van het begin, tot het stoppen...

Misschien is het ook handig om te leren lucide dromen (check http://www.lucidipedia.com)
Soms kunnen cravingsdromen echt freaky zijn...

Ik meende mij ook te herinneren dat iemand ook mediteerde om door de moeilijke momenten heen te geraken.

Acetyllysergic zei:

Misschien is het ook handig om te leren lucide dromen (check http://www.lucidipedia.com)
Soms kunnen cravingsdromen echt freaky zijn...

Ik meende mij ook te herinneren dat iemand ook mediteerde om door de moeilijke momenten heen te geraken.

Klik om te vergroten...

Thanks man. Ik had daar nog nooit van gehoord. Ik heb net even op je link gekeken en het lijkt me wel interssant om te proberen. Ik ga er van ´t weekend eens voor zitten en het bestuderen.
En dan proberen in de praktijk te brengen natuurlijk!

Uiteraard houd ik je op de hoogte van mijn ervaringen.

Hoi Arie,

Ik heb inderdaad wel eens meer iemand gehoord over die kleine maatbekertjes.
Het moet inderdaad theoretisch wel lukken, en ik heb het ook nooit geprobeerd.
Toch krijg ik met vloeibaar niet echt het gevoel dat het secuur is.
Zo valt het me ook op dat de potjes die ik meekrijg op het oog niet altijd even vol afgetapt worden. Dan heb je nog het gezichtsbedrog als je op een maatbeker kijkt met het opbollende randje en de invalshoek hoe je naar de maatstrepen kijkt.
Ik weet het niet. Het zal waarschijnlijk wel meevallen en toch heb ik dat gevoel.
Dus al is het alleen maar psychologisch, ik ga het met de pillen proberen verder af te bouwen.

ArieKanariE zei:

keep it up yoro

Klik om te vergroten...

Thanks, ik doe mijn best!

En toen was het weer weekend... weer een stapje dichterbij
Ik begin de afbouw van de meet echter steeds slechter te verdragen.
De afgelopen paar dagen heb ik 35 mg/dag ingenomen maar het word met de week zwaarder.
Ik ben nu al een geestelijk en lichamelijk wrak.
Het vooruitzicht dat er zo nog vele dagen gaan volgen, die zelfs nog zwaarder worden is nou niet echt motiverend. Soms word dit me allemaal te veel.

Ik heb echt het gevoel dat ik mijn vonnis aan het uitzitten ben.
Voor alles wat ik gedaan heb zit ik nu gevangen in een ziek lichaam.
Aan het einde van mijn straf wacht mij pas de vrijheid.

Ik streep iedere dag af tot aan mijn vrijlating.
Vandaag staan er 55 strepen op de muur van mijn cel.
Maar tussentijds zie ik dagelijks de sleutel van mijn cel binnen handbereik.
Deze bruine sleutel hangt aan een zijden draadje in de hoek van mijn cel.
De eerste weken was me niet eens opgevallen dat de sleutel daar hing.
Maar hoe langer ik in die cel zit... hoe groter de verleiding om naar die sleutel te graaien en uit te breken. Ik heb de sleutel al een paar keer van het zijde draadje getrokken.
Maar voordat ik er mee naar het slot toe liep bedacht ik me en gooide ik de sleutel door de tralies naar buiten. Ik kan nu wel uitbreken, maar die vrijheid is maar van korte duur.
eenmaal ontsnapt is het een kwestie van tijd dat ik weer terug in de cel beland.
En dan moet ik de straf van voor af aan weer opnieuw uitzitten.
Dan is de straf nog zwaarder en nog langer...
Al die strepen op de muur van mijn cel worden dan in 1 keer weggeveegd.
Dat besef is steeds de beslisende factor geweest om de sleutel niet in het slot te steken en rond te draaien.

Ik heb de sleutel al een paar keer door de tralies naar buiten gegooid.
Maar wanneer ik dan 's ochtends wakker werd hing die telkens weer precies terug op dezelfde plek. Ik zal mijn vonnis dus uit moeten zitten met de wetenschap dat die verdomde sleutel binnen handbereik blijft...

