van het begin, tot het stoppen...

nu ik het vanmorge idd truglees ist behoorlijk emo ja
Maar ik meen het wel

En ik zie ook de overeenkomsten van toen jij hier nog degene was
die door het forum stuiterde
Er komt ook bij mij enig gvoel van: ik zit me hier soms wel belachelijk te maken.
Maar dat is het mooie... de anonimiteit geeft de geweldige mogelijkheid om toch open en eerlijk te zijn, zonder te vrezen jezelf belachelijk te maken!

Alles wat ik hier kan zeggen zijn dingen die eigenlijk altijd juist voor mezelf hield. wel soms dacht, maar nooit tegen iemand vertelde.
Nu kan ik het lekker van me af typen tot mijn qwerty toetsjes rond de oren vliegen

Optie 3
Omdat je dan echt volledig clean bent.
Zou ik zelf doen.
Goed idee trouwens! Je mag jezelf best trakteren op een cadeautje straks en het is ook een stok achter de deur denk ik om nooit meer terug te vallen. Zou het voor mij wel zijn iig.

lol ik weet nog dat ik het een tijdje terug al gepost had hier ergens.
Ik ben de laatste maanden echt veranderd in een emotioneel wrak.
Ik lijk idd gvd wel een wijf!!
Ken mezelf haast niet meer terug, misschien juist omdat ik al die jaren alles bewust, maar vooral onbewust onderdrukt heb, en in combinatie met die verdovende drugs.
Zo ken ik mezelf helemaal niet.
Als iemand een jaar of wat geleden tegen me gezegd had dat ik zo zou zijn had ik die keihard uitgelachen en daarna misschien ook nog wel mep verkocht.
Ben toch gvd geen mietje, of stom wijf....
Gek dat ik er nu toch zo anders over denk....... ik steek het maar op
tijdelijke afkickemo

FF een vraagje tussendoor, graag jullie mening:

Ik weet niet of ik het al eerder een keer gepost heb hier, maar wanneer ik clean ben ga ik een tattoo laten zetten op mijn linker bovenarm. De rechter is al bezet met een tribal.
Ik ben al best een tijd bezig om deze zelf te ontwerpen.
Het worden chinese tekens, maar dan in tribal stijl.
Betekenis van de tekens: overwinning.
Uiteraard slaat dit op het dan eindelijk clean zijn.
Ik wil ook een datum in dezelfde stijl erin verwerken, maar hier kan ik dus maar niet over beslissen. Graag jullie mening welke datum ik zal gebruiken:

1. De dag waarop ik voor het allerlaatst heroine gebruikt heb (1 maart dus)?
2. Of de datum dat ik mijn laatste pilletje methadon inneem?
3. Of de datum waarop ik echt volledig opiaatvrij ben ( de dag van mijn laatste pilletje
buprenorfine dus)?

Mijn eerste ingeving was optie 1 omdat dát hetgene is waarvan ik de rest van mijn leven clean moet blijven, maar ik ben daar nog steeds niet van overtuigd.
Als ik die optie 1 zou kiezen krijg ik het gevoel dat ik de moeilijkste periode van het afkicken oversla en dat is juist het deel van de overwinning...
Maar welke van de andere twee opties dán?
De dag van de laatste methadon, die voor mij echt een einde van een tijdperk betekend?
Want die anderhalve week bupe zie ik meer als hulpmiddeltje om die methadonafkick makkelijker te maken. Maar het blijft óók een opiaat...
Technisch gezien ben ik dus na het laatste bupe pilletje pas écht clean.....

Graag jullie mening, want ik zit hier al weken over te tobben zonder een besluit te kunnen maken.

Optie 3: idd omdat je dan volledig clean bent. Je zult waarschijnlijk wel gaan merken dat als je eenmaal hélemaal clean bent, het dan pas "af" en goed voelt.

Sowieso zou ik het nu even laten rusten en pas beoordelen als je op nul staat.

