen eten. om 17u30 waren we weer terug bij m'n broer.
Rond 18 uur was ik weer terug thuis. zojuist dus meteen m'n dosis tem van 18 uur ingenomen, samen met nog een pammetje. voor vananvond 23 uur heb ik nog 1 tem en 2 pammetjes over.

Heeft me echt veel energie gekost om "normaal" over te komenen mijn benen stil te houden dat ze niet alle kanten op wiebelden etc. maar tis gelukt.

Morgen de verjaardag van m'n broer nog (die wordt 40 jaar dus geeft een extra groot feest).
Dan kan ik veel makkelijker naar huis mocht het niet meer gaan.
vandaag had ik m'n auto vol kinderen zitten om ze mee naar de bios te brengen, en moest ze dus ook weer terug brengen.
eerder vertrekken was dus geen optie.
Morgen rijd ik maar alleen, dus kan ik dus wel vertrekken wanneer ik wil.

sarori en ra, allebei bedankt voor jullie tips.
alles wat het ook maar enigszins kan verlichten grijp ik aan.

Junkfood had ik inmiddels ook al bedacht.
de afgelopen dagen ben ik al 2x langs mc drive geweest, 3 keer dôner gehaald, en dat buiten de normaal maaltijden. werkt idd wel goed. niet voor heel lang, maar toch even lekker.

thee lust ik helaas niet, maar ik drink wel veel koffie.
Dat was de afgelopen 5 jaar iedere ochtend wanneer ik m'n methadon innam wat ik er bij dronk.
SIndsdien is dat verband tussen beter voelen en koffie geboren.
Enkel een kop koffie werkt dus bij ook.
Een bad heb ik helaas niet, maar een hete douche daar knap je idd ook van op.
Dat heb ik vandaag ook wel gemerkt.
ook qua films en tv series ben ik voorzien, ik hoef me daarmee niet te vervelen.
vooral het veel water drinken zou ik nog kunnen proberen.
op een of andere maniier zit er bij tussen m'n orern iets waardoor ik denk dat veel water drinken averechts werkt, maar ik ga het toch proberen.
ik hoor het van meer mensen, dus zou het moeten kloppen.

betreft het hele emotie verhaal, jullie slaan allebei de spijker aardig op zijn kop.
Door het zo uit te typen en er daardoor dus nog eens goed en lang over na te denken moet ik tot de zelfde conclusies komen. geeft me wel wat antwoorden die ik al een tijdje zocht.
Het harddrugsgebruik in het algemeen, en toch zeker toen ik met heroine begon heeft zeer zeker te maken met het verleden. een stukje destructief, maar toch voornamelijk het verder blokkeren van emoties. steeds als er weer iets tegenzat werd m'n middelengebruik alleen maar meer. nu het allemaal toch weer bovenkomt zal ik er maar het beste van maken.
Jullie zeggen het al, forceren en gaan zitten van: NU moet ik gaan huilen, dat werkt niet.
Wel kan ik het provoceren dmv van muziek.
Ik had gisteren al e.e.a op willen zoeken maar was zo uitgeput dat ik er mezelf niet toe kon zetten. vanavand dan maar. eigenlijk mag ik al niet klagen.
Het feit dat ik uberhaupt al emoties terug begin te krijgen is idd al heel wat na al die jaren.
Ik zal het allemaal wel weer te snel willen. net als het lichamelijk afbouwen gaat daar nou eenmaal tijd overheen. Ik zal dus wat meer geduld proberen te krijgen.
Het komt allemaal vast vanzelf wel, maar ik ga het toch een zetje in de rug proberen te geven.

ik heb al bij de familie door laten schemeren dat ik me niet zo lekker voel, beetje grieperig zeg maar. Mijn plan is om maandag nadat ik bij de arts ben geweest en weer een nieuwe dosis oxazepam heb gehaald mezelf thuis "ziek te melden."
idd gewoon een paar dagen ziek op bed zodat ik met rust gelaten word.
laptop en films bij de hand, en dan hopen dat na een paar dagen de scherpe kanten eraf zijn.

ik ben trouwens nog bij de tattooshop geweest gisterenavond.
hij zou een paar opzetjes maken aan de hand van mijn wensen.
Zou wel een week of 3 duren, misschien langer.
Maar ik heb er ook niet zo'n haast mee hoor.
Als het maar wordt zoals ik wil, het gaat ook meer om het idee.

ik laat zo nu en dan uiteerd wel wetenhoe het allemaal gaat, kan ik m'n ei weer kwijt.
En iedere keer komen jullie toch weer met tips en ideëen waar ik zelf nog niet aan gedacht had.