Ik heb afgelopen zaterdag 2 strips met methadon pillen teruggevonden.
De afgelopen 2 dagen heb ik mijn dosis in pil-vorm ingenomen, en ik ben or nog niet aan uit of het tussen mijn oren zit, of dat het echt lichamelijk zo is.
De dosis die ik met de pillen nodig heb is minder dan de vloeibare
Ik heb het begin van de week met grote moeite afgebouwd naar 35mg p/dag
Toch heb ik de laatste 2 dagen maar 25 mg/dag aan pillen ingenomen met hetzelfde effect.
Dit idee kreeg ik ook tijdens mijn vakanties toen ik die pillen slikte.
Dat ik van de pillen minder nodig had dan de vloeibare?

Ik zou eigenlijk pas over 2 weken overstappen op de pillen, maar ik ga er morgen bij de verstrekking alles aan doen om morgen meteen al mijn dosis mee te krijgen in vorm van pillen.

Ik zit nu al 2 dagen op 25 mg, dus lijkt het me onzin om vanaf morgen 30 mg vloeibare te slikken. Ik weet dat ze genoeg van die pillen op voorraad hebben liggen, nu hoop ik alleen dat ik ze morgen meekrijg. Ik zal het wel zien...
Ik laat het nog wel weten of het gelukt is.

Yoro zei:

En toen was het weer weekend... weer een stapje dichterbij
Ik begin de afbouw van de meet echter steeds slechter te verdragen.
De afgelopen paar dagen heb ik 35 mg/dag ingenomen maar het word met de week zwaarder.
Ik ben nu al een geestelijk en lichamelijk wrak.
Het vooruitzicht dat er zo nog vele dagen gaan volgen, die zelfs nog zwaarder worden is nou niet echt motiverend. Soms word dit me allemaal te veel.

Ik heb echt het gevoel dat ik mijn vonnis aan het uitzitten ben.
Voor alles wat ik gedaan heb zit ik nu gevangen in een ziek lichaam.
Aan het einde van mijn straf wacht mij pas de vrijheid.

Ik streep iedere dag af tot aan mijn vrijlating.
Vandaag staan er 55 strepen op de muur van mijn cel.
Maar tussentijds zie ik dagelijks de sleutel van mijn cel binnen handbereik.
Deze bruine sleutel hangt aan een zijden draadje in de hoek van mijn cel.
De eerste weken was me niet eens opgevallen dat de sleutel daar hing.
Maar hoe langer ik in die cel zit... hoe groter de verleiding om naar die sleutel te graaien en uit te breken. Ik heb de sleutel al een paar keer van het zijde draadje getrokken.
Maar voordat ik er mee naar het slot toe liep bedacht ik me en gooide ik de sleutel door de tralies naar buiten. Ik kan nu wel uitbreken, maar die vrijheid is maar van korte duur.
eenmaal ontsnapt is het een kwestie van tijd dat ik weer terug in de cel beland.
En dan moet ik de straf van voor af aan weer opnieuw uitzitten.
Dan is de straf nog zwaarder en nog langer...
Al die strepen op de muur van mijn cel worden dan in 1 keer weggeveegd.
Dat besef is steeds de beslisende factor geweest om de sleutel niet in het slot te steken en rond te draaien.

Ik heb de sleutel al een paar keer door de tralies naar buiten gegooid.
Maar wanneer ik dan 's ochtends wakker werd hing die telkens weer precies terug op dezelfde plek. Ik zal mijn vonnis dus uit moeten zitten met de wetenschap dat die verdomde sleutel binnen handbereik blijft...

Klik om te vergroten...

Wat mooi omschreven!
Zet hem op. Je kan het. Nog even doorzetten en dan ben je vrij.

Dank je Elfquest, ik probeer het ook nog altijd positief in te zien
Ook al voel ik me belabberd, ik weet dat ik goed bezig ben dus zoals je zegt, doorzetten maar!