By the way, ik ga er ook één laten zetten! Ik dacht, als ik dan tóch scars heb (lichamelijk van het shotten en geestelijk van alle ellende), kan ik er net zo goed eentje bij laten zetten die een positieve scar is.

Ik wil het teken van kracht, maar weet nog niet van welke cultuur/taal.

Weer een overeenkomst tussen ons

Hoihoi!

Thanks voor deze eerste reacties

Trouwens idd wel grappig R@, we vinden steeds meer overeenkomsten

Weet je ook al wáár je die tattoo wil laten zetten?
En is het je eerste?
Ik vind kracht ook wel een mooie, erg bij jou van toepassing!

@ de Eend

Zo dacht ik er eerst ook over hoor.
Toch ben ik van gedachte veranderd.
Het is voor mij niet alleen een teken van trots op mezelf dat het me gelukt is om de afkick af te maken, zeg maar "deze overwinning" maar ook zoals elfquest zegt een stok achter de deur om juist te voorkomen dat ik "stoute dingen" doe wanneer ik eenmaal clean ben.
Het is voor mij een dagelijkse herinnering, iedere keer dat ik in de spiegel zal kijken.
Een herinnering aan hoeveel moeite het heeft gekost om clean te worden.

Ik wou eerst ook 3 maanden clean zijn voordat ik het zou laten zetten, maar zoals ik er nu over denk wil ik het toch op het einde van mijn zomervakantie laten zetten.
Ook al loop ik dan, zoals je me terecht waarschuwt, het risico om een extra harde klap te krijgen mocht ik onverhoopt terugvallen.

Ik zie het als een teken van zelfvertrouwen, trots, en een schriftelijke belofte aan mijn lichaam dat ik het nooit meer zal doen. En ik zal er alles aan doen om die belofte niet te verbreken.
En mocht dit toch gebeuren... dan denk ik dat de hardste klap van het heroinegebruik zelf zal komen, en het plaatje op mijn arm dan het minste van mijn zorgen zou zijn.

Toch bedankt voor je input Eend, zeer zeker een terechte waarschuwing.
Al deze voor en nadelen afgewogen is de keuze van wanneer ik het laat zetten voorlopig beslist.
(Ja, ik ben soms net zo eigenwijs als dat ik lang ben)

Nu nog welke datum

3 keer optie drie is een duidelijke meerderheid.
Meeste stemmen gelden

p.s.. nog ff voor de duidelijkheid om misverstanden te voorkomen.

De datum die ik erbij laat zetten zal óók in chenese tekens zijn, aangepast in tribal stijl.

Het hele tattoo idee is puur en alleen voor mezelf.
Toch zeker omdat niemand in mijn leefomgeving op de hoogte is van mijn verslaving.
Ik ga dus niet een tattoo zetten met een voor iedereen leesbaar en begrijpbare letters en cijfers.
Dat zou dom zijn, want IEDEREEN zal zo nieuwschierig zijn om te vragen wat de betekenis is, en al HELEMAAL als er een datum onder staat.
Daar heb ik ook helemaal geen zin in.
De betekenis houd ik voor mezelf, (ze vinden me toch allemaal al geheimzinnig en zijn dat wel gewend van me.) mijn vorige tribal tattoo was ook maar een betekeningsloos "mooi plaatje" En als de datum voor niemand (behalve diegene die chenees kunnen lezen, en dat zijn er in mijn leefomgeving dus geeneen) leesbaar is zal daar ook geen vraag over komen. Het is puur een symbolisch teken op mijn lijf.

Yoro zei:

Trouwens idd wel grappig R@, we vinden steeds meer overeenkomsten

Klik om te vergroten...

Behalve dan dat jij 2 meter bent en ik maar 1.52 meter .

Lekker geslapen Yoro?

Ik had nog een vraagje voor je. Je schreef dat niemand van jouw verslaving op de hoogte is, maar hoe zit dat dat met vrienden? Misschien heb je daar al over verteld toen ik een tijdje niet inlogde?