THX

Hé lieve Yoro,

Zoals beloofd zal ik elke dag even checken hoe het gaat.

Hoe gaat het met je? Je zal je nu heel erg kut voelen.

Ik denk regelmatig aan je en hoop dat het iets helpt te weten dat je niet helemaal alleen staat.

Dikke knuffel,
R@

Het gaat zoals verwacht, en eigenlijk ook gewoon volgens schema behoorlijk ziek.



ik heb al meerdere keren m'n laptop willen pakken om hier op het df te zijn, maar kon het maar niet eerder opbrengen. ik ben naar de tweede verjaardag geweest tot 16u30 en was toen erg blij dat ik eindelijk terug naar huis kon.
Ik had ipv 13 uur al om 11u30 m'n tweede pilletje tem ingenomen om die verjaardag enigszins door te komen. is redelijk gelukt, maar daardoor duurde die overbrugging naar het laatste tabletje tem van 23 uur wel hééél lang.
ik ben na de verjaardag op bed gaan liggen en heb maar wat tv series gekeken, ziek op bed dus. Niet ziekjes, maar gewoon écht ziek.
heel m'n matras doorweekt, zo liggen woelen dat de matrashoezen, lakens en het dekbed helemaal opgefrommeld op een hoopje liggen.
om 23 uur precies heb ik m'n laatste tem van vandaag ingenomen.
nu net begin ik me pas langzaam in staat te voelen om hier dit te tiepen.
Worden nog een paar heftige dagen...

Morgen sta ik nog op 2 tabletjes tem, en dan overmorgen die ene allerlaatste.
morgen ook de afspraak met de arts om 14 uur.
Direct een extra doos oxazepam voor laten schrijven, dat is het enige wat het allemaal iets kan verlichten. En dan eenmaal op nul maar hopen dat het na een paar dagen toch beter gaat.
Ik probeer het allemaal positief in te zien, ben goed bezig, na een hele rit al achter de rug ben ik er bijna, nog even volhouden, etc..
Maar dat valt niet mee als je ziek bent en tegen de muren omhoog loopt.

Bij geen gehoor lig ik gewoon in bed uit te zieken hoor.
terugval naar bruin speelt nu geen rol.
Enkel die ongeduldige onrustige drang om het allemaal zsm achter de rug te hebben.

trusten, ik laat weer wat van me horen zodra ik kan.

Hé Yoro,

Slaap lekker vannacht!

Je hoeft helemaal niets te posten als je je niet goed voelt (of als je simpelweg geen zin hebt). Voel je vooral niet verplicht!

Ik maak me nu echt geen zorgen meer of je terugvalt, ik weet dat je het helemaal afmaakt!

Denk nou gewoon alleen aan jezelf (is moeilijk voor jou, dat heb ik best door ).

Ik log alleen regelmatig in om te kijken of je op welke manier dan ook hulp nodig hebt, maar ik verwacht omgekeerd echt niet dat jij elke keer even van je laat horen omdat ik me zorgen zou maken.

Het gaat nu om jou, laat dat duidelijk zijn!

Kus,
R@

thx Ra

Zozo, nog maar 1 dag verwijderd van het einde van het schema, yehaa!!

Zoals je ziet gaat het een stuk beter, ondanks dat ik vandaag alwéér een pilletje afgebouwd heb. Daar heb ik wel wat hulp bij gehad hoor, en ik ben er nog niet. maar ttoch ff lekker!
zeg maar ziekjes maar veel beter houdbaar.