Ik heb trouwens nog geprobeerd om vandaag al mijn dosis meet om te zetten naar pillen, maar helaas. Normaal ben ik altijd 1 van de weinigen waar ze daar altijd wel een stapje harder voor willen gaan, maar deze keer is het me niet gelukt.
ivm bevrijdingsdag volgende week hebben we vandaag voor 2 weken onze dosis meegekregen.
En ze hadden voor mij dus al voor 1 week 30mg en voor 1 week 25mg p/dag getapt.
Dat in combinatie dat ze bij de verstrekking onderbezet waren hebben ze er simpelweg geen tijd voor gehad. Normaal zijn ze met zijn 4en, maar er zijn er 2 met vakantie.
Ik zal dus nog 2 weken vloeibaar moeten slikken voordat ik over kan stappen op de symoron pillen. Op zich geen ramp natuurlijk, maar wel jammer. Ik had echt het idee dat de symoron beter voor mij werkt dan de vloeibare meet.
Ze hebben me wel zo'n klein maat bekertje meegegeven waar Arie het eerder over had.
Ik ga morgen dus proberen mijn dosis met dat maatbekertje wat beter te verdelen.'
En dan natuurlijk proberen op 25 mg p/dag te blijven.
Ik sta nu al 4 dagen op 25, dus ga ik het zeker proberen om dat zo te houden.

Ik laat van de week nog wel weten hoe mijn stoeipartij met het maatbekertje afloopt en of ik op 25mg ben gebleven. Gelukkig donderdag koniginnedag
Vrijdag moet ik helaas wel werken, maar in ieder geval weer een kort werk weekje.

als je die zooi in het bekertje giet en het op een horizontaal vlak neerzet bv aan de rand van de tafel, kun je prima met je gezicht recht aan de zijkant dichtbij het bekertje kijken.

als je goed oplet zie je dat meet een beetje bollig loopt. de zijkantjes zijn altijd iets hoger dan het midden .. het midden hou je aan qua hoeveelheid. de zijkantjes steken dus net iets boven het gewnste streepje uit ...

alstie gewoon goed recht vlak staat en je kijkt vanaf de zijkant kan dr bijna nix mis mee gaan

succes

Thanks for the tip
Zo moeilijk moet het inderdaad eigenlijk niet zijn.
Je moet alleen maar net weten hoe het werkt.
Met deze tip moet het lukken!

En het is ook maar voor 2 weken dus ik zal er maar geen big deal van maken.

Time flies, en voor ik het weet zijn die 2 weken weer voorbij.
nog even en ik sta op nul en lig naast je te wentelen in de cleanheid

En alweer een weekje verder!
Vandaag is het dag 62 sinds de aftrap,
en de bal rolt nog steeds...

Ik baal er alleen van dat het allemaal zo lang duurt
Nog 10 weken tot mijn 3 weken-lange zomervakantie.
Ik zit dus bijna op de helft tot ik op nul sta met de methadon.
Als je het zo brengt is dat niet echt aanmoedigend.
Het moet godver toch sneller kunnen.
Ik sta nu al een weekje op 25 mg/dag.
Ik ben al zo dicht bij die 10 mg... en dan nog maar 2 weekjes temgesics.
De afgelopen week kan ik maar niet beslissen hoe nu verder te gaan.
Nog eens 10 weken dat kutgevoel om alleen maar 15mg af te bouwen?
Ik zou dat het liefst zo snel mogelijk willen doen.
Niet omdat ik ongeduldig ben, maar omdat ik niet onnodig lang mezelf zo ongelooflijk k*t wil voelen... Dat begin ik nu toch echt kotsbeu te worden!
Ik denk ook wel dat ik dat kan, ook al moet ik nog werken.
Waar ik vooral over in zit is die overstap van de meet naar de temgesics, en die laatste zware weken om uiteindelijk opiaatvrij te zijn...