Ik heb 4-6 vrienden, geen van allen aan de drugs (eentje blowt wel regelmatig), maar goed; de rest gebruikt helemaal niets, heeft ook nooit iets gebruikt. Zij weten allemaal van mijn slechte verleden, daar zijn het vrienden voor. De meesten waren ook al vrienden vóór ik verslaafd werd, al heel lang dus. En ze hebben mij dus letterlijk sterk zien worden na mijn verleden met ex en drugs etc.

Maar er zijn er maar 2 die alles weten van mijn laatste jaren gevecht met de Meet enzo. Drugs staat zo ver van de anderen af; als zij zouden weten hoe ik jaren vocht om van de Meet/Bupe af te komen, zouden ze dat als verslaafd zien.
Toch zijn het wél echte vrienden hoor, je hoeft niet altijd alles van elkaar te weten. Maar idd toch wel fijn dat er 2 zijn bij wie ik niet hoef na te denken voor ik wat zeg. Met de één praat ik zeg maar intellectueel en met de ander is het zo'n samen-moeder-vriendschap (als ik dan toch in hokjes ga stoppen ) en weer een ander is ook gescheiden geweest en had na zijn echtscheiding kort een alcoholprobleem, hij is dus ook de vriend die alles weet van mij, ook in het heden. Hij heeft ook buien waarin hij alles en iedereen zwaar kut vindt, lekker samen net zo lang zitten k*nkern op de maatschappij, tot we om onszelf moeten lachen

Ik vraag het aan jou omdat ik uit eigen ervaring weet hoe belangrijk het is om in elk geval een handjevol goede vrienden te hebben die niet verslaafd zijn, niets van drugs weten, waardoor je makkelijker je leven weer kan oppakken. En tegelijkertijd is het ook erg fijn om er 1 te hebben met wie je juist wél over drugs kan praten (maar die dus zelf niet gebruikt!).

Toen ik nog maar net "uit de goot" was, 5 jaar geleden dus, was dat best wennen. Dan zaten ze zich druk te maken om dingen waarvan ik d8: "Mens hoe kan je je dáár druk om maken, er zijn veel ergere dingen in het leven!" Dat was echt wennen, al dat gelul over vertraging met de trein, waar gaan we naartoe op vakantie, er zit een vliegje in mn oog etc.
Dat doet leven aan de rand van de samenleving kennelijk met je, dat dan pas opvalt hoe verwend wij eigenlijk zijn in ons kikkerlandje en hoe wij allemaal verschrikkelijk kunnen zeuren en zeiken om niks...

En nu ben ik jaren verder en ik doe net zo hard aan mee aan al het gezeur over kleine dingetjes, ik zie het maar als positief in deze context

Wat ik dus bedoel: wat voor netwerk van niet-gebruikers heb jij om je heen als je straks op nul staat?

Groetjes, R@r@

Hoe gaat het eigenlijk met onze gevederde vriend, de Eend? Nog helemaal clean of clean van opiaten?

@ Eend, goed te horen dat het je lukt

@ R@, overeenkomsten, op een klein half metertje lengteverschil na dan idd
en zo zullen we vast ook nog wel verschillen in genoeg andere dingen, maar toch ook
een aantal overeenkomsten

Betreft vrienden.... die heb ik er heel veel zien komen en gaan, en dat ze gegaan zijn daar ben ik ook niet rouwig om. Ik heb al sinds ongeveer mijn 15 jaar eigenlijk altijd alléén maar "foute" vrienden gehad. Allen drugsgebruikers, aso, crimi, je snapt het wel.
Er zijn er best een hoop waar ik jaren mee heb opgetrokken, maar échte vriendschap? nee.
Het waren eerst altijd leeftijdgenoten, maar hoe ouder ik werd, hou ouder ook mijn vrienden.
Om welke reden weet ik niet, maar ik voelde me altijd meer op mijn gemak bij mensen die wat ouder waren en wat meer meegemaakt hadden. De laatste 5 jaar heb ik geen vrienden meer gehad van eigen leeftijd.