Vandaag bij de arts geweest, en hem verteld dat de laatste dagen wel heftig waren.
Hij heeft nog eens 20 stuks oxazepam van 10mg voorgeschreven.
Maar vooral vanwege die onrust heeft hij me ook clonidine voorgeschreven.
6 tabletjes van 0.15mg. ik heb er vanmiddag om 16 uur 2 stuks van ingenomen.
Dan had ik er in de loop van de avond en nacht ook nog 2 bij mogen slikken, en dan morgenochtend weer 2.
Dan moet ik morgen om 13.00 uur terug voor bloeddruk controle, die wil nogal eens flink zakken door die clonidine.

Ik heb na die twee stuks clonidine toch even genoeg.
Het heeft me deze dag wel goed door laten komen, beetje sufjes, maar wel beter dan ziek.
Alleen toch wel een beetje misselijk van geworden, en een hele droge mond.
Als ik heel misselijk of duizelig werd van die clonidine moest ik meteen stoppen ivm de verlaagde bloeddruk. Ik houd ze dus maar even achter de hand voor het geval dat ik weer echt onrustig wordt. En dan maar één pilletje slikken om te proberen.

Zometeen om 23.00 uur een tabletje tem innemen met een pammetje of twee, dus zal die clonidine niet nodig zijn. misschien morgenochtend. Dan moet ik het de hele dag zonder tem doen tot het allerlaatste pilletje tem om 23.00 uur.

langzaam maar zeker kom ik er wel...

p.s. ik kan aanstaande donderdag m'n nieuwe auto ophalen

Hé lieve Yoro,

Idd; nog maar 1 nachtje en dan neem je je laatste Tem in. Dan mag jij je ook officieel CLEAN noemen!

Ik moest even opzoeken wat Clonidine is, maar bij Wikipedia zag ik dat het iid wordt voorgeschreven bij opiaat-afkick.

Donderdag kan je een vreugderitje, wat zeg ik: VICTORY-RIDE in je nieuwe auto maken, geweldig!

Ik hoop dat je een beetje kan slapen.

Truste!

De steun wordt van jullie beide zeer gewaardeerd
En van de eend en de kanariepiet natuurlijk!
Alleen al van alle vele posts en topics van iedereen hier heb ik veel opgedaan.
De afgelopen maanden echt veel aan gehad, thx allemaal

Ik heb inmiddels de één na laatste temgesic onder de tong liggen.
Op naar de allerlaatste!

Ik vrees toch nog wel een tijdje last te houden,
maar dat hoort er dan ook bij.
Morgen het laatste opiaatje m'n lichaam in, en dan woensdag 22 juli 2009 officiëel
geheel opiaat CLEAN

Morgen om 13 uur m'n bloeddruk laten checken bij de arts, en dan heb ik woensdag ook
om 13 uur die afspraak over de nazorg.
Uiteraard volgt nog uitgebreid verslag.

Nog een één na laatste update van het schema voordat ik deze woensdag volledig groen gekleurd nog een allerlaatste keer post

Dan is het hopelijk eenmaal op nul toch vlug mogelijk om ook de oxazepammetjes etc te stoppen. Dat is dan weer de volgende stap, zsm stoppen met de benzo's.
Vóórdat ik daar dan weer verslaafd aan raak.
Hopelijk werkt m'n lichaam een beetje mee.
De bedoeling is om uiterlijk eind volgende week helemaal niets meer te slikken.
Behalve dan de homeopatische middeltjes enzo natuurlijk, maar verder dus niets meer!

Volgende uitdaging dus!

trusten allemaal

Bijna je één na laatste temmetje en dan morgenavond helemaal clean!

Vaarwel het opiatentijdperk!

Het traject heb je dan volbracht. Een reis met zo nu en dan veel bloed, zweet en tranen, maar je hebt je ijzersterk getoond met een vastberadenheid waar je U tegen zegt. Dat kunnen er niet veel je na zeggen en iets om oprecht TROTS op te zijn. Vanaf deze kant niets dan lof!

