#1
Succes nog yoro! Wilskracht lijkt mij het allerbelangrijkste in het afbouwproces, en dat heb je precies genoeg, volhouden man.
van het begin, tot het stoppen...
525 antwoorden
124 weergaven
18-5-2026
#2
Ik denk dat het wél heel goed van de Meet kan komen. Ik ben zelf 3 weken ziek gebleven (van 10 mg. Meet) en ik heb iemand gekend uit de Detox die in de gevangenis naar eigen zeggen vier maanden ziek bleef (na 80 mg. geloof ik)....
#3
Sarori zei:Allebei. Je zit middenin je afkickproces en dat is niet alleen een lichamelijk proces, maar vooral ook een geestelijk proces. Je geest geeft zich niet zo snel gewonnen en is nog geobsedeerd door de drugs die je nam. Je hebt niet alleen je lichaam, maar vooral je geest langdurig (jarenlang!) aan die stoffen laten wennen en er mee beloond. En nu het die stoffen niet meer krijgt (of steeds minder zoals bij de meet) gaat je geest protesteren, zo van: "Hey, heb ik ook nog iets te vertellen? Ik ben er ook nog potverdriedubbeltjes!"insaniac zei:Maar ik weet niet of die dromen aan de afbouw van de meet ligt of aan de stress wat ik nu momenteel heb???
Als ik met roken stop, dan zie ik zelfs op klaarlichte dag achter het stuur van de auto op de snelweg soms gewoon de sigaretten 'in mijn hoofd' voorbij vliegen. Creapy vind ik dat. Ben net vandaag gestopt, dus ik ben weer voorbereid op die irritante mindtricks![:)]()
Het zal vanzelf minder worden, het hoort bij het afkicken. De één heeft er meer last van dan de ander.
ok, thanx. k dacht al dat ik iets vreemds had.
Nu weet ik tenminste waar het van is.
Alhoewel als ik vroeger veel stres had dan verdrong ik de stress met een snuif of een blow, en nu ik in de verhuizing zit, openbaart die stress zich in dromen s'nachts.
Het zal er allebei wel mee te maken hebben
#4
Stressvolle situaties, zoals bijvoorbeeld een verhuizing, kan ervoor zorgen dat je terugvalt in een ''basic'' denk / droom-patroon. Dat kan knap kloten zijn!
#5
speeseend zei:Stressvolle situaties, zoals bijvoorbeeld een verhuizing, kan ervoor zorgen dat je terugvalt in een ''basic'' denk / droom-patroon. Dat kan knap kloten zijn!
Ja maar het voordeel van die verhuizing is nu wel, dat ik dan wel het hele oude leventje afsluit.
Ik heb in die woning veel te veel kutdingen meegemaakt.
Daar zijn mensen doorgeflipt omdat ze te lang door waren gegaan op de combo's (speed, coke en xtc) En daar is ook de hele tijd vet veel gebruikt!
Het leven wat ik nu ben aan het leven is het omgedraaide leven van wat ik geleefd heb de afgel. 6 mnd.
Vroeger boeide mij echt niks en deed ik wat ik wilde.
En nu ben ik gestopt met roken blowen alcohol en drugs, doe iedere dag aan sport en eet ik super-gezond, en dat huis past daar gewoon niet in.
Time to move on!
#6
insaniac zei:...Time to move on!![:)]()
Keep up the good work! Je mag best trots zijn op hetgeen je nu bereikt hebt.
#7
Als ik het zo lees, dan heb je het inderdaad goed aangepakt! Radicaal die ommezwaai gemaakt!! ![:wink:]()
Succes met je verhuis-stress, en als je het even moeilijk krijgt dan denk je maar aan hoe goed je het gaat krijgen straks in je nieuwe huisje! Weg van die plek vol slechte herinneringen waar je nu toch dagelijks mee geconfronteerd wordt. Eindelijk voor je gevoel echt met een schone lei beginnen. Nieuwe ronde, nieuwe kansen! ![:)]()
#8
Precies! Goed van je dat je de stress van dat huis achter je gaat laten. De stress van de verhuizing is gelukkig maar tijdelijk en is een mooie voorbode voor een nieuw leven vanaf een nieuw basisstation. Klasse dat je het allemaal in één keer hebt kunnen en durven aanpakken, want daar is moed voor nodig!insaniac zei:Ja maar het voordeel van die verhuizing is nu wel, dat ik dan wel het hele oude leventje afsluit.