Van al die vrienden in het verleden zijn er op dit moment 2 die ik af en toe nog zie.

De ene is M. 39 jaar, we kennen elkaar nu anderhalf jaar. Hij was eerst mijn bruindealer maar gebruikte zelf haast meer dan hij verkocht. Hij is net na mij zo'n 3 maanden geleden gestopt met heroinegebruik. ( hij gebruikte veel minder en minder lang methadon, en heeft best makkelijk kunnen stoppen en staat nu 3 weken op nul)
En dealen doet hij nu een half jaar niet meer.
Ik zie hem niet als vriend, maar meer als stapmaat.
We zien elkaar dan ook alleen maar zaterdagavond als we gaan stappen.

De ander is A. 40 jaar, we kennen elkaar 6 jaar.
Beroepscrimineel die al heel wat jaartjes achter de tralies doorgebracht heeft.
Ook een flink drank en drugs verleden.
Hij slikt nog steeds 75mg/dag en sporadisch bijgebruik.
Dit is degene waar ik mijn huis mee omgebouwd heb tot kwekerij.
En bij hem heb ik dus een hele tijd gewoond.
Ik zie hem hooguit eens per week om hem wat te helpen met boodschappen, medicijnen halen enzo. Hij heeft een flink motorongeluk gehad en is slecht ter been.
Vriendschap is er wel geweest tussen ons, maar zo kan ik het nu niet meer noemen.
Vooral medelijden, tja... als je 6 jaar dagelijks met elkaar optrekt..
Hij is erg labiel geworden, zit in de bijstand, lever naar de knoppen van de drank en aardig wat schulden. Hij zit kortom in een klotesituatie.

Dit zijn dus nog de enige 2 ........ niet erg best dus voor iemand die clean wil worden en blijven.

De afgelopen 5 jaar kwam ik zelden onder de mensen, ging nooit meer op stap etc.
Alles draaide erom om zo stoned mogelijk in de bank te hangen.
Dat heeft me de mogelijkheid om andere mensen te ontmoeten blemmerd.

Dat is dan ook de reden waarom ik met M. zo veel mogelijk op stap ga op zaterdagen.
Alleen is ook maar alleen en dan komt het er niet van.
Het is zo voor mij een mogelijkheid om toch weer andere mensen te ontmoeten.

Dit zijn ook de enigste 2 die wél weten van mijn drugsgebruik, maar waar ik dus geen donder aan heb. Met beide valt niet intellectueel te praten.

Verders ben ik mijn halbroer steeds meer als vriend gaan zien.
Hij is 40 jaar en heeft 3 jonge kindjes.
Ik als ome Yoro ben er helemaal weg van en ben daar vaak te vinden sinds de geboorte van de eerste. Hij is hoogopgeleid en bulkt van het geld. Heel ander type dan waar ik me heel mijn leven onder bevond. Toch kunnen we best met elkaar opschieten. Ook met zijn vrouw. maar vooral met zijn kids, die zijn helemaal weg van me, en ik nog veel meer van hun.
Mijn broer weet totaal niets van mijn verleden, en dat ga ik graag zo houden.

Ik zie regelmatig ook mijn oudere zus, die 30 jaar is, maar meer op de koffie zeg maar.
Wel een goede band met haar, maar ik krijg het niet over mijn hart haar te vertellen van mijn verslavingsverleden. Ze denkt dat ik af en toe een jointje rookt, en dat houd ik ook zo.
Ze is toch al heel gevoelig, en heeft het al moeilijk genoeg met al haar eigen problemen.