Ik ben blij dat het momenteel weer wat beter gaat en je ook weer eens een iets betere dag mag beleven. Ik zal echt voor je duimen dat er nog vele nog veel betere dagen mogen komen.

Ik vind het heel lief van R@ hoe ze hier telkens voor je klaar staat. Zij begrijpt je als geen ander en steunt je door dik en dun. Een vette knuffel is wel op zijn plaats.

Heb je trouwens de nazorg met de arts vanmiddag ook kunnen bespreken? Weet je al hoe je dat gaat aanpakken?

Slaap lekker en ....op naar de laatste dag

Sarori

Ik ben net nieuw..Even voorstellen:moeder 39 jaar 3 kids,was verslaafd aan heroine,van 1986tot1989.Hierna kwamen DE problemen,ik kreeg methadon[bouman]maar ik ging bijkopen,dit is abnormaal hoog geworden.Op het laatst[2005] had ik 180mg van Bouman en kocht ik nog bij In 05 kwam ik in ziekenhuis voor hart te liggen,nne nooit zou ik meer zoveel slikken..Dat nam ik me stellig voor!Ik ben gaan dalen,rustig aan..ik werd sterker [lichamelijk],het ging prima,ik deed leuke dingen,ik was eindelijk niet meer ziek,ik zwom weer.
Ik begon energieker te worden,ik was zo trots op mezelf!Ik slik die troep al vanaf m'n 16e..ik heb nooit meer bruin gebruikt.Als ik aan de hoeveelheden dacht die ik geslikt heb,werd ik missellijk..toch ben ik zo'n 4 weken terug extran gaan slikken..Ik had energie,ik voelde me goed...Je raad het al,nu ben ik terug bij af..ik slikte soms 50mg bij m'n 50mg..'waar ben ik mee bezig'...ik doe het zelf,m'n man wil ik niet weer voorliegen,ik ga een afspraak maken bij de arts maar ik lees hier over medicijnen die ik niet ken..zou dat wat voor mij zijn?M'n doses is 50 mg[bouman]wie heeft er een goede tip?Dat het SUPER stom is weet ik al..maar ik wil zo graag dat het weer goed komt...Frannie

Hé lieve Yoro,

Gefeliciteerd!!!

Je bent nu 1 maand clean, geweldig!

Lieve groet,
R@

Jaja Rara, de eerste maand zit er officiëel op!

Het is nog steeds iedere dag niet makkelijk, maar het gaat toch vooruit. langzaam maar zeker... Ik dwing mezelf steeds meer te doen. Dat kost me dan veel moeite, maar achteraf heb ik het dan toch gedaan. En zo kan/doe ik steeds meer.

Zo ben ik afgelopen vrijdag naar een verjaardag geweest en wat gedronken, en zaterdag ben ik op stap geweest, waar ik ook weer best wat biertjes op heb. Wel met de instelling: geen drugs! En dat is me ook met gemak gelukt. geen coke, geen bruin, nada! Ik had zeg maar een afspraak met mezelf gemaakt, en met die instelling en overtuiging dat ik mezelf niet voor de gek hield ben ik de stad in gegaan. Ik had de mogelijkheid, maar heb die vol overtuiging opzijgeschopt.
Weg met die rotzooi.

Enige wat wel moeilijk was: op mijn benen blijven staan. Nog steeds heb ik te weinig energie en vaak zere benen. Misschien ook omdat ik nog steeds weinig slaap en vroeg wakker word.Toch probeer ik zo steeds mijn grenzen wat te verleggen. Dus niet alleen op bed blijven liggen, maar gewoon weer dingen doen. Valt niet mee moet ik eerlijk bekennen, maar toch ben ik nu een maand verder, en kan ik al veel meer dan eerst. Wel met enige moeite, maar toch!

ook wel leuk te horen van m'n omgeving dat ik er nu zoveel beter uitzie.
Gezond kleurtje en weer volle wangen.
Ik weeg nu meer dan ik in de afgelopen 10 jaar ooit gewogen heb.
Nog steeds mag ik er wel een paar kilotjes bij hebben, maar het gaat zeer zeker de goede kant op. m'n spijsvertering kan nog niet goed wennen aan die massa's eten die deze te verwerken krijgt, maar dat zal met de tijd ook wel beter gaan.