#9
Bedankt allemaal voor de positieve input.
Mijn grote gevaar is dat als het te goed met me gaat(overmoedig word)Wat ariekanarie zei.
En dat ik dan te snel wil gaan, en me wil meten aan de mensen die wat een gezinnetje hebben, de mensen wat niet stil zijn blijven staan zoals mij.
ik ben nl. nog een kind wat net komt kijken qua zelfkennis en normale levensfacetten.
Omdat ik nooit naar mezelf heb gekeken, en nooit wat heb afgemaakt voor mijzelf om dat ik daar het doel niet van inzag.
En dan kom ik weer op de koffie, want dat kost me dan weer de kop.
En dat uit zich dan in stress en een "vol" hoofd omdat ik zo hard aan het vechten was om me te meten. En dan is mijn leven weer kut.
Dan denk ik weer van, Wat ben je toch dom, kan ik nou geen normaal leven leiden?
En wat mij dan altijd goed doet is denken wat ik allemaal heb gedaan om clean te blijven, en dat ik mijn hele leven daar op aan gepast heb. En wat ik allemaal in zo'n korte tijd bereikt heb.
ff back to basics![:)]()
.......
Mijn grote gevaar is dat als het te goed met me gaat(overmoedig word)Wat ariekanarie zei.
En dat ik dan te snel wil gaan, en me wil meten aan de mensen die wat een gezinnetje hebben, de mensen wat niet stil zijn blijven staan zoals mij.
ik ben nl. nog een kind wat net komt kijken qua zelfkennis en normale levensfacetten.
Omdat ik nooit naar mezelf heb gekeken, en nooit wat heb afgemaakt voor mijzelf om dat ik daar het doel niet van inzag.
En dan kom ik weer op de koffie, want dat kost me dan weer de kop.
En dat uit zich dan in stress en een "vol" hoofd omdat ik zo hard aan het vechten was om me te meten. En dan is mijn leven weer kut.
Dan denk ik weer van, Wat ben je toch dom, kan ik nou geen normaal leven leiden?
En wat mij dan altijd goed doet is denken wat ik allemaal heb gedaan om clean te blijven, en dat ik mijn hele leven daar op aan gepast heb. En wat ik allemaal in zo'n korte tijd bereikt heb.
ff back to basics
#10
insaniac zei:Dan denk ik weer van, Wat ben je toch dom, kan ik nou geen normaal leven leiden?
Tja, Dat gevoel hebben we denk ik allemaal wel eens
Maar ja, wat is "normaal"...
Het enige wat ikzelf daaronder versta is, een drugsloos leven.
Verders bestaat er volgens mij niet zoiets als een "normaal" leven.
Ik heb nu bijna anderhalve maand geleden voor het laatst bruine gebruikt
Eergisteren ben ik samen met mijn zus en mijn moeder naar Parijs toe gereden.
Op familiebezoek. Ik heb daar nog 2 tantes, een neef van mijn leeftijd, en mijn oma wonen. Mijn Franse oma werd gisteren 84 jaar, maar we gaan dit vanavond vieren.
Dit familiebezoek is voor mij een enorme test...
Onze familiereunies zijn altijd erg heftig, veel hoogoplopende discussies tot slaande ruzies.
Zet een stel labiele figuren met allen een verleden bij elkaar in 1 huis... hèt recept voor een familiedrama! Zo gaat het iedere keer als we daar naar toe gaan. De ene keer heftiger dan de andere, maar het is altijd wel prijs.
Ik had eerst dan ook gezegd dat ik deze keer niet mee zou gaan, maar toen werd er flink op mijn schuldgevoel ingepraat: "het is je oma, en het kan heel goed haar laatste verjaardag worden"... dus toch meegegaan. De grootste reden waarom ik niet naar Frankrijk wou gaan is omdat ik iedere keer wanneer ik terugkom mezelf zo ellendig voel, moe, gefrustreerd en kwaad... Dit heeft tot nu toe iedere keer geleid naar de dealer.
Dat was dan ook iedere keer het eerste wat ik deed zodra ik weer terug in Nederland was...
Mezelf zsm van de wereld af roken.
En dat past niet in mijn plan, en hoe ik nu verder wil.
We hebben de eerste grote ruzie gisterenavond al gehad tussen mijn moeder en mijn neef.
Liep hoog op, en dat zal vanavond ook de gemoederen weer hoog op doen laten lopen.
Dit weekend is dus voor mij een grote test.