Kan ik dat combineren met mijn werk? of moet ik proberen mijn vakantie te vervroegen?
Ik kan moeilijk inschatten hoeveel heftiger het voelt op temgesic en hoe lang het ergste duurt.
Ook moet ik van mijn verslavingsarts verplicht iedere dag of uiterlijk eens in de 2 dagen die eerste week, 2 weken langskomen voor controle. Bloeddruk checken etc.
Dat kan ik onmogelijk combineren met mijn werk.

Ik zal dan dus minimaal 1 week vakantie moeten hebben.
Misschien de laatse week van mijn vakantie al over een week of 4 opnemen...
Maar red ik het met 1 week?
Ik weet het niet meer. over 1 week (7 mei) heb ik een afspraak bij mijn arts.
Dan moet ik een knoop doorhakken, hoe dit verder aan te pakken???

Zijn er hier meer die rond de 10 mg/dag methadon gebruikten voordat ze kort overstapte op temgesics? Is dat zieke gevoel na 1 week houdbaar genoeg om te kunnen werken??
Nog adviezen voordat ik 7 mei het 2e deel van mijn strijdplan opstel?

Bedankt voor je reactie Eend!

Ik geloof dat mijn arts ook wou beginnen met een startdosis van bijna 2mg p/dag
Volgens mij 8 pillen van 0.2mg, en dan met een pilletje per dag afbouwen ofzo.
Dat zouden bij de volgende afspraak verder afspreken.
Daarbij zou ik dan ook Oxaze- of Diazepam krijgen voor de slaap.
Die overstap zou ik maken als ik ongeveer op 10mg methadon p/dag zou staan.

Begrijp ik het goed als je zegt dat je de overstap gemaakt hebt toen je rond de 15 a 20 mg/dag methadon stond? En dat je zo'n 24 tot 34 uur na je laatste dosis methadon overgestapt bent op 2mg temgesic? En dat die 2mg (na een moeilijke start) toch genoeg was om je niet ziek te voelen? Je hebt daarna dus je dosis omhoog laten zetten puur en alleen om de craving tegen te gaan. Maar lichamelijk was het wel houdbaar?

Dat geeft me dan toch weer hoop.
Ik voel me de laatste weken wel zo belabberd, en dan het vooruitzicht dat het nog veel erger wordt trok ik even niet meer. Misschien dat ik het overstappen en afbouwen van temgesic te drastisch heb voorgesteld...

Ik wil alleen niet maandenlang temgesic blijven gebruiken om dit heel langzaam af te bouwen.
Van mijn arts heb ik begrepen dat wanneer je temgesic langer dan 2 weken gebruikt hier ook lichamelijk aan verslaafd raakt. Dan moet ik dus ook weer van de temgesic afkicken.
Om nou alweer een vervanger te gebruiken zie ik dus echt niet zitten.
Ik wil er gewoon helemaal vanaf.
Dus wel overstappen op Temgesic om de afkick van methadon draagbaar te maken, maar dan zo snel mogelijk ook de temgesic afbouwen om daar niet verslaafd aan te worden.

Ik weet trouwens ook wel dat het geen zin heeft om alles té snel te doen.
Ik ben het gewoon zo beu om me lichamelijk zo rot te voelen, dat ik er zo snel mogelijk vanaf wil. Het is natuurlijk maar net hoe je er tegenaan kijkt. Ik heb het trouwens precies uitgeteld, en dat zouden nu nog 64 dagen zijn tot mijn zomervakantie.
Als je het logisch benaderd is nog eens 64 dagen afbouwen/afkicken helemaal niets in vergelijking met die 10 jaar harddrugs gebruik
Daar maak je dan ook wel een sterk punt. Alleen wil de logica wel eens op de achtergrond verdrijven wanneer je er op van die momenten doorheen zit.

Dan heb ik nog een vraag.
Wat denk je concreet over mijn overstap naar temgesic?
Overstappen, en dan binnen 2 weken naar de nul.
Volgens mijn arts is het haalbaar, maar heb je enig idee wat me te wachten staat?
Is dat gevoel net als het gevoel dat je hebt wanneer je methadon afbouwt?
Of benadert het meer het cold turkey gevoel?

r@r@77 zei:

Yo Ro! Hoe gaat het met je? En met het afbouwen?