Buiten de mensen op het werk zijn dit de enige mensen in mijn leven nu.
Een netwerk van niet-gebruikers is er dus niet buiten (half)broer en zus...
Die zal ik dus zelf op moeten bouwen.
Ook iets wat ik me goed besef en ook al veel over nagedacht heb.
Hat zal niet makkelijk worden, zeker niet met mijn 28 jaar oud.
Voor nu is de eerste stap clean worden, en dat kost me al mijn energie. De volgende stap is clean blijven. daar ga ik me volledig in storten zodra ik clean ben.
Dan zal ik echt actie moeten ondernemen. Of dat nu in een sport, hobby, of wat dan ook is.
Ik heb voor dat soort dingen weinig interesses opgebouwd, dus zal ik daar echt actief mezelf in moeten gooien.

Ik heb zelfs na lang nadenken weinig kunnen verzinnen om zo'n netwerk op te bouwen.
Maar dat komt misschien omdat laatste tijd mijn ambitie opgevreten wordt door het afkicken.
Ik kan nu mezelf moeilijk indenken om waar dan ook actief in te zijn...

Als jullie tips hebben zijn ze meer dan welkom!

r@r@77 zei:

Lekker geslapen Yoro?

Klik om te vergroten...

Niet echt, maar ook weer niet slecht.
Ik zit mijn tijd gewoon uit, dagen afstrepen.

Na je vorig bericht werd ik er weer aan herinnerd dat het clean worden niet het enige is.
Maar ook het clean blijven, en alles wat daar bij hoort.
Ik zal komende tijd proberen me daar op te focussen.
Dat lijdt misschien ook wat af van het afkicken zelf.

Het contact met de familie is al vele malen verbeterd, het werk ook, en een nieuw dak boven mijn hoofd zit er ook aan te komen.
Dat was voor mij allemaal het voornaamste, zeg maar de basis.
Hoe het van daaruit verder moet weet ik gewoon echt nog niet.
Da's voor mij allemaal nieuw en niet vanzelfsprekend.
Mijn gevoel zegt dat het wel goed kom, maar verstandelijk heb ik nog geen idee hoe....

Yoro zei:

Thanks voor deze eerste reacties

Trouwens idd wel grappig R@, we vinden steeds meer overeenkomsten

Weet je ook al wáár je die tattoo wil laten zetten?
En is het je eerste?
Ik vind kracht ook wel een mooie, erg bij jou van toepassing!

Klik om te vergroten...

Het zal mijn eerste zijn. En ik weet niet waar ik hem wil zetten. Jij?

Shit, kan nu niet meer zeggen dat ik kennelijk niet goed las wat Yoro schreef door de afkick; gisteren al 7 weken helemaal clean ... nou ja, ok: na-na-naweeën van de afkick dan

Optie 3, als je werkelijk helemaal opiaatvrij bent. De afsluiting van een periode en het begin van een nieuwe...