Ik heb mijn laptop meegenomen om toch hier terug te kunnen lezen waar ik mee bezig ben op punten dat ik er even doorheen zit. Dit soort dingen horen nou eenmaal bij mijn leven.
Ik moet hier mee om kunnen gaan, zonder drugs.
Als dit me lukt ben ik weer een stap dichterbij mijn doel. Daar probeer ik mezelf dan ook zo veel mogelijk aan te herinneren.
#11
@ Insaniac:
Een normaal leven bestaat niet eens. Achter de keurige gordijntjes van de gezinnetjes waaraan jij je eigen leven soms onbewust afmeet gaan vaak vele drama's schuil. Ik kom door mijn werk dagelijks bij nogal wat huishoudens over de vloer en geloof me, het gras bij de buren is niet groener, dat lijkt vaak alleen maar zo. Ik kom zelf ook uit een - voor de buitenwereld - keurig gezin waar anderen jaloers op zouden kunnen worden. Schijn bedriegt. De meeste mensen zijn ware kunstenaars als het gaat om het ophouden van een facade. Als je dat inziet, kom je vanzelf bij jezelf uit.
Het verhaal van Yoro geeft duidelijk aan wat er achter de gordijntjes van een familiebijeenkomst kan plaatsvinden ter gelegenheid van een verjaardag van een oude oma, een heuglijke gebeurtenis die bron van plezier zou moeten zijn. Daar wil jij je niet aan meten en het is al erg genoeg dat Yoro zich daar niet aan kon onttrekken.
@ Yoro:
Voor jou inderdaad een goede testcase, zo'n familiebezoek. Vreselijk man dat dat telkens op drama's uitloopt. Als het voorbij is ligt het gelukkig ook weer achter je en kun je weer verder met waar jij mee bezig bent. Dat is heel wat zinvoller dan al dat geruzie, waar geen van de betrokkenen na afloop een voldaan gevoel bij heeft. Daar sta jij niet alleen in. Jij bent echt niet de enige die zich daarover gefrustreerd voelt.
Je hebt gelukkig twee oren en wat er links in komt, kan er rechts weer uit...als jij dat toestaat.
Je komt er wel doorheen![:)]()
Een normaal leven bestaat niet eens. Achter de keurige gordijntjes van de gezinnetjes waaraan jij je eigen leven soms onbewust afmeet gaan vaak vele drama's schuil. Ik kom door mijn werk dagelijks bij nogal wat huishoudens over de vloer en geloof me, het gras bij de buren is niet groener, dat lijkt vaak alleen maar zo. Ik kom zelf ook uit een - voor de buitenwereld - keurig gezin waar anderen jaloers op zouden kunnen worden. Schijn bedriegt. De meeste mensen zijn ware kunstenaars als het gaat om het ophouden van een facade. Als je dat inziet, kom je vanzelf bij jezelf uit.
Dat noem ik niet "stil zijn blijven staan" maar ongelooflijke groei. Wees trots en ga uit van je eigen kracht (dat doe je al als ik je verhaal lees), dan kom je er wel. Daar kan menig burgermanshuishouden een puntje aan zuigen!insaniac zei:...wat ik allemaal heb gedaan om clean te blijven, en dat ik mijn hele leven daar op aan gepast heb. En wat ik allemaal in zo'n korte tijd bereikt heb...
Het verhaal van Yoro geeft duidelijk aan wat er achter de gordijntjes van een familiebijeenkomst kan plaatsvinden ter gelegenheid van een verjaardag van een oude oma, een heuglijke gebeurtenis die bron van plezier zou moeten zijn. Daar wil jij je niet aan meten en het is al erg genoeg dat Yoro zich daar niet aan kon onttrekken.
@ Yoro:
Voor jou inderdaad een goede testcase, zo'n familiebezoek. Vreselijk man dat dat telkens op drama's uitloopt. Als het voorbij is ligt het gelukkig ook weer achter je en kun je weer verder met waar jij mee bezig bent. Dat is heel wat zinvoller dan al dat geruzie, waar geen van de betrokkenen na afloop een voldaan gevoel bij heeft. Daar sta jij niet alleen in. Jij bent echt niet de enige die zich daarover gefrustreerd voelt.
Je hebt gelukkig twee oren en wat er links in komt, kan er rechts weer uit...als jij dat toestaat.
Je komt er wel doorheen
#12
Sarori zei:Je hebt gelukkig twee oren en wat er links in komt, kan er rechts weer uit...als jij dat toestaat.