Nog 3 dagen werken en dan gaat deze jongen lekker een week op vakantie, heerlijk.
Aan de ene kant wel een beetje vrees of ik er genoeg energie voor heb, zeg maar de reis, maar ook het heel de dag en avond actief bezig zijn. Aan de andere kant, als ik er eenmaal ben, dan kan ik aan het zwembad of op het strand nog genoeg liggen om weer wat bij te komen.
Moet goedkomen, allicht beter dan werken

Nu ook al weer een tijdje zonder andere medicatie, geen benzo's geen slaappillen, helemaal niets. Het voelt goed om gewoon iedere dag door te kunnen komen zonder daarvoor iets te hoeven slikken. Al ben ik nog moe, al slaap ik nog steeds niet zoals ik zou willen, ik doe het wel allemaal zonder middeltjes. En de wetenschap dat het met de tijd alleen maar beter kan gaan is ook wel motiverend. Ik ben op de goede weg, heb het allerzwaarste achter de rug, en kan nu eindelijk langzaam mijn ogen richten op de toekomst.

Van m'n intentie om naar een psycholoog te gaan is niets van terecht gekomen.
Niet omdat ik het niet wil, maar het is gewoon niet te combineren met het werk.
Ik ben de laatste maanden al best vaak wat uurtjes afwezig geweest onder het mom van, naar de tandarts etc. Als ik de rest van het jaar ook nog eens ierder week of iedere 2 weken vrij moet nemen kan ik daar problemen mee krijgen, of ongewenst aandacht trekken.
Dat doe ik nu dus liever niet. Zeker omdat het nu weer heel druk is, en ik heb al weer een extra week vakantie genomen volgende week.

Ik weet in grote lijnen wel waar mijn knelpunten zijn, en daar ben ik nu bewuster mee bezig.
Ook (vooral die uurtjes die ik op bed lig, maar niet slaap) denk ik nog steeds veel over alles na.
Niet meer zo emo als een tijdje terug hoor. Dat is nu helemaal overgewaaid.
Meer rationeel over vanalles nadenken, mijn dagen inplannen, hoe ik met dingen om wil gaan etc. Ik ben er nog wel mee bezig dus.

Over het algemeen ben ik nu nog meer bezig met het lichamelijk aansterken.
Dat staat nu even op nr.1 omdat ik daar dagelijks last van heb, en het me hinderd in de dingen doen die ik wil doen. Wanneer dat weer wat beter gaat zie ik wel weer verder voor de volgende stap.

Zo, weer meer dan genoeg geouwehoerd

De groeten allemaal

Zo ben ik weer, terug van weggeweest.
Na een week in het zonnetje en aan het zwembad weer terug in ons kikkerlandje.

Allereerst: ik ben nog steeds voor de volle 100% clean

Tis al weer ruim een half jaar geleden dat ik voor het laatst heroine gebruikte, en inmiddels ook al weer zo'n 7 weken geleden m'n laatste opiaatje.

Het gaat langzaamaan steeds beter, ben al aardig wat kilotjes aangekomen, en (dankzij het Franse zonnetje ) ook een gezond kleurtje.
Zo goed (gezond) als nu heb ik er al in heel wat jaren niet uitgezien
En er zit nog steeds een stijgende lijn in.

Al bij al goed bezig.

rustelozen benen evenals de spierpijn zijn zo goed als weg.
Stoelgang is ook een stuk beter maar heeft nog wat moeite om te wennen aan de hoeveelheden eten die nu te verwerken zijn. Kan ook aan de franse stokbroden liggen natuurlijk, maar desondanks zit er vooruitgang in.
Slapen doe ik nog steeds niet veel, maar genoeg om de dagen door te komen.
En tenminste zonder verdere medicatie what so ever.

Zo, dat was ff een quick update, ik zal van de week eens de laatste posts allemaal doorlezen en me weer wat meer terug op het DF bevinden.

De groeten en voor degenen die nog niet slapen: trusten.

Yoro