Klik om te vergroten...

Ha lieverd

Met mij gaat het naar omstandigheden prima hoor.
Ik sta nu al een tijdje stabiel op 25 mg/dag dus dat is wel even lekker na die moeilijke afbouwperiode! even een tijdje lichamelijk stabiel. Vanaf volgende week ga ik weer afbouwen met 2,5 mg p/dag.
Lijkt niet veel maar procentueel gezien kan het de komende weken weer best lastig worden.
Ik heb nog steeds goede moed, en nog net zo vastberaden om te stoppen.

Vorig weekend werd het me heel verleidelijk gemaakt om wat bruin te scoren, maar ik kon het met gemak afslaan. Ik heb er geen seconde over getwijfeld om het aan te nemen.
Ik had eerder een gevoel van afkeer. Weg met die rotzooi.
Dus geestelijk sta ik wat dat betreft nog steeds sterk in mijn schoenen.
Wel nog steeds een emotionele jojo ipv yoro... maar ja. Zo af en toe een traantje laten is ook weer niet het einde van de wereld.

Zo, vanavond weer lekker de stad in
Sinds ik gestopt ben met de bruin heb ik de ambitie weer teruggevonden om te gaan stappen.
Zal ook met het gestegen libido te maken hebben
Ik ben vorige weekend bij het stappen trouwens echt mijn droomvrouw tegen het lijf gelopen.
Klikte meteen, we hebben meer dan een uur onafgebroken samen zitten praten in de rokersruimte. Prachtige vrouw om te zien, en echt helemaal mijn type.
Ze is 25 jaar, woont in de omgeving, is werkzaam in de jeugdzorg, en had ik al gezegd dat ze er prachtig uitzag?!
Ik was echt helemaal overdonderd door haar...
Maar nog meer toen haar vriend ineens de rokersruimte binnen kwam lopen!
Ze had tijdens ons gesprek wel gezegd dat ze een vriend had, maar niet dat hij die avond ook daar was. Ik heb dus ook geen telefoonnummer meer kunnen vragen want ze gingen gelijk weg. Ze heeft me nog wel bij mijn been gepakt en een lach gegeven net voordat ze de deur uitliep.

Het was natuurlijk ook weer te mooi om waar te zijn.
Ze woont nu een jaar samen met die knakker.
Mijn verstand zegt, gauw vergeten en doorgaan.
Maar met de afkick ben ik net als rara toch een beetje emo geworden.
Fuck it, ik zie wel...
Wie weet wie ik vanavond allemaal ontmoet.

Ik ben iig nog steeds goed bezig.
Nog 9 weken, 3 dagen, and counting!

Lieve Yoro,

weet precies hoe je je voelt; helemaal "Remi" (Alleen op de wereld).

Met mij precies hetzelfde vanavond. Ik heb ook erg veel zin in intimiteit, maar manlief was moe van het omhakken van de boom in de tuin.

Eerst heb ik heel erg emo allerlei huilliedjes op Youtube (afspeellijsten) zitten afdraaien: Don't Cry (Guns 'n'' Roses), Drive (REM), Hijo de la Luna (Mecano) en niet te vergeten: Runaway Train (als je nog niet weg wilde rennen, vluchten van alles, dan zorgt dit lied er zeker voor!).

HEERLIJK: lekker zwelgen in mijn verdriet, de KUTdingen die ik allemaal voor die KUTzooi in mijn KUTleven heb gedaan. Als ik net clean ben huil ik van die dikke tranen en voel ik het verdiet écht van diep van binnen komen, is best mooi eigenlijk vind ik... Wat Cruijff al zei: "Elk nadeel heb zn voordeel . En dan nog even een kaskraker van Michael Jackson, zoals "Man in the mirror", helmaal toepasselijk: wat een KUTwereld...