Nou, ik ben zojuist weer terug ons landje binnen komen rijden.
Dit weekend is vergeleken met de vorige weekenden bijzonder meegevallen.
Wel weer een berg met discussies, as usual, maar het bleef deze keer bij geschreeuw en wat tranen. Wat me helemaal verbaasde is dat er die volgende dag zelfs excuses aan elkaar aangeboden werden
En zoals Sarori zei, langs het ene oor er in, en het andere oor er weer terug uit.
Op het moment van zo´n ruzie niet makkelijk, maar is me toch gelukt.
Die avond toen ik op bed lag heb ik wel heel even gehunkerd naar dat alles doen vergetende bruine goedje, maar dat was al weer redelijk vlug voorbij.
Ook nu ik weer terug thuis ben heb ik er minder moeite mee dan verwacht.
Normaal had ik nu allang een pitstop gemaakt bij de dealer, maar nu ben ik enkel langs de cafetaria geweest voor een lekker frietje mayo!
Al bij al wat mij betreft een geslaagd weekend
#13
Dank je, en dat klopt best aardig ![:wink:]()
Ik heb al vanaf het begin zoiets gehad van, ik moet mijn verslaving helemaal zelf willen stoppen, zonder invloed van anderen. Stoppen zonder dat je dit zelf echt wil, maar alleen voor of door de mensen om je heen is volgens mij gedoemd te mislukken.
Is het niet op de korte duur, dan zeker op de lange duur.
Het duurt bij de een wat langer dan bij de ander om op een gegeven moment ècht te willen stoppen. Bij sommigen komt dit zelfs nooit...
Bij mij heeft het 5 jaar geduurd voordat ik nu ècht op het punt ben gekomen om te willen stoppen! Nu dat ik helemaal zelf deze beslissing genomen heb wil ik dit ook zo veel mogelijk zelf doen. Pas wanneer ik dit me lukt zonder hulp van mijn omgeving durf ik mezelf echt weer te vertrouwen. Als het me nu zou lukken om te stoppen, maar grotendeels door hulp van anderen zou ik dat vertrouwen in mezelf veel minder hebben.
Dan blijft er volgens mij altijd de angst van: Wat als straks die steun en hulp langzaam wegvalt.
Uiteindelijk ben ik dan toch weer op mezelf aangewezen. Dat vertrouwen kan ik (en ik spreek voor mezelf) pas hebben wanneer ik dit op eigen kracht overwonnen heb.
Dan praat ik natuurlijk niet over methadon, afbouwschema, medicijnen en toezicht van een arts. Die vallen daar voor mij niet onder.
Zoals Insaniac al zegt, dat zijn de hulpstukken die ik toegereikt heb gekregen.
En die hulpstukken zijn essentieel, want zo kom je er doorheen![:)]()
Ik heb al vanaf het begin zoiets gehad van, ik moet mijn verslaving helemaal zelf willen stoppen, zonder invloed van anderen. Stoppen zonder dat je dit zelf echt wil, maar alleen voor of door de mensen om je heen is volgens mij gedoemd te mislukken.
Is het niet op de korte duur, dan zeker op de lange duur.
Het duurt bij de een wat langer dan bij de ander om op een gegeven moment ècht te willen stoppen. Bij sommigen komt dit zelfs nooit...
Bij mij heeft het 5 jaar geduurd voordat ik nu ècht op het punt ben gekomen om te willen stoppen! Nu dat ik helemaal zelf deze beslissing genomen heb wil ik dit ook zo veel mogelijk zelf doen. Pas wanneer ik dit me lukt zonder hulp van mijn omgeving durf ik mezelf echt weer te vertrouwen. Als het me nu zou lukken om te stoppen, maar grotendeels door hulp van anderen zou ik dat vertrouwen in mezelf veel minder hebben.
Dan blijft er volgens mij altijd de angst van: Wat als straks die steun en hulp langzaam wegvalt.
Uiteindelijk ben ik dan toch weer op mezelf aangewezen. Dat vertrouwen kan ik (en ik spreek voor mezelf) pas hebben wanneer ik dit op eigen kracht overwonnen heb.
Dan praat ik natuurlijk niet over methadon, afbouwschema, medicijnen en toezicht van een arts. Die vallen daar voor mij niet onder.
Zoals Insaniac al zegt, dat zijn de hulpstukken die ik toegereikt heb gekregen.