omg Ra met de matteklopper achter me aan

En de reden van het op een zuipen zetten met het witte toetje achterop...
Ik heb wel een beloning verdiend... da's denk ik de voornaamste reden.
Een slopende werkweek met hele lange werkdagen, de goede beoordeling, en twee dagen braaf in de weer met mijn neefje en nichtjes waarna ik echt helemaal op was.
Na dat alles had ik zoiets van: en nu even tijd voor mezelf!
De beoordeling op het werk is dus niet de enige reden, maar wel één van de redenen.
In ieder geval wel de aanleiding.
Maar wanneer die eerste drankjes achter in de keel gegoten zitten krijgt het een wending.
Dan speelt alles wat tegen zit ook weer op.
Momenteel privé weer eens niet echt in rustig vaarwater.
De stress van het vooruitzicht op de afkickperiode...
Ook omdat ik tijdens die periode een aantal verplichtingen heb.
Verjaardag van mijn neefje (word 6 jaar).
Ik en zijn moeder brengen hem en zijn schoolvriendjes naar de bioscoop.
We gaan geloof ik Mega Mindy kijken ofzo.
Vind ik echt superleuk om te doen hoor, maar ben gewoon bang dat ik dan erg ziek ben.
Afzeggen is dan niet makkelijk, en om daar dan toch met mijn zieke kop de hele dag tussen die kinderen te zitten, daar heb ik stress van.
Dan de dag daarna is mijn broer jarig.
Gaan we brunchen en daarna bowlen en weet ik het allemaal nog meer.'
Wederom heb ik daar echt wel zin in, maar natuurlijk niet als ik daar midden in de afkick tussen zit!
Dan mijn vakantie naar Frankrijk.... die loopt ook al aardig in de soep.
Ik zou daar rustig een week naar mijn Neef toe gaan, beetje relaxen.
Blijkt het daar weer een familiedrama op het moment.
Hij woont op zolder bij onze oma, maar die ligt al weken op een ziekenhuisbed in de woonkamer.
Gaat heel slecht met haar. veel ziekenhuisbezoeken, testen etc. ze is heel ziek maar ze weten niet precies wat. ze kan niets meer zelf, aankleden, wassen etc.
Dan de moeder van mijn neef daar (mijn tante dus) is het allerlabielste persoon die ik ken.
Die heeft ruzie met haar partner, en moet vóór 1 augustus haar appartement uit.
Ze zal waarschijnlijk ook bij mijn oma intrekken.'
Je kunt wel raden wanneer haar spullen dan allemaal verhuisd moeten worden en door wie....
Precies in die laatste week vakantie, zucht.
Het zit allemaal lekker tegen en zoals ik al eens een tijd terug zei:
God doet er alles aan om het me zo moeilijk mogelijk te maken.Álles wat hij kan gooit hij me voor de voeten. Wordt echt nog een zware tijd...
Wanneer die tante er is draait het altijd uit op krijsende tot slaande ruzie met dreigementen en zelfs daadwerkelijke pogingen tot zelfmoord en alles erop en eraan.
Mijn moeder en haar partner gaan ook naar die oma toe om ze wat te helpen in huis, en dus mijn labiele tante wat te verlichten. Zij is nu namelijk degene die vrijwel dagelijks mijn oma helpt met de dagelijkse dingen.

Het allerliefst zou ik de laatste anderhalve week van mijn vakantie naar zuid-frankrijk rijden.
Mijn andere tante, (de enige stabiele in de familie) woont daar vlak aan de zee.
Ze werktdaar in de zomer op kraampjes van de campings en het strand om prulletjes en sierraden te verkopen. Daar zou ik dus wél tot rust kunnen komen, en ik ben er van harte welkom. Het enige wat me tegenhoud.... geen geld voor.

Ik heb best wat financiële tegenslagen gehad waardoor het simpelweg op is.
Nu kan ik best een paar eurotjes rood staan, maar eer ik dat weer aangevuld heb ben ik minstens 3 maanden verder. En de bedoeling is dat ik toch ook weer op niet al te lange termijn een eigen stekkie wil vinden. Dat gaat ook geld kosten, en ik heb nog niets kunnen sparen.
Ik heb tot nu toe alleen maar schulden afgelost en schade beperkt.
Alle schulden zijn nu wel afgelost op 1 na, daar los ik de komende 2 jaar nog maandelijks 100 euro voor af.
Ik zou dus de 2e helft van het jaar eindelijk kunnen beginnen wat geld te sparen.

Ik moet dus een overweging maken waar ik maar niet in kan beslissen...

Op vakantie naar Zuid Frankrijk, lekker tot rust komen en pas een paar maanden later kunnen beginnen met sparen voor een eigen huisje....wat dus ook wil zeggen dat ik nóg langer bij mijn moeder en partner moet blijven wonen, wat dus absoluut een minpunt is.

Of nu al beginnen met sparen voor een huisje, maar een helse afkick doorbrengen tussen gekrijs, ruzie, drama alom...

De uitglijder van afgelopen weekend heeft hierin dus ook wel een rol in gespeeld.
Niet bewust in de aanleiding, maar wel in de manier waarop het dan uitloopt op TE veel drinken en de coke daarop volgend...

sorry hoor, weer een hele lap tekst, maar zoals je leest zit me e.e.a dwars.