Maar eerlijk is eerlijk: tussen het huilen door moet ik ook wel erg om mezelf lachen, gaat het door mn hoofd "Maar ik ben wel mooi helemaal CLEAN: Yes!" en ben ik zelfs al weer een beetje alle drama aan het afsluiten door te denken aan de wasmand die uitpuilt en de vaatwasser die nog moet worden geleegd, ja, door mij nu Eend! )

Ik besloot dan maar uit te gaan (voor wie het nog niet weet, ben bi, vindt man ok, dus helemaal toppie voor mij ).

En precies als je écht een leuke meid wil "scoren", lukt het dus gewoon niet. Yoro, ik wou dat ik op zn minst in een café was geweest. Ik heb wel 6 vrienden/vriendinnen gebeld en sms-jes gestuurd; niemand kon of wilde.

Van mijn bi-vriendinnetjes zat er één met manlief op de bank en moest de andere morgen om 6 uur op ("So what", dacht ik...). Verder moest 1 vriend thuis blijven van zijn vriendin, reageerde een andere vriendin niet op mijn bericht en was vriend 2 boos op mij omdat ik vorige week zaterdag onze afspraak was vergeten. Hij reageerde dus ook niet...

En ik zit dit allemaal wel zo relaxed te schrijven, maar wat ik eigenlijk wil zeggen: Ik voelde me écht verdomd alleen vanavond (net als Ciske de Rat, maar dan erger).

Helemaal gefrusteerd heb ik dus een glas wijn gepakt en liep ik de trap op. Ik was van plan lekker even met mijn man te gaan vozen, maar ja, het kan nog erger: hij sliep al...

Dus Yoro, als je in de Randstad woont, kunnen wij misschien uitgaan volgende week; samen eenzaam is in elk geval niet alleen!

Hoi!

Yoro, hoe gaat het met je? Deze week ga je weer afbouwen, schreef je.

Wil graag weten of alles ok is met je...

Lieve groet!

Hoi R@R@

Ik ben inderdaad gisteren weer begonnen met de meet verder af te bouwen.
Deze week sta ik op 22,5mg/dag.
Gaat niet helemaal zonder pijn of moeite, maar langzaam maar zeker kom ik er wel

Ik woon in Noord-Brabant, net tegen de Belgische grens aan.
Niet echt regio randstad zeg maar
Ik ben trouwens toch het stappen aan het afremmen.

Afgelopen weekend bij het stappen toch weer een paar pilletjes op
Ik merk dat ik gewoon nog niet bekwaam ben om te gaan stappen.
Voorlopig zal ik dus toch het stappen even links laten liggen.
Ik voel me toch al niet lekker, en dat zal de komende 2 - 3 maanden steeds slechter gaan.
Op zo'n avond ziekjes op stap te gaan word steeds moeilijker.
Dan ga ik toch weer lijntjes snuiven of pilletjes slikken om de avond door te komen.
Dat is niet de bedoeling natuurlijk, dus voorlopig voor mij even geen wilde zaterdagavonden.

Eerst maar eens goed uitzieken tot ik weer op eigen krachten een avondje stappen aan kan...

Mooi dat je het nog steeds allemaal volhoudt Yoro!
Stappen is nu nog voor jou een valkuil, maar dat zie je zelf gelukkig heel goed.
Eerder in dit topic schreef je er ook al eens over hoe lastig je dat vond.

Bedenk maar dat als alles achter de rug is, je weer kunt stappen en genieten tot je er dood bij neervalt...nou ja, niet helemaal natuurlijk
Opletten moeten we allemaal en afhankelijk van je voorgeschiedenis moet je dat een beetje meer of minder. Dat beseffen is het belangrijkste en zo te lezen doe je dat goed.

Je bent goed bezig vind ik en je motivatie staat nog steeds als een huis, ook als het eens wat minder gaat. Just continue the happy story.

Ik zal voor je duimen.
Sarori

Hoe gaat het met jou Yoro? Al last van afkick? Of valt het mee?

Hoi!