En die hulpstukken zijn essentieel, want zo kom je er doorheen
#14
Yoro zei:Dank je, en dat klopt best aardig![:wink:]()
Ik heb al vanaf het begin zoiets gehad van, ik moet mijn verslaving helemaal zelf willen stoppen, zonder invloed van anderen. Stoppen zonder dat je dit zelf echt wil, maar alleen voor of door de mensen om je heen is volgens mij gedoemd te mislukken.
Is het niet op de korte duur, dan zeker op de lange duur.
Het duurt bij de een wat langer dan bij de ander om op een gegeven moment ècht te willen stoppen. Bij sommigen komt dit zelfs nooit...
Bij mij heeft het 5 jaar geduurd voordat ik nu ècht op het punt ben gekomen om te willen stoppen! Nu dat ik helemaal zelf deze beslissing genomen heb wil ik dit ook zo veel mogelijk zelf doen. Pas wanneer ik dit me lukt zonder hulp van mijn omgeving durf ik mezelf echt weer te vertrouwen. Als het me nu zou lukken om te stoppen, maar grotendeels door hulp van anderen zou ik dat vertrouwen in mezelf veel minder hebben.
Dan blijft er volgens mij altijd de angst van: Wat als straks die steun en hulp langzaam wegvalt.
Uiteindelijk ben ik dan toch weer op mezelf aangewezen. Dat vertrouwen kan ik (en ik spreek voor mezelf) pas hebben wanneer ik dit op eigen kracht overwonnen heb.
Dan praat ik natuurlijk niet over methadon, afbouwschema, medicijnen en toezicht van een arts. Die vallen daar voor mij niet onder.
Zoals Insaniac al zegt, dat zijn de hulpstukken die ik toegereikt heb gekregen.
En die hulpstukken zijn essentieel, want zo kom je er doorheen![:)]()
Gelukkig dat je ook het inzicht hebt om er iets mee te doen.
Bij sommige mensen valt het kwartje gewoon nooit, die hebben weer een ander soort hulp nodig.
Bij mij is de eerste stap geweest om toe te geven dat ik een huge probleem(meerdere) heb.
Als je altijd maar blijft zeggen van; Ik ben niet verslaafd, of ik heb geen problemen,dan kun je er ook niet aan geholpen worden.
Dan hou je jezelf voor de gek!
Trouwens,........ morgen ga ik naar 13ml........spannend.
#15
Zo is het maar net ![:wink:]()
En morgen alweer een stapje dichter bij je einddoel, goed bezig![:)]()
Hou vol hè!!
Ik ga zelf niet morgen maar dinsdag weer een stapje omlaag.
Van 50 naar 45mg p/dag. so far so good![:)]()
En morgen alweer een stapje dichter bij je einddoel, goed bezig
Hou vol hè!!
Ik ga zelf niet morgen maar dinsdag weer een stapje omlaag.
Van 50 naar 45mg p/dag. so far so good
#16
Sarori zei:Ben net vandaag gestopt, dus ik ben weer voorbereid op die irritante mindtricks![:)]()
En Sarori? hoe zijn die eerste dagen gegaan met het stoppen met roken?
Niet al te veel last gehad van voorbijvliegende cigaretten hoop ik
Als ik over een paar maande echt zo ver ben dat ik clean ben, dan is dat mijn laatste uitdaging: Stoppen met de cigaretten. Ik ben benieuwd hoe het je afgaat.
Nog hulpmiddelen ingeschakeld? NicoPleisters of kauwgum of anders?
iig succes ermee!
#17
Ikzelf ben ook moeten stoppen met roken 3 maanden geleden.
Toen was ik ook al gestopt met hero, en al bezig met de meta.
Normaal doe je dat niet onder het afkicken, omdat het dan 2 x zo zwaar is, maar ik moest omdat ik COPD Patient ben en ik lag de hele dag te hoesten en te kermen![:cry:]()
Ik moet zeggen dat ik nog steeds meer last heb om te kunnen volhouden om niet te roken dan ik met de hero heb!
Ik vond het kappen met roken ook heftiger dan drugs, maar wel korter.
Ik zat toen in een moeilijke periode met de meta omdat alles nog vers was, ik was toen pas 3 maanden clean.
Toen daarbij moest ik nog eens stoppen met roken, waardoor mijn weerstand een opsodemieter van jewelste kreeg, omdat mijn lichaam gewend was aan al die gifstoffen.
Dus stoppen met roken dat was toen net te veel waardoor ik de heavy griep kreeg, met hoge koorts etc.!
Dat was toen echt een living hell waar ik door moest.
Maar het was me gelukt, en da´s t belangrijkste.
@Yoro: Laat ff weten hoe het is gegaan? Je zult nog niet veel merken nu in het begin.... maar toch.
LOL wij zijn geloof ik alleen maar met z'n tweeen over.......waar is de rest?
?
Toen was ik ook al gestopt met hero, en al bezig met de meta.
Normaal doe je dat niet onder het afkicken, omdat het dan 2 x zo zwaar is, maar ik moest omdat ik COPD Patient ben en ik lag de hele dag te hoesten en te kermen
Ik moet zeggen dat ik nog steeds meer last heb om te kunnen volhouden om niet te roken dan ik met de hero heb!
Ik vond het kappen met roken ook heftiger dan drugs, maar wel korter.
Ik zat toen in een moeilijke periode met de meta omdat alles nog vers was, ik was toen pas 3 maanden clean.
Toen daarbij moest ik nog eens stoppen met roken, waardoor mijn weerstand een opsodemieter van jewelste kreeg, omdat mijn lichaam gewend was aan al die gifstoffen.
Dus stoppen met roken dat was toen net te veel waardoor ik de heavy griep kreeg, met hoge koorts etc.!
Dat was toen echt een living hell waar ik door moest.
Maar het was me gelukt, en da´s t belangrijkste.
@Yoro: Laat ff weten hoe het is gegaan? Je zult nog niet veel merken nu in het begin.... maar toch.
LOL wij zijn geloof ik alleen maar met z'n tweeen over.......waar is de rest?
?#18
Hey Sarori, volgens mij krijgt je weerstand een knauw als je de gifstof toevoer van sigaretten afsluit door te stoppen.
En dan word je ziek.
Ik had toen precies hetzelfde toen ik gestopt was.
Die COPD die heb ik al mijn hele leven trouwens, het is door de drugs alleen iets verergerd denk ik.
Maar keep hanging on!
Als je een paar maanden met dat roken bent gestopt, dan voel je je een ander mens.
Ik kan t weten.
Ik heb t ook cold turkey gedaan dus jij kan t ook![:)]()
En dan word je ziek.
Ik had toen precies hetzelfde toen ik gestopt was.
Die COPD die heb ik al mijn hele leven trouwens, het is door de drugs alleen iets verergerd denk ik.
Maar keep hanging on!
Als je een paar maanden met dat roken bent gestopt, dan voel je je een ander mens.
Ik kan t weten.
Ik heb t ook cold turkey gedaan dus jij kan t ook
#19
Even een teken van leven dan maarYoro zei:Sarori zei:En Sarori? hoe zijn die eerste dagen gegaan met het stoppen met roken? Niet al te veel last gehad van voorbijvliegende cigaretten hoop ik![:wink:]()
Het is zwaar en tot nog toe zijn er geen sigaretten voorbij gevlogen. Wel zweetaanvallen en dergelijke (soort opvliegers) en mijn concentratie is ver te zoeken. En sinds gisteren zwaar verkouden (na een griepje de afgelopen week). Ik doe het cold turkey dus zonder hulpmiddelen, want daar geloof ik niet in. Eet nu wel wat gewone kauwgum
Een eerdere stoppoging heb ik eens afgebroken omdat ik tijdens mijn werk achter het stuur van de auto zo zwaar zat te dagdromen (concentratieverlies) dat ik wakker schrok terwijl ik al bijna met mijn bumper in de vangrail van de snelweg zat met 130 per uur...haha...eerste tankstation deed toen wonderen met mijn concentratie
Vandaag ben ik nog tussen de lijntjes gebleven, dus het gaat de goede kant op
Voor sommigen is stoppen met roken een eitje, voor anderen een lijdensweg met veel ontwenningsverschijnselen. Schijnt er aan te liggen hoeveel receptoren je in je hersenen hebt heeft mijn huisarts mij ooit verteld. Hoe meer je er hebt, des te zwaarder ben je verslaafd aan de peuken. Ik heb er kennelijk nog al wat dan en ze zijn goed getriggerd
(Vreemd dat over de drug 'Tabak' geen subforum bestaat, terwijl een derde deel van de wereld zowat tabaksverslaafd is...dus dan maar even hier)
Wel kloten van je COPD Insaniac! Daar kom je volgens mij nooit meer van af en je blijft dus de rest van je leven met een verminderde longfunctie zitten?
Omdat ik dat nogal vaak hoor van mensen die een tijd hero gebruikt hebben en na verloop van tijd COPD hebben ontwikkeld, plaats ik toch altijd wat vraagtekens bij de mooie zinnen in de drugsvoorlichtingsboekjes, dat heroïne als drugs eigenlijk niet echt schadelijk is voor je gezondheid. Zal wel zo zijn, maar de manier van toediening (het komt tenslotte niet je lijf inwaaien) kennelijk wel.
Jullie allebei maar weer veel succes met aftikken deze week. Het lastige van hero lijkt mij (afgezien van de lichamelijke ellende) dat de afkick een geruime tijd duurt, dus je moet er wel doorzettingsvermogen voor hebben en niet onderweg verslappen. Uit de verhalen van zowel Yoro als Insaniac lees ik in ieder geval de juiste spirit.
Een frietje mét is toch wat anders dan een folietje bruin na een familieweekend, ook al zijn beiden voor consumptie bedoeld...
#20
Daar ben ik weer even, vanuit Frankrijk deze keer.
Gisterennacht om 1 uur aangekomen.
De reis was een hel, ik had maar een half pilletje clonidine en een één oxazepammetje ingenomen. Ik dacht: beter ziek, dan met een duffe kop mijn splinternieuwe weer in de prak rijden. We zijn wel veilig aangekomen, maar was toch weer goed ziek geworden.
Maar ja, ik ben er nu.
Het lijkt er sterk op dat alles rustig loopt hier nu.
M'n oma ligt nog wel een tijdje in het ziekenhuis. gaan we vandaag op bezoek.
m'n psycho tante is ook al een heel stuk bedaard sinds oma is opgenomen is in het ziekenhuis.
Nu is bij haar die dagelijkse zorg weggevallen van haar eten geven, wassen etc.
m'n nichtje is vorige week al terug naar huis vertrokken, dus die spanningen zijn ook weer weg.
Komende week is m'n laatste vakantieweek. Dan weer terug aan het werk, bah. moet er nu echt niet aan denken. maar goed even een update van de stand van zaken.
vandaag is dag 4 dat ik clean ben![:)]()
klachten die ik nu toch nog heb: onrust, spierpijn, lichamelijk niet vooruit te branden, slecht slapen, rommelende maag, en ik stink van het zweet![:wink:]()
Het moet nou met een paar dagen toch echt wel beter gaan, hoop ik...
hoop ik echt, want ik wil hier tot donderdag of vrijdag in Frankrijk blijven, maar heb niet zo veel medicijnen meer mee kunnen nemen omdat ik eigenlijk maar tot maandag zou blijven.
wat ik nog over heb:
5 en een halve pil clonidine van 0.15mg
3 pillen temazepam van 20mg
6 pillen oxazepam van 10mg
daar zal ik het mee moeten doen.
en als het dan toch niet gaat vind ik wel een oplossing.
Die tante van me, of anders mijn moeder wel, hebben vast ook de nodige sterke pillen in huis.
moet goedkomen. en ik ben expres zelf gereden, zodat ik naar huis kan wanneer ik zelf wil.
over het algemeen moet ik toch wel zeggen dat er langzaam vooruitgang in zit hoor.
ik slaap nog steeds super slecht en weinig, maar wel wat meer als een paar dagen terug.
gisteren heb ik met tussenpozen van wakker worden zelfs 6 uur geslapen![:)]()
vannacht was het weer een heel stuk minder, vast vanwege de reis en shit.
Ik lag er om 2 uur vannacht in, en werd om 5 uur wakker.
Naar de wc geweest, peukje gerookt en terug gaan liggen.
Toch terug in slaap gevallen, maar werd om 7 uur weer klaarwakker, deze keer badend in het zweet. benden maar een bakje koffie met een half pilletje clonidine, en een peuk gedaan.
ff voor de tv gezeten, stukje naar de franse smurfen gekeken![:grin:]()
en weer terug naar bed.
Deze keer zat terug in slaap vallen er niet in, dus heb ik de laptop maar op schoot genomen.
Zoals Mars zegt, het valt ook allemaal wel te relativeren.
Maar op het moment dat je zo ziek bent heb je daar helaas bar weinig aan.
Het vooruitzicht dat het beter gaat lijkt dan nog hééél ver weg.
Maar het is er wel. Daar moet ik je gelijk in geven Mars.
En Ra, lieve Ra, je slaat de spijker weer op z'n koppie hoor.
Ik moet idd oppassen dat ik wanneer ik straks terugkom en me (hopelijk) weer beter voel geen domme dingen ga doen. van zo: ik ben clean, dus nou zal ik eens welverdiend de beest uit gaan hangen. die terugval heb ik al gehad, dus ik houd het in de gaten hoor Ra.
Nu dat ik me er bewuster van ben heb ik er wel vertrouwen in.
Ik hoop écht over een paar dagen te kunnen zeggen: ik voel me een heel stuk beter..
Ik laat de komende dagen nog wel weten hoe het gaat.
Groeten en bisous uit la France!
Gisterennacht om 1 uur aangekomen.
De reis was een hel, ik had maar een half pilletje clonidine en een één oxazepammetje ingenomen. Ik dacht: beter ziek, dan met een duffe kop mijn splinternieuwe weer in de prak rijden. We zijn wel veilig aangekomen, maar was toch weer goed ziek geworden.
Maar ja, ik ben er nu.
Het lijkt er sterk op dat alles rustig loopt hier nu.
M'n oma ligt nog wel een tijdje in het ziekenhuis. gaan we vandaag op bezoek.
m'n psycho tante is ook al een heel stuk bedaard sinds oma is opgenomen is in het ziekenhuis.
Nu is bij haar die dagelijkse zorg weggevallen van haar eten geven, wassen etc.
m'n nichtje is vorige week al terug naar huis vertrokken, dus die spanningen zijn ook weer weg.
Komende week is m'n laatste vakantieweek. Dan weer terug aan het werk, bah. moet er nu echt niet aan denken. maar goed even een update van de stand van zaken.
vandaag is dag 4 dat ik clean ben
klachten die ik nu toch nog heb: onrust, spierpijn, lichamelijk niet vooruit te branden, slecht slapen, rommelende maag, en ik stink van het zweet
Het moet nou met een paar dagen toch echt wel beter gaan, hoop ik...
hoop ik echt, want ik wil hier tot donderdag of vrijdag in Frankrijk blijven, maar heb niet zo veel medicijnen meer mee kunnen nemen omdat ik eigenlijk maar tot maandag zou blijven.
wat ik nog over heb:
5 en een halve pil clonidine van 0.15mg
3 pillen temazepam van 20mg
6 pillen oxazepam van 10mg
daar zal ik het mee moeten doen.
en als het dan toch niet gaat vind ik wel een oplossing.
Die tante van me, of anders mijn moeder wel, hebben vast ook de nodige sterke pillen in huis.
moet goedkomen. en ik ben expres zelf gereden, zodat ik naar huis kan wanneer ik zelf wil.
over het algemeen moet ik toch wel zeggen dat er langzaam vooruitgang in zit hoor.
ik slaap nog steeds super slecht en weinig, maar wel wat meer als een paar dagen terug.
gisteren heb ik met tussenpozen van wakker worden zelfs 6 uur geslapen
vannacht was het weer een heel stuk minder, vast vanwege de reis en shit.
Ik lag er om 2 uur vannacht in, en werd om 5 uur wakker.
Naar de wc geweest, peukje gerookt en terug gaan liggen.
Toch terug in slaap gevallen, maar werd om 7 uur weer klaarwakker, deze keer badend in het zweet. benden maar een bakje koffie met een half pilletje clonidine, en een peuk gedaan.
ff voor de tv gezeten, stukje naar de franse smurfen gekeken
Deze keer zat terug in slaap vallen er niet in, dus heb ik de laptop maar op schoot genomen.
Zoals Mars zegt, het valt ook allemaal wel te relativeren.
Maar op het moment dat je zo ziek bent heb je daar helaas bar weinig aan.
Het vooruitzicht dat het beter gaat lijkt dan nog hééél ver weg.
Maar het is er wel. Daar moet ik je gelijk in geven Mars.
En Ra, lieve Ra, je slaat de spijker weer op z'n koppie hoor.
Ik moet idd oppassen dat ik wanneer ik straks terugkom en me (hopelijk) weer beter voel geen domme dingen ga doen. van zo: ik ben clean, dus nou zal ik eens welverdiend de beest uit gaan hangen. die terugval heb ik al gehad, dus ik houd het in de gaten hoor Ra.
Nu dat ik me er bewuster van ben heb ik er wel vertrouwen in.
Ik hoop écht over een paar dagen te kunnen zeggen: ik voel me een heel stuk beter..
Ik laat de komende dagen nog wel weten hoe het gaat.
Groeten en bisous uit la France!